Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΚΑΙΡΟΥ Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ

Αφροδίτη, η θεά της Κύπρου


Από τα τέλη του 19ου αιώνα οι ερευνητές αναζητούν την προέλευση της ελληνικής Αφροδίτης, της θεάς του έρωτα. Για κάποιους ήταν μια ξανθή θεότητα από τον βορρά, Ινδο-ευρωπαϊκής προέλευσης. Για άλλους, προήλθε από την Ανατολή. Όμως για τους αρχαίους Έλληνες, ήταν η θεά της Κύπρου, που γεννήθηκε από τον αφρό της θάλασσας και λατρευόταν στην Πάφο. Οι αναφορές σε αρχαίους συγγραφείς και οι αρχαιολογικές ενδείξεις δύνανται να αποδείξουν πως η Αφροδίτη πράγματι προήλθε από την Κύπρο1.

Αρχαίες πηγές:
Ο Όμηρος (9ος-8ος αι. π.Χ.) αναφέρει την Αφροδίτη ως Κύπριδα, ιδιαίτερα στην Ἰλιάδα (5.330-342, 347-362, 418-430, 454-459, 755-761). Αναφέρει (Ὀδ. 8.360-366) το ιερό τέμενος της Αφροδίτης στην Πάφο, με ένα βωμό όπου έκαιγαν λιβάνι, εκεί όπου η Αφροδίτη πήρε το λουτρό της, αλείφτηκε με αθάνατο μύρο και ντύθηκε με υπέροχα ενδύματα από τις Χάριτες.
Ο Ὁμηρικός Ὕμνος (8ος-6ος αι. π.Χ.) παρέχει τις ίδιες πληροφορίες με την Οδύσσεια (5.53-57).

Ο Δημήτρης Τσοβόλας αποκαλύπτει - Ιστορική εκπομπή στο Alter

ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΦΩΤΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ -Η Ελλάδα «πέταξε το γάντι» στην Τουρκία στο ΟΗΕ: «Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ σε Αιγαίο και Α.Μεσόγειο είναι ελληνικές – Μολών λαβέ»




Με μια επιστολή που ενέχει θέση ρηματικής διακοίνωσης η Αθήνα «ρίχνει το γάντι» στην Αγκυρα για το ποιος «κάνει κουμάντο» βάσει του διεθνούς δικαίου στο Αιγαίο και στην θαλάσσια περιοχή μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου και για το αν είναι ελληνική ή τουρκική η υφαλοκρηπίδα ανατολικά και νότια των χερσαίων νησιωτικών εδαφών της Ελλάδας στην Α.Μεσόγειο, ενώ ξεκαθαρίζει ότι θεωρεί ως παράνομες τις τουρκικές θέσεις και διεκδικήσεις και ως τέτοιες θα τις αντιμετωπίσουν οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις, αν χρειαστεί.

«Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΠΙΤΕΘΕΙ», ΣΚΟΥΖΟΥΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ, ΕΠΕΙΔΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΟΤΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΜΑΣ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ «ΣΜΥΡΝΗ» ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ ΜΑΣ «ΠΟΝΤΟΣ»!..



Η τουρκική εφημερίδα Yenicag σε υστερία: «Η Ελλάδα ετοιμάζεται να μας επιτεθεί»

Την Παρασκευή στην εφημερίδα Yenicag δημοσιεύθηκε άρθρο που υπογράφει ο Αχμέτ Τακάν, στο οποίο προειδοποιεί την τουρκική γνώμη για την «ελληνική απειλή» μπροστά στην οποία βρίσκεται η Τουρκία και η οποία είναι τόσο σοβαρή, όσο η απόφαση των ΗΠΑ να παράσχουν βαρύ οπλισμό στις κουρδικές Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG) στη Συρία.


«[…] Σαν να μην έφταναν τα 18 νησιά και η 1 βραχονησίδα που έχει καταλάβει η Ελλάδα στο Αιγαίο, αποκαλύφθηκε ότι η Ελλάδα, η οποία αναβιώνει τα σχέδιά της για κατάκτηση της Ανατολίας, έχει ονομάσει μία στρατιωτική μονάδα «Σμύρνη» και μία άλλη «Πόντος», γράφει ο Τακάν και συνεχίζει:

Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ



ΑΘΗΝΑ 28-5-2017.

Από τής Αλώσεως τής Βασιλεύουσας τού Ελληνισμού Κωνσταντινουπόλεως έως τις μέρες μας, κληροδοτούνται διαρκώς στη ζωή τής Φυλής μας εξαρτήσεις και παθογένειες. Επαληθεύτηκαν έκτοτε δύο μεγάλες αλήθειες. Πρώτον, ότι η Ελλάς μονάχα ως μεγάλη και δυνατή μπορεί να ζήσει ελεύθερη. Και δεύτερον, ότι η ξενοκρατία είναι δουλεία που καταλύει τον λόγο ύπαρξης ενός έθνους. Εφόσον όμως έχει χυθεί αίμα για την ελευθερία, η ελευθερία πάλι με αίμα θα επανακτηθεί.

Ο Μαρτυρικός Βασιλεύς Κωνσταντίνος Παλαιολόγος όταν κίνησε από το Δεσποτάτο τού Μυστρά για ν’ αναλάβει τον Θρόνο τού Βυζαντίου μας, τής Αγίας Ρωμανίας μας, ήξερε πολύ καλά ότι είχε αναλάβει να φέρει το δικό του σταυρό τού μαρτυρίου. Η χιλιόχρονη αυτοκρατορία μας είχε ήδη υποστεί την πρώτη άλωση τής Κωνσταντινουπόλεως από τούς υποκριτές «σταυροφόρους» τής Δύσης που κίνησαν δήθεν για την απελευθέρωση των Ιεροσολύμων, αλλά στην πραγματικότητα εστάλησαν από τούς εβραιοσιωνιστές και τον συνεργάτη τους Πάπα τής Ρώμης για να καταλύσουν την Ελληνική Αυτοκρατορία.

Δύο ήταν ανέκαθεν οι πόλοι στον άξονα τής γεωπολιτικής ισχύος από την πρώτη στιγμή που έπλασε ο Θεός τον άνθρωπο. Ο ένας πόλος είναι η Πίστη και ο Πολιτισμός τού Ελληνισμού. Ο άλλος πόλος είναι η αντίθεη παγκόσμια κυριαρχία και η βαρβαρότητα των Σιωνιστών. Από την μια πλευρά ο κόσμος τής ελευθερίας και από την άλλη ο κόσμος τής τυραννίας. Από τον καιρό τού Σωκράτους, τού Λεωνίδα και τού Μεγαλέξανδρου έως την Άλωση τής Κωνσταντινουπόλεως από τούς Οθωμανούς Τούρκους, μάχονται τα Ιδανικά με τα Αργύρια.

Όταν ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ανέλαβε τον Θρόνο τού Βυζαντίου, τα ζιζάνια τού πολιτικού καιροσκοπισμού, των υλικών συμφερόντων και τής ψευτοσυμμαχικής κηδεμονίας είχαν εγκατασταθεί κιόλας με την άλωση των ψευδοσταυροφόρων. Από την μία πλευρά, το Σχίσμα το Εκκλησιαστικό είχε γεμίσει την θρησκευτική ζωή με αιρέσεις διχαστικές τής Θείας Αλήθειας και τής ενότητας των πιστών. Και από την άλλη πλευρά, η δίψα των αρχόντων για προβάδισμα και εξουσία αναμεταξύ τους έφερε τις εισηγήσεις για την προσέγγιση με τούς παλαιούς εχθρούς, ώστε να αποτραπεί τάχα η εισβολή από ανατολάς των νέων εχθρών.

Ο διχασμός δεν ήταν η πρώτη φορά που χτυπούσε τον Ελληνισμό και δεν πρέπει να θεωρηθεί ως διαφορετικός όσων προηγήθηκαν στο παρελθόν και όσων ακολούθησαν έως τις μέρες μας. Από τον καιρό τού τρωικού πολέμου ο χρυσός και η ισχύς διαίρεσαν τον ίδιο τον λαό μας σε φατρίες. Ήταν εξαιρετικά εύκολο να μπουν εν συνεχεία ανάμεσά μας ζιζάνια ξένα και τυχοδιωκτικά. Παλαιότερα είχαν εισρεύσει κάποιοι που προσπάθησαν να στρέψουν την ελληνοσύνη και τον χριστιανισμό σε έριδες, με την συκοφάντηση Ελλήνων απέναντι στις Αρχές τής Αυτοκρατορίας. Οι σπορείς τού διχασμού δεν ήταν ελληνικής καταγωγής και έτσι με την άνοδο στο Θρόνο αξίων αυτοκρατόρων, ο ελληνισμός και ο χριστιανισμός εξολόθρευσαν τα ξένα σώματα και συνέχισαν νικηφόρα την πορεία τους.

Πολλοί ήσαν εκείνοι που θέλησαν να γκρεμίσουν την Ελληνική Αυτοκρατορία. Πέρσες, Άβαροι, Ούννοι, Άραβες και στο τέλος τής διαδρομής οι Τούρκοι. Όμως ο αληθινός λόγος που έπεσε η μεσαιωνική αυτοκρατορία μας ήταν η κρίση των αξιών και η διάσπαση των πολιτικών σκοπιμοτήτων. Διότι όταν ο Ελληνισμός πίστευε απόλυτα και με πάθος στο Θεό, όταν διέθετε αρετή και δύναμη πολεμική για την κραταίωση τής Φυλής, τότε υπερέβαινε κάθε εμπόδιο. Όταν όμως αφέθηκε σε ξένους σκοπούς και άνοιξε τον δρόμο στον μισελληνισμό, τότε ήρθε ο οδυρμός.

Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος προσπάθησε να ενώσει τον λαό για να σώσει την αυτοκρατορία. Συνομίλησε με τούς άλλοτε εξωμότες χριστιανικούς λαούς για να λάβει πολιτική και κυρίως στρατιωτική υποστήριξη. Προσπάθησε να ενώσει την Ορθόδοξη Εκκλησία με τούς Παπικούς πάνω στην βάση τού Αληθινού Λόγου τού Θεού. Όμως ο Πάπας ήθελε σε αντάλλαγμα τής όποιας βοήθειας να λάβει την κεφαλή Πίστεως και Βυζαντίου. Στο δε χώρο τής Πίστης, οι εντολοδόχοι τής πρώιμης παγκοσμιοποίησης διά τού οικουμενισμού είχαν το θράσος να ονομάζουν ανθενωτικούς τούς υπερασπιστές τής Ελληνοορθοδοξίας, τούς δε άτιμους εαυτούς τους ενωτικούς.

Οι πολιτικές φατρίες από τον καιρό κιόλας των πράσινων και των βένετων είχαν τις δικές τους βλέψεις. Δεν τούς ένοιαζε καμία φυλή, κανένας λαός, καμία πίστη. Τούς νοιάζανε μονάχα οικονομικά σκήπτρα και θησαυροφυλάκια. Ο δε στρατός τής αυτοκρατορίας μας βαθμιαία είχε μετατραπεί σε μισθοφορικό και είχε αποψιλωθεί από απόψεως έμψυχου δυναμικού. Οι συνομιλίες με την Εσπερία και τα συλλείτουργα είχαν αποβεί άκαρπα, αφού ουδέποτε ο Ελληνισμός και η Αλήθεια είχαν συμμάχους, ει μη μόνον το Θεό και την Ελληνική Φυλή.

Ο Μωάμεθ ο Πολιορκητής είχε συμπτύξει τις τουρκικές φυλές υπό τής Οθωμανικής του διοίκησης και προέλαυνε διά τής μιας δυνάμεως που γνωρίζει ο βάρβαρος ασιάτης, την βία και το πλιάτσικο. Η Τουρκία ήταν πλέον το αγαπημένο παιδί τής Εσπερίας, τής οποίας τα συμφέροντα υπηρετούσε ο φιλόδοξος εισβολέας. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ο τουρκικός εξοπλισμός στο πυροβολικό είχε το κατασκευαστικό χέρι τού Ούγγρου Ουρβανού. Οι δε «σύμμαχοι», πλην τού γενναίου Ιουστινιάνη που πολέμησε στο πλευρό τού Παλαιολόγου, βρισκόντουσαν έξω από τα τείχη τής Κωνσταντινουπόλεως και παρά τω πλευρώ τού Μωάμεθ.

Πολλοί ελληνόφωνοι εξωμότες είχαν λιποτακτήσει, προσφεύγοντας σε μοναστήρια και προσποιούμενοι τούς χριστιανούς. Αλίμονο, ο ατομισμός και ο υλισμός είχαν συλήσει τα ιερά και τα πάτρια. Ολίγοι χιλιάδες στέκονταν με τα καθαγιασμένα όπλα τους στο πλευρό τού Αυτοκράτορα. Η ιερή λειτουργία στην Αυτοκρατορική Εκκλησία τής Αγίας Σοφίας τελέστηκε προκειμένου να ληφθεί Θεία μέριμνα και συγχώρεση μα και εμψύχωση προς τούς ηρωικούς μαχητές και το λαό που εκλιπαρούσε για σωτηρία.

Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, στρατός, λαός και κλήρος, συγχώρησαν αλλήλους προ τής μεγαλύτερης μάχης που θα έδινε το Ελληνικό Έθνος. Αμέσως έλαβαν θέσεις μάχης. Ο Κωνσταντίνος με το άλογό του γύρισε όλες τις επάλξεις τής Καστροπολιτείας, δίδοντάς θάρρος και πίστη για νίκη στους υπερασπιστές τής Πόλης. Ο ίδιος διάλεξε για τον εαυτό του την πλέον δύσκολη θέση, την Πύλη τού Ρωμανού.

Πιο πριν ο Κωνσταντίνος είχε λάβει πρόσκληση από τον Μωάμεθ να παραδώσει την Αυτοκρατορία και να καταφύγει με τούς δικούς του στον Μοριά. Για να δώσει την απάντησή του ως νέος Λεωνίδας. «Τό δέ τήν πόλιν σοι δούναι ουκ εμόν εστίν ούτ’άλλου των κατοικούντων ενταύθα, κοινή γάρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν μή φειδόμενοι της ζωής ημών».

Η μάχη εδόθη. Η Βασιλίδα των Πόλεων έπεσε. Και Άγγελος Κυρίου, ως λέγει η Παράδοση, έλαβε τον Αυτοκράτορα και τον τοποθέτησε Μαρμαρωμένο στον αιώνιο ύπνο, έως ότου πάλι Άγγελος Κυρίου τον επαναφέρει για να αναστηθεί και πάλι η Ελληνική Αυτοκρατορία. Διότι τής Πόλης οι Πύλες ανοίγουν μονάχα με Ελληνικά Σπαθιά. Και τότε η ιερή λειτουργία η έσχατη που ως λέγεται διεκόπη, θα συνεχιστεί και θα ολοκληρωθεί.

Σώπασε Κυρά Δέσποινα και μη πολυδακρύζεις. Πάλι με χρόνους και καιρούς, πάλι δικά σου θα’ ναι. Ήγγικεν λοιπόν η ώρα να λάβουν τα επίχειρα εκείνοι που άνοιξαν την Κερκόπορτα στα πλαϊνά τής ελληνικής άμυνας. Στην Κερκόπορτα όπου βρισκόταν η συνοικία των Σταυρωτήδων, από όπου διήλθαν οι μακελάρηδες τού Μωάμεθ τού Πορθητή.

Ήγγικεν η ώρα να λάβουν τα επίχειρα και οι Τούρκοι που εν μέσω τής νεοταξικής κρίσεως, βάλθηκαν να ζητούν πάλι ελληνικά εδάφη. Ήγγικεν η ώρα να γενούμε πάλι και διά παντός η Εστεμμένη και Εθνικιστική Ελλάς τού Μαρμαρωμένου Βασιλιά. Με την Πίστη και το Στρατιωτικό Ατσάλι να πετάξουμε τα περιττά προδοτικά βάρη και να πολεμήσουμε ενάντια στο αιώνιο τέρας, επιστρέφοντας ως Ελλάς Αυτοκρατορική στα ιστορικά μας εδάφη.  
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

Ο Θανάσης Δρούγος για τον ρόλο του ΝΑΤΟ σε περίπτωση ελληνοτουρκικής σύγ...

Φίνος Φίλμς - Finos Films η ιστορική εταιρεία του Ελληνικού κινηματογράφου


Η Φίνος Φιλμ είναι εταιρεία παραγωγής ελληνικών ταινιών. Ιδρύθηκε το 1942 από τον Φιλοποίμενα Φίνο και λειτούργησε αδιάκοπα μέχρι το θάνατο του ιδρυτή της το 1977. Από το 2006, ωστόσο, επανήλθε στην παραγωγή και χρηματοδότηση ταινιών με ταινίες όπως η Uranya του Κώστα Καπάκα και το remake του Ο Ηλίας του 16ου. Ο συνολικός αριθμός των ταινιών ανήλθε στις 196 και σε 8 έκανε διανομή. Το διάστημα 1943-1977 (έτος θανάτου του Φιλοποίμενος) ήταν η μεγαλύτερη εταιρεία του κλάδου και μια από τις μεγαλύτερες στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου.


LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...