Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2009

Η ΤΡΙΤΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΧΑΡΔΑΒΕΛΑ ΓΙΑ ΤΑ ΙΜΙΑ!


ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΠΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΕΡ.Κ.ΕΛ


Σήμερα το μεσημέρι ο αντιπρόεδρος του ΕΡ.Κ.ΕΛ Γεώργιος Παπασημάκης δέχτηκε φραστική επίθεση από αναρχικούς που διαδήλωναν στην πλατεία συντάγματος.Με ύβρεις και απειλές κανείς δε μπορεί να μας σταματήσει.Ο αγών υπέρ της σωτηρίας του Έθνους μας θα συνεχιστεί όσο και αν κάποιοι θέλουν τη καταστροφή της ένδοξης πατρίδος μας και το ΕΡ.Κ.ΕΛ θα είναι στη πρώτη γραμμή...

Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009

Ο Γ.Γιαννάκενας και ο Γ.Παπασημάκης στην Οικία του Ι.Μεταξά στην Κηφισιά

Οι Πολιτευτές του ΛΑ.ΟΣ Γ.Γιαννάκενας και Γ.Παπασημάκης στην Οικία του Εθνικού Κυβερνήτη Ιωάννη Μεταξά στην Κηφισιά μαζί με τον Υπεύθυνο Ορθοδοξίας του ΕΡΚΕΛ Ιωάννη Παρασκευόπουλο και τον Υπεύθυνο Εξωτερικής Πολιτικής και Διπλωματίας του ιδίου Ιδρύματος Ντιράν Ματζαριάν.

28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Η 28 Οκτωβρίου είναι η μέρα εκείνη που ξαναέζησαν οι Ήρωες του 1821, η μέρα που προσετέθη άλλη μια λαμπρή σελίδα στο μέγα βιβλίο των λαμπρών πολεμικών επιτευγμάτων δια τα οποία απο την εποχή ήδη του Τρωϊκού Πολέμου αλλά και παλαιότερα σε εποχές που χάνονται στα βάθη του χρόνου είναι φημισμένη η Φυλή των Ελλήνων.
Η Μεγάλη Φυλή των Ελλήνων την οποία οι νεοέλληνες έχουν λησμονήσει και θεωρούν κάτι το παρωχημένο, κάτι ανάξιο λόγου, ότι δεν έχει σημασία ποιος είσαι και απο που κατάγεσαι, εξάλλου είναι παλαιόθεν γνωστό πως στην Ελλάδα των νεοραγιάδων ότι δηλώσεις είσαι...
Έλλην λοιπόν και ας είσαι απο το Τιμπουκτού, το Μπαγκλαντές και το Πεκίνο.

Μια ανάσα της ιστορίας όμως πρίν απο την σημερινή εποχή του ευτελισμού των πάντων και κατά συνέπεια του θελήματος του Δημιουργού, την 28η Οκτωβρίου 1940 ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος Ιωάννης Μεταξάς στάθηκε άξιος απόγονος του Λεωνίδα και του Παλαιολόγου, του Αθανασίου Διάκου, λέγοντας το περήφημο ΟΧΙ, μια λέξη που στο άκουσμα και μόνο προκαλεί έκτοτε ρίγη σε όσους πραγματικά έχουν αίμα και καρδιά Ελληνική.

Εκείνη τη Μεγάλη Νύχτα, ήταν η ώρα για τον Ιωάννη Μεταξά να πει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο Οχι. Διάλεξε το δεύτερο και αυτομάτως παρεδώσε το όνομα του στην Αθανασία.

Δεν έχουν υπάρξει ποιήται να ψάλλουν όσο θα πρέπε τον Μεγάλο Τέκνο της Κεφαλλονιάς, το άγαλμα του κείται τεμαχισμένο απο τα πλήγματα των νεοραγιάδων ή μάλλον νεογενιτσάρων που κατέχουν αυτή τη στιγμή την δοξασμένη μας Πατρίδα.

Σε λίγες ώρες οι Πολεμιστές εκείνοι που μέσα στο αίμα τους ρέει το Αίμα εκείνων που ποτέ δεν παραδώθηκαν θα πολεμούσαν σύμφωνα με τους σκληρούς όρους που ο Θεός έχει θέσει για να εκπαιδεύει τους καλύτερους του μαθητές, λίγοι εναντίων πολλών.

Ψυχή και Αίμα Ηρώων εναντίων αρμάτων και αεροπλάνων. Υλική Ισχύς κατά Πνεύματος, η Παναγιά όμως είχε διαλέξει στρατόπεδο...

Με μια κεραυνοβόλο, αλλόκοσμη, ανείπωτη Κραυγή που η ισχής της ήταν τόσο της στιγμής αλλά που φαινόταν να έρχεται απο τα βάθη των αιώνων τα χιονισμένα όρη της Ηπείρου αντήχησαν! ΑΕΡΑ!!!!. Οι Έλληνες συγκράτησαν τους βαρβάρους και σύντομα άρχισαν να τους καταδιώκουν μέσα στα εδάφη της κατεχόμενης Ηπείρου (Βορείου) και να τους συντρίβουν.

Οι δειλοί εκείνοι που κάποτε υπέθαλπταν τους προδότες και τις μεταξύ μας διενέξεις για να αδυνατίσουν την Κοσμοκρατορία των Ελληνιστικών βασιλείων και να επιβάλλουν την επάρατο ρωμαιοκρατία, οι αντίχριστοι εκείνοι που με το μανδύα του σταυροφόρου επέβαλλαν την αισχρή φραγκοκρατία, την άλωση της Βασιλευούσης (1204) και την Παράδωση της χιλιετούς Βασιλίας και Αυτοκρατορίας μας στους βαρβάρους τούρκους πήραν το μάθημα που
τους άξιζε απο τους Πολεμιστές και τις Γυναίκες της Πίνδου.

Οι σταυρωτές του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας (1919-1922) αεί προδότες ιταλοί και ο παρανοϊκος δικτάτορας Μ.Μουσολίνι που οραματιζόταν την υποδούλωση εκείνων που έδωσαν το Φώς και εξανθρώπισαν τη χώρα του, οι συνεργάτες και εξοπλίσαντες τους τούρκους στην φοβερή σφαγή του Αϊδινίου υποχωρούσαν έντρομοι μπροστά στην Ελληνική Ανωτερότητα και ασύγκριτη Υπεροχή.

Τα ελεγχόμενα απο ξένα και σκοτεινά κέντρα αποφάσεων ΜΜΕ διεξάγουν ανάμεσα στα άλλα εγκλήματα κατά του Ελληνισμού (προαγωγή εκφυλισμού, κάθε είδους ανωμαλίας, διαστροφής και σκοταδισμού) μια αθλία εκστρατεία απενοχοποίησης των ιταλών φασιστών και την ρίψη εις τους Γερμανούς κάθε ευθύνης και αναθέματος.

Αυτό πέραν απο αισχρό και άδικο αποτελεί έναν πρωτοφανή βιασμό της Αλήθειας και της Ιστορικής επιστήμης. Ουδεμία διεκδίκηση ή επιθετικό σχέδιο είχαν οι Γερμανοί κατά της Ελλάδος ενώ αντιθέτως ο παράφρων Μουσολίνι και ο κακός σύμβουλος του Τσιάνο είχαν στα επεκτατικά και εγκληματικά τους σχέδια την κατάληψη της Ελλάδος.

Η ετέρα και εξίσου ιταμή πράξη των ιδίων κύκλων είναι η μη απόδοση τιμών στον Μεγάλο Ι.Μεταξά και η απόδοση του ΟΧΙ στον Λαό. Αυτό αποτελεί μια επαίσχυντη πράξη διότι
Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΧΕΙ ΤΟ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΠΙΒΟΥΛΕΑ, ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΤΟΥ ΟΧΙ!

ΑΝ ΗΤΑΝ ΑΛΛΟΥ ΤΥΠΟΥ..."ΗΓΕΤΕΣ" ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ ΘΑ ΕΛΕΓΑΝ "ΝΑΙ" ΚΑΙ
"ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΙΣ ΗΠΑ" Ή ΟΤΙ "ΠΗΡΕ ΤΟ ΚΥΜΑ ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ, ΔΕΝ ΒΑΡΙΕΣΑΙ"

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ

ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ - ΟΥ ΦΕΙΣΟΜΕΘΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΗΜΩΝ - ΟΧΙ!

Γεώργιος Παπασημάκης
Αντιπρόεδρος ΜΚΟ ΕΡ.Κ.ΕΛ


*Αφιερωμένο στον Παππού μου που φέρω το όνομα του, ο οποίος πολέμισε ηρωϊκα στην Μεγάλη Μάχη της Ηπείρου και άφησε εκεί θυσία στην Πατρίδα ένα κομμάτι απο το υλικό σώμα του και όλη την ψυχή του.

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009

Ανένταχτοι Πατριώτες Κύπρου

Κάτω στην Κύπρο γίνεται μια ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ προσπάθεια για δημιουργία ενός συνδετικού κρίκου όλων των ανένταχτων πατριωτών που αντιτίθενται στην Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία και επιλέγουν την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ της Κύπρου και την άσκηση του αναφαίρετου δικαιώματος της Αυτοδιάθεσης του Κυπριακού Λαού(Ελλήνων και Τούρκων).Ειναι καιρός να δημιουργηθεί στη Μεγαλόνησο ένα Πατριωτικό Κίνημα που να κατεβεί στις εκλογές σε κάποιο στάδιο για να προσπαθήσει να αναχαιτήσει τις δυνάμεις του ΝΑΙ και της υποταγής.Μακριά απο ακρότητες και φανατισμούς.

Επισκεφθείτε το πιο κάτω μπλόγκ και μπείτε στη συζήτηση!Χρειάζονται σωστά επιχειρήματα!
http://anentaxtoipatriwtes.blogspot.com

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

ΤΟ ΕΡ.Κ.ΕΛ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΟΧΙ



Ο Αντιπρόεδρος του ΕΡ.Κ.ΕΛ και γραμματέας της Νομαρχιακής Βάρης-Βάρκιζας Γεώργιος Παπασημάκης μαζί με τον υπεύθυνο του τμήματος Ορθοδοξίας Γιάννη Παρασκευόπουλο και τον υπεύθυνο του τμήματος Εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας Ντιράν Ματζαριάν θα καταθέσουν στεφάνι στη Βάρη προς τιμή των ηρώων του Έπους του 1940.

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009

Η ΤΟΥΡΚΙΑ 97 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Πέρασαν 97 έτη από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης μας από τους Τούρκους,οι Τούρκοι όχι μόνο εξακολουθούν να κατέχουν εδάφη άλλων λαών αλλά καταπιέζουν βάναυσα τις μειονότητες της χώρας,δηλαδή αυτούς που κατάφεραν να μείνουν στη χώρα παρά τις αλλεπάλληλες γενοκτονίες σφαγές και διώξεις που "προσέφερε" στις μειονότητες απλόχερα το Τούρκικο κατεστημένο.Είναι απολύτως βέβαιο ότι στη Τουρκία εξακολουθούν να ζουν καταπιεσμένοι εκατομμύρια κρυπτοχριστιανοι.Κάτω από αυτές τις συνθήκες και μόνο η συζήτηση για ένταξη της χώρας αυτής στην Ευρωπαική Ένωση κρίνεται απολύτως απαράδεκτη.Χαρακτηριστικό παράδειγμα η βεβήλωση του μεγαλύτερου ναού της Χριστιανοσύνης η Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη...


Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

O λόγος του Άρη Βελουχιώτη για την πατρίδα, την θρησκεία και την οικογένεια.

O λόγος του Άρη Βελουχιώτη για την πατρίδα, την θρησκεία και την οικογένεια.
Σήμερα, οι αριστεροί εξακολουθούν να πιστεύουν τα ίδια;

Ὁ λόγος τοῦ Ἄρη Βελουχιώτη στὴν Λαμὶα γιὰ
Πρωτοδημοσιεύθηκε ἀπὸ τὸν Ὀρφέα Οἰκονομίδη στὸν «Νέο Δρόμο» τῆς 25ης Ἰουνίου 1945
ΠΑΤΡΙΔΑ – ΘΡΗΣΚΕΙΑ - ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

ΠΑΤΡΙΣ
Ἡ ἀθάνατη Ἑλληνικὴ φυλὴ
Κάποτε αὐτὴ ἡ γωνιὰ τῆς γῆς, ποὺ πατᾶμε καὶ λέγεται Ἑλλάδα εἴτανε δοξασμένη κι εὐτυχισμένη κι
εἶχε ἕνα πολιτισμὸ ποὺ ἐπὶ 2 ½ χιλιάδες χρόνια συνεχίζει νὰ παραμένει καὶ νὰ θαυμάζεται ἀπ'
ὅλο τὸν κόσμο. Κανένας σοφὸς ἢ ἄσοφος δὲν μπορεῖ μέχρι σήμερα νὰ γράψει οὔτε μία λέξη, ἂν
δὲν ἀναφερθεῖ στὰ ἔργα, ποὺ ἄφησαν οἱ δημιουργοὶ αὐτοῦ τοῦ πολιτισμοῦ, ποὺ λέγεται ἀρχαῖος
ἑλληνικὸς πολιτισμός.
Κάποτε, λοιπόν, ἡ χώρα μας εἴτανε δοξασμένη, μὰ ἀργότερα τὴν ὑποδούλωσαν κι ἔχασε τὴν
παλιά της αὐτὴ δόξα. Μὰ ὕστερα ἀπὸ κάμποσα χρόνια ἡ χώρα μας σηκώθηκε στὸ πόδι κι ὕστερα
ἀπὸ σκληροὺς ἀγῶνες ἐνάντια στὴν σκλαβιά, πάλι λευτερώθηκε.
Στὴν ἐποχὴ τῆς σκλαβιᾶς πέρασε σκληρά, μαῦρα χρόνια καὶ πολλοὶ «ἔξυπνοι», ἀνάμεσα στοὺς
ὁποίους καὶ κάποιος Φαλμεράγιερ, ἰσχυρίστηκαν, πὼς ἡ ἑλληνικὴ φυλὴ ἔσβησε κι ὅτι αὐτὴ
διασταυρώθηκε μ' ἄλλες φυλές, ποὺ δὲν ἔχουν τίποτα τὸ κοινὸ μὲ τὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ φυλή.
Μὰ ὅ,τι κι ἂν ποῦνε, αὐτὸ δὲν ἔχει καμιὰ ἀξία. Τὴν ἑλληνικότητά μας τὴν ἀποδείξαμε. Γεγονὸς
εἶναι ὅτι ἡ χώρα μας ξεσηκώθηκε καὶ ξαναγίνηκε πάλι λεύτερη.
………..
Χρόνια καὶ χρόνια ἀπάτης καὶ ρεμούλας μας κράτησαν μακριὰ ἀπὸ τὴν εὐτυχία καὶ τὸν πολιτισμὸ
καὶ μᾶς ρίξανε μέσα στὴν ἐξαθλίωση, τὴν πεῖνα, τὴν κακομοιριὰ καὶ τὴν δυστυχία. Ἔτσι ἡ Ἑλλάδα
ποὺ ὑπῆρξε κάποτε ἡ πηγὴ τῶν φώτων καὶ τοῦ πολιτισμοῦ, κατάντησε νὰ βρίσκεται στὸ πιὸ χαμηλὸ
ἐπίπεδο οἰκονομικῆς, κοινωνικῆς καὶ ἐκπολιτιστικῆς ἀνάπτυξης, ὄχι μόνο ἔναντι τῶν λαῶν τῆς
Εὐρώπης, ἀλλὰ καὶ τῶν Βαλκανίων.
Ποιὸς χτυπᾷ τὴν θρησκεία
Θὰ γδάρουμε τοὺς παπάδες; Μὰ γιατί; Ἐμεῖς βλέπουμε, ὅτι χιλιάδες παπάδες βρίσκονται τώρα
στὴν πρωτοπορία τοῦ κινήματός μας καὶ ἡ συμβολὴ τοῦ κλήρου, ποὺ στάθηκε στὸ πλευρό μας
ὑπῆρξε ἀνεκτίμητη.
….ἡ θρησκεία εἶναι ζήτημα συνείδησης. Πῶς θὰ καταργηθεῖ λοιπόν; Ἡ κατάργηση τῆς
θρησκευτικῆς συνείδησης, εἶναι πρᾶγμα ἀδύνατο, ἔστω κι ἂν ἀκόμα οἱ κομμουνιστὲς θέλανε νὰ
τὴν καταργήσουν. Ἡ θρησκευτικὴ συνείδηση δὲν καταργεῖται μὲ ἁπλὲς διαταγές.
….ἂν μάλιστα ἐξετάσουμε βαθύτερα τὸ πρᾶγμα αὐτό, θὰ δοῦμε ὅτι αὐτοὶ εἶναι ἄθρησκοι, γιατί σ'
αὐτοὺς δὲν ὑπάρχει οὔτε ἴχνος θρησκευτικῆς συνείδησης κι ὁ μόνος ποὺ πιστεύουν εἶναι ὁ θεὸς
Μαμμωνάς, ὁ Θεὸς τοῦ χρήματος.
ΘΡΗΣΚΕΙΑ
Ὁ λόγος τοῦ Ἄρη Βελουχιώτη στὴν Λαμὶα γιὰ
Πρωτοδημοσιεύθηκε ἀπὸ τὸν Ὀρφέα Οἰκονομίδη στὸν «Νέο Δρόμο» τῆς 25ης Ἰουνίου 1945
ΠΑΤΡΙΔΑ – ΘΡΗΣΚΕΙΑ - ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
Θὰ συσπειρώσουμε τὴν οἰκογένεια
Κατηγοροῦν τοὺς κομμουνιστές, ὅτι αὐτοὶ θὰ διαλύσουν ἐπίσης τὴν οἰκογένεια. Λὲς κι ἐμεῖς
κατεβήκαμε ἀπὸ τὸν οὐρανὸ καὶ δὲν γεννηθήκαμε ἀπὸ σπίτια ἢ φυτρώσαμε μόνοι μας σὰν τὰ
μανιτάρια.
……ἐπιδιώκουμε τὸ στερέωμά της. Θὰ δώσουμε στὸν λαὸ τὰ οἰκονομικᾶ μέσα γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ μὴ
σκορπάει τὴν οἰκογένειά του στὰ τέσσετα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντα.
Μᾶς κατηγοροῦν ὅτι θέλουμε νὰ καταργήσουμε τὰ σύνορα καὶ νὰ διαλύσουμε τὸ κράτος. Μὰ τὸ
κράτος ἐμεῖς τὸ φτιάνουμε σήμερα, γιατί δὲν ὑπῆρχε, μία ποὺ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι τὸ εἴχανε διαλύσει.
Ποιὸς εἶναι λοιπὸν πατριώτης; Αὐτοὶ ἢ ἐμεῖς; Τὸ κεφάλαιο δὲν ἔχει πατρίδα καὶ τρέχει νάβρει
κέρδη σ' ὅποια χώρα ὑπάρχουνε τέτοια. Γι' αὐτὸ δὲ νοιάζεται κι οὔτε συγκινεῖται μὲ τὴν ὕπαρξη
τῶν συνόρων καὶ τοῦ κράτους. Ἐνῷ ἐμεῖς, τὸ μόνο ποὺ διαθέτουμε, εἶναι οἱ καλύβες μας καὶ τὰ
πεζούλια μας. Αὐτὰ ἀντίθετα ἀπὸ τὸ κεφάλαιο ποὺ τρέχει, ὅπου βρεῖ κέρδη, δὲ μποροῦν νὰ
κινηθοῦν καὶ παραμένουνε μέσα στὴν χώρα ποὺ κατοικοῦμε.
Ποιός, λοιπόν, μπορεῖ νὰ ἐνδιαφερθεῖ καλύτερα γιὰ τὴν πατρίδα του; Αὐτοὶ ποῦ ξεπορτίζουνε τὰ
κεφάλαιά τους ἀπὸ τὴν χώρα μας, ἢ ἐμεῖς ποῦ παραμένουμε μὲ τὰ πεζούλια μας ἐδῶ;
ÐÏËÉÔÅÓ
ΟΧΙ
ΟΠΑΔΟΙ
Μήπως καὶ ὁ Ἄρης Βελουχιώτης ἦταν ἀκροδεξιός ;;;;

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2009

ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ - ΕΡ.Κ.ΕΛ


Μια από τις σπουδαιότερες μη κυβερνητικές οργανώσεις είναι το "Ερευνητικό Κέντρο Ελληνισμού"

H απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης,26 Οκτωβρίου 1912


Η Θεσσαλονίκη που αλώθηκε από τους Οθωμανούς το 1430 μετά την κήρυξη του Α' Βαλκανικού είχε την ευκαιρία για να απελευθερωθεί.Τον Οκτώβριου του 1912, μετά την κήρυξη του Α' Βαλκανικού πολέμου με συμμάχους της Ελλάδας την Σερβία και την Βουλγαρία, εναντίον της καταρρέουσας Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ο Ελληνικός στρατός εφορμώντας από τη Λάρισα Βόρεια, απελευθέρωσε την Ελασσόνα, την Κατερίνη, την Βέροια. Αρχηγός του Ελληνικού στρατού ο διάδοχος Κωνσταντίνος και Πρωθυπουργός ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, γνωρίζοντας ότι οι Βούλγαροι ήδη κατέλαβαν την Καβάλα και τις Σέρρες, θέλησε να προχωρήσει ο στρατός προς ανατολάς, προκειμένου να προλάβει την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, ενώ o Διάδοχος επιθυμούσε να προχωρήσει ο στρατός βόρεια, προς απελευθέρωση του Μοναστηριού για να προλάβει τους Σέρβους που κατέβαιναν νότια.
Ο Βενιζέλος, με την διπλή ιδιότητα του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Εθνικής Αμύνης, ήρθε σε ρήξη,επέμεινε στην άποψή του, στέλνοντας τηλεγράφημα στον αρχηγό του Στρατού Κωνσταντίνο να στραφεί ανατολικά προς Θεσσαλονίκη χωρίς να χάνει χρόνο.
Πραγματικά, ο Ελληνικός Στρατός, μετά την απελευθέρωση της Βέροιας, στις 20 Οκτωβρίου πολιορκεί την πόλη των Γιαννιτσών και κατορθώνει και διασπά το Τουρκικό μέτωπο και εισέρχεται στα Γιαννιτσά. Οι Τούρκοι, οπισθοχωρούν προς την Θεσσαλονίκη. Προκειμένου να καθυστερήσουν τον Ελληνικό στρατό, καταστρέφουν τις γέφυρες του Λουδία, του Αξιού και του Γαλλικού. Αγγελιοφόροι αναφέρουν ότι η ΙΙ Βουλγαρική μεραρχία βρίσκεται στην πεδιάδα του Λαγκαδά.
Ο Αξιός τεράστιος και αδιάβατος. Τη νύχτα της 23ης προς 24η Οκτωβρίου οι Ελληνικές εμπροσθοφυλακές απελπίζονται καθ΄όσον η κατασκευή γέφυρας απαιτεί τουλάχιστον τρείς μέρες και υλικά δεν υπάρχουν. Η Θεσσαλονίκη κινδυνεύει να χαθεί διαπαντός. Σε μια κίνηση απόγνωσης, στρατιώτες απευθύνονται στα γύρω χωριά, τα Μάλγαρα, τα Κύμινα, τη Χαλάστρα και τη Σίνδο. Η ανταπόκριση των κατοίκων είναι άμεση. Χιλιάδες άνθρωποι προσφέρουν ότι ξύλινο υπάρχει στο σπίτι τους και στο βιός τους, τις βάρκες τους, τα ξύλινα βαρέλια, τις πόρτες από τα σπίτια τους, ακόμα και τις κάσες. Δουλεύουν ασταμάτητα χιλιάδες κόσμου και στρατιωτών, άυπνοι και το πρωί της 24ης Οκτωβρίου η γέφυρα είναι έτοιμη.
Η διάβαση των ποταμών κρατάει μέχρι το πρωί της 26ης Οκτωβρίου, και από το μεσημέρι της ίδιας μέρας, οι προφυλακές της VII είναι ορατές πλέον από τους πανικόβλητους επιζήσαντες Τούρκους που βρισκόταν σε ακόμη αθλιότερη κατάσταση. Το απόγευμα της 26ης διάσπαρτες ομάδες της VII μπαίνουν στο Χαρμάνκιοϊ (Κορδελιό) και στα υψώματα του Ευόσμου. Αντίθετα, η Ελληνική χωροφυλακή προωθείται και εισέρχεται από τη Δυτική πύλη στη Θεσσαλονίκη. Η Βουλγαρική ΙΙ Μεραρχία βρίσκεται 4,5 χιλ. μακριά από το κέντρο της πόλης και στρατοπεδεύει τη νύχτα στην περιοχή του σημερινού Τιτάν.Εν τω μεταξύ ο διοικητής της Θεσσαλονίκης, Ταξίμ Πασάς, διαπραγματεύεται την παράδοση της πόλης στους Έλληνες, λέγοντας "από τους Έλληνες την πήραμε, στους Έλληνες θα την παραδώσουμε". Ο Κωνσταντίνος όμως απέρριψε δύο φορές τους όρους του Τούρκου αρχιστράτηγου Χασάν Ταξίν πασά με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος και να επίκειται η κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τον βουλγαρικό στρατό. Τότε ο Βενιζέλος διέταξε τον Κωνσταντίνο να καταλάβει τη Θεσσαλονίκη χωρίς καθυστέρηση.Διαπραγματεύεται τους όρους παράδοσης και τελικά την νύχτα της 26ης προς 27η Οκτωβρίου υπογράφεται το πρωτόκολλο παράδοσης της πόλης. Την επομένη, ο Ελληνικός στρατός εισέρχεται πανηγυρικά στην πόλη.
Τελείται πανηγυρική δοξολογία στον ιερό ναό του Αγίου Μηνά. Είναι συγκλονιστικές οι μαρτυρίες ανθρώπων από την υποδοχή του στρατού. Η πόλη ανοίγει τις πύλες της στους απελευθερωτές.
Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης είναι η αρχή του οράματος της μεγάλης Ελλάδας.
Το βράδυ λοιπόν της 26ης Οκτωβρίου, ημέρα της γιορτής του πολιούχου και προστάτη της πόλης Άγιου Δημητρίου απελευθερώθηκε η Θεσσαλονίκη. Ο Αγ. Δημήτριος έχει συνδέσει το όνομά του με την πόλη αυτή και τιμάται ως πολιούχος, καθ' όσον υπάρχουν μαρτυρίες από θαύματα του Αγίου, που κατά την περίοδο πολιορκίας της πόλης από αλλοφύλους.Πολύς κόσμος έβλεπε τον Άγιο Δημήτριο στα τείχη της πόλης...

Η αίρεση των Πεντηκοστιανών

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙC ΠΑΤΡΩΝ
--------------------------------------------------------------------------------
H ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΩΝ
Πρωτοπρεσβυτέρου Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη
Εφημερίου Ι.Ν. Αγίων Αποστόλων Πατρών

Η αίρεση των Πεντηκοστιανών έλαβε καταχρηστικά το όνομά της από το γεγονός της Πεντηκοστής, δηλαδή από την κάθοδο του αγ. Πνεύματος με τη μορφή πυρίνων γλωσσών και το φωτισμό των αποστόλων στο υπερώο των Ιεροσολύμων, πενήντα ημέρες μετά την ανάσταση του Χριστού(Πραξ.2,1-13). Για το λόγο αυτό και οι οπαδοί της, που αυτοαποκαλούνται «άνθρωποι της Πεντηκοστής», θεωρούν εσφαλμένως, ότι κατά τις λατρευτικές τους εκδηλώσεις επαναλαμβάνονται και σ’ αυτούς όλες εκείνες οι έκτακτες χαρισματικές εκδηλώσεις που συνέβησαν στους μαθητές του Χριστού. Και τούτο, διότι πιστεύουν ότι πραγματοποιείται η κάθοδος του Πνεύματος προσωπικά σε κάθε «πιστό», γεγονός που, όπως ισχυρίζονται, έχει ως αποτέλεσμα να παρατηρούνται, κατά τρόπο αόρατο και μυστικό, «υπερφυσικά» φαινόμενα, τα οποία εκλαμβάνονται ως το «βάπτισμα του Αγ. Πνεύματος». Είναι βέβαιο, όμως, ότι όλ’ αυτά τα φαινόμενα, όχι μόνο δεν έχουν σχέση με την παρουσία και τη δράση του Αγ. Πνεύματος στις καρδιές τους, αλλά, αντίθετα, υπογραμμίζουν με έμφαση την παντελή απουσία του, αποτελούν οικτρή πνευματική πλάνη και υποδηλώνουν την παρουσία και την επενέργεια του σατανικού πνεύματος σ’ αυτά. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς, δηλαδή, ότι τα φαινόμενα αυτά συνιστούν, μάλλον, ακραίες ψυχολογικές αντιδράσεις παθολογικής φύσεως, στις οποίες παρατηρούνται ευκρινώς συμπτώματα δαιμονισμού.


2. Η πεντηκοστιανή «προϊστορία»: Το γεγονός της Πεντηκοστής, ο

Προτεσταντισμός και οι Πεντηκοστιανοί.

Πρίν αναφερθούμε λεπτομερέστερα στην ιστορία της αιρέσεως των Πεντηκοστιανών, είναι απαραίτητο να γίνει λόγος για την πνευματική τους προϊστορία, δηλαδή τις προτεσταντικές τους καταβολές, καθότι διαδίδουν ψευδώς ότι η κίνησή τους δεν ιδρύθηκε από άνθρωπο, αλλά έλκει την καταγωγή της από το γεγονός της εκχύσεως του Αγ. Πνεύματος κατά την ημέρα της Πεντηκοστής.

Η επέλευση του Πνεύματος του Θεού, όμως, δεν πραγματοποιήθηκε τον 20ο αι., που εμφανίστηκαν οι Πεντηκοστιανοί, αλλά συνέβη περί τα μέσα του 1ου αι. στην Εκκλησία και για την Εκκλησία και μάλιστα πενήντα ημέρες μετά την ανάσταση και δέκα ημέρες μετά την ανάληψή του Ιησού Χριστού στους ουρανούς. Το γεγονός αυτό πραγματώθηκε ως εκπλήρωση της υπόσχεσης την οποία είχε δώσει στα μέλη του αιωνίου μυστηρίου της Εκκλησίας του, πρώτα μέσω του προφήτου Ιωήλ, ως άσαρκος Λόγος του Θεού και κατόπιν, λίγο πρίν αναληφθεί, στους μαθητές του, ως ενανθρωπήσας Κύριος. Είχε, δηλαδή, διαβεβαιώσει πρώτα το ευσεβές «λείμμα» του Παλαιού Ισραήλ, ότι «το Πνεύμα μου πλουσιοπάροχα θα το χαρίσω σε κάθε άνθρωπο» (Ιωήλ 3,1), ενώ στους μαθητές του κατόπιν, που υπήρξαν το πρώτο «λείμμα» της Εκκλησίας του Νέου Ισραήλ, υποσχέθηκε, ότι θα παρακαλέσει το Θεό Πατέρα «να δώσει άλλον Παράκλητο, το Πνεύμα της Αληθείας, ώστε να είναι πάντα μαζί» τους (Ιωάνν. 14,15). Γι’ αυτό και μετά την ανάστασή του εμφανιζόταν συχνά στους αποστόλους και τους προέτρεπε να μην απομακρυνθούν από τα Ιεροσόλυμα, αλλά να περιμένουν από το Θεό Πατέρα την εκπλήρωση της υπόσχεσης που τους είχε δώσει, «ότι, δηλαδή,…εσείς θα βαφτιστείτε σε λίγες μέρες με το Άγιο Πνεύμα» (Πράξ. 1,5).

Έτσι, όταν έφτασε η ημέρα της Πεντηκοστής «τους παρουσιάστηκαν γλώσσες σαν φλόγες φωτιάς, που μοιράστηκαν και κάθισαν από μία στον καθένα απ’ αυτούς. Όλοι τότε πλημμύρισαν από Πνεύμα Άγιο και άρχισαν να μιλούν σε άλλες γλώσσες, ανάλογα με την ικανότητα που τους έδινε το Άγιο Πνεύμα» (Πράξ. 2,3-4). Μιλώντας άλλες γλώσσες οι απόστολοι, όμως, δεν εξέπεμπαν άναρθρες και ακατανόητες κραυγές όπως κάνουν οι Πεντηκοστιανοί στις συνάξεις τους, αλλά μιλούσαν φωτισμένοι με το άγ. Πνεύμα και από το πλήθος που είχε συγκεντρωθεί εκεί έκπληκτο, «ο καθένας τους άκουγε…να μιλάνε στη δική του γλώσσα» (Πράξ. 2,6). Γι’ αυτό, αν και είχαν συγκεντρωθεί μπροστά στο υπερώο άνθρωποι από διαφορετικές εθνότητες και με διαφορετικές γλώσσες, όπως «Πάρθοι, Μήδοι και Ελαμίτες, κάτοικοι της Μεσοποταμίας, της Ιουδαίας και της Καππαδοκίας, του Πόντου και της Ασίας, της Φρυγίας και της Παμφυλίας, της Αιγύπτου, και από τα μέρη της Λιβυκής Κυρήνης, Ρωμαίοι…, Κρητικοί και Άραβες», όχι μόνο διαπίστωναν ότι, μιλώντας οι απόστολοι, «ακούμε να μιλούν στις γλώσσες μας για τα θαυμαστά έργα του Θεού» (Πράξ. 2, 9-11), αλλά διερωτούνταν κιόλας για τους μαθητές του Χριστού, «Πώς λοιπόν όλοι αυτοί μιλάνε στη δική μας μητρική γλώσσα» αν και είναι Γαλιλαίοι; (Πράξ. 2,7-8). Οι άγιοι απόστολοι, δηλαδή, σε αντίθεση με τους αιρετικούς Πεντηκοστιανούς, δεν μιλούσαν ξένες και ακατανόητες από το ακροατήριό τους γλώσσες, αλλά με τη χάρη του αγ. Πνεύματος κήρυτταν τα θαυμαστά έργα του Θεού στη γλώσσα τους και οι περευρισκόμενοι έξω από το υπερώο τους άκουγαν και τους καταλάβαιναν ο καθένας στη δική του γλώσσα.

Η κάθοδος του Αγ. Πνεύματος κατά την Πεντηκοστή, όμως, δεν είχε έκτακτο, επαναλαμβανόμενο και περιοδικό χαρακτήρα, ούτε είχε ως μόνο σκοπό, όπως πιστεύουν οι Πεντηκοστιανοί, να προσφέρει κυρίως τη γλωσσολαλιά στους αποστόλους. Αλλά είχε ως αποστολή να παραμείνει μόνιμα και για πάντα στην Εκκλησία (Ιωάνν. 14,16), με σκοπό να συγκρατεί τα μέλη της στην αληθινή και ορθή διδασκαλία του Ιησού Χριστού, να τα παρηγορεί και να τα ενισχύει στον πνευματικό τους αγώνα, ως «Παράκλητος», αλλά και να τα διδάσκει διαρκώς «τα πάντα», υπενθυμίζοντάς τους, όπως τους υποσχέθηκε ο Κύριος, «όλα όσα σας έχω πει εγώ» (Ιωάνν. 14,26). Για το λόγο αυτό διαμένει και ενεργεί μόνο μέσα στην Εκκλησία του Χριστού, εντός της οποίας και μέσω των ιερών μυστηρίων, τα οποία τελούν μέχρι σήμερα και έως τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου οι, άμεσοι διάδοχοι των αποστόλων, επίσκοποι και με την άδειά τους οι πρεσβύτεροι, εκχέει τη θεία χάρη προς τους ανθρώπους και διανέμει τα ποικίλα χαρίσματα του, ως σημεία της σωτηρίας τους. Οι Πεντηκοστιανοί, όμως, ούτε στην Εκκλησία του Χριστού ανήκουν, ούτε επισκόπους με αποστολική διαδοχή έχουν, ούτε πρεσβυτέρους, ούτε μυστήρια παραδέχονται και τελούν, γι’ αυτό και το άγ. Πνεύμα ούτε κατοικεί, ούτε ενεργεί στις καρδιές τους, εφ’ όσον οι ίδιοι, ουσιαστικά και ενσυνείδητα, στερούν από τους εαυτούς τους την επενέργεια του. Παρά ταύτα, όμως, κι ενώ το άγ. Πνεύμα δρα αιωνίως στην Εκκλησία και από την ημέρα της Πεντηκοστής με τη φανέρωσή της, εδώ και 2.000 χρόνια, «όλον συγκροτεί τον θεσμόν της», η πεντηκοστιανή αίρεση, που αποτελεί στην πραγματικότητα ένα από τα νεότερα πνευματικά παρακλάδια και τέκνα του κακόδοξου Προτεσταντισμού, ισχυρίζεται, χωρίς ενδοιασμούς, ότι οι ρίζες της ανάγονται στις αρχές της Εκκλησίας και το γεγονός της Πεντηκοστής.. Το πλέον βέβαιο, όμως, και ιστορικώς αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι, ότι η πεντηκοστιανή κίνηση δεν έχει ούτε πνευματική, αλλά ούτε ιστορική σχέση με την Πεντηκοστή και τη Μια, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού, εφόσον κατάγεται άμεσα, πνευματικά και ιστορικά, από τη μεγάλη προτεσταντική αίρεση, μέσα στα σπλάχνα της οποίας γεννήθηκε και διαμορφώθηκε ως την αυτονόμησή της, μόλις στις αρχές του 20ου αιώνα.

Είναι άλλωστε γνωστό, ότι και ο Προτεσταντισμός ως θρησκευτικό μόρφωμα και φαινόμενο εμφανίστηκε μόλις τον 16ο αιώνα, αρχικά, εντός του κατά τον 11ο αι. αποσχισθέντος από το σώμα της Εκκλησίας μεσαιωνικού Ρωμαιοκαθολικισμού, ως μορφή αντίδρασης στις αυθαιρεσίες του παπικού απολυταρχισμού και κατόπιν ως αυτόνομη θρησκευτική κίνηση με αυτοτελή οργάνωση, πολυποίκιλη μορφολογία και όχι ενιαία διδασκαλία. Και τούτο, διότι το περιεχόμενο της πίστεως στηρίχθηκε, με το sola Scriptura, μόνο στην από τον καθένα αυθαίρετη, προσωπική και αυτονομημένη από την εκκλησιαστική παράδοση ερμηνεία της αγ. Γραφής. Έτσι, η έλλειψη ενιαίας ερμηνείας της Αγ. Γραφής, οδήγησε στην απουσία ενιαίας διδασκαλίας και οργανώσεως, πράγμα που συνέβαλε αποφασιστικά, ώστε από πολύ νωρίς να πολυδιασπαστεί ως κίνηση και να υπάρχουν σήμερα πάνω από τετρακόσιες αιρετικές προτεσταντικές παραφυάδες, δύο από τις οποίες, ο Μεθοδισμός και οι «κινήσεις αγιότητος» -δηλαδή οι θρησκευτικές ομάδες που πίστευαν ότι η «αγιότητα» συνιστά εμπειρία και χάρη, χωρίς να απαιτεί γι’ αυτό μεταστροφή και δικαίωση- να αποτελέσουν την πνευματική μήτρα, εντός της οποίας κυοφορήθηκε η αίρεση των Πεντηκοστιανών.

Άρα οι Πεντηκοστιανοί δεν είναι τίποτε άλλο από ακραίοι αιρετικοί Προτεστάντες, οι οποίοι, όπως και οι ομοϊδεάτες τους, ακολούθησαν ξεχωριστή πνευματική πορεία, διασπασμένοι σε δεκάδες ομάδες και κινήσεις, ενώ δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με το γεγονός της Πεντηκοστής και την Εκκλησία του Χριστού.

2. Ίδρυση, εξάπλωση και διδασκαλία.

Έτσι, παρ’ όλο που ανάγουν την ίδρυση της αιρέσεώς τους στην πρώιμη αποστολική εποχή, η σκληρή αλήθεια και η ωμή πραγματικότητα είναι, ότι οι πρώτοι πυρήνες της πεντηκοστιανής κακοδοξίας εμφανίστηκαν στην Αμερική και τη Βρετανία μεταξύ των ετών 1904 και 1910, κάτι που δείχνει όχι μόνο τη χασματώδη χρονική διαφορά που χωρίζει το υπερφυές και έκτακτο γεγονός της Πεντηκοστής από την ίδρυση της αιρέσεώς στις αρχές του 20ου αιώνα, αλλά παρουσιάζει κατά τρόπο εξαιρετικά εύγλωτο και το μέγεθος του ψεύδους και της πλάνης, στην οποία εξακολουθούν να βρίσκονται. Κι αυτό, διότι, ενώ η Εκκλησία, για χάρη της οποίας συνέβη η Πεντηκοστή, διδάσκει, ότι η κάθοδος του Αγ. Πνεύματος είχε και ως σκοπό να καλέσει τους ανθρώπους σε ενότητα, οι αιρετικοί Πεντηκοστιανοί, ως γνήσιοι Προτεστάντες, δεν επεδίωξαν, γι’ αυτό και δέν κατάφεραν ποτέ, ούτε στη διοίκηση, ούτε στη διδασκαλία τους, αυτήν «την ενότητα της πίστεως και την κοινωνία του αγ. Πνεύματος». Έτσι, όπως είναι γνωστό, από πολύ νωρίς διασπάστηκαν και κατακερματίστηκαν, ως «νέα Βαβέλ», σε πολυάριθμες θρησκευτικές ομάδες με ξεχωριστές διδασκαλίες, με αποτέλεσμα να γίνεται λόγος σήμερα για το «χάος των Πεντηκοστιανών», γεγονός που είναι από μόνο του αρκετό, πιστεύουμε, να καταδείξει την έλλειψη παρουσίας του αγ. Πνεύματος από τις κινήσεις τους, καθώς η κάθοδός του στην Εκκλησία, «εις ενότητα πάντας εκάλεσε».

Όπως είναι κυριολεκτικά χαώδης η μορφολογία τους, το ίδιο χαώδης είναι και η διδασκαλία τους, εφόσον κάθε ομάδα έχει ιδιαίτερα στοιχεία στην πίστη της, στην οποία κυρίαρχο ρόλο διαδραματίζει: α) το πρόσωπο του ιδρυτή της και β) το ενθουσιαστικό στοιχείο που εκδηλώνεται με το κατ’ αυτούς «χάρισμα του Αγίου Πνεύματος» ή, όπως το ονομάζουν, «δεύτερη ευλογία» και «βάπτισμα του αγίου Πνεύματος». Κορυφαίες εκφράσεις του γεγονότος αυτού, όπως ισχυρίζονται, αποτελούν η γλωσσολαλιά, οι προφητείες, τα οράματα, οι εκστατικές καταστάσεις, οι θεραπείες, κ.ά. Όταν μάλιστα παρατηρηθεί ότι συμβαίνουν σε κάποιο «πιστό» κάποια από τα παραπάνω φαινόμενα, τότε πιστεύεται ότι εισέρχεται εντός του το Αγ. Πνεύμα, εμπειρία που εκλαμβάνεται ως εφάμιλλη με την κάθοδο Του στους Αποστόλους κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, γι’ αυτό και συνοδεύεται με την απόκτηση των λοιπών πνευματικών χαρισμάτων. Πιστεύουν, δηλαδή, εσφαλμένως, ότι σε κάθε «φωτισμένο» επαναλαμβάνεται το γεγονός της Πεντηκοστής, ενώ εκείνο που συμπληρώνει την κακοδοξία τους είναι ότι εκλαμβάνουν την απόκτηση του λεγομένου «βαπτίσματος του Αγ. Πνεύματος» ως ανώτερη δωρεά και εγγύηση της σωτηρίας τους. Κι αυτό, διότι, όπως ισχυρίζονται, κατά «την αρπαγή της εκκλησίας», πρίν την έλευση του Αντιχρίστου, θα παραληφθούν όλοι οι «φωτισμένοι» και θα διαφυλαχθούν από το Χριστό.

Όλα αυτά έχουν ως συνέπεια :

α) να απορρίπτουν την ύπαρξη και να καταπολεμούν λυσσαλέα το έργο και την αποστολή της Εκκλησίας, αποκαλώντας την «Βαβυλώνα» και «πόρνη», καθώς οι οπαδοί καθεμιάς από τις πεντηκοστιανές ομάδες πιστεύουν πως η κίνησή τους αποτελεί τη «γνήσια εσχατολογική εκκλησία», η οποία έχει ως σκοπό να αποτελέσει τη βάση για την ένωση «των χριστιανικών εκκλησιών»,

β) να αρνούνται μερικές από τις κινήσεις τους την πίστη στην Αγ. Τριάδα,

γ) να μην αποδέχονται την Ιερά Εκκλησιαστική Παράδοση,

δ)να θεωρούν εσφαλμένως ότι μόνον εκείνοι, λόγω των «πνευματικών τους χαρισμάτων», ερμηνεύουν θεόπνευστα την Αγ. Γραφή,

ε) να απορρίπτουν στην πραγματικότητα όλα τα Ιερά Μυστήρια,

στ) να πιστεύουν, όπως και οι Ιεχωβάδες, στην ψευδώς λεγόμενη «χιλιετή βασιλεία του Χριστού»,

ζ) να διδάσκουν «την αρπαγή της εκκλησίας»,

η) να μην τιμούν το σταυρό του Χριστού,

θ) να μην αποδέχονται την τιμή των αγίων και της Θεοτόκου, της οποίας απορρίπτουν και την αειπαρθενία,

ι) να υβρίζουν το πρόσωπο του Χριστού με τη διδασκαλία ότι είχε και άλλα σαρκικά αδέλφια,

ια) να αποδοκιμάζουν τις Ιερές Εικόνες και να χαρακτηρίζουν την τιμή τους ως ειδωλολατρεία και

ιβ) να απορρίπτουν ασεβώς τα μνημόσυνα υπέρ των κεκοιμημένων.


3. Οι θέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας έναντι των Πεντηκοστιανών.

Η Ορθόδοξος Καθολική Εκκλησία του Χριστού απορρίπτει και αποδοκιμάζει όλες τις παραπάνω κακόδοξες θέσεις της πεντηκοστιανής αιρέσεως, γι’ αυτό και τις έχει αναιρέσει πλήρως με σειρά ειδικών έργων θεολόγων, κληρικών και λαϊκών, οι τίτλοι μερικών από τα οποία παρατίθενται στην παράγραφο 8 του παρόντος. Στην παρούσα παράγραφο θα περιοριστούμε μόνο σε γενικές παρατηρήσεις πάνω σε βασικά σημεία των διαφορών τους από την εκκλησιαστική διδασκαλία, όπως η Πεντηκοστή, η Γλωσσολαλιά, η Εκκλησία και τα Έσχατα, προκειμένου ο ορθόδοξος χριστιανός να σχηματίσει μια επαρκή εικόνα για τον κακόδοξο χαρακτήρα της διδασκαλίας τους. Έτσι, κατά την ορθόδοξη διδασκαλία :

Ι. Η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ, σε αντίθεση με τη διδασκαλία των Πεντηκοστιανών, δεν συνέβη τον 20ο αιώνα, ούτε λαμβάνει έως και σήμερα χώρα στον καθένα πιστό ξεχωριστά ως γεγονός, αλλά υπήρξε έκτακτο και μοναδικό γεγονός που έγινε ακριβώς πενήντα ημέρες μετά την ανάσταση του Χριστού και έχει μόνιμο χαρακτήρα, καθώς το Αγ. Πνεύμα πλέον ευρίσκεται, ενοικεί και ενεργεί έως τη Δευτέρα Παρουσία στην Εκκλησία, εντός των κόλπων της Οποίας χαριτώνει και αγιάζει, όχι αιρετικούς όπως οι Πεντηκοστιανοί, αλλά κάθε πιστό μέλος της που είναι βαπτισμένο στο όνομα της Αγ. Τριάδος, αποδέχεται χωρίς περικοπές και εκπτώσεις την «άπαξ παραδοθείσα πίστη» Της κι εφαρμόζει απαρεγκλήτως στη ζωή του το ήθος Της.

ΙΙ. Η ΓΛΩΣΣΟΛΑΛΙΑ, το κορυφαίο από τα χαρίσματα που ισχυρίζονται οι Πεντηκοστιανοί ότι τους παραχωρούνται από το Αγ. Πνεύμα, είναι οικτρή πλάνη και φοβερή απάτη, η οποία χρησιμοποιείται ουσιαστικά, μαζί με τις λεγόμενες ψευδοπροφητείες και ψευδοθεραπείες ως στοιχείο εντυπωσιασμού και παραπλάνησης των υποψηφίων θυμάτων τους, ενώ αν εξεταστούν περαιτέρω αυτά ως φαινόμενα, θα αποδειχθεί ότι πρόκειται είτε για ψυχοπαθολογικής φύσεως εκδηλώσεις, είτε, στην πραγματικότητα, για δαιμονικές καταστάσεις, οι οποίες συμβαίνουν σε αποδήμους της χάριτος του Θεού και σε πλάνη ευρισκομένους ανθρώπους. Και αυτό, διότι απ’ όπου απουσιάζει η χάρις του Θεού, όπως συμβαίνει με τους Πεντηκοστιανούς, εκεί βασιλεύει και ενεργεί ο Σατανάς και οι δυνάμεις του. Όσον αφορά τη γλωσσολαλιά των αποστόλων κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, αυτή δεν ήταν μόνιμο χάρισμα, ούτε αφορούσε την εκ μέρους τους χρήση άγνωστων «ξένων γλωσσών» και άναρθρων κραυγών, όπως πιστεύει και διδάσκει για τις εμπειρίες των μελών της η αίρεση των Πεντηκοστιανών, αλλά, όπως τονίστηκε παραπάνω, συνιστούσε το θαύμα της εν Αγίω Πνεύματι κατανοήσεως όλων όσων κήρυτταν από τον καθένα που τους άκουγε εκείνη την ημέρα στη δική του γλώσσα ή διάλεκτο, προκειμένου με τον τρόπο αυτό να τονιστεί η εν Χριστώ επανένωση του ανθρωπίνου γένους, το οποίο χωρίστηκε με τη σύγχυση των γλωσσών στη Βαβέλ, εξ αιτίας της αμαρτίας. Γι’ αυτό και είναι απαραίτητο να τονιστεί, ότι η γλωσσολαλιά δεν υπήρξε διαρκές αλλά έκτακτο φαινόμενο και χάρισμα στην Εκκλησία, εφόσον ενωρίς, δηλαδή την πρώιμη αποστολική εποχή (Α΄ Κορ. 14,2-27), κατέλαβε δευτερεύουσα σημασία, ενώ αργότερα ατόνησε ολοκληρωτικά, χωρίς όμως να χαθεί, διατηρούμενο υπό άλλες μορφές, μόνον εντός και για την Εκκλησία. Σε αντίθεση με την γλωσσολαλιά της Εκκλησίας, όμως, που ήθελε να συμβολίσει το μυστήριο της εν Χριστώ ενότητος του ανθρωπίνου γένους, η «γλωσσολαλιά» των αιρετικών Πεντηκοστιανών, όχι την ενότητα δεν επιδιώκει, αλλά μόνο τη διάσπαση και τον κατακερματισμό της ανθρωπότητας υπηρέτησε και υπηρετεί, εφόσον είναι βέβαιο, ότι το φαινόμενο αυτό, αν και «χάρισμα», υπήρξε η κύρια αιτία των απειράριθμων σχισμάτων στους κόλπους της αιρέσεως.



ΙΙΙ. Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ αποτελεί, όχι πολύμορφο φαινόμενο όπως οι διασπασμένες κινήσεις των αιρετικών Πεντηκοστιανών, ούτε εμφανίστηκε όπως εκείνοι τον 20ο αιώνα, αλλά συνιστά προαιώνιο μυστήριο που έχει ως πηγή του τον Τριαδικό Θεό (Εφεσ. 3,9) και απαρχή το γεγονός της δημιουργίας, η οποία με το μυστήριο της Πεντηκοστής και την κάθοδο του Αγ. Πνεύματος εισήλθε στην τελευταία φάση της πρίν από τη Δευτέρα Παρουσία. Για το λόγο αυτό και ουδεμία σχέση έχει με την πεντηκοστιανή «Εκκλησία των εσχάτων καιρών» ή αυτή «των εκλεκτών», πολύ δε περισσότερο με εκείνη που αποστάτησε, ή με την άλλη που θα αρπαγεί πρίν την έλευση του Αντιχρίστου. Και τούτο, διότι πραγματικοί αποστάτες από την αληθινή Εκκλησία του Χριστού είναι οι ίδιοι οι Πεντηκοστιανοί, που εμφανίστηκαν μόλις τον 20ο αιώνα και, αντί να μετανοήσουν και να επιστρέψουν στους κόλπους της αγίας Εκκλησίας του Χριστού, προβάλλουν υπεροπτικά την κίνησή του ο καθένας ως την «αληθινή εκκλησία». Επειδή ακριβώς δεν έχουν ουδεμία σχέση με την Εκκλησία και δεν αποδέχονται την Ιερά Παράδοση της, δεν μπορούν να κατανοήσουν και το αληθινό νόημα του γραπτού μέρους της που είναι η Αγ. Γραφή, το οποίο κακοποιούν βάναυσα και διαστρέφουν προκλητικά, προκειμένου να θεμελιώσουν τις αιρετικές τους θέσεις. Η ανυπαρξία σχέσεως των Πεντηκοστιανών με την Εκκλησία, μάλιστα, αποδεικνύεται περίτρανα και από την έμμεση, αλλά ουσιαστικώς πλήρη αποδοκιμασία του προσώπου του αρχηγού της Ιησού Χριστού, καθώς διδάσκουν ψευδώς την καταδικασμένη από τους πρώτους αιώνες αντίληψη περί «χιλιετούς βασιλείας» Του, επιμένουν στην ασεβή κατάργηση του Τιμίου Σταυρού επί του οποίου σταυρώθηκε, ώστε να αποβεί το όργανο της σωτηρίας και το στήριγμα της Εκκλησίας, καταργούν τα ιερά μυστήρια τα οποία συστήθηκαν από το Χριστό, πρεσβεύουν την αυθαίρετη διδασκαλία ότι είχε σαρκικά αδέλφια, αλλά και ότι η κατά σάρκα Μητέρα του Υπεραγία Θεοτόκος δεν ήταν Αειπάρθενος, για την οποία υποστηρίζουν, μάλιστα, ότι δεν πρέπει να τιμάται, όπως δεν πρέπει να τιμώνται και οι φίλοι του Χριστού, οι άγιοι. Κατά τη διδασκαλία της Εκκλησίας, όμως, το γεγονός και μόνο ότι κάποιος δεν αναγνωρίζει στην Παναγία τους τίτλους «Θεοτόκος» ή «Αειπάρθενος», σημαίνει ότι αρνείται πλήρως και ολοκληρωτικώς τη θεότητα του Ιησού Χριστού. Όλα αυτά συνηγορούν στη διαπίστωση περί ανυπαρξίας σχέσεως των Πεντηκοστιανών με την Εκκλησία του Χριστού, καθώς επιπλέον υβρίζουν τις ιερές Εικόνες και χαρακτηρίζουν την τιμή τους ως ειδωλολατρία, ενώ απορρίπτουν ασεβώς τα ιερά μνημόσυνα υπέρ των κεκοιμημένων και κατανοούν υλιστικά τα έσχατα.



ΙV. Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΠΕΡΙ EΣXATΩΝ δεν αποτελεί μέσον για την άσκηση απειλών και ψυχολογικής βίας στον άνθρωπο, όπως με τις πλάνες τους προσπαθούν να κάνουν οι Πεντηκοστιανοί, αλλά χαρά κι ελπίδα για την εκπλήρωση του πόθου κάθε μέλους της Εκκλησίας, το οποίο προσδοκά την ανάσταση των νεκρών και την αιώνια ζωή με το Σωτήρα Χριστό. Αντιθέτως οι Πεντηκοστιανοί, στην προσπάθεια προσελκύσεως νέων μελών στις ομάδες τους, διδάσκουν ότι περιμένουν σύντομα την ανύπαρκτη «αρπαγή της εκκλησίας», πρίν έρθει ο Αντίχριστος, που όπως ψευδώς ισχυρίζονται έχει ήδη γεννηθεί. Για το λόγο αυτό και προτρέπουν πιεστικά τα αθώα θύματά τους να προσχωρήσουν στην κίνησή τους, προκειμένου να σωθούν, καθώς, όπως υπόσχονται, όσοι ενταχθούν στην ομάδα τους, όχι μόνο θα σωθούν, αλλά και θα γίνουν μάρτυρες κατηγορίας εκείνων οι οποίοι δεν έγιναν Πεντηκοστιανοί, όταν θα κριθούν από το Χριστό κατά τη Δευτέρα Παρουσία. Τέτοια μυθεύματα όμως, ούτε μπορούν να θεμελιωθούν στην Αγ. Γραφή, ούτε μπορούν να κατανοηθούν από την κοινή ανθρώπινη λογική, αλλά ούτε και αντέχουν στη βάσανο της στοιχειώδους κριτικής από την ορθόδοξη θεολογία, καθώς πρόκειται για φοβερές πλάνες, που δεν έχουν ως σκοπό τη σωτηρία αλλά την απώλεια του ανθρώπου.



4. Οι Έλληνες Πεντηκοστιανοί.



Στην παραπάνω αιρετική γραμμή διδασκαλίας, μαζί με τους λοιπούς, κινούνται και οι Έλληνες Πεντηκοστιανοί, που εμφανίστηκαν για πρώτη φορά το 1924, προερχόμενοι από την Αμερική. Ο πρώτος ευκτήριος οίκος τους λειτούργησε το 1939 στα Βάγια Θηβών από το Δημ. Κατρισιώτη. Το 1929 ξεκίνησαν επίσης άλλες δύο ιεραποστολικές προσπάθειες από διαφορετικές πεντηκοστιανικές ομάδες με τους Χαρ. Μάμαλη και Μιχ. Κούννα, ο οποίος μαζί με τον Σπ. Κωνσταντινίδη ίδρυσαν το 1939 την «Αποστολική Εκκλησία της Πεντηκοστής». Έπειτα από αυτό, όμως, άρχισε η πολυδιάσπαση, εφόσον λίγο αργότερα αποχώρησε από αυτήν, λόγω προσωπικών φιλοδοξιών ο Κωνσταντινίδης και δημιούργησε δική του ομάδα την οποία ονόμασε «Εκκλησία του Θεού της Πεντηκοστής», ενώ αργότερα αποσπάστηκε έπειτα από εσωτερικές έριδες και ο ποιμένας τους Λεωνίδας ή Λούης Φέγγος το 1965 και συγκρότησε την «Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία της Πεντηκοστής», αλλά και κάποια μέλη της αργότερα, τα οποία ίδρυσαν το 1988 την «Αποστολική Εκκλησία του Θεού». Από την κίνηση του Κωνσταντινίδη, δηλαδή, την «Εκκλησία του Θεού της Πεντηκοστής», αποσπάστηκε μια ομάδα η οποία συγκρότησε την «Εκκλησία του Θεού της Προφητείας», ενώ το 1964 ιδρύθηκε από τον Ηρ. Κουρμπά η «Εκκλησία του Θεού του Πλήρους Ευαγγελίου» και από το Θεοδ. Καλημέρη η «Αποστολική Εκκλησία του Χριστού». Παρ’ όλο που συνέβησαν όλ’ αυτά όμως, οι Πεντηκοστιανοί της Αμερικής, όχι μόνο δεν βοήθησαν στην ενότητα των Ελλήνων «αδελφών» τους, αλλά αντίθετα καλλιέργησαν περισσότερο την πολυδιάσπαση τους, καθώς το 1980 παρουσιάστηκε πλήθος «ιεραποστόλων» με σκοπό τον προσηλυτισμό και τη δημιουργία νέων πεντηκοστιανών «εκκλησιών», ανεξάρτητα κινούμενο στην πλειοψηφία του από τις ήδη υπάρχουσες πεντηκοστιανές ομάδες στην χώρα μας.

Προκύπτει λοιπόν σαφώς από την παραπάνω σύντομη αναφορά, ότι και η ελληνική πεντηκοστιανή κίνηση, επειδή φέρει την προτεσταντική σφραγίδα και νοοτροπία, ακολούθησε τη μοίρα των άλλων Πεντηκοστιανών του εξωτερικού, γι’ αυτό και όχι μόνον πολυδιασπάστηκε και κατακερματίστηκε σε πάμπολλες ομάδες, αλλά χαρακτηρίζεται κι από φοβερή εχθρότητα, με την οποία αντιμετωπίζουν ο έναν τον άλλον οι οπαδοί τους. Όπως υπολογίζεται, μάλιστα, οι πεντηκοστιανές κινήσεις που δρούν στη χώρα μας είναι πάνω από πενήντα ! Από τις ομάδες αυτές, τις οποίες πρέπει να γνωρίζουμε και να αποφεύγουμε, οι κυριότερες είναι οι εξής:



● η Αποστολική Εκκλησία της Πεντηκοστής.

● η Εκκλησία του Θεού της Πεντηκοστής.

● η Εκκλησία του Θεού της Προφητείας.

● η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία της Πεντηκοστής.

● η Αποστολική Εκκλησία του Θεού.

● η Εκκλησία του Θεού του πλήρους Ευαγγελίου.

● η Αποστολική Εκκλησία του Χριστού Νέου Ψυχικού.

● η Αποστολική Χριστιανική Εκκλησία.

● η Ζωντανή Μαρτυρία.

● η Αποστολική Εκκλησία του Χριστού.

● η Ελληνική Εκκλησία Αποστολικής Πίστεως

● η Μάχαιρα του Πνεύματος.



5. Η «Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία της Πεντηκοστής».



Από τις παραπάνω κινήσεις είναι απαραίτητο να γίνει ευρύτερος λόγος για τη λεγόμενη «Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία της Πεντηκοστής», επειδή α) είναι η μεγαλύτερη και η πλέον δραστήρια στη χώρα μας, β) είναι η πλέον ύπουλη και επικίνδυνη και γ) διατηρεί ευκτήριο οίκο και στην πόλη των Πατρών (περιοχή Αγιυάς), όπου δραστηριοποιείται έντονα, προσπαθώντας να παρασύρει ψυχές από ολόκληρο το νομό Αχαΐας.

Πρέπει να τονιστεί ευθύς εξ αρχής, ότι η ζωή της αιρετικής αυτής κινήσεως, όπως και των λοιπών, δεν ξεκίνησε την ημέρα της Πεντηκοστής, αλλά μόλις το έτος 1965, όταν αποστάτησε ο ιδρυτής της Λεωνίδας ή Λούης Φέγγος, από την «Αποστολική Εκκλησία της Πεντηκοστής», της οποίας ήταν ποιμένας. Επειδή ακριβώς θέλησε να μην ελέγχεται από κανέναν, αλλά να «ορθοτομεί» εκείνος κατά τρόπο υπεροπτικό την «αλήθεια», αποχώρησε μαζί με άλλα 120 μέλη, τα οποία αποτέλεσαν και το πρώτο της «ποίμνιο». Η αίρεση γνώρισε με την πάροδο του χρόνου μεγάλη εξάπλωση και σήμερα έχει περίπου 150 ποιμένες και αριθμεί περί τις 20.000 οπαδούς σε όλη τη χώρα.

Η διδασκαλία της, αν και έχει πολλά κοινά με αυτήν των άλλων πεντηκοστιανών ομάδων που εκθέσαμε παραπάνω, εν τούτοις διαφέρει σε πολλά σημεία, καθώς φέρει την «προσωπική σφραγίδα» του αιρετικού Φέγγου, ο οποίος την ονόμασε «ελεύθερη» για να δείξει ότι, δήθεν, δεν εξαρτάται από τους άλλους Πεντηκοστιανούς, εναντίον των οποίων καταφέρεται ευκαίρως ακαίρως με βαρύτατους χαρακτηρισμούς, ονομάζοντάς τους «λύκους»και «επικατάρατους», ενώ τις ομάδες τους αποκαλεί «θυγατέρες Βαβυλώνος», δηλαδή «πόρνες». Υβρίζει, δηλαδή, όχι κάποιους ξένους, αλλά τους δικούς του πνευματικούς προγόνους, πράγμα που σημαίνει, σύμφωνα με τη λογική του, ότι κι αυτός βρισκόταν στην πλάνη, τουλάχιστον μέχρι το 1965.

Έτσι, η αίρεση αυτή, με τέτοιου είδους συμπεριφορές και αντιλήψεις, όχι μόνο ως «ελευθέρα» δεν προβάλλει, αλλά στην πραγματικότητα είναι υποδουλωμένη στο πάθος της υπερηφάνειας, της πλάνης και της απώλειας, όπου έχει παρασύρει και χιλιάδες άλλες αθώες ψυχές. Κορυφαίο στοιχείο μάλιστα της πλάνης της κινήσεως αποτελεί η κακόδοξη θέση ότι ο Θεός έχει ανθρώπινα χαρακτηριστικά, δηλαδή χέρια και πόδια, ώστε να μπορεί να προσδιοριστεί και τοπικά. Διαβάζοντας τα αυτά κανείς, αναρωτιέται: τι σχέση μπορούν να έχουν άραγε τέτοιες αντιλήψεις με την περί Θεού διδασκαλία της Αγ. Γραφής; ή ποιος μπορεί να είναι πράγματι ο ανθρωπόμορφος θεός των Πεντηκοστιανών του Φέγγου; Ένα πράγμα μόνο είναι απολύτως βέβαιο, ότι ο θεός του κ. Φέγγου μπορεί να είναι οποιοσδήποτε άλλος, όχι όμως ο αληθινός Θεός, τον οποίο διδάσκει η Αγ. Γραφή και πιστεύει η Εκκλησία.

Για να καταλάβει καλύτερα κανείς, όμως, την νοοτροπία, το ψεύδος, την υποκρισία, την πλάνη και το φοβερό εγωισμό που χαρακτηρίζει τα μέλη αυτής της ομάδας, αλλά και να συνειδητοποιήσει το λόγο για τον οποίο πρέπει να τους αποφεύγει πάση θυσία, είναι αρκετό να σταχυολογήσει και να παραθέσει τέσσερις μόνο από τις συχνές και πάμπολλες κρίσεις και απόψεις του αρχηγού της Λούη Φέγγου για τον εαυτό του, τον οποίο προβάλλει ουσιαστικά στις ομιλίες του ως «θεό επί της γής». Έτσι στις 9-10-1979 τόνιζε με τρόπο υπερφίαλο «Επειδή έχω αποκτήσει μια πείρα στο λόγο του Θεού, τα θαύματα, την επιστήμη, ακόμη έχω σπουδάσει όλες τις επιστήμες, γνωρίζω τις θετικές· όποιον βρω μπροστά μου κι είναι αντίθετος προς το ευαγγέλιο μπορώ να τον κάνω να ταπεινωθεί αμέσως» και μάλιστα συνεχίζει ως παντογνώστης πως «όποιος θέλει ας με ρωτήσει ό,τι θέλει κι ό,τι βιβλίο διάβασα, ας έρθει να μού το πει· να του πω εγώ που είναι η ψευτιά (…) ξέρω τα κουμπιά του καθενός και τι λέει ο καθένας και που βασίζεται» (π. Α. Αλεβιζόπουλου, Εγχειρίδιο, σ. 208). Στις 9-11-1982 επίσης συνέκρινε τον εαυτό του με τον άγ. Ιωάννη το Χρυσόστομο, ο οποίος αν και κατά τη γνώμη του «ήταν καλός», σε σχέση όμως με τη δική του αξία και αυθεντία, ήταν ελάχιστος, αφού η «ερμηνευτική <του> αυθεντία είναι μεγαλύτερη από την αυθεντία της Εκκλησίας, στην οποία βασιζόταν ο Χρυσόστομος» (π. Α. Αλεβιζόπουλου, Εγχειρίδιο, σ. 221). Το πλέον τραγικό σημείο της αυτοθεοποιήσεώς του φάνηκε στις 8-5-1984, οπότε διακήρυξε ουσιαστικά ότι επικοινωνεί άμεσα με το «θεό», με τον οποίο μάλιστα συζητούν εκτός των άλλων και τα θέματα με τα οποία θα ασχοληθεί στα κηρύγματά του, παρατηρώντας χαρακτηριστικά πως «δεν ξέρω γιατί ο Θεός σήμερα επέμενε να μιλήσω γι’ αυτό (…)<εννοεί το θέμα>(…) ίσως κάποια αγγελία πρέπει να μας δώσει ο Θεός σήμερα…» (π. Α. Αλεβιζόπουλου, Εγχειρίδιο, σ. 215). Για το λόγο αυτό κι έχει εξασφαλίσει με βεβαιότητα τη σωτηρία του, κάτι που διακήρυξε με περισσή βεβαιότητα στις 19-10-1982 ως εξής : «την έχω ήδη λάβει τη ζωή την αιώνιο, και την αισθάνομαι, τη ζω, με αγάπη, με χαρά, με ειρήνη, με ευλογία, με φανέρωση του θεού στη ζωή μας» (π. Α. Αλεβιζόπουλου, Εγχειρίδιο, σ. 228).

Είναι απαραίτητο να γίνει αναφορά, όμως, και στις πλέον κραυγαλέες από τις ψευδοπροφητείες του κ. Φέγγου για τον Αντίχριστο και την Ε.Ο.Κ (τώρα Ε.Ε). Για τον Αντίχριστο είχε «προφητεύσει» ότι θα εμφανιστεί στη δεκαετία του 1990, οπότε θα έρθει και ο Χριστός να αρπάξει την «ποίμνη του» στον ουρανό και θα κηρυχθεί ο Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Την «προφητεία» αυτή, μάλιστα τη δημοσίευσε και η εφημερίδα του, «Χριστιανισμός», στο 2ο τεύχος του Ιανουαρίου του 1991. Όμως, όπως είδαμε τίποτε από αυτά δεν εκπληρώθηκε. Ούτε ο Αντίχριστος εμφανίστηκε, αν και είμαστε στα μέσα της δεκαετίας του 2000, ούτε ο Χριστός κατέβηκε να αρπάξει την ποίμνη του κ. Φέγγου, εφ’ όσον ο ίδιος, ως αρχηγός της, συνεχίζει ακάθεκτος με τη δράση του να τον πληγώνει και να καταπολεμά την Εκκλησία του, αλλά ούτε ο Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος έγινε. Για την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (τώρα Ευρωπαϊκή Ένωση) είχε αποφανθεί και «προφητεύσει» το 1982, ότι είναι το πραγματικό θηρίο της Αποκαλύψεως με τα δέκα κέρατα, καθώς τότε είχε μόνο δέκα κράτη-μέλη, τα οποία, όπως διακήρυττε, ποτέ δεν θα αυξάνονταν. Μετά την εξαγγελία της ευρωπαϊκής ενοποίησης, επίσης, περί το τέλος του 1992 κι επειδή η ώρα του Αντιχρίστου, κατά την άποψή του, ήταν πλησίον, αρχηγός του ενιαίου Ευρωπαϊκού Κράτους θα γινόταν ο Αντίχριστος. Ήταν δε τόσο σίγουρος γι’ αυτό, ώστε, όπως τόνιζε, «θα δούμε πολύ καθαρά και ίσως και το πρόσωπο του Αντιχρίστου».

Όπως είναι γνωστό, όμως, τίποτε απ’ όλα αυτά δεν έγινε. Γι’ αυτό και τίθενται τα ερωτήματα: Τι θα μας έλεγε σήμερα (έτος 2007) ο «προφήτης» κ. Φέγγος για να δικαιολογηθεί και να διορθώσει το σφάλμα του, που τα κράτη της Ένωσης έχουν φτάσει τα είκοσι πέντε; Τι θα απαντούσε στην απορία κάθε καλόπιστου ανθρώπου: Γιατί ο Αντίχριστος, έπειτα από τόσα χρόνια, δεν ήρθε; ή γιατί δεν έγινε αρχηγός του Ευρωπαϊκού Κράτους; ή γιατί, τουλάχιστον, μέχρι σήμερα, είκοσι και πλέον χρόνια μετά τον «ερχομό» του, δεν καταφέραμε να δούμε, όχι μόνο τόσο καθαρά, αλλά καθόλου το πρόσωπό του;

Συμφωνούν άραγε όλα τα παραπάνω με το πνεύμα και το γράμμα της αγ. Γραφής; Έχουν σχέση με τη διδασκαλία του Χριστού; Συμφωνούν τα μέλη της ομάδας του με τα μυθεύματα του ιδρυτή της; Αυτό το ήθος εμπνέονται ως μέλη της, κατά τα άλλα, «ελεύθερης εκκλησίας» από τον κ. Λούη Φέγγο και τους ποιμένες του; Ποιόν «θεό» λατρεύουν αλήθεια;

Σ’ αυτά τα ερωτήματα ας απαντήσει κυρίως ο ιδρυτής της, πρώτα στους αθώους που παρέσυρε στην πλάνη, κυρίως όμως με καθαρή συνείδηση ας απαντήσει κατόπιν, όχι στο «θεό» που έπλασε και πιστεύει, αλλά μετανιωμένος ας απολογηθεί στον αληθινό Θεό, τον οποίο καταπολεμά με τρόπο λυσσαλέο και προσπαθεί χρόνια τώρα με τη δράση του να αφανίσει την Εκκλησία του. Γιατί γνωρίζουμε καλά, ότι η τακτική του κ. Φέγγου είναι η ίδια μ’ εκείνη των ψευδοπροφητών όλων των αιώνων και όλων των εποχών, δηλαδή να σκορπίζουν το φόβο και τον τρόμο στις αγνές και άδολες ψυχές, προκειμένου να τις κατακτήσουν προς όφελος προσωπικό. Γι’ αυτό και η καλύτερη απάντηση από μέρους του σ’ όλα τα παραπάνω θα ήταν η σιωπή και η μετάνοια, φάρμακα που μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά στη θεραπεία της πλάνης του και να συμβάλλουν στη δική του επιστροφή, αλλά και την επιστροφή των αγνών ανθρώπων που παράσυρε, στην αληθινή ποίμνη του Χριστού, που είναι η αγία Ορθόδοξος Εκκλησία.



6. Πως δρουν οι Πεντηκοστιανοί.



Έγινε φανερό λοιπόν από τα ανωτέρω, πιστεύουμε, ότι όλοι γενικώς οι Πεντηκοστιανοί, όχι μόνο δεν προσφέρουν τη σωτηρία με τις πλάνες τους, αλλά οδηγούν τον άνθρωπο με βεβαιότητα στην απώλεια. Γι’ αυτό και είναι απαραίτητο να επιδεικνύεται ιδιαίτερη προσοχή και να λαμβάνονται όλα τα απαραίτητα μέτρα από τα πιστά μέλη της Εκκλησίας, για προφύλαξη από τη δραστηριότητά τους, καθώς υπάρχει σοβαρός κίνδυνος με τον τρόπο που δραστηριοποιούνται να μας παρασύρουν και να μας απομακρύνουν από τη σωτήρια πίστη και την υγιή παράδοση της Εκκλησίας.

Και τούτο διότι, όπως όλοι οι αιρετικοί στους αιώνες που πέρασαν, το ίδιο και οι Πεντηκοστιανοί χρησιμοποιούν τα πιο σύγχρονα μέσα της εποχής, προκειμένου να κάνουν περισσότερο ελκυστική τη διδασκαλία τους. Μάλιστα δε οι σύγχρονοι αιρετικοί κάνουν χρήση όλων των μέσων που υπαγορεύει το σύγχρονο marketing, ενώ το management τους αποβαίνει εξαιρετικά αποδοτικό, όταν μάλιστα εμείς οι ορθόδοξοι χριστιανοί δεν είμαστε προσεκτικοί και σωστά προετοιμασμένοι. Η επιτυχία του στηρίζεται, δηλαδή, όχι στην αλήθεια των όσων διδάσκουν, αλλά στον τρόπο με τον οποίο τα προσφέρουν, καθώς εφαρμόζουν άριστα το λεγόμενο «βομβαρδισμό αγάπης», παρουσιάζοντας παράλληλα ως φόβητρα αρνητικά φαινόμενα ή κοινωνικά γεγονότα, όπως πλημμύρες, σεισμούς, πολέμους, θανάτους, δυστυχήματα, ασθένειες κ.ά, προκειμένου να ασκήσουν στα θύματά τους ψυχολογική πίεση και βία. Το έργο τους υποστηρίζουν, επίσης, με τα διάφορα τηλεοπτικά shows στο εξωτερικό, όπου προβαίνουν σε επίδειξη γλωσσολαλιάς, ψευδοπροφητειών και ψευδοθεραπειών για να πείσουν και να παρασύρουν τα αθώα και ανυποψίαστα θύματα τους. Τα υποψήφια θύματά τους, μάλιστα, στο πλαίσιο του βομβαρδισμού της αγάπης, τα πλησιάζουν και με άλλους τρόπους, όπως με την οργάνωση φιλικών συγκεντρώσεων, με την εκδήλωση ενδιαφέροντος σε δύσκολες οικογενειακές στιγμές όπως στην περίπτωση θάνατο νέου ή προσφιλούς προσώπου, βαριάς αρρώστιας, δυσκολιών στις συζυγικές σχέσεις, περιπτώσεων διαζυγίου, καταστάσεων οικονομικής ανέχειας κ.ά. Μέσα στη δράση τους περιλαμβάνονται ακόμη κατ’ οίκον επισκέψεις, προσκλήσεις στις συνάξεις τους, διανομή της Καινής Διαθήκης με κείμενο παρεφθαρμένο ή άλλων εντύπων και πρόκληση συζητήσεως για θέματα πίστεως σε δρόμους ή σε πλατείες, πώληση σε πολύ χαμηλές τιμές ή με τη δωρεάν διανομή των βιβλίων και των περιοδικών τους, με την αποστολή μέσω Ταχυδρομείου αντιτύπων από τα περιοδικά τους, ή φύλλων από τις εφημερίδες τους, καθώς επίσης και μέσω του ραδιοφωνικού σταθμού «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ», ο οποίος έχει πανελλαδική εμβέλεια. Γι’ αυτό και είναι απαραίτητο να αποφεύγονται με κάθε τρόπο τα έντυπά τους, όπως ο «Χριστιανισμός», η «Μάχαιρα του Πνεύματος», «O Αγγελιοφόρος με τα Λευκά Φτερά», αλλά και η ακρόαση του ραδιοφωνικού τους σταθμού .



7. Πώς πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε;



1. Το βασικότερο μέσο αντιμετώπισης των Πεντηκοστιανών, αλλά και των πάσης φύσεως αιρετικών είναι η δική μας υγιής σχέση με την Εκκλησία, η οποία όσο πιο στενή είναι τόσο καλύτερα προφυλασσόμαστε από αυτούς. Γι’ αυτό πρέπει να προσπαθήσουμε πρωτίστως να στερεωθούμε περισσότερο στην πίστη του Χριστού, πράγμα που θα επιτύχουμε αν συνδεθούμε στενότερα πνευματικά με την ενορία και τον ιερέα ή τους ιερείς μας, συμμετέχουμε τακτικά τόσο στη θεία λατρεία, με κορυφαία τα μυστήρια της εξομολογήσεως και της θείας Ευχαριστίας, όπως επίσης και στις λοιπές ενοριακές και άλλες εκκλησιαστικές εκδηλώσεις που είναι τα εσπερινά κηρύγματα, οι ομιλίες, οι κύκλοι μελέτης της Αγ. Γραφής, κ.ά, κυρίως όμως με τη διαρκή μελέτη του λόγου του Θεού, των έργων των Πατέρων της Εκκλησίας μας, αλλά και σύγχρονων αντιαιρετικών βιβλίων, στα οποία παρατίθενται και ανατρέπονται λεπτομερώς οι αιρετικές κακοδοξίες και παράλληλα εκτίθεται η αληθινή πίστη και εκκλησιαστική παράδοση.

2. Σε κάθε περίπτωση πάντως που θα έρθουμε σε επαφή με κάποιον Πεντηκοστιανό ή άλλο αιρετικό είναι απαραίτητο να μην εκτραπούμε σε αποδοκιμασίες, ύβρεις ή βίαιες αντιδράσεις εναντίον του, διότι τη δικαιολογημένη αγανάκτησή μας θα την εκλάβει ως αδυναμία και θα τη χρησιμοποιήσει ως μέσο προσηλυτισμού και ως όπλο εναντίον της Εκκλησίας.

3. Είναι απαραίτητο, δηλαδή, να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας και με φυσικό τρόπο να του τονίσουμε με έμφαση ότι όλα όσα πιστεύει και διδάσκει είναι ψεύδη και αιρετικές διδασκαλίες, ότι δεν έχουν καμία σχέση με το Χριστό, τη διδασκαλία της αγ. Γραφής και την πίστη της Εκκλησίας, καλώντας τον παράλληλα με αγάπη να μετανοήσει να εγκαταλείψει την αίρεση και να επιστρέψει στην Εκκλησία.

4. Να μην παρασυρθούμε σε καμία περίπτωση σε συζήτηση μαζί του, αλλά αν επιμένει να του προτείνουμε να το φέρουμε σε επαφή με τους υπευθύνους της Ιεράς Μητροπόλεως για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιώντας χωρίς δεύτερη σκέψη το τηλέφωνο της Αντιαιρετικής Ομάδας: 6932-800395 .

5. Αν υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι την ώρα εκείνη που παρακολουθούν το περιστατικό, θα ήταν πολύ σημαντικό να τους επισημάνουμε με ηρεμία και ευγένεια, ότι αυτά που ισχυρίζεται ο Πεντηκοστιανός είναι αντίθετα με την πίστη και την παράδοσή μας, προτρέποντας τους μάλιστα να μην δεχθούν συζήτηση ή την προσφορά εντύπων.

6. Να επικοινωνήσουμε αμέσως με την Αντιαιρετική Ομάδα της Μητροπόλεώς μας στο τηλέφωνο 6932-800395 ή με το Γραφείο επί των Αιρέσεων της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών 2610-275022 ή και με τον εφημέριο της ενορίας μας-πρέπει απαραιτήτως να έχουμε τα τηλέφωνά του μαζί μας σε κάθε περίσταση- και να αναφέρουμε το περιστατικό, δίνοντας πλήρη στοιχεία, προκειμένου να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά και υπεύθυνα το συντομότερο από την Εκκλησία.

7. Αν μας επισκεφθεί Πεντηκοστιανός στο σπίτι να τον αντιμετωπίσουμε με ευγένεια μέν, αλλά σε καμία περίπτωση να μην του επιτρέψουμε την είσοδο ή τη διενέργεια συζητήσεως, πολύ περισσότερο δε να μην δεχθούμε κάποιο έντυπο από αυτόν. Είναι απαραίτητο και στην περίπτωση αυτή να ενημερώσουμε αμέσως την Αντιαιρετική Ομάδα ή τον Ιερέα της ενορίας μας, προκειμένου η Εκκλησία να λάβει τα απαραίτητα μέτρα.

8. Αν ζούμε στην πόλη καλό θα ήταν να ακολουθήσουμε τον Πεντηκοστιανό και στα άλλα διαμερίσματα της πολυκατοικίας μας ή τα σπίτια της γειτονιάς μας και να ενημερώσουμε για το λόγο της επισκέψεώς του τους ενοίκους ή τους γείτονές μας, προκειμένου να προφυλαχθούν.

9. Αν ζούμε σε χωριό, τότε θα ήταν καλό, χωρίς να παρεκτραπούμε από τις ενδεχόμενες προκλήσεις του, να ακολουθήσουμε τον αιρετικό στις επισκέψεις του και στα άλλα σπίτια και να ενημερώσουμε τους συγχωριανούς μας για το σκοπό της επίσκεψής του.

10. Να αποφεύγουμε, ακόμη και από περιέργεια, την ακρόαση του ραδιοφωνικού τους σταθμού, καθώς αποτελεί μέσο παραπληροφόρησης και προσηλυτισμού. Αντιθέτως, να παρακολουθούμε ανελλιπώς τα προγράμματα του ραδιοφωνικού και του τηλεοπτικού σταθμού της Ι. Μ. Πατρών «ΛΥΧΝΟΣ», τα οποία περιλαμβάνουν μεταξύ των άλλων και ειδικές αντιαιρετικές εκπομπές, αλλά και εκπομπές που διδάσκουν το περιεχόμενο της πίστεώς μας.

11. Να μην παραλαμβάνουμε ποτέ, είτε στο δρόμο, είτε στο σπίτι μας αντίτυπο της Καινής Διαθήκης. Αν δεν έχουμε το κείμενο της Καινής Διαθήκης και θα θέλαμε να το αποκτήσουμε, πρέπει να απευθυνθούμε στην ενορία μας για τη εξασφάλισή του.

12. Να μην παραλάβουμε σε καμία περίπτωση περιοδικά ή άλλα θρησκευτικά έντυπα τα οποία μας προσφέρουν ακόμη και δωρεάν και τέλος

13. Τα έντυπα (όπως αντίτυπα της Καινής Διαθήκης, βιβλία, εφημερίδες κ.ά) που θα παραλάβουμε μέσω ταχυδρομείου ή που θα βρούμε στην είσοδο του σπιτιού μας να τα παραδώσουμε αμέσως στον εφημέριο της ενορίας μας.



8. Χρήσιμα βοηθήματα και διαδικτυακοί τόποι (ιστοσελίδες Internet) για
περισσότερη ενημέρωση


Από τους παραπάνω τρόπους προφυλάξεως από τους αιρετικούς Πεντηκοστιανούς, ο αποτελεσματικότερος είναι η πρόληψη και η κατάλληλη προετοιμασία του καθενός από εμάς για την αντιμετώπισή τους. Γι’ αυτό κι όποιος θα ήθελε να ενημερωθεί περισσότερο γύρω από τις πλάνες τους και την αναίρεσή τους από την Εκκλησία μπορεί να ανατρέξει στα παρακάτω ορθόδοξα αντιαιρετικά βοηθήματα:

Παντελεήμονος Κ. Καρανικόλα, Μητροπ. Κορίνθου, Οι αιρετικοί

Προτεστάντες, εκδ. «Αστήρ», Αθήναι 1976,2 σσ. 262-294.

Αντωνίου Μ. Παπαδοπούλου, Σύγχρονες Αιρέσεις και «θρησκευτικά» κινήματα

στην Ελλάδα, εκδ. Πουρναρά, Θεσσαλονίκη 1987, σσ. 145-164.

π. Αντωνίου Αλεβιζόπουλου, Εγχειρίδιο αιρέσεων και παραχριστιανικών ομάδων,

εκδ. Ι.Μ. Νικοπόλεως, Πρέβεζα 1991,2 σσ. 157-259.

π. Αντωνίου Αλεβιζόπουλου, Πεντηκοστιανοί και Ορθοδοξία, Αθήνα 1992.

Δημητρίου Κόκορη, Πεντηκοστιανισμός. Αίρεσις και πλάνη, Αθήνα 1997.

Μοναχής Αντωνίας Μανδελιά, Νεοπεντηκοστιανοί στην Ελλάδα, Αθήνα 1999.

------------------------ , Πεντηκοστιανοί και Ορθοδοξία, εν Ορθοδοξία και Αίρεσις.

Περιοδική Έκδοσις της Ι. Μητροπόλεως Μαντινείας και

Κυνουρίας, Τεύχ. 3, Τρίπολις 1999, σσ. 4.


Αρχιμ. Χριστοφόρου Τσιάκκα, Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Θρησκειών και

Αιρέσεων, παραχριστιανικών-παραθρησκευτικών ομάδων και

Σύγχρονων ιδεολογικών ρευμάτων, εκδ. Ιεράς Μονής

Τροοδοτίσσης Κύπρου, (Λεμεσός) 2002, σ. 93-94· 277-280·

588-591 και 786-799.



------------------------ , Η διδασκαλία των Πεντηκοστιανών για την αρπαγή της

Εκκλησίας, εν Ορθοδοξία και Αίρεσις. Περιοδική Έκδοσις της

Ι. Μητροπόλεως Μαντινείας και Κυνουρίας, Τεύχ. 23,

Τρίπολις 2002, σ. 1-4.


π. Δανιήλ Γούβαλη, Νεφέλαι άνυδροι, Αθήναι 2002.

π. Βασιλείου Γεωργόπουλου, Πεντηκοστιανών κακοδοξίες, Αθήνα 2004.

π. Χαραλάμπους Καμηλάκη, Πεντηκοστιανισμός. Σύμπλεγμα θρησκευτικών

ομάδων και «χαρισματικών κινήσεων», εκδ. «Γραφείου

αντιαιρετικού αγώνος Ι.Μ. Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου»,

Ρέθυμνο 2005.

π. Αλεξίου Καρακαλλινού, Εν ειρήνη του Κυρίου δεηθώμεν, Κοζάνη 2006.

---------------------- , Πεντηκοστιανοί. Πνεύμα Άγιο ή «πνεύμα πλάνης»; , εν

Πανάριον. Έκτακτη έκδοση Αντιαιρετικής Επιτροπής Ι.

Μητροπόλεως Πατρών, Τεύχ. 2, Πάτρα (2006), σσ. 6

ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΟΥΣ



1)Ή επέμβαση κατ΄ αρχάς τών Ρωμαιοκαθολικών στό ίδιο τό αρχαίο Ορθόδοξο δόγμα περί Θεότητας, μέ τήν αλλαγή καί πρόσθεση στό "Πιστεύω είς έναν Θεό..." τού λεγόμενου Filioque, ( εκπόρευση τού Αγίου Πνεύματος καί εκ τού Υιού...) ήταν τό πρώτο λάθος !

Καί ενώ στήν Ορθόδοξη θέση καί στό Ευαγγέλιο αναγράφονται οί λόγοι τού ίδιου τού Χριστού ότι "τό Πνεύμα τό Άγιο εκπορεύεται μόνον εκ τού Πατρός" , έρχεται ό Παπισμός καί διορθώνει τόν Χριστό προσθέτοντας ότι τό Πνεύμα τό Άγιο εκπορεύεται καί " εκ τού Υιού" εισάγοντας έτσι τήν Δυαρχία στήν Θεότητα, καί ανατρέποντας τήν δομή καί τό έργο τής Αγίας Τριάδας, θέση βλάσφημη πέρα γιά πέρα !

Αυτό ακριβώς ήταν καί τό πρώτο σημείο πού οδήγησε τόν Παπισμό στήν αίρεση καί στό Σχίσμα...

2) Κάθε Πάπας θεωρεί τόν εαυτό του μοναδικό αντιπρόσωπο τού Χριστού επάνω στήν γή καί διάδοχο τού Αποστόλου Πέτρου παίρνοντας αφορμή από τόν αλληγορικό λόγο τού Χριστού ότι " σύ είσαι ό Πέτρος καί επάνω στήν πέτρα θά οικοδομήσω τήν Εκκλησία μου..." .

Καί ενώ ό Χριστός εννοούσε τήν ακλόνητη καί συμπαγή σάν πέτρα ομολογία τού Πέτρου σέ γενομένη ερώτηση, περί τής θεότητας τού Χριστού, έρχεται ό Παπισμός από τό 1054μχ ( γιατί πρώτα δέν έλεγε αυτά), καί ανακαλύπτει τήν ..."διαδοχή" !!

Βάσει αυτού τού "Πρωτείου", κάθε Πάπας, εμμέσως, απαιτεί από τούς Ορθοδόξους όχι μόνο υποταγή, αλλά καί εφαρμογή κάθε αλλαγής καί νεωτερισμού ακόμη καί στό Δόγμα καί στούς κανόνες τής Εκκλησίας πού αυτός θά θελήσει νά κάνει, ώς "αντιπρόσωπος τού Χριστού επάνω στήν γή! " . Καταλαβαίνουμε τώρα τό βάθος τού εγωϊσμού καί τής πλάνης...

ΜΟΝΟ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΑΘΗΤΟΣ !

3) Ό Πάπας θεωρείται "αλάθητος" γιά ότι πεί, καί γιά ότι κάνει !

Μόνο ό Θεός όμως είναι αλάθητος! Καί κανείς άνθρωπος πάνω στήν γή δέν μπορεί νά θεωρηθεί, ούτε τέλειος ούτε αλάθητος.

( Διαβάστε σχετικά, τήν συντριπτική απάντηση πού έδωσε ένας διακεκριμένος Καρδινάλιος τής Κροατίας, ό Josip Strossmaier στόν τότε Πάπα, παρουσία 700 ιεραρχών τής Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας ).

4) Ό Παπισμός έχει καταργήσει ουσιαστικά τήν Αγία Κοινωνία δίνοντας στούς πιστούς άζυμο άρτο, τήν λεγόμενη "όστια" ( κάτι σάν μικρά βιομηχανοποιημένα μπισκοτάκια, μιά καί δέν φτιάχνουνε πρόσφορα γιά προσκομιδή, όπως οί Ορθόδοξοι), καί χωρίς "αίμα Κυρίου".

Τόσο όμως ό άζυμος καί χωρίς προζύμι άρτος (πού είναι παλαιά Εβραϊκή συνήθεια καταργημένη από τόν Χριστό), όσο καί ή μή παράδοση "αίματος Χριστού" ( δίνεται συνήθως μόνο όταν πλησιάζει νά πεθάνει ό άνθρωπος...), είναι δικές τους επινοήσεις καί ουδεμία σχέση έχουν μέ τήν Αποστολική Παράδοση. Άλλωστε στό Μυστικό Δείπνο πού ό Χριστός παρέδωσε τό ακατάληπτο αυτό Μυστήριο τής μετουσίωσης καί αλλαγής τού άρτου καί οίνου σέ σώμα καί αίμα Χριστού, χρησιμοποίησε κανονικό καί όχι άζυμο άρτο μιά καί τό Πάσχα τών αζύμων δέν είχε έλθει ακόμη.

5) Έχουν επιβάλλει στούς κληρικούς υποχρεωτική αγαμία. Δηλαδή απαγορεύεται νά παντρεύονται οί κληρικοί τους καί νά έχουν οικογένειες, κατά παράβαση πάλι, τής Αποστολικής Παράδοσης, μέ όλα όσα άσχημα συνήθως δημιουργούνται...

6) Κάνουν τόν σταυρό τους όχι μέ τά τρία δάκτυλα σέ συμβολισμό τής Αγίας Τριάδος, αλλά μέ τά τέσσερα, ή καί πέντε δάκτυλα, βάζοντας στό 4ο δάκτυλο τήν Παναγία, καί στό 5ο τόν Πάπα. Όμως, ούτε ή Θεοτόκος μπορεί νά λατρευτεί ώς Θεός, αλλά ούτε καί ό Πάπας μπορεί νά εξομοιωθεί μέ τόν Θεό!

7) Έχουν κάνει τό Βατικανό Κράτος, μέ Πρωθυπουργό, Υπουργούς, Στρατό καί Κυβέρνηση, καταστάσεις αντίθετες μέ τήν διδασκαλία καί τό έργο τού ταπεινού Θεανθρώπου Ιησού Χριστού καί τών Αγίων Αποστόλων.

8) Πιστεύουν στήν "αξιομισθία τών Αγίων", καί ότι ένας Άγιος μπορεί νά "μεταφέρει" κάποια από τά καλά έργα του σέ ανθρώπους πού δέν έχουν έργα, καί έτσι νά τούς σώσει κι΄ αυτούς από τήν Κόλαση, αντίθετα από όσα δίδαξε ό Χριστός ότι κάθε άνθρωπος είναι υπόλογος μόνο γιά τόν εαυτό του !

9) Πιστεύουν στό "καθαρτήριο πύρ" πού θά καθαρίσει στήν άλλη ζωή όσους αμαρτωλούς δέν πρόλαβαν νά μετανοήσουν, καί ακόμη ότι τελικά θά ελεήσει ό Θεός καί τούς δαίμονες, αυτά τά πλήρους κακίας πλάσματα, ότι ή Κόλαση θά έχει τέλος, καί ότι θά πάνε κι΄ αυτοί στόν ...Παράδεισο!!!

ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΛΟΝΤΑ, ΚΑΙ

ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ...

10) Πιστεύουν στόν "απόλυτο προορισμό" , καί ότι κάθε άνθρωπος είναι προορισμένος από τόν Θεό είτε γιά Κόλαση είτε γιά Παράδεισο, μπλέκοντας έτσι δύο άσχετες καταστάσεις.

Γιατί, ό Θεός σάν Παντογνώστης, γνωρίζει μέν τό τί θα συμβεί σέ κάθε άνθρωπο ( πρόγνωση ), αλλά δέν προκαθορίζει αυτό τό μέλλον ( προορισμός), λόγω τής ελευθερίας τής βουλήσεως ( θελήσεως ), πού έχει δώσει σέ κάθε άνθρωπο, ώστε νά μπορεί μετά νά τόν κρίνει σύμφωνα μέ τίς πράξεις του...

Γιατί, άν ό Θεός προκαθόριζε τήν πορεία κάθε ανθρώπου, τότε ό άνθρωπος, καί δικαίως, θά ήταν αμέτοχος γιά τίς πράξεις του καί θά μπορούσε νά πεί:

" Δέν φταίω Κύριε εγώ, εσύ μέ έφτιαξες έτσι...".

11) Στό βάπτισμα, δέν βυθίζουν τά παιδιά μέσα στό νερό ( Ταφή καί Ανάσταση), τρείς φορές στόν τύπο τής Αγίας Τριάδας όπως ή αρχαία Εκκλησία παρέδωσε, αλλά έχουν τό βάπτισμα γιά ετοιμοθανάτους, ραντίζοντας τά παιδιά μέ νερό...

12) Τό Χρίσμα καί τό μύρωμα τού παιδιού γιά νά αποκτήσει τίς Δωρεές τού Αγίου Πνεύματος, όπως οί Απόστολοι εδίδαξαν, δέν τό κάνουν μέ τό βάπτισμα αλλά όταν μεγαλώσουν τά παιδιά, αφήνοντάς τα έτσι στερημένα τής βοήθειας τού Θεού καί στήν διάθεση τού διαβόλου...

13) Τό μυστήριο τού ευχελαίου τό χρησιμοποιούνε μόνο μιά φορά καί γιά τούς ετοιμοθανάτους...

14) Τό μυστήριο τής εξομολογήσεως γίνεται συνήθως μέ "απόκρυφο τρόπο" μέσω παραβάν μεταξύ εξομολόγου καί πιστού. Αντίθετα πάλι μέ τήν αρχαία παράδοση πού επιζητά τήν θαρραλέα μετάνοια τού ανθρώπου απέναντι τού οργάνου τού Θεού :

" Ναί Κύριε, έφταιξα απέναντί σου !" καί όχι τήν κρυμένη πίσω από παραπετάσματα...

Όταν ό προφήτης Νάθαν ανέβηκε στά Ανάκτορα καί έλεγξε τόν Δαβίδ γιά μοιχεία καί φόνο δέν πήγε νά κρυφτεί ό βασιλέας αλλά ομολόγησε μέ θάρρος τήν ενοχή του. Στήν Αγία Γραφή μάλιστα αναφέρονται ότι οί εξομολογήσεις τών Χριστιανών γίνονταν δημόσια !

Ακόμη, τά επιτίμια αμαρτιών στήν Παπική εκκλησία, είναι ποινικού χαρακτήρα μιά καί ή εξομολόγηση έχει τόν χαρακτήρα δικαστηρίου. Στήν Ορθόδοξη Εκκλησία όμως, ό εξομολόγος συμβουλεύει, δέν δικάζει, καί είναι παιδαγωγικού χαρακτήρα ώστε νά συναισθανθεί ό αμαρτωλός τήν πτώση του, νά φυλαχτεί, καί νά μή ξαναπέσει...

Συνέπεια τής τακτικής αυτής υπήρξαν παλαιότερα, τά λεγόμενα συγχωροχάρτια, σέ τύπο μπλόκ αποδείξεων! Αμάρτανες τόσο, πλήρωνες τόσα καί "πήγαινες" στόν Παράδεισο...

15) Έχουν τό δόγμα τής "ασπίλου συλλήψεως" τής Θεοτόκου, λέγοντας ότι δέν έφερε τό προπατορικό αμάρτημα τών Πρωτοπλάστων, καί ανυψώνοντάς την λατρευτικά στό ύψος τής Θεότητας. Όμως, ή λατρεία ανήκει μόνο στόν Άγιο Τριαδικό Θεό, ενώ ή τιμητική προσκύνηση στήν Θεοτόκο καί στούς Αγίους !

16) Εικόνες έχουν συνήθως σέ τοιχογραφίες, δέν τίς τιμούν προσκυνώντάς τες, δέν τιμούν τά άγια λείψανα, καί αντί γιά εικόνες βάζουν αγάλματα !!!

17) Ή Παπική εκκλησία, στήν προσπάθεια προσεταιρισμού Ορθοδόξων πιστών σέ άλλες χώρες, προώθησε Ρωμαιοκαθολικούς ιερείς ντυμένους όπως οί Ορθόδοξοι καί μέ τό ίδιο σχεδόν λειτουργικό τυπικό, δημιουργώντας έτσι ένα περίεργο εκκλησιαστικό σχήμα, τήν Ουνία.

Οί Ουνίτες, λειτουργούν σέ Ουνίτικες Εκκλησίες πού μοιάζουν Ορθόδοξες, ξεγελώντας ακόμη καί Ορθοδόξους πιστούς πού δέν γνωρίζουν τά πράγματα καλά, καί δέν μνημονεύουν Ορθοδόξους Αρχιερείς, αλλά τόν Πάπα !!!

Είναι τό μεγαλύτερο σχέδιο εξαπάτησης τής Παπικής εκκλησίας πρός τήν Ορθοδοξία, πού γίνεται κυρίως στό εξωτερικό!!!

ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΙΕΡΩΣΥΝΗ ;

18) Ή Ιερωσύνη τους, μετά από όλα αυτά ( σύν τό Σχίσμα στό οποίο περιέπεσαν από τό 1054 μχ.), είναι προβληματική...

Από ελάχιστη έως ανύπαρκτη...

Αυτό, άλλωστε φαίνεται καί από τόν Αγιασμό τους, πού μετά από λίγο καιρό τό νερό βρωμάει, εν αντιθέσει μέ τούς Ορθοδόξους πού διατηρείται πεντακάθαρο εκατοντάδες χρόνια, όπως βλέπουμε από τά μπουκαλάκια Αγιασμού πού βρίσκονται στά θεμέλια σπιτιών πού κατεδαφίζονται γιά πολυκατοικίες...

ΠΩΣ ΨΗΦΙΖΕΙ ΤΟ ΠΑ.ΣΟ.Κ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ.

ΠΩΣ ΨΗΦΙΖΕΙ ΤΟ ΠΑ.ΣΟ.Κ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ.

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ 16.
Να απορριφθεί η έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία.
ΚΑΤΑ. Σύσσωμοι οι Ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ (8 στους 8).

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ 38.
Αναγνώριση των γενοκτονιών των Μικρασιατών και των Ποντίων (1922), των Αρμενίων, την εθνοκάθαρση των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης και το μη ξεκαθάρισμα της τύχης των 1619 αγνοουμένων Κυπρίων αδελφών μας.
ΚΑΤΑ: Σύσσωμοι οι Ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ (8 στους 8).

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ 40.
Να αποσύρει η Τουρκία την απειλή πολέμου (casus belli) κατά της Ελλάδας για τα 12 μιλιά στο Αιγαίο.
ΚΑΤΑ: 6 από τους 8 Ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ 41.
Να μην αρχίσει η διαπραγμάτευση πριν καθοριστούν τα γεωγραφικά όρια της Ευρώπης. (Γκρίζες ζώνες κτλ.).
ΠΑΣΟΚ: Κατά της προτάσεως και προφανώς υπέρ Τουρκίας.

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ 46.
Ν’ αναγνωριστεί το ψήφισμα του ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ για την γενοκτονία των Αρμενίων ως προς έναρξης διαπραγματεύσεως με την Τουρκία.
ΠΑΣΟΚ: Κατά στο σύνολό του.

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ 47.
Να πάρουν αμέσως Νομική προσωπικότητα οι Χριστιανικές Εκκλησίες.
ΠΑΣΟΚ: Κατά οι 7 από 8 Ευρωβουλευτές.

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ 48.
Να αναγνωρίσει η Τουρκία την Κύπρο και να αποσυρθούν οι δυνάμεις κατοχής.
ΚΑΤΑ: Η Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Μπατζελή.

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ 53.
Η έναρξη διαπραγματεύσεων με την Τουρκία είναι πρόωρη, ανεπιθύμητη και θίγει σοβαρά τα συμφέροντα της Ε.Ε.
ΚΑΤΑ: Σύσσωμοι οι Ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ (8 στους 8).

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ 61.
Να αναγνωρίσει αμέσως η Τουρκία την Κύπρο και να ανακαλέσει την αναγνώριση στο ψευδοκράτος.
ΚΑΤΑ: Σύσσωμοι οι Ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ (8 στους 8).

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ 65.
Να μην γίνει η ένταξη της Τουρκίας, αλλά να της δοθεί – στο απώτατο μέλλον και εφόσον πληροί τους όρους – ένα «ειδικό καθεστώς».
ΚΑΤΑ: 7 στους 8 Ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ

Εγγυητές οριστικού τέλους

Είκοσι οχτώ χρόνια τώρα, η Ν.Δ. προσπαθεί να γίνει ΠΑΣΟΚ και δεν τα καταφέρνει, ο ανεκπλήρωτος εκπασοκισμός της καθηλώνει τον πολιτικό και κοινωνικό βίο σε ανυπόφορη πια υπανάπτυξη.....


Tου Χρηστου Γιανναρα

Δήλωσαν από μόνοι τους υποψήφιοι για την αρχηγία. Του κόμματος που με θυμό συνέτριψε η λαϊκή ψήφος. Και γελοιοποίησαν το εξουθενωμένο κόμμα συζητώντας, με συντελεσμένη την κατάρρευση, ένα και μοναδικό πρόβλημα: Τη μέγιστη δυνατή διεύρυνση του αριθμού των εκλεκτόρων τους!

Προφανή τα κίνητρα: Οσο πιο μειονεκτική είναι μια υποψηφιότητα (σε φυσικά προσόντα και σε πολιτική σοβαρότητα) τόσο πιο πεισματική η απαίτηση πολλαπλασιασμού των εκλεκτόρων. Ξέρουν οι αυθυποψήφιοι ότι η ποδοσφαιρόμυαλη μάζα ψηφίζει τους ωραίους, τις χαμογελαστές, τους μπουφόνικους κενολόγους. Σε τέτοιες εκτιμήσεις ελπίζουν.

Η δήλωση που συνόδευε κάθε υποβολή υποψηφιότητας ήταν και μια ωμή περιφρόνηση της νοημοσύνης των πολιτών: Ούτε λέξη για τα αίτια της εκλογικής συντριβής, ούτε ίχνος προβληματισμού για δικές τους ευθύνες. Κι όμως, δεν ήταν οπαδοί στις κερκίδες, ήταν κεντρικοί παίκτες στην αρένα, υπουργοί της κυβέρνησης, φιγουράτα κομματικά στελέχη. Δεν έβλεπαν, λοιπόν, τα μοιραία λάθη, τα αναίσχυντα σκάνδαλα, την εξόφθαλμη ανικανότητα του ηγήτορα;

Ποια ήταν η δική τους κριτική αντίδραση, η τίμια και υπεύθυνη παρέμβασή τους; Αν έχουν ανάστημα που το φαντάζονται ηγετικό, γιατί δεν το ύψωσαν;

Ως την τελευταία στιγμή θριαμβολογούσαν, λιβάνιζαν γλοιωδώς τον αρχηγό, δεν τολμούσαν να ψελλίσουν αντίρρηση, κριτική παρατήρηση, δημιουργική υπόδειξη. Και τώρα διεκδικούν την αρχηγία. Απέκτησαν ξαφνικά, από το τίποτα, ραχοκοκαλιά πολιτικής ευτολμίας; Ασπόνδυλοι χειροκροτητές, ώς μόλις χθες, και θα αντιπολιτευθούν τώρα, με πολιτική φερεγγυότητα και σθένος, τη θριαμβεύουσα σοσιαλεπώνυμη παντοδυναμία; Μα, που να πάρει η ευχή, ακόμα και η πιο αρρωστημένη φιλοδοξία πρέπει να προφασίζεται κάποιον ρεαλισμό.

Δύο από τους αυθυποψήφιους είχαν φτιάξει κάποτε δικά τους κόμματα. Και απέτυχαν μετά πατάγου. Εχουν, λοιπόν, δώσει τις εξετάσεις τους, δοκιμάστηκαν στην πράξη, φάνηκε καθαρά ποιες είναι οι ηγετικές τους ικανότητες. Πώς τολμάνε σήμερα, με τέτοιο βεβαρημένο παρελθόν, να διεκδικούν ασύγκριτα υπέρτερες ηγετικές ευθύνες; Είναι σαν να λένε στους πολίτες: «Είχαμε περίπτερο, το χαντακώσαμε, εμπιστευθείτε μας τώρα να διαχειριστούμε υπεραγορά»!

Οχι λιγότερο προκλητική και η υποψηφιότητα, που τα ηγετικά της προσόντα δοκιμάστηκαν (γυμνώθηκαν ανηλεώς) στον θώκο της δημαρχίας Αθηνών και στην πολιτική ηγεσία της ελλαδικής διπλωματίας. Η περίπτωση τρομάζει περισσότερο από κάθε άλλη, γιατί διαθέτει τους πιο μεθοδικούς, χρόνια τώρα, απίστευτα δικτυωμένους μηχανισμούς ψιμυθίωσης της ασημαντότητας. Η οικογένεια που προωθεί τη συγκεκριμένη υποψηφιότητα, δεν κρύβει τις διασυνδέσεις της με τον αμερικανικό παράγοντα, τις ισχυρές προσβάσεις της στα ΜΜΕ, τις συμμαχίες της με πανίσχυρα κέντρα οικονομικής εξουσίας. Υποψηφιότητα εκκωφαντικής μετριότητας, χωρίς την παραμικρή ποτέ πρωτοτυπία στη σκέψη, καινοτόμο πρωτοβουλία, ευφάνταστο δημιουργικό ενέργημα, κάποιον κάποτε λόγο που να σπιθίζει, να παραπέμπει σε όραμα, σε καίριο πολιτικό στόχο. Και έφτασε να θεωρείται αυτονόητη η υποψηφιότητα αυτής της ένσαρκης πολιτικής ανυπαρξίας, μόνο για το χαμόγελο παντός καιρού που περιφέρει επιτηδευμένα – να προβάλλεται καταιγιστικά σαν «φυσική» (πατρογωνικώ δικαιώματι) ηγέτις κόμματος εξουσίας.

Ισως η υποστήριξη και ο προπαγανδισμός της αλήστου Πλεκτάνης Ανάν να αποδειχθεί τελικά προϋπόθεση ηγετικής σταδιοδρομίας: ανόδου στον θώκο αρχικά του υπουργείου Εξωτερικών, έπειτα στην ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τελικά στην πρωθυπουργία. Τον δρόμο άνοιξε ο σημερινός πρωθυπουργός. Και στα ίχνη του, η επικρατέστερη για την αρχηγία της Ν.Δ. υποψηφιότητας. Η μεθοδικά αποχαυνωμένη ελλαδική κοινωνία μοιάζει να μην αντιλαμβάνεται ούτε καν τον βιασμό της.

Είκοσι οχτώ χρόνια τώρα, η Ν.Δ. προσπαθεί να γίνει ΠΑΣΟΚ και δεν τα καταφέρνει, ο ανεκπλήρωτος εκπασοκισμός της καθηλώνει τον πολιτικό και κοινωνικό βίο σε ανυπόφορη πια υπανάπτυξη. Μετά την πανωλεθρία Μητσοτάκη, στην τριετία 1990-1993 και την αυτεξόντωση Κωνσταντίνου Καραμανλή του βραχέος, στην πενταετία 2004-2009, σε αυτό το κόμμα απομένει ένα και μόνο ενδεχόμενο επιβίωσης: Να αποκτήσει δική του πολιτική ταυτότητα, δικούς του κοινωνικούς στόχους. Και ταυτότητα δεν μπορεί να αποκτηθεί με ρητορικές γελοιότητες περί «μεσαίου χώρου», δήθεν προβληματισμούς για «περισσότερο» ή «λιγότερο κράτος», μεγαλύτερη ή μικρότερη εύνοια για την «ιδιωτική πρωτοβουλία».

Δεν είναι οι απόψεις για τη διαχείριση της οικονομίας που θα προσδώσουν πολιτική ραχοκοκαλιά στη Ν.Δ. Είναι η δυνατότητα να πείσει ότι μπορεί να οικοδομήσει μια κοινωνία διαφορετική από αυτήν που διαμόρφωσε το ΠΑΣΟΚ των Α. Παπανδρέου, Κ. Μητσοτάκη, Κ. Σημίτη, Κ. Καραμανλή του βραχέος:

Μια κοινωνία που τις λειτουργικές της ανάγκες και τους στόχους της θα υπηρετεί κρατικός μηχανισμός με θεσμικές εγγυήσεις ανεξαρτησίας από την εκάστοτε κομματική κυβέρνηση, συγκροτημένος με αυστηρά αξιοκρατική ιεράρχηση των λειτουργών του, συνεχή έλεγχο της ποιότητας και των ικανοτήτων τους. Να πάψει η δημοσιοϋπαλληλία να είναι το «φιλάνθρωπο» βόλεμα ανθρώπων παραιτημένων από το πείσμα και το όραμα της δημιουργίας, καταφύγιο του κοινωνικού παρασιτισμού, θεσμοποιημένη αμνήστευση των χαραμοφάηδων, των συμπλεγματικών τυραννίσκων, των χρηματιζόμενων εκβιαστών. Να εξαρτηθεί η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων από τη συνεχή και αδιάβλητη αξιολόγησή τους.

Να πείσει η Ν.Δ. ότι έχει τον ρεαλισμό μεθόδου και στρατηγικής να ελευθερώσει την ελληνική κοινωνία από τον ζυγό της δουλείας στον γκανγκστερικό συνδικαλισμό, να αποτινάξει την τυραννία των συντεχνιακών συμφερόντων, των «απεργιών κοινωνικού κόστους». Να εξαλείψει τον εφιάλτη της αυθαιρεσίας των χρυσοκάνθαρων «εργατοπατέρων», της φασιστικής βίας των καπήλων της Αριστεράς.

Να παρουσιάσει η Ν.Δ. δική της πρόταση για την παιδεία απαλλαγμένη από τη συμπλεγματική υποταγή στον εθνομηδενισμό της «προοδευτικής» ξιπασιάς. Να ξαναστήσει εξ υπαρχής προγράμματα διδακτέας ύλης με προτεραιότητα όχι στο μπούκωμα με «εκσυγχρονισμένη πληροφορία», αλλά στη γλώσσα ως λογική και στα μαθηματικά ως γλώσσα. Να προσφέρει στο παιδί μιαν «επανανακάλυψη» της ελληνικότητας με μίτο τα χνάρια που άφησε στη γλώσσα, στην Τέχνη, στον στοχασμό η Γενιά του ’30.

Να καταστήσει έμπρακτα πρωτεύον πολιτικό πρόβλημα το δημογραφικό. Κατεπείγοντα τον σχεδιασμό κινήτρων για την εξισορρόπηση κατανομής του πληθυσμού στη χώρα – είναι νομοτελειακά καταδικασμένο σε διάλυση ένα κράτος που ο μισός πληθυσμός του βρίσκεται στην πρωτεύουσα. Ρεαλιστική πρόκληση για μια πολιτική ιδιοφυΐα είναι να κάνει την ύπαιθρο ζηλευτή στη νεολαία, δυνατότητα και ευκαιρία για υψηλή ποιότητα ζωής, για ικανοποίηση δημιουργίας.

Η Ν.Δ. δεν θα αποκτήσει ποτέ δική της πολιτική ραχοκοκαλιά και ρεαλιστική ταυτότητα, αν δεν ξεκαθαρίσει η ίδια στον εαυτό της, τι πιστεύει για τον «εμφύλιο»: Ηταν ενοχή και ανεξίτηλη πολιτική μειονεξία ή καύχηση και τίτλος τιμής η αντίσταση στο ζαχαριαδικό πραξικόπημα, στον ένοπλο εξαναγκασμό να προσαρτηθεί και η Ελλάδα στον ολοκληρωτικό σταλινικό «παράδεισο»; Δεν θα ορθοποδήσει ποτέ η Ν.Δ. αν συνεχίσει να μειονεκτεί απροβλημάτιστη απέναντι στον «προοδευτικό» φασισμό καπηλείας των οραμάτων της Αριστεράς.

Και οι τέσσερις αυθυποψήφιοι ηγέτες εγγυώνται την πολιτική και κοινωνική εκπόμπευση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ολοφάνερα.

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ - ΕΝΑΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΗΓΕΤΗΣ (17 Ιανουαρίου 1939 - 28 Ιανουαρίου 2008)



ΑΘΑΝΑΤΟΣ..................................................................ΖΕΙΣ!

Σουηδία- Γάμοι μεταξύ ομοφυλόφιλων


Υπέρ της τέλεσης θρησκευτικού γάμου μεταξύ ανθρώπων του ιδίου φύλου ψήφισε σήμερα η σύνοδος της Εκκλησίας της Σουηδίας, θέτοντας τέλος σε διαμάχη ετών στους κόλπους της.
Η απόφαση θα ισχύει από 1ης Νοεμβρίου και ελήφθη κατά πλειοψηφία από τους 251 εκπροσώπους της Εκκλησίας της Σουηδίας, η οποία είναι Λουθηρανική και στην οποία ανήκει περίπου το 80% από τα 9 εκατομμύρια Σουηδών.
Τον περασμένο Απρίλιο, η σουηδική Βουλή θέσπισε νόμο, τον οποίο υπερψήφισαν τα έξι από τα επτά κοινοβουλευτικά κόμματα, που επιτρέπει το γάμο ομοφυλοφίλων ζευγαριών.
Δυστυχώς οι αιρετικοί έχουν ξεφύγει πλέον πέρα από κάθε έννοια της αληθινής Χριστιανικής διδασκαλίας...

ΦΟΒΕΡΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ




Στις 2 τελευταίες εκπομπές στον "ΑΘΕΑΤΟ ΚΟΣΜΟ" του κώστα Χαρδαβέλα νέες φοβερές αποκαλύψεις για την νύχτα των Ιμίων.
Συμμετέχουν οι ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ:Άδωνης Γεωργιάδης,Μάκης Βορίδης,ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ:Θεόδωρος Νικολαίδης,Αντώνης Αντωνιάδης,Γιώργος Νταβρής,Κωνσταντίνος Ματάλας,Χρήστος Μακρυγιάννης,Αντώνης Ναξάκης,ο ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ Tάσος Μπουριώτης,ο ΔΙΕΘΝΟΛΟΓΟΣ Μιχάλης Ρέλος,ο ΠΡΕΣΒΗΣ Χρήστος Ζαχαράκης και ο ΙΑΤΡΟΣ Νίκος Βλαχάκος.(όλα αυτά σε 29 βίντεο)

Με τις χειρότερες προϋποθέσεις το δανειακό πρόγραμμα του 2010

Καιρός οι μπατίρηδες των ΠΑΣΟΚ και ΝΔ να πληρώσουν τα επιτόκια που τους αξίζουνε παρά να κλέβουν τις αποταμιεύσεις του κόσμου με εξευτελιστικά χαμηλά επιτόκια.

Ο Έλληνας φορολογούμενος τους εμπιστεύεται με τα δικά του λεφτά; Βεβαίως όχι!

Από χρόνια κακοδιοίκησης και οικονομικές επιπολαιότητες όπως στρώνουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, κάθονται....



Του Σωτηρη Νικα

Με κακούς οιωνούς, αποτέλεσμα της άθλιας δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας και της αναξιοπιστίας των στοιχείων που παραθέτουν οι αρχές, ξεκινάει το δανειακό πρόγραμμα του νέους έτους. Ενα πρόγραμμα που αναμένεται να έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με το φετινό, αν και υπάρχουν εκτιμήσεις, σύμφωνα με τις οποίες δεν αποκλείεται να επιδεινωθούν οι όροι δανεισμού του Δημοσίου και να καταγράψει μεγαλύτερη αύξηση το κόστος δανεισμού απ’ ό,τι το 2009.

Για φέτος όλα δείχνουν ότι το δανειακό πρόγραμμα θα κυμανθεί στα επίπεδα των 62 - 67 δισ. ευρώ. Για του χρόνου, μόνο οι υποχρεώσεις του Δημοσίου ανέρχονται σε 34,7 δισ. ευρώ, ενώ αν προστεθούν και τα κεφάλαια για την κάλυψη των ελλειμμάτων εκτιμάται ότι θα εκτοξευτεί στα επίπεδα των 55 - 60 δισ. ευρώ.

Προάγγελος του τι θα συμβεί του χρόνου, ήταν η υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας από τον διεθνή οίκο αξιολόγησης Fitch μέσα στην εβδομάδα από Α σε Α-. Η εξέλιξη αυτή, αν και αναμενόμενη, δεν παύει να προκαλεί έντονο προβληματισμό στο οικονομικό επιτελείο που θα πρέπει πλέον να πείσει τις αγορές ότι η Ελλάδα μπορεί να αντιστρέψει την κακή εικόνα των δημοσίων οικονομικών της, έτσι ώστε να μπορεί να δανειστεί για να «επιβιώσει».

Η υποβάθμιση από τον διεθνή οίκο, ήρθε αμέσως μετά τη σκληρή στάση των Ευρωπαίων απέναντι στην Ελλάδα και τα αναθεωρημένα για πολλοστή φορά στοιχεία που ανακοίνωσε ο υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου στους Ευρωπαίους ομολόγους του. Οι εξελίξεις της εβδομάδας που πέρασε έδωσαν το στίγμα του τι ακολουθεί για την ελληνική οικονομία σε περίπτωση που δεν καταφέρει η κυβέρνηση να περάσει τις απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές.

Αρχικά ήταν οι θεσμοί (Eurogroup, Ecofin) που κατέκριναν την Ελλάδα και στη συνέχεια οι αγορές. Μάλιστα, αναλυτές εκτιμούν ότι δεν θα αργήσουν και άλλοι οίκοι αξιολόγησης να υποβαθμίσουν την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας. Η Standard & Poor’s έχει ήδη αξιολογήσει την Ελλάδα με Α- από τον Ιανουάριο, γεγονός το οποίο ουσιαστικά δείχνει ότι οι αγορές δεν πίστευαν όσα τους έλεγε η Ελλάδα. Μια πιθανή νέα υποβάθμιση θα οδηγήσει τη βαθμολογία της χώρας στην κατηγορία ΒΒΒ+, με την πτώση αυτή να έχει και ψυχολογική και πρακτική σημασία.

Ψυχολογική, γιατί έπειτα από χρόνια στην πρώτη κατηγορία πιστοληπτικής ικανότητας θα περάσει η χώρα στη δεύτερη και πρακτική γιατί η Ελλάδα θα βρεθεί μόλις δύο κατηγορίες πάνω από την ΒΒΒ-. Οταν αξιολογείται κάποια χώρα σε αυτήν την κατηγορία, αυτόματα τα ομόλογά της δεν γίνονται δεκτά ως ενέχυρο από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) για να παρέχει ρευστότητα στις τράπεζες.

Παράλληλα, η υποβάθμιση από τη Fitch ώθησε ανοδικά το κόστος δανεισμού του Δημοσίου. Η διαφορά απόδοσης (spread) του ελληνικού 10ετούς ομολόγου με το αντίστοιχο γερμανικό χθες αυξήθηκε στις 139 μονάδες βάσης από 132 μονάδες που ήταν την Πέμπτη. Αυτό σημαίνει ότι οι επόμενες εκδόσεις του Ελληνικού Δημοσίου θα πραγματοποιηθούν σε χειρότερο κλίμα απ’ ό,τι σήμερα, ενώ η επιβάρυνση θα έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στους επόμενους προϋπολογισμούς με την αύξηση των δαπανών για τόκους. Γι’ αυτό και το υπουργείο Οικονομικών σχεδιάζει άμεσα να προχωρήσει στην έκδοση ομολόγων για να καλύψει τις φετινές «τρύπες» του προϋπολογισμού. Το επιπλέον ποσό που θα δανειστεί το Δημόσιο φέτος αναμένεται να κυμανθεί μεταξύ των 5 - 10 δισ. ευρώ και οι εξελίξεις θα δρομολογηθούν από αρχές Νοεμβρίου.

Για το 2010, όμως, η κατάσταση δύσκολα θα ανατραπεί. Θα πρέπει η κυβέρνηση να δείξει ότι έχει ένα σοβαρό, αξιόπιστο και συγκεκριμένο σχέδιο εξόδου από την κρίση και περιορισμού του δημοσιονομικού εκτροχιασμού, για να βελτιωθεί η εικόνα στην ελληνική αγορά ομολόγων. Μάλιστα, αναλυτές υποστηρίζουν ότι το πρόγραμμα της κυβέρνησης θα πρέπει να έχει μετρήσιμους στόχους έτσι ώστε οι αγορές να μπορούν να ελέγχουν την πρόοδο της ελληνικής οικονομίας.

Το οικονομικό επιτελείο γνωρίζει από τώρα ότι για το επόμενο έτος θα πρέπει να δανειστεί 34,7 δισ. ευρώ για να πληρώσει τις υποχρεώσεις του και μόνον. Εξ αυτών, τα 17 δισ. ευρώ αφορούν σε λήξεις ομολόγων, τα 3,9 δισ. ευρώ σε λήξεις εντόκων γραμματίων, το 1,8 σε λήξεις Eurocommercial Papers και τα 11,8 δισ. ευρώ στην πληρωμή τόκων. Παράλληλα, αν η κυβέρνηση κατορθώσει να μειώσει το δημοσιονομικό έλλειμμα στο 9% του ΑΕΠ, τότε αυτό σημαίνει ότι το ταμειακό έλλειμμα θα διαμορφωθεί περίπου στο 10-11% του ΑΕΠ. Με το ΑΕΠ να εκτιμάται στα 240 δισ. ευρώ, προκύπτει ότι για την κάλυψη των ελλειμμάτων θα χρειαστεί το Δημόσιο να δανειστεί περί τα 24 δισ. ευρώ το 2010, ανεβάζοντας τον συνολικό δανεισμό στα επίπεδα των 59 δισ. ευρώ.

Το χειρότερο είναι ότι τα νούμερα αυτά τα γνωρίζουν πολύ καλά και οι αγορές και οι διεθνείς επενδυτές. Επίσης, γνωρίζουν ότι τα περισσότερα δάνεια η Ελλάδα θα τα συνάψει εντός του πρώτου εξαμήνου, καθώς οι υποχρεώσεις που θα κληθεί να καλύψει στο πεντάμηνο Ιανουαρίου - Μαΐου ανέρχονται στα 23,2 δισ. ευρώ. Με τα δεδομένα αυτά και εφόσον δεν υπάρχουν σαφείς πρωτοβουλίες αντιστροφής της κατάστασης από την κυβέρνηση, πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι το κόστος δανεισμού του Δημοσίου για το 2010 πιθανόν να εκτοξευτεί σε επίπεδα μεγαλύτερα ακόμα και από τα φετινά ιστορικά υψηλά.

Υποβάθμιση τραπεζών

Στην υποβάθμιση της αξιολόγησης για πέντε μεγάλες εγχώριες εμπορικές τράπεζες προχώρησε η Fitch Ratings, μετά την υποβάθμιση της μακροπρόθεσμης πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας.

Συγκεκριμένα, ο διεθνής οίκος προχώρησε στην υποβάθμιση της πιστοληπτικής αξιολόγησης της Αγροτικής Τράπεζας (ΒΒΒ από BBB+) καθώς επίσης και στην υποβάθμιση των Support Rating Floors της Εθνικής Τράπεζας, της Alpha Bank, της Eurobank και της Τράπεζας Πειραιώς.

Οπως σημειώνεται στην ανάλυση της Fitch, η διάθεση της ελληνικής κυβέρνησης να ενισχύει τις τράπεζες διατηρείται αμετάβλητη, ωστόσο η ικανότητά της να το πράξει έχει μειωθεί, όπως φαίνεται στην υποβάθμιση της μακροπρόθεσμης αξιολόγηση της Ελλάδας σε A-.

Αναλυτικότερα, ο οίκος υποβαθμίζει τη μακροπρόθεσμη και βραχυπρόθεσμη πιστοληπτική αξιολόγηση της Αγροτικής Τράπεζας σε BBB από BBB+ και F3 από F2, αντίστοιχα. Το outlook παραμένει αρνητικό. Ταυτόχρονα υποβαθμίζει το Support Rating Floor σε BBB από BBB+.

Η Fitch υπογραμμίζει ότι η μακροχρόνια πιστοληπτική ικανότητα των υπόλοιπων τεσσάρων τραπεζών βασίζεται στην ατομική οικονομική τους ισχύ και δεν θίγεται από την υποβάθμιση της Ελλάδας.

Για την Εθνική Τράπεζα, τη Eurobank, την Alpha Bank και την Τράπεζα Πειραιώς, ο διεθνής οίκος επιβεβαιώνει την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης πιστοληπτικής ικανότητας, τη βραχυπρόθεσμη αξιολόγηση και την ατομική αξιολόγησή τους. Και για τις τέσσερις, ωστόσο, η Fitch υποβαθμίζει το Support Rating Floor. Για την ΕΤΕ από ΒΒΒ+ σε ΒΒΒ, για τη Eurobank σε ΒΒΒ- από ΒΒΒ, για την Alpha Bank σε ΒΒΒ- από ΒΒΒ και για την Τρ. Πειραιώς σε ΒΒΒ- από ΒΒΒ.

Παράλληλα, προχώρησε στην υποβάθμιση των αξιολογήσεων σε προγράμματα και χρεόγραφα που έχουν εκδώσει οι ελληνικές τράπεζες με εγγύηση του ελληνικού κράτους σε A- από A.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΙΛΙΑΣΤΕΣ(ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΙΕΧΩΒΑ)

Μόνο η αλήθεια του Θεού σώζει τον άνθρωπο. Αυτή η αλήθεια μας φανέρωσε ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός. Ήρθε στον κόσμο για να "κηρύξει το ευαγγέλιο του Θεού" (Μαρκ. 1,14). Να διδάξει και να "μαρτυρίσει την αλήθεια"(Ιω. 18,37). Γνωρίζοντας, λοιπόν ο άνθρωπος την αλήθεια του Χριστού ελευθερώνεται από την αμαρτία (Ιω. 8,32). Υπακούοντας σ' αυτήν μετέχει στην αληθινή ζωή (Ιω. 14,6)
Απέναντι στην αλήθεια του Θεού βρίσκεται η πλάνη και η αίρεση. Η πλάνη αρνείται την αλήθεια και η αίρεση τη νοθεύει. Έτσι ο άνθρωπος που έπεσε σε πλάνη ή παρασύρθηκε απο την αίρεση χάνει τη δυνατότητα της σωτηρίας.
Η Εκκλησία που είναι "ο στύλος και το στήριγμα της αλήθειας"( Ά Τιμ. 3,15), απο τα πρώτα χρόνια ακόμη, αγωνίστηκε σκληρά να κρατήσει ακέραιη και ανόθευτη την αλήθεια, που μας παρέδωσε ο Χριστός. Η συνεχής φροντίδα των Αποστόλων και των διαδόχων τους ήταν να προφυλάξουν τους χριστιανούς από τις πλανεμένες διδασκαλίες, τους "ψευδοδιδασκάλους" και τους "ψευδοπροφήτες (Ματθ. 7,15 ΄Β Πετρ. 2,1 Ά Ιω. 4,1 )
Ανθρώποι αιρετικοί που προσπάθησαν να διαστρέψουν την αλήθεια (Πραξ. 20,30), εμφανίστηκαν πολλοί. Τέτοιοι παλαιότερα ήταν οι Αρειανοί, οι Πνευματομάχοι, οι Εικονομάχοι και άλλοι. Αιρετικοί υπάρχουν και στις μέρες μας. Εξίσου επικίνδυνοι με τους παλιούς, και υπηρετώντας τον ίδιο πάντα στόχο: κηρύσσοντας "διεστραμμένα" να αποσπούν τους χριστιανούς "οπίσω αυτών". Στην αίρεση τους.

Απο τους πιό επικίνδυνους αιρετικούς των ημερών μας είναι και οι Χιλιαστές. Σ' αυτούς αναφέρονται τα παρακάτω. Σκοπό έχουν να σε πληροφορήσουν για το τι πρέπει να γνωρίζεις γι' αυτούς. Διάβασε τα με προσοχή. Προσπάθησε ν' ανταποκριθείς σε οτι με αγάπη σου ζητάμε. Κάνε να φτάσει και σε χέρια άλλων αδελφών μας, που πιθανόν βρίσκονται σε άγνοια ή ακόμη και σε κίνδυνο.

"Προσέχετε τους ψευδοπροφήτες, οι οποίοι σας έρχονται με ένδυμα προβάτων, ενώ μέσα τους είναι λύκοι αρπακτικοί"
Ο ΚΥΡΙΟΣ (Ματθ. 7,15)

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ

Οι πιό βασικές αλήθειες τις πίστεως μας σε αντίθεση με τους Χιλιαστές που είναι από τους πιό φοβερούς αιρετικούς όλων των εποχών, διότι υιοθέτησαν και κηρύττουν τις περισσότερες από τις πλάνες, που στηρίχτηκαν κατά καιρούς από διάφορους αιρεσιάρχες. Σ' αυτές πρόσθεσαν και πολλές άλλες. Εδώ απλώς αναφέρουμε τις μεγαλύτερες.


1.Βασική αλήθεια του Χριστιανισμού είναι η πίστη στην Αγία Τριάδα. Ο Θεός είναι Ένας κατά την ουσία αλλά ταυτόχρονα Τριαδικός, δηλαδή τρία Πρόσωπα, ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα.
1. Οι Χιλιαστές όχι μόνο απορρίπτουν την πίστη στον Τριαδικό Θεό, αλλά φτάνουν να γράφουν πώς η Τριαδική διδασκαλία προέρχεται από τη "διάνοια του Σατανά" ( Άρα λένε πώς ένας Άγιος Σπυρίδονας αποδυκνείοντας αυτά σκεφτόταν απο τον Σατανά)

2. Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός είναι "Θεός αληθινός εκ Θεού αληθινού". Γεννημένος προαιώνια από το Θεό Πατέρα, είναι της ίδιας ουσίας και της φύσεως μ' εκείνον. Όντας λοιπόν τέλειος Θεός, έγινε και τέλειος άνθρωπος "δια την ημετέραν σωτηρίαν".
2. Οι Χιλιαστές, όπως ο παλιός αιρεσιάρχης Άρειος, που καταδικάστηκε απο την Ά οικουμενική Σύνοδο, αρνούνται τη θεότητα του Χριστού μας και διδάσκουν πως είναι κτίσμα, δηλαδή δημιούργημα του Θεού. Αυτή και μόνο η πλάνη τους δείχνει πως είναι "αντίχριστοί"

3. Το Άγιο Πνεύμα είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Όπως ο Υιός, που γεννιέται από το Θεό Πατέρα, είναι της ίδιας φύσεως μ' εκείνον, έτσι και το Άγιο Πνεύμα, που εκπορεύεται επίσης απο τον Πατέρα (Ιω. 15,26), είναι πάλι της ίδιας φύσεως και της ίδιας ουσίας, δηλαδή Θεός.
3. Για το Άγιο Πνεύμα οι Χιλιαστές προχωρούν ακόμη πιό πέρα και από τους παλιούς Πνευματομάχους, που καταδίκασε η ΄Β οικουμενική Σύνοδος. Δεν παραδέχονται όχι μόνο τη θεότητα του, αλλά ούτε και την προσωπική του υπόσταση. Το θεωρούν απλώς ενεργό δύναμη του Θεού.

4. Ο άνθρωπος δεν αποτελείται μόνο απο σώμα. Έλαβε από το δημιουργό Θεό και ψυχή, που είναι αθάνατη. Ακόμη δεχόμαστε πώς η ζωή συνεχίζεται και μετά το θάνατο μάς.
4. Οι Χιλιαστές δεν πιστεύουν στην αθανασία της ψυχής, όπως παλιά οι Θνητοψυχίτες. Γι' αυτούς ο άνθρωπος είναι μόνο σώμα. Ότι ονομάζουμε ψυχή, έιναι απλώς η ζωή, όπως ακριβώς η ζωή των ζώων. Πεθαίνοντας ο άνθρωπος περιέρχεται στην ανυπαρξία. Εκμηδενίζεται.

5. Για μας τους Ορθοδόξους η Παναγία είναι "η μητέρα του Κυρίου" μας
5. Οι Χιλιαστές δεν αναγνωρίζουν την Παναγία ως Θεοτόκο και παρερμηνεύοντας , όπως το συνηθίζουν, διάφορα χωρία της Γραφής, απορρίπτουν οτι υπήρξε Αειπάρθενος.

6. Εμείς τιμούμε τους Αγίους του Θεού, δηλαδή εκείνους που αφιέρωσαν ολόκληρη τη ζωή τους στο Θεό και έζησαν ακολουθώντας πιστά το θέλημα Του. Δεχόμαστε ακόμη πως αυτή η μεταχή τους στη θεία ζωή, τους δίνει τη δυνατότητα να μεσιτεύσουν στο Θεό για μας.
6. Οι Χιλιαστές αρνούνται την ύπαρξη των Αγίων και επομένως τις μεσιτείες τους και την τιμητική προσκύνηση τους εκ μέρους των πιστών. Και είναι φυσικό, αφού δέχονται πως οι άνθρωποι- άρα και οι Άγιοι - μετά το θάνατο τους εκμηδενίζονται.

7. Ως χριστιανοί ανήκουμε στην Εκκλησία, που είναι το σώμα του Χριστού μας. Σωζόμαστε μόνο όταν έιμαστε μέλη της Εκκλησίας και όταν γινόμαστε μέτοχοι της θείας χάριτος μέσω των μυστηρίων, που συνέστησε και παράδωσε ο ίδιος ο Λυτρωτής μας Ιησούς.
7. Οι Χιλιαστές δεν πιστεύουν στην Εκκλησία. Αρνούνται τη σωστική χάρη των μυστηρίων. Πολεμούν και διαβάλλουν τους κληρικούς.

8. Ο Σταυρός του Κυρίου μας είναι το καύχημα όλων των πιστών, αφού επάνω του θυσιάστικε ο Λυτρωτής μας. Τον μισούσαν και τον προσκυνούσαν οι χριστιανοί ήδη από τα αποστολικά χρόνια. Έτσι κι εμείς εξακολουθούμε να τον σεβόμαστε και να τον προσκυνούμε.
8. Οι Χιλιαστές δεν χρησιμοποιούν και δεν τιμούν το Σταυρό. Είναι χαρακτηριστικό: Δεν κάνουν ποτέ το σημείο του σταυρού! Φτάνουν μάλιστα ν' αποκαλούν εμάς τους χριστιανούς που τον κάνουμε ειδωλολάτρες!

9. Οι Ορθόδοξοι τιμούμε και ασπαζόμαστε τις ιερές εικόνες. Όχι βέβαια, τα ξύλα, αλλά τα εικονιζόμενα ιερά πρόσωπα.
9. Οι Χιλιαστές είναι εικονομάχοι. Όχι μόνο δεν τιμούν και δέν προσκυνούν τις εικόνες αλλά τις χλευάζουν και τις καταπατούν.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ
Ασφαλώς κάτι έχεις ακούσει για τους Χιλιαστές. Ακόμη είναι πιθανό να έχουν χτυπήσει και την πόρτα του σπιτιού σου ή να τους είδες κάπου (στη λαϊκή αγορά, σε μια πλατεία, σε κάποιο δρόμο), να πουλούν τα βιβλία και τα περιοδικά τους. Λοιπόν, τι ακριβώς είναι οι Χιλιαστές;

Πρόκειται για μιά ύπουλη και επικίνδυνη αίρεση. Μια ξενόφερτη και ξενοκίνητη οργάνωση. Μια τεράστια πολυεθνική μετοχική εταιρία, που εδρεύει στο Μπρούκλιν της Αμερικής και από εκεί, μέσω βιβλίων και περιοδικών της που διοχετεύει σ' ολόκληρο τον κόσμο, κηρύττει τις πιό χοντροκομμένες πλάνες και επαναλαμβάνει τις περισσότερες από τις αντιχριστιανικές διδασκαλίες, που μέχρι σήμερα υποστήριξαν οι διάφοροι αιρετικοί.

Η οργάνωση των Χιλιαστών (" Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά") ξεκίνησε τον περασμένο αιώνα (1881). Ιδρυτής και πρώτος αρχηγός της υπήρξε ο αμερικανοεβραίος έμπορος Κάρολος Ρώσσελ.

Οι Χιλιαστές μας παρουσιάζονται με διάφορα ονόματα. Είναι κι αυτό ένα από τα πολλά τεχνάσματα τους. Αλλάζουν συχνά όχι μόνο ονόματα αλλά και διδασκαλία, όταν αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντα τους.

Τα πιό γνωστά ονόματα τους είναι Χιλιαστές και μάρτυρες του Ιεχωβά. ΧΙΛΙΑΣΤΕΣ ονομάστηκαν,. γιατί πιστεύουν πως ο Χριστός θα έρθει στη γή για να εγκαθιδρύσει μιά επίγεια βασιλεία, που θα διαρκέσει χίλια χρόνια. Έφτασαν μάλιστα να ορίσουν και χρονολογίες για "το τέλος του πονηρού κόσμου" και την έναρξη της βασιλείας, που βέβαια, διαψεύστηκαν. Η τελευταία χρονολογία που είχαν ορίσει ήταν το φθινόπωρο του 1975. Για μιά ακόμη φορά έπεσαν έξω και γελοιοποιήθηκαν!

Οι Χιλιαστές θέλουν να αποκαλούνται ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ. Με την ονομασία αυτή "Ιεχωβάδες") είναι και πιό γνωστοί στο λαό μας. Γιατί θέλουν να ονομάζονται έτσι; Διότι ισχυρίζονται πως ο Θεός πρέπει να αποκαλείται μόνο με το εβραϊκό του όνομα "Ιεχωβά". Όποιος δεν ονομάζει έτσι τον Θεό δεν σώζεται! Ο ισχυρισμός αυτός είναι τελείως αστήρικτος. Όχι μόνο διότι ο Θεός στην Παλαιά Διαθήκη ονομάζεται ακριβέστερα "Γιαχβέ" αλλά και διότι το όνομα αυτό δεν είναι το μοναδικό. Στην Π. Διαθήκη υπάρχουν κι άλλα ονόματα του Θεού (Ων, Θεός Αβρααμ κ.τ.λ.).

Τελευταία οι Χιλιαστές διεκδικούν ακόμη και το όνομα του ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ. Ωστόσο, είναι ολοφάνερο πως το κάνουν για να εξαπατήσουν τους απλούς και ακατατόπιστους αδελφούς μας. Χριστιανοί είναι μόνο εκείνοι που πιστεύουν στο Χριστό. Όσοι αρνούνται τη θεότητα Του, όπως οι Χιλιαστές, είναι αντίχριστοι.
" Αγαπητοί, να μην πιστεύεται σε κάθε πνεύμα, αλλά να αποδοκιμάζεται τα πνεύματα, εάν είναι από το Θεό, διότι πολλοί ψευδοπροφήτες βγήκαν στον κόσμο"
ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ( Ά Ιω. 4,1)

ΠΩΣ ΔΡΟΥΝ

Μιλώντας για την οργάνωση των μαρτύρων του Ιεχωβά, θα πρέπει να καταλάβουμε καλά πως πρόκειται για ένα κολοσσιαίο οικονομικό οργανισμό. Με κέντρο το Μπρούκλιν της Αμερικής η οργάνωση κατευθύνει μιά απίθανη προσηλυτιστική προπαγάνδα, για την οποία διατίθενται ανυπολόγιστα οικονομικά μέσα και στην οποία στρατεύονται τα ατυχή θύματα της χιλιαστικής πλάνης.
Κάθε μάρτυρας του Ιεχωβά είναι ένα εξάρτημα αυτού του τεράστιου μηχανισμού και όργανο των σχεδίων του Μπρούκλιν. Ο "ζήλος" που βλέπουμε να έχουν, δίδοντας τα έντυπα τους και κηρύττοντας τις ιδέες τους, είναι αποτέλεσμα ψυχολογικού καταναγκασμού.
Το πιο σπουδαίο έργο των Χιλιαστών είναι η εξάπλωση των διδασκαλιών τους και η διάδοση των βιβλίων και των περιοδικών τους όπως η "ΣΚΟΠΙΑ" και το "ΞΥΠΝΑ". Είναι τόσο μεγάλη η πλύση εγκεφάλου που υφίστανται, ώστε τους κάνει να πιστεύουν πώς αυτό που κάνουν είναι το πιό σπουδαίο έργο και ότι αποτελεί υπηρεσία και λατρεία πρός τον Ιεχωβά!
Το σκοπό αυτό υπηρετεί ο μηχανισμός και η ιεραρχία της οργανώσεως που έχουν, το άφθονο χρήμα που ξοδεύουν και εισπράττουν, οι συναθροίσεις που πραγματοποιούν, τα συνέδρια που οργανώνουν.
Οι Χιλιαστές κινούνται παντού:
Επισκέπτονται συνοικίες και γυρίζουν απο σπίτι σε σπίτι.
Κυκλοφορούν στους δρόμους, τις πλατείες, τις στάσεις των λεωφορείων, και σταματούν ανύποπτους διαβάτες.
Στέκονται στους φωτεινούς σηματοδότες των δρόμων προτείνοντας τα περιοδικά τους σε οδηγούς αυτοκινήτων.
Τελευταία εμφανίζονται και στους χώρους των λαϊκών αγορών.
Οι Χιλιαστές αρέσκονται να ονομάζονται και "σπουδαστές των Γραφών". Κρατούν πάντοτε στα χέρια ή στις τσάντες τους την Αγία Γραφή και είναι έτοιμοι, αν χρειαστεί, ν' αρχίσουν να αραδιάζουν επιλεγμένα βιβλικά χωρία. Μην τους πιστεύεις. Για τους Χιλιαστές πάνω απο την Αγία Γραφή βρίσκεται το περιοδικό "ΣΚΟΠΙΑ". Τα χωρία της Αγίας Γραφής, που παρερμηνεύουν φρικτά, τα χρησιμοποιούν για να εξαπατήσουν τους αφελείς.
Ένα απο τα πολλά τεχνάσματα που χρησιμοποιούν οι Χιλιαστές, είναι και η ευγένεια. Χτυπώντας την πόρτα ενός σπιτιού εμφανίζονται γλυκομίλητοι και χαμογελαστοί. Προσοχή! Δεν είναι αυθόρμητη η συμπεριφορά τους. Έχουν πάρει οδηγίες γι' αυτό. Και το κάνουν για να ξεγελάσουν τα υποψήφια θύματα τους.

ΠΩΣ Ν' ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ

Πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε καλά: Οι μάρτυρες του Ιεχωβά είναι πολύ επικίνδυνοι.Τόσο για τις φοβερές πλάνες που διδάσκουν όσο και για το σύστημα που ακολουθούν, προκειμένου να μας αιχμαλωτίσουν στην αίρεση τους. Είναι ανάγκη, λοιπόν, να είμαστε πάντοτε προσεκτικοί και ν' αντιδρούμε σωστά.
Αν χτυπήσουν την πόρτα μας, θα τους διώξουμε χωρίς καμιά συζήτηση. Είναι αφέλεια να πιστεύουμε πως με τη συζήτηση μαζί τους είναι πιθανό να τους βοηθήσουμε. Δεν έρχονται να μας ακούσουν. Έρχονται για να πλασάρουν το δηληρήριο της πλάνης τους, ακολουθώντας καλά μελετημένο και δοκιμασμένο σχέδιο. Συζήτηση μαζί τους σημαίνει γι' αυτούς πως δείξαμε ενδιαφέρον. Θ' ανοίξουν καρτέλλα με τα στοιχεία μας. Και μετά από λίγες μέρες θα μας ξανάρθουν.
Μακριά από τα χέρια μας τα περιοδικά τους "ΣΚΟΠΙΑ" και "ΞΥΠΝΑ", καθώς και τα διάφορα βιβλία τους. Ούτε μια δραχμή για τον κορβανά (ταμείο) των μαρτύρων του Ιεχωβά. Δεν αγοράζουμε, λοιπόν, τίποτε και δεν δεχόμαστε τίποτε, έστω κι αν μας το προσφέρουν δωρεάν.
Αν εμφανιστούν Χιλιαστές στη συνοικία και τη γειτονιά μας, δεν φτάνει εμείς μόνο να μην τους ανοίξουμε την πόρτα. Πρέπει να ενημερώσουμε σχετικά και τους άλλους ενοίκους της πολυκατοικίας ή τους γείτονες μας. Να ξέρουν κι εκείνοι για τι πρόκειται. Ακόμη ας φροντίσουμε αμέσως να ειδοποιήσουμε και τον εφημέριο της ενορίας μας.
Τους ιερείς μας ακόμη ενημερώνουμε, αν μάθουμε πως σε κάποιο σπίτι της γειτονιάς μας γίνονται συναθροίσεις Χιλιαστών ή ακόμη αν πληροφορηθούμε πως κάποιος αδελφός μας χριστιανός κινδυνεύει να πέσει στα δίχτυα τους.
Δεν παραλείπουμε επίσης να επισημαίνουμε τον κίνδυνο και στους συγγενείς και φίλους μας και να τους συνιστούμε να μή δέχονται επισκέψεις Χιλιαστών στα σπίτια τους.
Είναι χρήσιμο και για μας τους ίδιους, αλλά και για να μπορέσουμς να προστατεύσουμς και άλλους, να είμαστε κατατοπισμένοι πάνω στα όσα διδάσκουν οι Χιλιαστές. Υπάρχουν σήμερα αξιόλογα αντιχιλιαστικά βιβλία, που μπορεί ο εφημέριος μας να υποδείξει ή και μόνοι μας να αναζητήσουμε στα χριστιανικά βιβλιοπωλεία.
ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ
Είμαστε ορθόδοξοι χριστιανοί. Ο Κύριος μας ζητά ν' αγαπάμε όλους τους ανθρώπους. Επομένως και τους Χιλιαστές, που έπεσαν θύματα μιάς καταχθόνιας προπαγάνδας.
Λυπούμαστε βαθιά γιατί πρόδωσαν την πίστη τους κι απομακρύνθηκαν από την αλήθεια του Χριστού. Εκείνο που θέλουμε και προσευχόμαστε, είναι να τους φωτίσει ο Θεός να επιστρέψουν στο φώς και στην ορθή πίστη.
Αν απο κάτι αποστρεφόμαστε, αυτό δεν είναι οι μάρτυρες του Ιεχωβά, αλλά οι φρικτές αιρέσεις που υποστηρίζουν και προσπαθούν με λυσσαλέο πείσμα να μας επιβάλλουν.
Ανήκουμε ως χριστιανοί στην ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού, δηλαδή την Εκκλησία που κράτησε ανόθευτη κι απαραχάρακτη την αλήθεια, την οποία αποκάλυψε στους ανθρώπους ο Χριστός μας και μας παρέδωσαν οι Απόστολοι του.
Αυτό ασφαλώς αποτελεί για μας ένα υψηλό προνόμιο και μια μεγάλη τιμή. Ταυτόχρονα όμως, γεννά και ορισμένες υποχρεώσεις. Έχουμε χρέος να γνωρίζουμε την πίστη μας. Ποιά είναι η διδασκαλία της Εκκλησίας μας.
Ιδιαίτερα οφείλουμε να μελετούμε την Αγία Γραφή, που είναι ο ζωντανός λόγος του Θεού. Πρέπει να τονίσουμε πως, αν οι Χιλιαστές καταφέρνουν μερικές φορές να εξαπατούν, αυτό γίνεται γιατί πολλοί απο μας τους χριστιανούς είμαστε ακατατόπιστοι στα θέματα της πίστεως.
Η ορθόδοξη πίστη, ωστόσο, δεν είναι μόνο υπόθεση γνώσεως. Κυρίως είναι ορθός τρόπος ζωής. Ο Χριστός καλεί όλους μας όχι απλώς να Τον γνωρίσουμε, αλλά να ζήσουμε τη δική Του ζωή μέσα στην Εκκλησία που ο ίδιος ίδρυσε.
Η συνεπής χριστιανική ζωή όλων μας είναι η πιό πειστική απόδειξη οτι η πίστη μας είναι η μόνη ορθή πίστη.
Ο χριστιανός που ζεί ενωμένος με το Χριστό με τη συχνή προσευχή, με τακτική συμμετοχή στα μυστήρια και την κοινή λατρεία, τη ζωή και τα έργα της ενορίας του, βρίσκεται σε ασφάλεια.
Ανήκοντας οργανικά και όχι τυπικά στα λογικά πρόβατα της ποίμνης του Χριστού, που είναι η Εκκλησία, δεν κινδυνεύεις από τους λύκους, τους διάφρους δηλαδή αιρετικούς ( Ιω. 10,1-16
)
Aποστολική Διακονία
Της Εκκλησίας Της Ελλάδος