Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

ανθέλληνες καθηγητές!!!

28 Νοεμβρίου 2009
Το Πάντειο Πανεπιστήμιο είναι φυτώριο ανθελληνικής προπαγάνδας
Ακαδημαϊκοί ανθέλληνες καθηγητές!!!

Λέγεται ότι το Πάντειο είναι το φυτώριο των αφελληνισμένων συνειδήσεων. Βρήκαμε τον προσφάτως αποφοιτήσαντα φοιτητή Βαγγέλη Κ., ο οποίος σε μία σύντομη συνέντευξη μας σόκαρε.
Βαγγέλη, ποιοι καθηγητές κάνουν ανθελληνική προπαγάνδα στο Πάντειο;
Υπάρχουν στο Πάντειο καθηγητές, όπως ο Αλέξης Ηρακλείδης που διδάσκουν ότι τα ΣΚΟΠΙΑ πρέπει να ονομάζονται Μακεδονία και ότι δεν επέλεξαν για νονό τους την Ελλάδα και το ότι εμείς αποκαλούμαστε Έλληνες συμβαίνει κατά παραχώρηση της αντικειμενικής αλήθειας που είναι άλλη.
Αποκαλώντας παράλληλα τον Κωνσταντίνο Παπαρηγόπουλο επιστημονικοφανή εθνικιστή και ξεπερασμένο ιστοριογράφο. Ότι η Τουρκία απειλείται περισσότερο από την χώρα μας παρά το αντίθετο.
Ότι είναι παράλογο να εξοπλίζονται στρατιωτικά τα νησιά μας χωρίς να έχει εκδηλωθεί πρώτα μία τουρκική στρατιωτική επιχείρηση καταλήψεώς των.
Καθηγητές όπως ο Πεσμαζόγλου (βλέπε πλήρες προφίλ του "καθηγητή") που ισχυρίζεται ότι για την Μακεδονία υπάρχουν 73 διαφορετικοί χάρτες και ότι είναι παραλογισμός να διεκδικεί η χώρα μας την ελληνικότητά της Μακεδονίας και ακόμη ότι το έθνος είναι ένα συλλογικό φαντασιακό κατασκεύασμα (με λίγα λόγια επιχειρούν να βγάλουν τρελό όποιον δεν τοποθετείται στον ακραίο διεθνισμό).
Καθηγητές όπως ο Γιάννης Γιαννουλόπουλος που διδάσκει το μάθημα της ιστορίας της Αλβανίας, αλλά και Ελληνική Ιστορία και ο οποίος αποκαλεί τους Σκοπιανούς Μακεδόνες ακόμα και δημοσίως.
Καθηγητές όπως ο Δημήτρης Χριστόπουλος με το ΚΕΜΟ ο οποίος θεωρεί ότι στην Ελλάδα καταπιέζονται οι Μακεδόνες ως μειονότητα, οι οποίοι όμως δεν είναι Έλληνες και δε μπορούν να μιλήσουν την μητρική τους γλώσσα, την μακεδονική(!!!) και ότι στην Θράκη μας οι Έλληνες Μουσουλμάνοι που προστατεύονται από την Ελληνική Πολιτεία δεν είναι Έλληνες αλλά Τούρκοι και μάλιστα ότι δεν πρέπει να τους αποκαλούμε Έλληνες Μουσουλμάνους, αλλά Τούρκους κατά ευθεία παράβαση της συνθήκης της Λωζάνης που ομιλεί μόνο για θρησκευτικές μειονότητες και όχι για μία εθνική μειονότητα.
Σε τι αποσκοπεί αυτό το ανθελληνικό μένος;
Σκεφτείτε ότι οι άνθρωποι αυτοί με το λόγο και τις σκέψεις που αναπτύσσουν, δομούν κείμενα τα οποία σχηματίζουν μία νέα ελληνική ιστοριογραφία, η οποία είναι υπεύθυνη για την διαμόρφωση ενός συλλογικού ασυνειδήτου ενοχών και εντροπής για την εθνική μας ταυτότητα.
Παρόμοια πράγματα ίσως να κατεγράφοντο από κεμαλιστές στρατηγούς της Άγκυρας, από εντολοδόχους του Γκρουέφσκι και ίσως από στελέχη του UCK.
Αντίθετες φωνές δεν υπάρχουν; Τι αντιμετώπιση έχει ένας φοιτητής που θα φέρει αντιρρήσεις σε όσα διδάσκουν;
Οι άνθρωποι αυτοί, οι οποίοι τουλάχιστον στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Ιστορίας πλειοψηφούν συντριπτικά, εναλλασσόμενοι μάλιστα στις θέσεις του Προέδρου και του Αντιπροέδρου του Τμήματος διώκουν συστηματικά τις πατριωτικές ιδέες των φοιτητών, τιμωρώντας την απόκλιση και επιβραβεύοντας την ευθυγράμμιση με τα καινοφανή ανθελληνικά ιδεολογήματά τους για να καταλάβετε την ιδεολογική τρομοκρατία που υφίστανται συν τοις άλλοις οι νέοι στα πανεπιστήμια σήμερα.
Αλλά το βασικό γνώρισμα όλων αυτών είναι ότι έχουν ωφεληθεί από την εξουσία, ότι έχουν πλημμελή επιστημονική κατάρτιση, ότι έγιναν καθηγητές με δημόσιες σχέσεις και ότι κάθε φορά που αδυνατούν να εξουδετερώσουν επιχειρήματα πατριωτών φοιτητών, ακολουθούν την πάγια τακτική της περιθωριοποίησής τους στα μάτια των συμφοιτητών τους, αποκαλώντας τους ακραίους ή και μεροληπτώντας στην βαθμολόγησή τους!!!
Όλα τα στοιχεία συνηγορούν ότι στο συγκεκριμένο τμήμα παράγεται ανθελληνική προπαγάνδα με αναπαραγωγή στις επόμενες γενιές των επιστημόνων της Ιστοριογραφίας.
Αυτός ο φαύλος κύκλος δεν πρόκειται φυσικά να σταματήσει αφού με το προκάλυμμα του αυτοδιοίκητου των Πανεπιστημίων και της “αγωνιστικής” αριστεράς, κάποιοι εκτελούν εντολές ξένων συμφερόντων.
Και αν βάλουμε και την ροπή προς τον Σύριζα μεριά που έχουν ορισμένοι εξ αυτών των καθηγητάδων νομίζω πως εύκολα συνάγεται το συμπέρασμα με τι έχουμε να κάνουμε!!
Πηγή
http://palladion1.wordpress.com/

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2009

Η ελληνική οικονομία, η Ευρώπη και το ΔΝΤ

Της Mιραντας Ξαφα*

Την εβδομάδα που πέρασε υπήρξε καταιγισμός δηλώσεων, συστάσεων και εκθέσεων από Ε.Ε., ΕΚΤ, Τράπεζα Ελλάδος και από αναλυτές αγορών που προειδοποιούν για τις επερχόμενες δυσχέρειες εξωτερικού δανεισμού που θα αντιμετωπίσει η Ελλάδα. Το εύλογο ερώτημα είναι γιατί συμβαίνουν όλα αυτά τώρα που η διεθνής κρίση πέρασε και η παγκόσμια οικονομία ανακάμπτει. Η απάντηση δεν βρίσκεται σε θεωρίες συνωμοσίας, αλλά στη διαπίστωση ότι η υπομονή των αγορών για μέτρα ικανά να αντιστρέψουν την εκρηκτική πορεία του χρέους αρχίζει να εξαντλείται.

Οσο επικρατούσαν ευνοϊκές συνθήκες στην παγκόσμια οικονομία και στις αγορές, η Ελλάδα πέτυχε σύγκλιση με τον μέσο όρο διαβίωσης της Ε.Ε. με δανεικά, τόσο από το Δημόσιο μέσω υπερβολικών ελλειμμάτων όσο και από τον ιδιωτικό τομέα μέσω καταναλωτικών και στεγαστικών τραπεζικών δανείων. Η αύξηση του χρέους δεν έμοιαζε να δημιουργεί πρόβλημα εφόσον το εθνικό εισόδημα (ΑΕΠ) αυξανόταν παράλληλα με το χρέος, με αποτέλεσμα ο λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ να μένει αμετάβλητος. Η διεθνής κρίση, όμως, απέδειξε ότι αυτό το αναπτυξιακό μοντέλο δεν είναι βιώσιμο. Τα υψηλά επιτόκια, ο αρνητικός ρυθμός ανάπτυξης και ο χαμηλός πληθωρισμός που επικρατούν είναι ο χειρότερος δυνατός συνδυασμός για τη δυναμική του χρέους που έχει μπει σε εκρηκτική πορεία.

Η δυνατότητα του Δημοσίου να συνεχίσει να δανείζεται για να καλύπτει τα ελλείμματά του εξαρτάται από τη βούληση των επενδυτών να χρηματοδοτούν τα ελλείμματα. Η χρηματοδότηση θα συνεχιστεί μόνο αν οι επενδυτές πειστούν ότι το Δημόσιο είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις μελλοντικές υποχρεώσεις του. Σε αντίθετη περίπτωση μπορεί να δούμε μαζικές πωλήσεις ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου και νέα αύξηση στο ασφάλιστρο κινδύνου (spread) που ενσωματώνεται στις αποδόσεις τους. Η αύξηση του spread στις 200 μονάδες βάσης (2% πάνω από το αντίστοιχο γερμανικό) την εβδομάδα που πέρασε δείχνει καθαρά ότι η πίστωση χρόνου που δίνουν οι αγορές στη νέα κυβέρνηση είναι περιορισμένη. Είναι επομένως άμεση ανάγκη να συγκρατηθούν τα ελλείμματα με μέτρα ικανά να αντιστρέψουν τη δυναμική του χρέους. Ο προϋπολογισμός που κατατέθηκε στη Βουλή δεν περιλαμβάνει τέτοια μέτρα.

Δύο εξελίξεις καθιστούν την ανάγκη δημοσιονομικής εξυγίανσης επιτακτική: Πρώτον, ο επικείμενος τερματισμός της παροχής ρευστότητας άνευ ορίων από την ΕΚΤ. Οταν τα έκτακτα μέτρα αποσυρθούν και η ρευστότητα ξαναρχίσει να διοχετεύεται μέσω δημοπρασίας συγκεκριμένου ποσού κάθε μήνα, οι «μοχλευμένοι» επενδυτές σε ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου θα αντιμετωπίσουν υψηλότερο κόστος δανεισμού από την ΕΚΤ, με αποτέλεσμα τα ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου να γίνουν λιγότερο ελκυστικά. Δεύτερον -και χειρότερο- όπως προειδοποίησε ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, κ. Προβόπουλος, αν συνεχιστεί η υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας και κάτω από το Α-, τα ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου κινδυνεύουν να παύσουν να γίνονται δεκτά σαν ενέχυρο για δανεισμό από την ΕΚΤ.

Τα μηνύματα από την Ε.Ε. είναι ότι η Ελλάδα συνεχίζει να μη συμμορφώνεται με τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ως μέλος της Ευρωζώνης. Την εβδομάδα που έρχεται θα διαπιστωθεί και τυπικά στο Eurogroup η μη λήψη απαραίτητων μέτρων για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος και θα αποφασιστεί η υπαγωγή της Ελλάδας στο άρθρο 104.8 της συνθήκης του Μάαστριχτ. Τον ερχόμενο Φεβρουάριο η Ελλάδα θα γίνει η πρώτη χώρα της Ευρωζώνης που υπάγεται στο άρθρο 104.9 της συνθήκης, με αντίστοιχη αυστηρή επιτήρηση της εκτέλεσης του προϋπολογισμού. Τις τελευταίες ημέρες συζητείται το ενδεχόμενο η Ελλάδα να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αν η Ε.Ε. αρνηθεί να τη στηρίξει λόγω συνεχούς παραβίασης της συνθήκης. Η Ε.Ε. διαθέτει μηχανισμό οικονομικής στήριξης των χωρών της Ε.Ε. εκτός Ευρωζώνης (EU Balance of Payments Facility), από την οποία άντλησαν κεφάλαια η Λεττονία, η Ουγγαρία και η Ρουμανία πρόσφατα, δεν διαθέτει όμως παρόμοιο μηχανισμό για τις χώρες της Ευρωζώνης, που υποτίθεται ότι συμμορφώνονται με τη δημοσιονομική πειθαρχία που επιβάλλει η Συνθήκη του Μάαστριχτ. Επομένως, δεν αποκλείεται η Ε.Ε. να ζητήσει από την ελληνική κυβέρνηση να προσφύγει στο ΔΝΤ, που διαθέτει τόσο τους οικονομικούς πόρους όσο και την τεχνογνωσία να σχεδιάζει και να παρακολουθεί σταθεροποιητικά προγράμματα.

Το ΔΝΤ έχει υποστεί κριτική για τα μέτρα λιτότητας που επιβάλλει σαν προϋπόθεση για δανειοδότηση οικονομιών σε κρίση. Αυτή η κριτική είναι λανθασμένη. Τα μέτρα λιτότητας πρέπει να συγκριθούν όχι με τη συνέχιση της σημερινής κατάστασης υπερβολικών ελλειμμάτων -που δεν είναι διατηρήσιμη- αλλά με το τι θα συνέβαινε χωρίς τη συνδρομή του ΔΝΤ. Προσφέροντας δανειακά κεφάλαια που δεν θα ήταν διαφορετικά διαθέσιμα, το ΔΝΤ προσφέρει στις χώρες-μέλη τη δυνατότητα να «σφίξουν τη ζώνη» λιγότερο απ’ ό,τι θα συνέβαινε αν έχαναν την πρόσβαση στις διεθνείς κεφαλαιαγορές - κίνδυνος ορατός στην περίπτωση της Ελλάδας.

Στον βαθμό που οι προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης παραμένουν ανεπαρκείς, και όσο επικρατεί η νοοτροπία της διατήρησης των κεκτημένων, ο κίνδυνος είναι ότι η κρίση θα βαθύνει και η ελληνική οικονομία θα μείνει παγιδευμένη σε μία μακρά πορεία χαμηλής ανάπτυξης και πραγματικής απόκλισης από το μέσο επίπεδο διαβίωσης της Ε.Ε. Χωρίς βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, η οικονομία δεν θα μπορέσει να ανακάμψει δυναμικά από την ύφεση. Στην αρχή κάθε σταθεροποιητικού προγράμματος τα πράγματα χειροτερεύουν πριν καλυτερεύσουν. Η ανεργία αυξάνεται και η αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών μειώνεται. Καθώς όμως βελτιώνεται η ανταγωνιστικότητα και μειώνεται το κόστος δανεισμού, η ανάκαμψη της οικονομίας είναι συνήθως γρήγορη και εντυπωσιακή. Το χρονικό διάστημα που διανύουμε είναι ιδιαίτερα κρίσιμο, διότι το χρέος συσσωρεύεται και η αναπόφευκτη προσαρμογή γίνεται πιο οδυνηρή. Οσο πιο γρήγορα η κυβέρνηση κατανοήσει αυτόν τον κίνδυνο και στηρίξει τον αρμόδιο υπουργό, τόσο πιο πιθανό είναι το σενάριο εξόδου από την κρίση και επιστροφής σε αναπτυξιακή τροχιά μέχρι τις επόμενες εκλογές.

* Η κ. Μιράντα Ξαφά, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΝΤ μέχρι πρόσφατα, είναι σύμβουλος επενδύσεων στην IJPartners.

Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009

Από την Χρυσαυγή ο Κεμάλ!!!

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009
Από την Χρυσαυγή ο Κεμάλ!!!



Το μεγάλο ψέμα της Τουρκίας και η αποκάλυψη της αλήθειας!



Ο Τουρκικός μύθος καταρρίπτεται



Ο Μουσταφά Κεμάλ δεν γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη!



Η είδηση είναι συνταρακτική και έρχεται μέσα από ένα έντυπο που έχει δώσει αγώνες κατά των ψεμάτων της Άγκυρας και κατά της τουρκικής προπαγάνδας που έχει στηθεί μέσα στη χώρα μας.


Η πομακική εφημερίδα Ζαγάλισα δημοσιοποίησε και ξεγύμνωσε το μεγαλύτερο ψέμα της Τουρκίας, που αφορά τον ιδρυτή του σημερινού κεμαλικού κατεστημένου των νεότουρκων. Η έρευνα των ανθρώπων της «Ζαγάλισα» έφερε στο φως την αλήθεια που επιμελημένα κρύφτηκε επί έναν σχεδόν αιώνα από όλους εκείνους που είχαν συμφέρον να παρουσιάσουν τον Κεμάλ Ατατούρκ ως ιδιαίτερη προσωπικότητα και όχι μόνο…
Το δημοσίευμα της «Ζαγάλισα»
«Η Ζαγάλισα αποκαλύπτει μετά από προσεκτική επιτόπια έρευνα πολλών μηνών, ότι ο ισχυρισμός της γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ) στη Θεσσαλονίκη είναι ένα μεγάλο και ωραίο ΠΑΡΑΜΥΘΙ, για να κοροϊδεύουν οι Τούρκοι τους εαυτούς τους, αλλά και πολλούς μουσουλμάνους από τη Θράκη. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια, προσπαθώντας να τονώσουν το εθνικό φρόνημα, έχει δοθεί «γραμμή» ώστε οποιοδήποτε τουριστικό γκρουπ «Τούρκων» της ελληνικής Θράκης αποτελούμενο από πολιτιστικούς συλλόγους και κυρίως δημοτικά σχολεία, επισκέπτεται την Θεσσαλονίκη, να πηγαίνει συμβολικά πρώτα στο… σπίτι του Κεμάλ και μετά οπουδήποτε αλλού. Για τον τουρκικό εθνικισμό το ιστορικότερο αξιοθέατο της Θεσσαλονίκης είναι το σπίτι του Μουσταφά Κεμάλ!
Σε πολλά φύλλα των τουρκόφωνων εφημερίδων καταχωρούνται όλο και πιο συχνά φωτογραφίες από συλλόγους και μειονοτικά σχολεία της Θράκης τα οποία επισκέπτονται το… σπίτι του μεγάλου ηγέτη! Έχει γίνει πλέον της μόδας για κάθε «Τούρκο» της Θράκης! Μόνο που το προσκύνημα είναι σε «μαϊμού μέρος»…
Ο Κεμάλ δεν γεννήθηκε στην κοσμοπολίτικη Θεσσαλονίκη της εποχής εκείνης (δεν ήταν «πρωτευουσιάνος» όπως θέλει να τον παρουσιάζει ο τουρκικός εθνικισμός), αλλά σε ένα μικρό χωριουδάκι έξω από τον Λαγκαδά, την Χρυσαυγή, όπου μέχρι τα οκτώ περίπου χρόνια του φύλαγε αγελάδες και πρόβατα στους γύρω λόφους! Εκεί πήγε στο δημοτικό σχολείο. Φυσικά, σε καμία τουρκική βιογραφία ή εγκυκλοπαίδεια δεν θα διαβάσετε αυτή την μεγάλη και σκληρή αλήθεια…
Η αλήθεια
Η «Ζαγάλισα» εδώ και πολλούς μήνες έχει ξεκινήσει μία μεγάλη επιτόπια (και βιβλιογραφικά) έρευνα, τα αποτελέσματα της οποίας (ένα τμήμα τους μόνο) παρουσιάζονται σε αυτό το φύλλο και οι αναγνώστες μας θα μάθουν αλήθειες που θα αλλάξουν την εικόνα που είχαν για τα πράγματα και για άλλη μία φορά θα αποδειχθεί το πόσο εύκολα οι τούρκοι χρησιμοποιούν το ψέμα για να πετύχουν τους στόχους τους. Η αλήθεια όμως δεν κρύβεται και για να χρησιμοποιήσουμε μία δική μας (πομάκικη) παροιμία: «Ο ήλιος δεν κρύβεται με την λάσπ绨!~
Μαρτυρίες από την Χρυσαυγή
Όταν οι χριστιανοί ανατολοικοθρακιώτες πρόσφυγες πρωτοήρθαν (1922) στο Σαρίγερ (σήμερα Χρυσαυγή), οι Τούρκοι του χωριού δεν είχαν φύγει ακόμα. Έφευγαν σταδιακά κατά ομάδες και χρειάστηκε ένας περίπου χρόνος για να φύγει και η τελευταία οικογένεια. Στο διάστημα αυτό συγκατοίκησαν χριστιανοί πρόσφυγες και ντόπιοι μουσουλμάνοι. Μάλιστα, αναπτύχθηκαν και κάποιες φιλίες παρά τις εντάσεις της εποχής. Από τους ντόπιους μουσουλμάνους, κατοίκους του χωριού, έμαθαν οι Έλληνες ότι ο Κεμάλ είχε γεννηθεί στο χωριό αυτό και μέχρι περίπου οκτώ χρονών είχε μεγαλώσει εκεί. Μάλιστα, λίγα χρόνια πριν την ανταλλαγή των πληθυσμών, στην Χρυσαυγή, ζούσε και η γριά μαμή που τον είχε ξεγεννήσει (η Φατμέ Χανούμ), η οποία πρέπει να πέθανε γύρω στο 1911.
Τότε, αρχές της δεκαετίας του 1920, ο τουρκικός εθνικισμός δεν είχε προλάβει να δημιουργήσει τον μύθο ότι ο Κεμάλ γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και έτσι ήταν πολύ φυσικό να γνωρίζουν όλοι και να λένε την αλήθεια.
Στο σπίτι στο Σαρίγερ, όπου γεννήθηκε ο Κεμάλ, εγκαταστάθηκε η οικογένεια του πρόσφυγα από την ανατολική Θράκη, Ανδρέα Στάθη, ο οποίος αργότερα έγινε και πρόεδρος του χωριού Χρυσαυγή. Μάλιστα, οι συγχωριανοί του, αστειευόμενοι επειδή εγκαταστάθηκε στο σπίτι που γεννήθηκε ο Κεμάλ, τον φώναζαν με το παρατσούκλι «Κεμάλ»!!! Ο Α. Στάθης πέθανε το 1979 στην Χρυσαυγή.
Το σπίτι του Κεμάλ ήταν χτισμένο από πέτρες και πλιθιά και ήταν διόροφο. Στον επάνω όροφο είχε δύο δωμάτια και κάτω ήταν το χαγιάτι. Είχε και αυλή. Βρισκόταν στην άκρη του χωριού, μακριά από το τζαμί και δεν ανήκε στην κατηγορία των πλουσίων, αλλά των φτωχών σπιτιών. Ήταν χτισμένο κολλητά με άλλα δύο σπίτια.
Οι ντόπιοι μουσουλμάνοι κάτοικοι, πριν μεταναστεύσουν, θυμούνταν ότι σε νεαρή ηλικία έβοσκαν με τον μικρό Κεμάλ πρόβατα και αγελάδες γύρω από το χωριό. Ήταν ένα συνηθισμένο παιδί της εποχής του. Όμως, στη συνέχεια χωρίς να γνωρίζουν το γιατί, η μητέρα του τον πήρε και έφυγαν στην Θεσσαλονίκη.
Οι τοίχοι του σπιτιού του Κεμάλ σώζονταν σε ύψος μισού περίπου μέτρου μέχρι τις αρχές του 1980. Το σπίτι του, όπως και τα υπόλοιπα σπίτια του χωριού, είχε γκρεμιστεί από τους Θρακιώτες πρόσφυγες το 1924-25 για να πάρουν τις πέτρες και να χτίσουν καινούργια σπίτια στη σημερινή νέα Χρυσαυγή (πιο κοντά στον Λαγκαδά).
Η αλήθεια αυτή αποσιωπήθηκε από τον καλπάζοντα τουρκικό εθνικισμό ο οποίος επιθυμούσε να παρουσιάζει τον Κεμάλ γεννημένο στην μεγάλη πόλη της Θεσσαλονίκης, η οποία άκμαζε και έλαμπε στα Βαλκάνια την εποχή εκείνη, και όχι σε ένα άγνωστο φτωχό χωριουδάκι έξω από τον Λαγκαδά.
Τουρκικές μαρτυρίες
Τούρκοι πρόσφυγες που έφυγαν με την ανταλλαγή των πληθυσμών από το παλιό Σαρίγερ γνώριζαν την αλήθεια και παρά τα ψέματα του τουρκικού εθνικισμού, ερχόντουσαν πριν το 1981, ατομικά κυρίως, για προσκύνημα στον αληθινό τόπο γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ. Υπήρχε μάλιστα ένας ντόπιος γελαδάρης, ο Κωνσταντίνος Γιαμουτζής, ο οποίος γνώριζε πολύ καλά την αληθινή ιστορία και αυτός συνόδευε τους επισκέπτες από την Τουρκία στο Σαρίγερ και τους έδειχνε τα ερείπια του σπιτιού.
Αργότερα άρχισαν να έρχονται και με λεωφορεία από την Τουρκία. Το τελευταίο ήρθε το καλοκαίρι του 2007. Πολλοί επισκέπτες τούρκοι γνωρίζουν πολύ καλά την αλήθεια και την επιβεβαιώνουν, ότι δηλαδή ο Κεμάλ δεν γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη, αλλά στο χωριό αυτό (Χρυσαυγή). Μάλιστα, ένας Τούρκος από τα Σμύρνη, προσκύνησε, φίλησε το χώμα και πήρε πέτρες από τα θεμέλια του σπιτιού του Κεμάλ για ενθύμιο. Όταν τον ρώτησαν αν θα πάει και στο σπίτι της Θεσσαλονίκης, είπε: «Αυτό είναι ψέμα. Ντροπή που άλλαξαν τον τόπο γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ. Προσβάλλουν την μνήμη του. Δεν θα επισκεφτώ το ψευτο-σπίτι ης Θεσσαλονίκης».
Η… ομολογία του Τούρκου Προξένου
Φαίνεται ότι και κάποιοι Τούρκοι αξιωματούχοι γνωρίζουν την αλήθεια, αλλά δεν τολμούν να την αποκαλύψουν. Το έτος 1981, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μουσταφά Κεμάλ, επισκέφθηκε το χωριό της Χρυσαυγής (το κτίριο της τότε κοινότητας) ο Τούρκος πρόξενος Θεσσαλονίκης μαζί με τον γραμματέα του (σχετικό ρεπορτάζ στην εφημερίδα της Θεσσαλονίκης «Ελληνικός Βορράς» τ. 10 Μαΐου 1981), συνοδευόμενοι και από τουρκικό τηλεοπτικό συνεργείο.
Ο ίδιος ο τούρκος πρόξενος ήξερε την αλήθεια και γι αυτό παρακάλεσε τους κατοίκους να του υποδείξουν το ακριβές σημείο γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ. Στάθηκε με σεβασμό και τράβηξε πολλές φωτογραφίες. Σε κάποια στιγμή αποκάλυψε στους Έλληνες συνοδούς του: «Γνωρίζω ότι αυτή είναι η αλήθεια, αλλά είναι δύσκολο να το παραδεχθούμε επίσημα και καταλαβαίνετε τον λόγο…». Ο ίδιος προθυμοποιήθηκε να χρηματοδοτήσει την ανέγερση μουσείου, το οποίο θα βοηθούσε και την ανάπτυξη του χωριού…
Το 1981 πάλι, με αφορμή τους… εορτασμούς για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Κεμάλ, οι βουλευτές Νικήτας Βενιζέλος και Κ. Μπαντουβάς, με ερώτησή τους στο ελληνικό υπουργείο των Εξωτερικών, αμφισβήτησαν επισήμως την θεωρία ότι το σπίτι δίπλα στο Τουρκικό Προξενείο της Θεσσαλονίκης είναι αυτό στο οποίο γεννήθηκε ο Κεμάλ, επικαλούμενοι μάλιστα και αυτοί την μαρτυρία της ίδιας της αδελφής του της Μακμπουλέ, όπως διασώθηκε σε τουρκικές βιβλιογραφικές πηγές (Aydemir κ.α.).
Γιατί το ελληνικό κράτος δέχθηκε ως πόλη γέννησης του Κεμάλ Ατατούρκ την Θεσσαλονίκη και πιο συγκεκριμένα το μαϊμού σπίτι της οδού Αγ. Δημητρίου δίπλα στο τουρκικό προξενείο;
Η απάντηση βρίσκεται στο φανφαρόνικο κλίμα της ελληνοτουρκικής προσέγγισης που επικρατούσε την δεκαετία του 1930, όπου πολλές υπερβολές και χειρονομίες φιλίας ανταλλάσσονταν μεταξύ των Ελληνικών (κυρίως) και τουρκικών κυβερνήσεων. Ο τουρκικός εθνικισμός –με την ανοχή του ίδιου του Κεμάλ- είχε ήδη ανακηρύξει ως πόλη γέννησής του τη Θεσσαλονίκη και δεν θα ήταν ευγενικό εκ μέρους της Ελλάδας να απομυθοποιήσει τον μύθο. Δεν θα είχε άλλωστε καμία απολύτως σημασία για τα δεδομένα της εποχής εκείνης. Μάλιστα, το 1934 η τότε ελληνική κυβέρνηση ανάρτησε έξω από το σπίτι-μαϊμού μία πινακίδα όπου αναφερόταν πως «εδώ γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ». Τότε το σπίτι ανήκε σε ελληνική οικογένεια (Σεραφειμίδου, έμποροι υποδημάτων), η οποία και κατοικούσε σε αυτό. Αργότερα και κάτω από γελοίες συνθήκες το σπίτι απαλλοτριώθηκε από το ελληνικό δημόσιο και ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, κ. Μερκουρίου, φρόντισε να ειδοποιήσει την τουρκική κυβέρνηση του Ισμέτ Ινονού πως χαρίζει το σπίτι του Κεμάλ στο τουρκικό κράτος!!!
Ο Κεμάλ και η μητέρα του Ζουμπεϊντέ γνώριζαν την αλήθεια, αλλά έκαναν την… πάπια! Άραγε, θα μπορούσαν να πούνε ότι δεν γεννήθηκε στο σπίτι αυτό, αλλά σε ένα χωριατόσπιτο στην περιοχή του Λαγκαδά; Και τι θα μπορούσε να γίνει; Να του χαρίσουν ένα γκρεμισμένο χωριατόσπιτο, βουτηγμένο στις λάσπες σε ένα άγνωστο μικρό χωριό; Αυτό δεν θα ταίριαζε, φυσικά, στην εικόνα και στην ιστορία του μεγάλου ηγέτη της σύγχρονης Τουρκίας. Προφανέστατα και η τότε ελληνική κυβέρνηση γνώριζε την αλήθεια, αλλά θέλησε με αυτή της την κίνηση να κολακεύσει τον ίδιο τον Κεμάλ. Η επίσημη αναγνώριση από την ελληνική κυβέρνηση έδειχνε πως έκλεινε οριστικά το ζήτημα της αριστοκρατικής καταγωγής του Κεμάλ. Πέρα, όμως, από την επίσημη ιστορία, που γράφεται και επιβάλλεται από πολιτικές σκοπιμότητες, υπάρχει και η αλήθεια του λαού, η μνήμη του οποίου δεν αλλοιώνεται από τέτοιες σκοπιμότητες. Αυτή την αλήθεια καταγράφουμε, όπως διασώθηκε από τους μουσουλμάνους κατοίκους του χωριού Χρυσαυγή (Σαριγέρ) και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στους χριστιανούς πρόσφυγες. Η αλήθεια που βρίσκεται στην λαϊκή μνήμη επιβιώνει μέχρι σήμερα.
Οι Τούρκοι, αφού πήραν το σπίτι, περιχαρείς το γέμισαν με έπιπλα από τα ανάκτορα Ντολμά Μπαχτσέ και από το Τοπ Καπί της Κωνσαντινούπολης. Φρόντισαν ακόμη και… ρούχα του Κεμάλ να μεταφέρουν και τα εκθέτουν από τότε στον σημερινό επισκέπτη του μουσείου. Και όλα όσα με καμάρι δείχνουν, είναι ψεύτικα σε μία αγωνιώδη προσπάθεια να κρύψουν την ταπεινή καταγωγή του ιδρυτή του Κεμαλισμού και της επιβολής των νεότουρκων στον ισλαμισμό…
Η ιδεολογική λειτουργία του, βαμμένου με ροζ χρώμα, σπιτιού-μαϊμού, είναι έντονη κι εκεί κατευθύνονται συστηματικά πλέον σχολείο και σύλλογοι από την Θράκη, σε μία προσπάθεια των επιτήδειων να βαθύνουν ακόμη περισσότερο τον συνειδησιακό εκτουρκισμό των μουσουλμάνων (Πομάκων) της Θράκης.
Οι μουσουλμάνοι, όταν επισκεπτόμαστε την Θεσσαλονίκη, πρέπει να γνωρίζουμε την αλήθεια. Πρέπει να πάψουμε να τρώμε κουτόχορτο στο ροζ ψευτόσπιτο!
Είναι προτιμότερη μία βόλτα στο λούνα παρκ της Θεσσαλονίκης».
Μετά από τις αποκαλύψεις αυτές, θα θέλαμε φυσικά να γνωρίζουμε ποιοι δάσκαλοι προτείνουν τις επισκέψεις των μουσουλμανόπαιδων στο «σπίτι του Κεμάλ», αλλά και ποιοι προϊστάμενοι της δευτεροβάθμιας ή πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης αποδέχονται –και κάτω από ποιες συγκεκριμένες πιέσεις- τις εκδρομές του αφελληνισμού (ή του εκτουρκισμού) των ελλήνων Πομάκων της Θράκης…
Κωνσταντίνος


ΑΠΟ ΤΟ ....................kostasxan.blogspot.com/
http://gataros.blogspot.com/2009/11/blog-post_4092.html

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως καί Πολυκάστρου κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ



Ο Σεβ. Μητροπολίτης Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως καί Πολυκάστρου κ. Δημήτριος Μπεκιάρης γεννήθηκε τό 1948 στο Λουτράκι Κορινθίας.
Αποφοίτησε το 1972 από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών και διετέλεσε καθηγητής στη Μέση και την Εκκλησιαστική Εκπαίδευση.
Χειροτονήθηκε Διάκονος στις 8-9-1975 και Πρεσβύτερος στις 14-1-1976 στην Καβάλα.
Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας των Ι. Μητροπόλεων Φιλίππων (Καβάλας) καί Λαρίσης (1978-84) και ως Πρωτοσύγκελλος τής Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών (1984-89).
Την 20-11-1984 εξελέγη Ηγούμενος της Ι. Μονής Ασωμάτων ­Πετράκη.
Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Γεν. Φιλοπτώχου Ταμείου και του Ιδρύματος Νεότητος και Διευθυντής Νεότητος της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών, πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος και εν συνεχεία πρώτος Γεν. Διευθυντής του.
Στις 10-10-1989 εξελέγη Μητροπολίτης Λαρίσης. Μετά την ακύρωση της εκλογής και του Π.Δ. αναγνωρίσεώς του από το ΣτΕ, την 10-9-1991 τοποθετήθηκε από την Σεπτή Ιεραρχία στη νεοσύστατη προσωποπαγή Μητρόπολη Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως καί Πολυκάστρου.
Επισκέφθηκε ως εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος την Εκκλησία της Σερβίας. Τήν 5-5-1999 υποδέχθηκε στην Ι. Μητρόπολη την Α.Θ.Π. τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο.
Ιδιαίτερη είναι η φροντίδα του για τη συντήρηση των μεταβυζαντινών μνημείων και την ανέγερση νέων Ναών, είναι δε κτίτωρ της Ι. Μονής Αγίου Ραφαήλ Γουμενίσσης-Γρίβας.
Από το συγγραφικό του έργο σημαντικότερο θεωρείται το βιβλίο “Η ζωή εκ τάφων” με 24 επανειλημμένες ανατυπώσεις.

Από το συγγραφικό έργο του Μητροπολίτου

Β Ι Β Λ Ι Α

(μπορείτε να τα προμηθευθείτε από την Ι. Μονή Αγ. Ραφαήλ Γουμενίσσης-Γρίβας)

Η ΖΩΗ ΕΚ ΤΑΦΩΝ (οι θαυμαστές εμφανίσεις και ευρέσεις των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης, στήν Θερμή της Λέσβου, κατά τα έτη 1959-1962)
ΘΑΥΜΑΤΑ ΑΓΙΩΝ - ΣΗΜΕΙΑ ΘΕΟΥ (σύγχρονα θαυμαστά σημεία της παρουσίας του Θεού)
Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΣ (κείμενα της περιόδου 1990-1999)
Ζητήματα αυτοκριτικής και επαναπροσδιορισμού της επισκοπικής μας ευθύνης
(Από την επίσημη ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως)

Μια πρώην κουμουνίστρια για Επίτροπος Ναυτιλίας!

Το ΠΑΣΟΚ «σταθμεύει» την ξοφλημένη και αποτυχημένη Μαρία Δαμανάκη στις Βρυξέλλες σαν κοινοτικός επίτροπος με πακτωλός αποδοχές και σε χρήσιμη θέση που είναι άσχετη!

Εάν θυμόμαστε το παράδειγμα της Loyola de Palacio στο ατύχημα του δεξαμενόπλοιου Prestige, που το καταδίκαζε να κοπεί στο πέλαγο και φυλάκισε άδικα τον κυβερνήτη Μαγούρα που ρισκάρισε την τη ζωή του να σώσει το πλοίο και το πλήρωμα για φτηνή δημοκοπική πολιτική κατανάλωση, είναι και επικίνδυνη και ανεύθυνη πράξη εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Καημένη Ελλάς με τις εγκληματικές πράξεις των πολιτικών της που βάζουν άσχετους ανθρώπους σε καίριες θέσεις για μικροπολιτικούς λόγους σε βάρους των εθνικών συμφερόντων!

Κωνσταντίνος Κουκίδης

Αγαπητοί Συνάδελφοι και Συνεργάτες,



Απευθύνω προς όλους σας το παρόν e-mail θεωρώντας ότι πρέπει όλοι μας να αναβιώσουμε στις μνήμες μας, σαν ένθερμοι πατριώτες ενόψει και της πρόσφατης Επετείου της 28ης Οκτωβρίου, το μεγάλο ανδραγάθημα του Κωνσταντίνου Κουκίδη, του Εύζωνα που προτίμησε το θάνατο από την ατίμωση της Σημαίας μας.



Τάσος Φιλιππάκος




Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, 27 Απριλίου 1941, η πρώτη τους δουλειά ήταν να στείλουν ένα απόσπασμα υπό τον λοχαγό Γιάκομπι και τον υπολοχαγό Έλσνιτς για να κατεβάσει τη Γαλανόλευκη από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και να υψώσει τη σβάστικα.
Δεξιά ο Παρθενώνας, αριστερά οι Καρυάτιδες. Από τήν εληά τής Αθηνάς οι Γερμανοί αντικρύζουν στό ακραίο σημείο τού βράχου τής Ακρόπολης πού δεσπόζει τής πόλης, τήν γαλανόλευκη σημαία πού θ' αντικατασταθή από τόν αγκυλωτό σταυρό.
Η εθνική Σημαία με το μεγάλο σταυρό στην μέση λάμπει και τα χρώματά της τονίζουν και τονίζονται από τον Παρθενώνα που στέκει αγέρωχος και όμορφος όπως πάντα.
Εκεί στην θέση Καλλιθέα, στο ανατολικό σημείο του Ιερού Βράχου ο επικεφαλής του αποσπάσματος ζήτησε από τον εύζωνο που φρουρούσε τη σημαία μας να την κατεβάσει και να την παραδώσει.
Ο απλός αυτός φαντάρος, όταν στις 8:45 το πρωϊ έφθασαν μπροστά του οι κατακτητές της χώρας μας και με το δάκτυλο στην σκανδάλη των πολυβόλων τους, τον διέταξαν να κατεβάσει το Εθνικό μας σύμβολο, δεν έδειξε κανένα συναίσθημα. Δεν πρόδωσε την τρικυμία της ψυχής του. Ψυχρός, άτεγκτος και αποφασισμένος.. απλά αρνήθηκε! Οι ώρες της περισυλλογής, που μόνος του είχε περάσει δίπλα στην σημαία, τον είχαν οδηγήσει στη μεγάλη απόφαση.
"ΟΧΙ"! Αυτό μονάχα πρόφερε και τίποτε άλλο. Μια απλή λέξη, με πόση όμως τεράστια σημασία και αξία. Η Ελληνική μεγαλοσύνη σε όλη την απλή μεγαλοπρέπειά της κλεισμένη μέσα σε δύο συλλαβές! Ξέρουν απ' αυτά οι Έλληνες..
Ο λοχαγός Γιάκομπι διέταξε έναν Γερμανό στρατιώτη να το πράξει. Ο στρατιώτης την κατέβασε κι αφού με τη βοήθεια ενός συναδέλφου του την δίπλωσε πολύ προσεκτικά, την παρέδωσε στα χέρια του Έλληνα φρουρού. Ο εύζωνας κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα με κατεβασμένο κεφάλι το διπλωμένο γαλανόλευκο πανί πάνω στα χέρια του. Κι ύστερα τυλίχτηκε με τη σημαία, έτρεξε ως την άκρη του Ιερού Βράχου και μπρος στα μάτια των εμβρόντητων Γερμανών ρίχτηκε μ' ένα σάλτο στον γκρεμό, βάφοντας το εθνικό μας σύμβολο με το τίμιο αίμα του.

Οι Γερμανοί σκύβουν πάνω από τό κενό: 60 μέτρα πιό κάτω, κείτεται ο Εύζωνας, νεκρός πάνω στόν βράχο, σκεπασμένος μέ τό σάβανο πού διάλεξε.

Οι δύο Γερμανοί αξιωματικοί, πού είναι επί κεφαλής τών εμπροσθοφυλακών, ο αρχηγός ιππικού Γιάκομπι καί ο λοχαγός Έλσνιτς τής 6ης ορεινής μεραρχίας, χρησιμοποιούν τόν ραδιοφωνικό σταθμόν Αθηνών γιά νά στείλουν μήνυμα στόν Χίτλερ:

«Μάϊν Φύρερ, στίς 27 Απριλίου, στίς 8 καί 10, εισήλθαμε εις τάς Αθήνας, επί κεφαλής τών πρώτων γερμανικών τμημάτων στρατού, καί στίς 8 καί 45, υψώσαμε τήν σημαία τού Ράϊχ πάνω στήν Ακρόπολη καί στό Δημαρχείο. Χάϊλ, μάϊν Φύρερ».
Η γερμανική στρατιωτική διοίκηση Αθηνών υποχρέωσε την προδοτική κυβέρνηση Τσολάκογλου να δημοσιεύσει στον Τύπο ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία ο φρουρός της σημαίας μας, υπέστη έμφραγμα από την συγκίνηση όταν του ζητήθηκε να την παραδώσει. Όμως οι στρατιώτες κι οι επικεφαλής του γερμανικού αποσπάσματος είχαν συγκλονιστεί απ' αυτό που είδαν και δεν κράτησαν το στόμα τους κλειστό. Στις 9 Ιουνίου η είδηση δημοσιεύθηκε στην DAILY MAIL με τίτλο: "A Greek carries his flag to the death" (Ένας Έλληνας φέρει την σημαία του έως τον θάνατο).

Η θυσία του Έλληνα στρατιώτη έγινε αιτία να εκδοθεί διαταγή από τον Γερμανό φρούραρχο να υψώνεται και η ελληνική σημαία δίπλα στη γερμανική. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, εκεί στα Αναφιώτικα κάτω από τον Ιερό Βράχο, ζούσαν ακόμα αυτόπτες μάρτυρες, που είδαν το παλληκάρι να γκρεμοτσακίζεται μπροστά στα μάτια τους τυλιγμένο με την Γαλανόλευκη. Και κάθε χρόνο, στο μνημόσυνό του στις 27 Απριλίου, άφηναν τα δάκρυά τους να κυλήσουν στη μνήμη του. Ουδείς ενδιαφέρθηκε ποτέ να καταγράψει την μαρτυρία τους.

Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ' όνομα του ευζώνου (κατά μια άλλη άποψη ήταν 17χρονος νέος της Εθνικής Οργανώσεως Νέων αλλά τι σημασία έχει;). Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ' όνομα αυτού του ΕΛΛΗΝΑ και στολή του η Σημαία μας. Μας τον έχουν κρύψει, μας τον έχουν κλέψει. Κλείστε κι αυτόν τον εθνομάρτυρα στην ψυχή σας κοντά στους άλλους. Απαιτείστε να γραφτεί τ' όνομά του στα σχολικά βιβλία της Ιστορίας. Ψιθυρίστε το, έστω και βουβά, μέσα σας, κάθε φορά που αντικρύζετε τη σημαία μας. Πείτε στα παιδιά σας ότι αυτή η σημαία, έχει βυζάξει ποταμούς ελληνικού αίματος, για να μπορεί αγέρωχη να κυματίζει την τιμή και την αξιοπρέπειά μας

Γεώργιος Γρίβας - Διγενής: Μεγάλος Εθνικός Ήρωας

Ο Γρίβας ήταν τρείς φορές ήρωας: 1.) Επιτελάρχης της ΙΙ Μεραρχίας στο Αλβανικό μέτωπο, 2.) Ηγέτης της Οργάνωση Χ με καθοριστικό ρόλο στην απελευθέρωση της Μακρυγιάννης από τους συμμορίτες, 3.) Πολεμιστής την Κύπρο για ένωση με την Ελλάδα. Το κίνημα της Ένωσης έπαθε μεγάλο πλήγμα όταν απεβίωσε.

Ο Γεώργιος Γρίβας, γνωστός και με το ψευδώνυμο Διγενής, ήταν αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού και αμφιλεγόμενη προσωπικότητα της ιστορίας της Κύπρου. Οργάνωσε και ηγήθηκε του αγώνα των Κυπρίων για Ένωση με την Ελλάδα, στην προσπάθειά του όμως αυτή δε δίστασε να αναλάβει ένοπλη δράση κατά Ελληνοκυπρίων οπαδών του ΑΚΕΛ, οι οποίοι για λόγους αντικουμμουνισμού κατηγορήθηκαν ότι συνεργάζονταν με τους Άγγλους,[1] και αργότερα κατά του αρχιεπισκόπου Μακάριου, προέδρου της Κύπριακής Δημοκρατίας, όταν θεώρησε ότι ο τελευταίος πρόδιδε τον «εθνικό αγώνα» για Ένωση.

Γεννήθηκε στη Χρυσαλινιώτισσα, στη Λευκωσία της Κύπρου, στις 5 Ιουλίου 1897 και μεγάλωσε στο χωριό Τρίκωμο της επαρχίας Αμμοχώστου. Αφού τελείωσε το σχολείο του Τρικώμου, πήγε στη Λευκωσία όπου φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο (1909-1915), διαμένοντας στην οικία της γιαγιάς του. Το 1916 μπήκε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων από την οποία αποφοίτησε το 1919 με το βαθμό του ανθυπολοχαγού Πεζικού. Συμμετείχε στη Μικρασιατική εκστρατεία όπου πολέμησε γενναία. Για τη δράση του παρασημοφορήθηκε και προάχθηκε σε υπολοχαγό. Αργότερα, επιλέχθηκε να φοιτήσει στη Γαλλική Ακαδημία Πολέμου. Το 1925 προάχθηκε σε λοχαγό και το 1935 σε ταγματάρχη. Με την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου μετατέθηκε στη διεύθυνση επιχειρήσεων του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Κατά την Ιταλική εισβολή εναντίον της Ελλάδας ο Γρίβας μετατέθηκε στο αλβανικό μέτωπο, ύστερα από διαρκή του αιτήματα, όπου και υπηρέτησε ως επιτελάρχης της ΙΙ Μεραρχίας. Κατά την διάρκεια της Γερμανικής κατοχής ίδρυσε στην Αθήνα την Οργάνωση Χ. Το 1946 παραιτήθηκε από την ενεργό υπηρεσία με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη.

Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας μετέβη μυστικά στην Κύπρο με το ψευδώνυμο Διγενής και ίδρυσε την ΕΟΚΑ της οποίας ήταν και ο στρατιωτικός αρχηγός (πολιτικός αρχηγός ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος) με στόχο την εκδίωξη των Βρετανών από το νησί και την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Η Βουλή των Ελλήνων, με το Νόμο 3944 που δημοσιεύτηκε στο Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως Α 51 στις 20 Μαρτίου 1959, προήγαγε ομόφωνα το Γεώργιο Γρίβα από αντισυνταγματάρχη σε αντιστράτηγο, του απένειμε ειδική σύνταξη, καθώς επίσης και τον τιμητικό τίτλο του "Αξίου Τέκνου της Πατρίδος".[2] Η Ακαδημία Αθηνών απένειμε στο Γρίβα το Χρυσό Μετάλλιο, την ύψιστη τιμή απ' όσες διαθέτει, κατά την πανηγυρική της συνεδρία της 24ης Μαρτίου 1959.[3]


Μετά την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960 ο Γρίβας συνέχισε να αποτελεί ουσιαστικό παράγοντα των εξελίξεων. Αναχώρησε για την Ελλάδα, όπου έγινε δεκτός με μεγάλες τιμές και του απονεμήθηκε ο βαθμός του στρατηγού εν αποστρατεία. Τον Ιούνιο του 1964 τον ξαναέστειλε η κυβέρνηση Παπανδρέου επικεφαλής 5.000 στρατιωτών και ανέλαβε την αρχηγία των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων και στη συνέχεια και της Εθνικής Φρουράς με τη διστακτική συναίνεση του Μακάριου. Το Νοέμβριο του 1967 ελληνοκυπριακές δυνάμεις υπό τις διαταγές του Γρίβα επιτέθηκαν στους Τουρκοκυπρίους στις περιοχές Άγιος Θεόδωρος και Κοφίνου δυτικά της Λάρνακας, ύστερα από εντάσεις και προκλήσεις μεταξύ των δύο πλευρών, με αποτέλεσμα τον θάνατο 22 Τουρκοκυπρίων και ενός Ελληνοκυπρίου. Η Τουρκία απείλησε να εισβάλει στο νησί και η εισβολή απετράπη μόνο με ανταλλάγματα την απόσυρση της ελληνικής μεραρχίας από την Κύπρο και την ανάκληση του Γρίβα στην Ελλάδα. Το καλοκαίρι του 1971, όταν οι σχέσεις του Μακαρίου με τη δικτατορία των Συνταγματαρχών είχαν ενταθεί, επέστρεψε κρυφά στην Κύπρο και ίδρυσε την ΕΟΚΑ Β' η οποία στελεχώθηκε κυρίως από πρώην άνδρες της ΕΟΚΑ και νέους που πίστεψαν ότι με τη δυναμική δράση θα πειθόταν ή θα εξαναγκαζόταν ο Μακάριος να ακολουθήσει τη γραμμή της Ένωσης. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στο κρυσφήγετο του στη Λεμεσό στις 27 Ιανουαρίου 1974.

Παραπομπές
  1. Μιχάλης Μπουμπουρής, Μέρες δοκιμασίας, Λευκωσία, 1993
  2. Όμηρος Παπαδόπουλος, Οργάνωσις Χ: Τρία Χρόνια Τρείς Αιώνες, Νέα Θέσις, Αθήνα, 2000. 12, σελ. 170-177
  3. Παπαδόπουλος, σελ. 178-180

Ι Ε Ρ Α Μ Ο Ν Η ΑΓΙΩΝ ΡΑΦΑΗΛ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ κ΄ ΕΙΡΗΝΗΣ Γουμένισσα Ν. Κιλκίς



Η Ιερά Μονή του Αγίου Ραφαήλ βρίσκεται σε κατάφυτη πλαγιά του όρους Πάικου, σε υψόμετρο 600 μ. με θέα την κοιλάδα του Αξιού, στην περιοχή του χωριού Γρίβα και σε απόσταση 7 Κm από τη Γουμένισσα Ν. Κιλκίς.
Είναι ανδρική Μονή. Ιδρύθηκε το 1992 από το Μητροπολίτη Γουμενίσσης κ. Δημήτριο και τη συνοδεία του, και ειναι καρπός ιδιαίτερης ευλάβειας προς τους νεοφανείς μάρτυρες Αγίους Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη, οι οποίοι εμφανίστηκαν στην εποχή μας (1959-1962) 500 χρόνια μετά το μαρτύριο τους.
Πανηγυρίζει την Τρίτη της Διακαινησίμου (Δευτέρα του Πάσχα απόγευμα και Τρίτη του Πάσχα), ημέρα κατά την οποία τελειώθηκαν μαρτυρικά οι Άγιοι στη Θερμή της Λέσβου το έτος 1463.
Ο κύριος ναός του Μοναστηριού ("καθολικόν" κατά τη μοναστική ορολογία) είναι αφιερωμένος στους Αγίους Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη. Περιλαμβάνει επίσης δύο παρεκκλήσια αφιερωμένα στους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο και στον Απόστολο Ανδρέα.
Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στην αρχιτεκτονική του ναού η οποία συνδυάζει τον αθωνικό τύπο με στοιχεία της Κωνσταντινουπόλεως (πτυχωτός εσωτερικά κεντρικός τρούλος, 4 δορυφόροι τρούλοι, τρούλος πάνω από την Αγία Τράπεζα, χοροί, παρεκκλήσια, τρούλος λιτής, εξωτερικό αίθριο).
Στη Μονή φυλάσσονται τεμάχια λειψάνων
των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης,
της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής της Μυροφόρου και
μικρό τεμάχιο Τιμίου Ξύλου δωρηθέν από τον Μακαριστό Πατριάρχη Ιεροσολύμων Διόδωρο προς τον Σεβ. Μητροπολίτη κ. Δημήτριο.

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009

ΜΑΡΙΑ ΔΑΜΑΝΑΚΗ: Τι με ενδιαφέρει, κύριε συνάδελφε; Είμαι Εβραία γι' αυτό μ' ενδιαφέρει

Αντιγραφή και προώθηση από Πολύδωρο

"WE JEWS, WE THE DESTROYERS, WILL REMAIN THE DESTROYERS FOREVER. NOTHING THAT YOU WILL DO WILL MEET OUR NEEDS AND DEMANDS. WE WILL FOREVER DESTROY BECAUSE WE NEED A WORLD OF OUR OWN..." - Maurice Samuel, 'You Gentiles', 1924



"Εμείς οι Εβραίοι, εμείς οι καταστροφείς, θα παραμείνουμε οι καταστροφείς για πάντα. Ό,τι κι αν κάνετε δεν θα ικανοποιηθούν οι ανάγκες και οι απαιτήσεις μας. Θα καταστρέφουμε για πάντα διότι χρειαζόμαστε έναν Κόσμο (δεν μιλά για χώρα) κατά-δικό μας" - Maurice Samuel, 'You Gentiles', 1924.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
B' ΠΕΡΙΟΔΟΣ (ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ)
ΣΥΝΟΔΟΣ Α'ΣΥΕΝΔΡΙΑΣΗ ΛΖ'
Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 1996

------------------------------------------

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Λουκάς Αποστολίδης): Η συνάδελφος κα Δαμανάκη έχει το λόγο.
ΜΑΡΙΑ ΔΑΜΑΝΑΚΗ: Κύριε Πρόεδρε, θα αρχίσω με μια καθυστερημένη παρατήρηση, αν μου επιτρέπετε προς το Προεδρείο. Δεν ήσασταν εσείς στην 'Εδρα, αλλα πριν από λίγη ώρα ο κ. Καρατζαφέρης μιλώντας εδώ στη Βουλή αποκάλεσε το συνάδελφο κ. Ροζάκη "κύριο Ροζενστάιν".
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥΛΑΚΟΣ: Τι σας ενδιαφέρει;
ΜΑΡΙΑ ΔΑΜΑΝΑΚΗ: Τι με ενδιαφέρει, κύριε συνάδελφε; Είμαι Εβραία γι' αυτό μ' ενδιαφέρει. Και όσο κάνετε προσπάθεια να επικρατήσει ρατσισμός στην Αίθουσα, εγώ είμαι Εβραία. Γι' αυτό μ' ενδιαφέρει.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΓΓΟΝΑΣ: Δεν υπάρχει ρατσισμός, κυρία Δαμανάκη, προς Θεού!
ΜΑΡΙΑ ΔΑΜΑΝΑΚΗ: Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι οι συνάδελφοι έχουν ονόματα και το Προεδρείο πρέπει να είναι πιο ευαίσθητο σ' αυτές τις περιπτώσεις. Και ο κ. Καρατζαφέρης εν πάση περιπτώσει μπορεί να τα λέει αυτά από το κανάλι του, αλλά στο Κοινοβούλιο ας είμαστε πιο προσεκτικοί.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥΛΑΚΟΣ: Λογοκρισία θα κάνετε;

http://4.bp.blogspot.com/_LLD4PevhXqY/SwcMgcsxVLI/AAAAAAAAEb4/CwjdQr6cas4/s1600/untitled.bmp





και για όσους δεν πιστεύουν στην αυθεντικότητα του παραπάνω κειμένου δεν έχουν παρα να κοιτάξουν στο παρακάτω λινκ το οποίο όπως βλέπετε με μεγενθυμένα γράμματα είναι μέσα απο την επίσημη ιστοσελίδα της Βουλής και απο τα επίσημα πρακτικά της Βουλής...


http://www.parliament.gr/ergasies/showfile.asp?file=03_12_96.txt

knossopolis channel (youtube)

ellinon-erevna.blogspot.com

nck-ellinismos.blogspot.com

Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009

ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ Νοέμβριος 2002- Νοέμβριος 2009



«… ‘Οταν τα εθνικά ιδανικά, με τα οποία εμείς οι Κύπριοι ανετράφημεν κατακρημνίζονται και ποδοπατούνται απ΄εκείνους οι οποίοι είχαν υποχρέωση να είναι οι θεματοφύλακες αυτών, τότε εσείς, νέοι της Κύπρου, η νέα γενιά έχει υποχρέωση να γίνει πυρποφόρος των ιδεωδών αυτών, να τα αναστηλώνει, αλλά και να προσπαθεί να τα υλοποιήσει με έργα. Διότι έτσι μόνο μπορούν να ζήσουν οι λαοί με ιστορία. Έτσι άλλωστε έζησε και ο Ελληνισμός. Η κυπριακή εποποιία δεν υπήρξε έργο μόνο των ολίγων γενναίων αγωνιστών της ΕΟΚΑ. Ξεπήδησε μέσα από τον αιώνιον πόθο των Κυπρίων για τη λευτεριά, για την Ένωση. Του πόθου αυτού εντολοδόχοι ήταν οι γενναίοι της ΕΟΚΑ και όλοι είχαμε ένα ιδανικό, ένα σκοπό, μια απόφαση, να ζήσουμε ελεύθεροι ή να πεθάνουμε…
…Ακούσατε μανάδες, αντί για θρήνων στους τάφους των σκοτωμένων παιδιών τους να φωνάζουν, “χαλάλι σου Κύπρος το παιδί μου”. Γι’αυτό, κλείστε τα αυτιά σας στις σειρήνες του “εφικτού”, στις σειρήνες της δήθεν ενότητος και της ηρεμίας, γιατί χωρίς αγώνες δεν αποκτάται η νίκη, χωρίς αγώνες δεν υπάρχει πρόοδος…
…Μην κοιτάτε τί γίνεται στην Κύπρο και μήν απαισιοδοξείτε. Εκεί είναι ντροπή. Κοιτάτε σ’εμάς, κοιτάτε μπροστά, εδώ είναι η τιμή σας. Διότι μόνο με αυτό τον τρόπο θα είναι δυνατό να οικοδομήσουμε μια Κύπρο όπως τη θέλουμε, ελεύθερη, ενωμένη με την Ελλάδα… Πρέπει να είστε έτοιμοι να καταλάβετε τις θέσεις σας εις τας επάλξεις του αγώνος, ενωμένοι, πειθαρχημένοι, αποφασιστικοί. Και τότε να είστε βέβαιοι ότι όπως και κατά την εποχή της ΕΟΚΑ, ότι η λευτεριά η οποία πλανάται πάνω στους τάφους των σκοτωμένων παιδιών της, μή θέλουσα να τους εγκαταλείψει, θα αγκαλιάσει το άμοιρο και βασανισμένο νησί μας. Εις τον αγώνα αυτόν δε θα είστε μόνοι. Θα είναι μαζί σας το Πανελλήνιο. Θα είμαστε μαζί σας και εμείς, η παλαιά φρουρά, σημαιοφόροι και οδηγοί σας και τότε πράγματι σε σας θα ανήκει η τιμή, ότι ξεπλύνατε και την ντροπή με την οποία μας εκάλυψαν οι όλίγοι λιπόψυχοι και εκμεταλλευτές του αγώνος των παλληκαριών της ΕΟΚΑ, τα οποία τιμάμε σήμερα».
4 Απριλίου 1971, ομιλία Διγενή κατά τη διάρκεια εκδήλωσης για την επέτειο της έναρξης του Αγώνα της ΕΟΚΑ στο κινηματοθέατρο Ακροπόλ, στην Αθήνα. Η εκδήλωση οργανώθηκε από το Δ.Σ της ΕΦΕΚ Αθήνας (φοιτητική οργάνωση ΔΡΑΣΙΣ).
Πόσο επίκαιρα παραμένουν τα λόγια τότε του Αρχηγού της Ε.Ο.Κ.Α. και ποιό από τα κόμματα εξουσίας μπορεί να πει ότι εκφράζεται μέσα από αυτά.Αντίθετα απευθύνονται στη στάση τους και στο ντροπιαστικό μόρφωμα της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας που θέλουν να πλασάρουν ως ‘’λύση’’ του Κυπριακού μέσω του ενδοτισμού τους.Αν περιμέναμε 35 χρόνια για να λύσουμε το Κυπριακό, υιοθετώντας τις θέσεις της Τουρκίας που επιζητούσε από το ’74, τότε αδίκως περιμέναμε τόσο πολύ!Ευτυχώς όμως ο Κυπριακός Ελληνισμός στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004, ψήφισε ένα ηχηρό ΟΧΙ με ποσοστό 76% απορρίπτωντας σχέδια τύπου ΑΝΑΝ.Η εφαρμογή της αυτοδιάθεσης, που όμως δεν εννοούν να καταλάβουν κόμματα και πολιτική ηγεσία, εμμένοντας σε αυτό ως βάση διαλόγου,μπήκε σφήνα στα σχέδια τους.Οπότε παρατηρείται το εξής παράδοξο.Ο κόσμος να το απορρίπτει συνεχώς (δημοσκοπήσεις εφημερίδας ‘’Σημερινή’’ 15/11/09) και η κομματική ηγεσία να το προωθεί.
Από τις 11 Νοεμβρίου 2002 που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το σχέδιο ΑΝΑΝ τύπου Ι μέχρι το τελικό V τις 31 Μαρτίου 2004 γινόταν μεθοδευμένη προώθηση του.
Υπέρ του «σχεδίου Ανάν» τάχτηκαν από την πρώτη στιγμή τόσο το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, όσο και ο ΣΥΝ. Το μήνυμα που εξέπεμπε η Ρηγίλλης, το Νοέμβρη του 2002, ήταν ότι έπρεπε να γίνει αποδεκτό ως βάση συζήτησης το «σχέδιο Ανάν», καλλιεργώντας παράλληλα αυταπάτες ότι μέσα από τις διαπραγματεύσεις θα αντιμετωπίζονταν οι «προβληματικές» πλευρές του σχεδίου και αναζητώντας από τότε «συναίνεση» μέσα από τη σύγκληση των πολιτικών αρχηγών υπό τον Κ. Στεφανόπουλο.Στο πλαίσιο αυτό ο Κ. Καραμανλής περιοριζόταν σε δηλώσεις όπως: «Τώρα είναι η ώρα της ύψιστης εθνικής συνεννόησης… αυτή την ώρα χρειάζεται σοβαρότητα και υπευθυνότητα από όλες τις πλευρές» (11/11/2002), ή ότι χρειάζεται «μεγάλη προσπάθεια και σκληρός διαπραγματευτικός αγώνας για να επιτευχθεί η βιωσιμότητα, η λειτουργικότητα και η προσαρμογή στους ευρωπαϊκούς θεσμούς» (13/11/2002). Ενώ αργότερα "Τα θετικά στοιχεία του σχεδίου Ανάν είναι υπέρτερα των αρνητικών στοιχείων και η ευρωπαϊκή προοπτική της Κύπρου μπορεί να βελτιώσει τις όποιες δυσκολίες, δήλωσε ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής αμέσως μετά το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών."( 14.4.2004).
Υπέρμαχος του «σχεδίου Ανάν» ήταν τότε ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Σημίτης. Δήλωνε ανήμερα της παρουσίασης του σχεδίου (11/11/2002):«Εχουμε μια ιστορική ευκαιρία για τη λύση… Αυτή η πρόταση, αυτό το σχέδιο, είναι μια αφετηρία… Αυτό που έχει σημασία είναι η συνολική ισορροπία στην οποία αυτό το σχέδιο, με τη διαπραγμάτευση, μπορεί να οδηγήσει».
Για να φτάσουμε στο σημερινό δόγμα ‘’Η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα συμπαρίσταται’’ το οποίο είναι απορριπτέο και στερείται αποτελεσματικότητας. Θα έπρεπε να είναι ‘’Η Κύπρος και η Ελλάς συναποφασίζουν ως συναγωνιστές με κοινό στόχο την απελευθέρωση της Κύπρου με όλα τα μέσα που διαθέτουν πολιτικά, διπλωματικά, νομικά. Κλπ’’.
Στη Κύπρο ΔΗ.ΣΥ. και ΑΚΕΛ τάχθηκαν υπέρ του, ενώ ΔΗΚΟ,ΕΔΕΚ περίμεναν το διάγγελμα του προέδρου για να τοποθετηθούν επίσημα.
Το ΑΚΕΛ που αρχικά αποφάσισε ΝΑΙ αναγκάστηκε όταν είδε την αντίδραση της βάσης να αλλάξει την θέση του και να προτείνει αναβολή των δημοψηφισμάτων για να δοθούν κάποιες επιπλέον εγγυήσεις για την ασφάλεια και την λειτουργικότητα του σχεδίου. Μέχρι τη τελευταία στιγμή έπαιζε ανάμεσα στο ναι και το όχι. Στο τέλος κατέληξε να ψηφίσει "οχι για να τσιμεντώσει το ναί". Η Παγκύπρια Συνδιάσκεψη του ΑΚΕΛ, που πραγματοποιήθηκε στις 14 Απριλίου 2004, υιοθέτησε με 64,8% υπέρ και 34,3% εναντίον, την θέση ότι αφού δεν δινόταν παράταση χρόνου να απορρίψουν το σχέδιο.Σήμερα όμως πραγματοποιούν το προλαλήσαν τσιμέντωμα.
Το ΔΗ.ΣΥ. παρέμεινε πιστό στο ΝΑΙ του μέχρι και σήμερα. "Είμαι ο άνθρωπος που σας λέει τώρα, χωρίς να έχω κανένα συμφέρον, γιατί είμαι εκτός πολιτικής, δεν έχω καμία περιουσία στα κατεχόμενα ή οπουδήποτε αλλού, είμαι ο άνθρωπος που έχει 50 χρόνια πείρα στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό και με την πείρα που έχω, βάζω το χέρι μου στο ιερό Ευαγγέλιο και ορκίζομαι, και λέω: Οι διαπιστώσεις μου δεν γίνονται για κανένα άλλο σκοπό και είθε να αποδειχθούν αναληθείς, αλλά είναι διαπιστώσεις σοβαρές και υπεύθυνες, ότι οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουμε από ένα 'όχι' είναι ο ενταφιασμός της πατρώας γης. Είμαι 85 χρονών και προτιμώ να αποδημήσω εις Κύριον, παρά να δω αυτό το τέλος των αγώνων του Κυπριακού λαού. "
(7.4.2004)Γλαύκος Κληρίδης. Ενώ ο Αναστασιάδης έλεγε ότι θα επέλθει η ‘’Μικρασιατική καταστροφή’’ αν απορρίψουμε το σχέδιο αυτό και θα οδηγούμασταν σε οριστική διχοτόμηση. Το Έκτακτο Παγκύπριο Συνέδριο του Δημοκρατικού Συναγερμού αποφάσισε στις 15.4.2004 το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν με ποσοστό 77,6%. 21,3% των συνέδρων ψήφισαν ΟΧΙ και 1,1% τήρησε αποχή.
Ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος, σε τηλεοπτικό του διάγγελμα (7.4.2004), κάλεσε τον ελληνικό κυπριακό λαό να απορρίψει το Σχέδιο Ανάν στο δημοψήφισμα στις 24 Απριλίου με ένα δυνατό ΟΧΙ και να υπερασπιστεί το δίκαιο, την αξιοπρέπεια και την ιστορία του.Θέση που υιοθέτησαν αργότερα και τα υπόλοιπα κόμματα.ΔΗΚΟ στις 8.4.2004,ΕΔΕΚ 9.4.2004.
Κάποιοι ‘’ονειροπόλοι’’,’’ακραίοι εθνικιστές’’,’’απορριπτικοί’’,’’θιασώτες της διχοτόμησης’’και πολλά άλλα κοσμιτικά επίθετα δίνονταν από τους ΝΕΝΕΚΟΥΣ σε αυτούς που είχαν δημιουργήσει την Παγκύπρια Κίνηση Πολιτών από τις 7 Δεκεμβρίου 2002. Απαρτιζόταν από το σύνολο των δυνάμεων ΟΛΟΥ του πολιτικού φάσματος που αντιτάσσονταν στο σχέδιο. Στην αρχή του καταλόγου είναι δήμοι και κοινότητες, κυρίως από τα κατεχόμενα, ακολουθούν προσφυγικά σωματεία, η Μητρόπολη Κυρήνειας, κάπου στη μέση του καταλόγου είναι τα 2 κόμματα (Νέοι Ορίζοντες και Οικολόγοι), ακολουθούν οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ,ο Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π.(ΔΡΑΣΙΣ Κ.Ε.Σ. Αθήνας κλπ) και πολλοί άλλοι.Το μωσαϊκό αυτό, όπου προστέθηκαν αργότερα και επίσημα πλέον το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ, σε συνεργασία με το διάγγελμα του προέδρου έμελλε να φέρει την εθνική αξιοπρέπεια των Κυπρίων και πάλι στο ύψος της.
Βάση της ετυμηγορίας του λαού έπρεπε να γίνει αλλαγή πορείας.Να γινόταν σταδιακός απεγκλωβισμός από τα πλαίσια μιας τέτοιας <<λύσης>>.Να επανατοποθετείτο το κυπριακό ως πρόβλημα παράνομης εισβολής και συνέχιζόμενης κατοχής και όχι ως πρόβλημα <<δικοινοτικό>>.Αντί αυτού οδηγούμαστε σήμερα σε ένα νέο σχέδιο τύπου ΑΝΑΝ.
Πολλά έχουν εκφραστεί και πάλι από τους υποστηρικτές της Ομοσπονδίας.Που δεν έχουν καμία διαφορά από όσα έλεγαν πριν το 2004.Απλά έχουν αλλάξει τις ορολογίες σαν διαφημιστές απορρυπαντικών για να γίνουν πιο αρεστοί στο <<καταναλωτικό>> κοινό τους.
Α. Το σχέδιο δεν θα είναι του ΑΝΑΝ…θα είναι ‘’από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους’’Αλλά. ο κ. Γ. Ιακώβου (ΑΚΕΛ) στο Ράδιο Πρώτο (8.26 πρωινή Σάββατο 19.4.2008) ερωτηθείς αν γνωρίζει τα ονόματα των Τουρκοκυπρίων που επανδρώνουν τις ομάδες και επιτροπές, δήλωσε ξεκάθαρα ότι δεν τα γνωρίζουν. Μάλιστα ερωτηθείς κατά πόσον αληθεύουν πληροφορίες ότι αυτές επανδρώνονται και από έποικους είπε ουσιαστικά ότι αυτό ίσως είναι αλήθεια, γιατί, οι Τουρκοκύπριοι επικαλούνται είπε, ότι δεν έχουν αρκετούς έμπειρους για τέτοια θέματα και έτσι συμπληρώνουν με ξένους ή από την Τουρκία! Ενώ ο κ. Χριστόφιας έβγαλε ομαδικά στο προσκήνιο τους ειδικά εκπαιδευθέντες στα ανανικά σεμινάρια της Οξφόρδης και του ΠΡΙΟ (που χρηματοδούνται από το Φόρειν Όφις, το Στέιτ Ντεπάρτμεντ και την ΄Αγκυρα) και λοιπούς συνοδοιπόρους ανανιστές (Στοιχεία από άρθρο της Φανούλας Αργυρού,ερευνήτρια - συγγραφέας Λονδίνο, 19/04/2008).Δηλαδή μεταφράζεται λύση Made in England and Ankara!
Β. ''Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε στο πλευρό του λαού μας για την εξεύρεση μιας δίκαιης, βιώσιμης λύσης του κυπριακού προβλήματος στη βάση της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας»''.
Αλλά πως αντιλαμβάνονται το δίκαιο και βιώσιμο με αυτούς τους ορισμούς; Η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία δεν είναι τίποτα λιγότερο από λύση:
>ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ: αφού διαχωρίζει τον πληθυσμό ρατσιστικά με βάση θρησκευτικά και εθνικά κριτήρια.Εξ ορισμού Διζωνική= δύο ζώνες άρα η διαχωριστική γραμμή δεν φεύγει…απλά τροποποιείται.
>ΑΔΙΚΗ: αφού δεν επιτρέπει την επιστροφή των προσφύγων στις πατρογονικές τους εστίες.Κάποιοι θα επιστρέψουν,κάποιοι όχι.Αυτοί θα αποζημιωθούν από το νεοσύστατο κράτος απενοχοποιώντας πλήρως την Τουρκία που δεν θα καταβάλει το παραμικρό.
>ΠΑΡΑΝΟΜΗ: αφού νομιμοποιεί και μονιμοποιεί τα τετελεσμένα της βάρβαρης τουρκικής εισβολής. Παραπέμπει σε λύση ''μετεξέλιξης'' της Κυπριακής Δημοκρατίας (Χριστόφιας Δ.) ή και συνένωση των ‘’δύο κρατιδίων’’(Ταλάτ) και άρα πως διαφέρει αυτό από την έμμεση αναγνώριση του Ψευδοκράτους και την κατάλυση της υπάρχουσας νόμιμης Δημοκρατίας;
>ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ: αφού καταργεί τη δημοκρατική αρχή 1 άνθρωπος = 1 ψήφος, εξισώνοντας έτσι το 18% των Τ/κ με το 82% των Ελλήνων του νησιού.Εξ ορισμού Δικοινοτική=δύο κοινότητες και πάλι με βάση πλυθησμιακές αναλογίες.
>ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ & ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ: αφού στην εφαρμογή του “Ενιαίου Ομόσπονδου Κράτους” περιπλέκονται πολλοί μηχανισμοί και αφού τυχόν προβλήματα θα οδηγήσουν σε απόσχιση, αντίστοιχα.Για αυτό και η Τουρκία ζητάει εγγυήσεις επείδη ξέρει ότι δεν θα λειτουργήσει .
Γ. ''Η οποιαδήποτε ολιγωρία από μέρους μας, αναμένοντας σε βάθος χρόνου τη λύση, θα οδηγήσει δυστυχώς στην οριστικοποίηση της διχοτόμησης'' Ανακήρυξή ΔΗΣΥ για την επέτειο της ανακήρυξης του ψευδοκράτους (14.11.2009 Εφημερίδα ‘’Σημερινή’’) «… η στασιμότητα κι η απραξία στο όνομα της ατόφιας λύσης και της ατόφιας ελευθερίας, οδηγεί τον τόπο μας στην τελική και ολοκληρωτική καταστροφή και στη διχοτόμηση.» Δημήτρης Χριστόφιας
Και πάλι καλούμαστε-απειλούμαστε να ψηφίσουμε το νέο σχέδιο άρων άρων…έστω και αν «Δεν είναι φυσιολογική για την Κύπρο η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία» 27.9.2009,Νέα Υόρκη,ομιλία στην Κυπριακή Ομογένεια από Δημήτρη Χριστόφια (πηγή ΡΙΚ1,8.20 μ.μ. και Εμπροσθοφύλακας 29.9.09.).Δηλαδή αντί να απεγκλωβιζόμαστε απ’αυτούς τους οδυνηρούς συμβιβασμούς, μένει αταλάντευτα σταθερός προς αυτό το ξεπούλημα.
Δ. ‘’Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι - κοινός αγώνας, κοινή πατρίδα’’ ‘’Κύπρος Ενωμένη Ομοσπονδιακή’’,’’Επαναπροσέγγιση με τους Τουρκοκύπριους’’ Π.Ο.Φ.Ε.Ν. (Απαρτίζεται απί τις φοιτητικές νεολαίες του ΔΗ.ΣΥ.,ΑΚΕΛ,ΔΗ.ΚΟ.ΕΔΕΚ και έχει ως σκοπό την εξεύρεση λύσης με βάση την Ομοσπονδία).
Τα οποία είναι παραπλανητικά αφού υπαίτιος είναι η Τουρκία και όχι οι κοινότητες της Κύπρου.Ακόμη οι «δικοινοτικές συνομιλίες» υποβιβάζουν τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας σε κοινοτάρχη, και ανάγει τον κατοχικό Ταλάτ σε αρχηγό κράτους.Για να μην αναφέρουμε τα σύμβολα του ψευδοκράτους στα οποία ποζάρουν με χαμόγελα.Ακόμη οι Τούρκοι-Κύπριοι ήρθαν από το 1878 ως κατακτητές της Κύπρου και άρα ποιοι είναι αυτοί οι κοινοί αγώνες;
Μαζί με αυτά και πολλά άλλα ήρθαν και νέες παραχωρήσεις από τον ‘’εύελικτο’’ Χριστόφια σε ένα χρόνο και κάτι συνομιλιών του.Συνοπτικά:
1.Αποδέχθηκε όρους όπως ο συνεταιρισμός, που δεν είχαν γίνει ποτέ πριν αποδεχτοί από την πλευρά μας και που δημιουργούν τετελεσμένα και παγίδες για τον Κυπριακό Ελληνισμό και πλεονεκτήματα για την τουρκική πλευρά.
2.Εισηγήθηκε και παράλληλα δεσμεύτηκε δημόσια και παραβίασε παλαιότερες κόκκινες γραμμές όπως η παραμονή εποίκων (50.000) μετά την όποια διευθέτηση του κυπριακού.Οι οποιοί ουσιαστικά με τις οικογένειες τους και τα παιδιά τους θα ξεπεράσουν τους 200.000.
3.Εισηγήθηκε την εκ περιτροπής προεδρία (4 χρόνια Έλληνας και 2 χρόνια Τούρκος)και τη σταθμισμένη ψήφο(Όπου οι Έλληνες θα ψηφίζουν τον Έλληνα Κύπριο της αρεσκείας τους με βάση το 1 άνθρωπος=1 ψήφος αλλά και τον Τούρκο Κύπριο ή έποικο της αρεσκείας τους με βαρύτητα ψήφου να μειώνεται στο 20%.Ενώ οι Τούρκο Κύπριοι ή έποικοι θα ψηφίζουν και τους δύο με βάση το 1 άνθρωπος=1 ψήφος).Είναι ξεκάθαρο ότι καταργείται το θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα 1 άνθρωπος=1 ψήφος και θα απαιτούνται 5 Ελληνικές ψήφοι για να εξουδετερώσουν 1 τούρκικη.Μικροκομματικές σκοπιμότητες;Τι άλλο;
4.Εγκατέλειψε τη Συμφωνία της 8ης Ιουλίου 2008, η οποία ήταν η μοναδική και μεγάλη διπλωματική νίκη της ελληνικής κυπριακής πλευράς, η οποία στρίμωξε την τουρκική πλευρά ασφυκτικά.
5.Ενεπλάκη στις απευθείας συνομιλίες χωρίς καθόλου προετοιμασία από τις τεχνικές επιτροπές και τις ομάδες εργασίας και χωρίς να ξεκαθαρίσει η βάση, είτε των διαπραγματεύσεων, είτε της επιδιωκόμενης λύσης, με αποτέλεσμα την - με μαθηματική ακρίβεια – πορεία προς καταστροφική λύση ή αδιέξοδο με την ευθύνη να βαραίνει την ελληνική κυπριακή πλευρά και με παράλληλη αποενοχοποίηση της Τουρκίας και της τούρκικης κυπριακής πλευράς.
6. Αποδέχτηκε την μετατροπή της Κύπρου σ’ ένα κράτος – μαριονέττα των τούρκων, έρμαιο της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας και των υποστηριχτών της, καθώς
Ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος και ο Αναπληρωτής Μόνιμος Αντιπρόσωπος του «νέου κράτους» στην ΕΕ, θα είναι εκ περιτροπής από τα δύο «συνιστώντα κράτη».
Οι δύο θα λειτουργούν με «οριζόντια σχέση», η οποία ως περιεχόμενο και λειτουργία παραμένει αδιευκρίνιστη.
Δεν ξεκαθαρίζεται ποιος θα αποφασίζει μεταξύ των δύο, εάν υπάρξει διαφωνία.
Θα δημιουργηθεί μια «συντονιστική ομάδα», η οποία θα αποφασίζει ποιες θέσεις θα καταθέτει το «νέο κράτος» στις επιτροπές μονίμων αντιπροσώπων των χωρών – μελών της ΕΕ και θα αποφασίζει ποιες θέσεις θα καταθέτουν οι Υπουργοί στις διάφορες συνόδους Υπουργών των χωρών – μελών της ΕΕ.
Η «συντονιστική ομάδα» θα αποτελείται από ίσο αριθμό ε/κ και τ/κ και αν δεν υπάρξει ομοφωνία, δεν προνοείται μηχανισμός επίλυσης διαφορών.
Δεν προνοείται μηχανισμός επίλυσης του προβλήματος, αν σε περίπτωση συνεδρίασης κατατεθούν από άλλες χώρες τροπολογίες ή προτάσεις για αλλαγές στο υπό συζήτηση θέμα.
7.Αποδέχτηκε την ύπαρξη εσωτερικής ιθαγένειας, κορυφαίου ζητήματος για το βιώσιμο του νέου κράτους, δεν απέκλεισε καθόλου το ενδεχόμενο αναγνώρισης και ισχύος των οποιωνδήποτε συμφωνιών συνήψε παράνομα το ψευδοκράτος, αλλά και την μετατροπή τους σε πρωτογενές δίκαιο και άλλα πολλά.
8. Εξέδωσε κοινό ανακοινωθέν με τον Ταλάτ «…Ο συνεταιρισμός θα έχει μία Ομόσπονδη Κυβέρνηση με μία διεθνή προσωπικότητα, καθώς και ένα Τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος και ένα Ελληνοκυπριακό συνιστών κράτος, ίσου καθεστώτος…» δίνοντας διεθνή υπόσταση στο Ψευδοκράτος.
ΔΗ.ΚΟ. και ΕΔΕΚ όντας συγκυβέρνηση με το ΑΚΕΛ και το Χριστόφια παραμένουν στην κυβέρνηση δίνοντας του την απαραίτητη στήριξη, με το αζημίωτο βεβαίως αφού οι θέσεις και τα αξιώματα που τους δόθηκαν (διορισμοί σε ημικρατικούς οργανισμούς,υπουργεία κλπ) δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητα..Θεωρούν ότι έτσι ελέγχουν την κατάσταση και προσπαθούν λένε να σώσουν ότι μπορούν, αλλά κανείς δεν τους αναγνωρίζει την προσπάθεια που κάνουν αφού ο Χριστόφιας δεν άλλαξε γράμμα από τις κόκκινες γραμμές που έθεσαν.Πόσο μάλλον όταν οι εκπρόσωποι τους εμμένουν στη λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας αλλά διαφωνούν απλά σε ορισμένα σημεία και όχι στην γενική εικόνα.Κάποιοι της βάσης διαφωνούν με την ηγεσία και προσπαθούν να πιέσουν τους ανωτέρους τους αλλά μάταια.Για χάριν του κόμματος δεν αποχωρούν και βάζουν σε δεύτερη μοίρα το καλό της πατρίδας τους.Οι άλλωτε απορριπτικές δυνάμεις του κέντρου,έχουν χάσει την αξιοπιστία τους με οδυνηρές συνέπειες για όλους όσους αντιτίθενται στο έκτρωμα αυτής της(διά-)λυσης.
ΔΗ.ΣΥ. όντας αντιπολίτευση παρέχει πλήρη στήριξη στο ΑΚΕΛ (;;;) και δηλώνει ξεκάθαρα ότι συμπαραστέκεται σε αυτό και τη λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας.Δεν χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο.Αφού το στήριξαν και το στηρίζουν…Πλέον επικρατεί ο όρος ΔΗΣΑΚΕΛ αφού οι ανακοινώσεις τους και οι θέσεις τους για το εθνικό θέμα ταυτίζονται πλήρως.
Υπάρχουν όμως και κάποιοι λίγοι ‘’ονειροπόλοι’’,’’ακραίοι εθνικιστές’’, ’’απορριπτικοί’’ ,’’θιασώτες της διχοτόμησης’’ όπως προαναφέραμε, που ‘’υπονομεύουν’’ το έργο της πολιτικής εξουσίας. Αυτοί που ανέκαθεν δεν εμπιστευτήκαν τους πολιτικούς, που υποτιμούν βάναυσα τη νοημοσύνη και τη διανοητική τους επάρκεια και κρίση.Αυτοί που έμειναν πιστοί στις μεταθανάτιες εντολές των ηρώων τους. Δεν ανεχθήκαν ποτέ εκβιασμούς και αντισταθήκαν σε εκφοβισμούς ότι αν δεν αποδεχόνταν το τερατούργημα Ανάν, θα τους το ξανάφερναν ξανά και ξανά. Δεν λύγισαν σε συλλήψεις,πνευματική τρομοκρατία και λασπολογία που εκφραζόντουσαν από τους πιο πάνω φορείς ώστε να τους περιθωριοποιήσουν.
Τελειωμένος είναι μόνο ο αγώνας που εγκαταλείπεται και εμείς δεν έχουμε μάθει να εγκαταλείπουμε.Έχουμε μάθει να υψώνουμε το ανάστημα μας και να βάζουμε τα στήθη μπροστά.Να μην περάσουν οι Ομοσπονδιακοί.Να μην ξεχάσουν οι αδερφοί μας ποιοι ήταν οι προγόνοι μας και τι έδωσαν για εμάς.Να μην ξεχάσουν τις βάρβαρες ορδές του Αττίλα που σκότωσαν,βίασαν,λεηλάτησαν και ατίμασαν τα άγια χώματα μας που έχουν ποτιστεί με αίμα Ελληνικό. Ως Έλληνες της Κύπρου δεν απαιτούμε τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο από όσα δικαιούνται και απολαμβάνουν οι Ευρωπαίοι. Απαιτούμε την ελευθερία μας. Απαιτούμε να σέβονται την ανεξαρτησία, την κυριαρχία και την ευρωπαϊκή μας ιδιότητα. Απαιτούμε να σέβονται την αξιοπρέπεια, την εθνική τιμή και την περηφάνια μας. Απαιτούμε να αποφασίσουμε εμείς για το μέλλον αυτού του τόπου. Ούτε εγγυητές θέλουμε ούτε κηδεμόνες.Απαιτούμε απελευθέρωση από τα κατοχικά στρατεύματα και το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης που από το ’60 μας αρνήθηκαν οι Βρετανοί επιβάλοντας μας αύτο που ήξεραν ότι δεν θα άντεχε στο χρόνο.Έχουμε χρέος να ξαναφέρουμε το μωσαϊκό του 76% ξανά στο ύψος των περιστάσεων.
Η ελευθερία επιβάλλει την ευθύνη,γι'αυτό και τοσοι άνθρωποι τη φοβούνται πολύ.Εμείς όμως όσο αναπνέουμε θα αγωνιζόμαστε για’κείνην, γιατί δεν πρόκειται να μας την χαρίσει κανείς.
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ-ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ-ΕΝΩΣΙΣ
Ανδρέας Σωτηρίου.

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009

Χαρίτα Μάντολες σύμβολο αντίστασης του Κυπριακού Ελληνισμού


Σύμβολο αγώνα και αντίστασης στη Κύπρο η Χαρίτα Μαντόλες..Τριάντα τέσσερα χρόνια χρειάστηκε να περάσουν για να διακριβώσει η Χαρίτα Μάντολες την τύχη των αγαπημένων της ανθρώπων οι οποίοι από τον Ιούλιο του 1974, μετά την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, ανήκαν στην λίστα των αγνοουμένων. Η Χαρίτα Μάντολες, ο άνθρωπος με τους περισσότερους συγγενείς αγνοούμενους του 1974,αγνούσε τον πατέρα της, τον σύζυγό της και τους δύο γαμπρούς της.Τα οστά των τεσσάρων ανθρώπων βρέθηκαν στον ίδιο ομαδικό τάφο στο κατεχόμενο χωριό Ελιά Κερύνειας και ταυτοποιήθηκαν με γενετικό υλικό...

Μακεδονία

Ψηφίστε ΟΛΟΙ!

Στην παρακάτω Αmερικανική τοποθεσία, γίνεται «δημοσκόπηση» για το αν η Μακεδονία είναι Ελληνική ή όχι. Μπείτε, ψηφίστε και διαδώστε το σε όσους ξέρετε!

http://www.topix.com/forum/world/macedonia/TAAAAFN23PMGMJ147

Είναι πολύ απλό. Ούτε όνομα πρέπει να βάλετε, ούτε στοιχεία, ούτε τίποτε. Μόνο επιλέγετε το Yes και μετά βλέπετε το ως τώρα αποτέλεσμα.
Ειναι υποχρέωση δική μας

Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

Γιατί πρέπει να ηττηθεί η Ντόρα

Γιατί πρέπει να ηττηθεί η Ντόρα
Η λαϊκή σοφία συμπυκνώνεται σε πολλές παροιμίες. Μία από αυτές είναι: «Πές μου ποιος είναι ο φίλος σου, να σου πω ποιος είσαι»!
Θα μπορούσαμε να την παραφράσουμε ως εξής: «Πές μου ποιος σε στηρίζει να σου πω ποιος είσαι»!
Με βάση αυτό το σοφό λαϊκό κριτήριο γίνεται κατηγορηματικά σαφές ποιοι στηρίζουν την Ντόρα και ποιοι πολεμούν λυσσαλέα τον Αντώνη Σαμαρά.
Το μέτωπο της Ντόρας
1) Στην κορυφή της πυραμίδας οι υπερατλαντικοί προστάτες μας: οι ηγεμόνες της υφηλίου, το κατεστημένο των ΗΠΑ.
Αυτό το αμερικανικό κατεστημένο είχε πάντα προνομιούχες σχέσεις και ακατάλυτους δεσμούς με τη δεξιά της Ελλάδας:
α) Την κλασσική παλιά δεξιά (Ν.Δ.)
β) Την «εκσυγχρονισμένη δεξιά», τη «Νέα Δεξιά»: το σημερινό ΠΑΣΟΚ και τους «αριστερούς» δορυφόρους των ποικίλων αποχρώσεων και επιδοτήσεων.
Αυτή τη «Νέα Δεξιά» την ελέγχει ολοκληρωτικά και την επιδοτεί αγρίως και ποικιλόμορφα…
Το κατεστημένο των ΗΠΑ καθόριζε, πάντα καταλυτικά τις επιλογές στην ηγεσία των «δεξιών» κομμάτων (παλιών και νέων).
Όταν ο στρατηγός Γρυλάκης, ο έμπιστος «πράκτορας» και στενός φίλος του Μητσοτάκη, μιλάει για τις μηχανορραφίες των υπερατλαντικών συμμάχων, στο εσωτερικό της Ν.Δ, για το καθορισμό των πολιτικών επιλογών, αλλά και για τα πρόσωπα που πρέπει να προωθηθούν ή να παραμεριστούν, αυτό αποτελεί, όχι συνωμοσιολογικό σενάριο, αλλά σημαντική ιστορική μαρτυρία και καταγραφή…
Η Ντόρα Μπακογιάννη αποτελεί, και σύμφωνα με την ιστορική μαρτυρία του Γρυλάκη, το εκλεκτό τέκνο του αμερικανικού κατεστημένου.
Αυτό που γνωρίζουν πολιτικά ΟΛΟΙ οι Έλληνες το καταγράφει και ιστορικά ο ίδιος ο έμπιστος «πράκτορας» του Μητσοτάκη…
2) Στο μέτωπο της Ντόρας, συνωστίζεται επίσης, όλο σχεδόν το κομματικό, γραφειοκρατικό κατεστημένο της Ν.Δ., άμεσα ή έμμεσα ελεγχόμενο και καθοδηγούμενο από τους μεγάλους προστάτες!!!
Ο διαχωρισμός σε «καραμανλικούς» και «αντικαραμανλικούς» είναι σχήμα απάτης. Υπάρχουν οι «καραμανλικοί» δούλοι των ΗΠΑ και οι άλλοι που θέλουν να κρατάνε μια σχετική ανεξαρτησία και αυτονομία.
Γι’ αυτό βλέπουμε «καραμανλικούς» τύπου Έβερτ να τάσσονται ανοικτά υπέρ της Ντόρας, καθώς και τον ίδιο τον Καραμανλή να τάσσεται, εμμέσως πλην σαφώς, υπέρ της Ντόρας!!!
Γι’ αυτό βλέπουμε την «καραμανλική» Ν.Δ. να προωθεί συντεταγμένα τις επιλογές των ΗΠΑ.
Το ίδιο που συνέβη, ίσως πιο κραυγαλέα, και στον «αντιαμερικανικό παπανδρεϊσμό»: ο Γιωργάκης να αποτελεί το πλέον χρηστικό αμερικανικό γρανάζι του «αντι-αμερικανικού Παπανδρεϊσμού»…
3) Στο Μέτωπο της Ντόρας βρίσκονται σύσσωμοι οι Έλληνες «νταβάδες» και τα δημοσιογραφικά του φερέφωνα.
4) Τέλος, δεν θα μπορούσαν να απόσχουν και οι «εστίες» των πλανητικών ιδεολογημάτων που φορούν «αριστερά» και «αριστερίστικα» Προσωπεία.
Οι διαβόητοι «Ιοί» τάσσονται και αυτοί υπέρ της Ντόρας!!!
Διαβάστε εδώ
Το Μέτωπο Σαμαρά
1) Όλοι αυτοί στη Ν.Δ. που θέλουν να αντιταχθούν, συνειδητά ή ενστικτωδώς, στην αμερικανική «κατοχή» του κόμματος (και της Ελλάδας), αναζητώντας την «ουτοπία» της καθεστωτικής «εθνικής ανεξαρτησίας»!!!
2) Τα τμήματα του σκεπτόμενου λαού της Ν.Δ. που θέλουν να ανοίξουν μια χαραμάδα φωτός και αντίστασης στον οδοστρωτήρα της αμερικανικής ηγεμονίας και στην ασφυξία που έχουν επιβάλλει οι κομματικοί κομισάριοι του δουλικού αμερικανισμού.
Εμείς δεν ανήκουμε σε αυτόν το χώρο. Ο ιδεολογικός κόσμος αυτού του χώρου δεν είναι ο δικός μας.
Ωστόσο, δεν μπορεί να μείνουμε ουδέτεροι παρατηρητές.
Η θέση μας είναι με το Μέτωπο που βρίσκεται στο στόχαστρο της Νέας Τάξης, έστω σε συμβολικό επίπεδο: Με τον Αντώνη Σαμαρά.
Ακόμα και εδώ αν ηττηθούν οι συνασπισμένες δυνάμεις των αμερικανοτσολιάδων είναι μια νίκη. Μικρή, αλλά σημαντική νίκη…
Πηγή

http://kostasxan.blogspot.com/2009/11/blog-post_2844.html
http://klassikoperiptosi.blogspot.com/2009/11/blog-post_4558.html

Η Ελληνική οικονομία στο έλεος αριστερών ιδεολόγων του ΠΑΣΟΚ....


Tο δίλημμα

Tου Αλεξη Παπαχελα

Νομίζω πως το «ούτε ψύλλος στον κόρφο του» ακούγεται ολοένα και συχνότερα για τον υπουργό Οικονομικών που έχει αναλάβει το πιο κρίσιμο πόστο αυτής της κυβέρνησης σε μια από τις δυσκολότερες στιγμές της μεταπολιτευτικής περιόδου. Οπως άλλωστε δήλωσε ο ίδιος, η κατάρτιση του προϋπολογισμού έμοιαζε με μια προσπάθεια «τετραγωνισμού του κύκλου». Και τι κύκλου...

Κατ’ αρχήν ο κ. Παπακωνσταντίνου θα αρχίσει σύντομα να εμφανίζει φαινόμενα «σχιζοφρένειας». Θα πηγαίνει στο ECOFIN και, σύμφωνα με μαρτυρίες ομοτράπεζών του, θα αισθάνεται «ντροπή» που εκπροσωπεί την Ελλάδα και ακούει τόσα δυσάρεστα πράγματα για την αξιοπιστία της χώρας. Οσοι έχουν την ατυχία εδώ και μερικούς μήνες να εκπροσωπούν την χώρα σε κλειστά οικονομικά φόρα, επιστρέφουν πάντοτε στην Αθήνα βαθιά ανήσυχοι και ενίοτε τρομαγμένοι. Είναι σαν να έχει ξεχειλίσει το ποτήρι για τους αξιωματούχους των πρωταγωνιστών της Ε.Ε., οι οποίοι μιλούν για την Ελλάδα σαν μια χώρα που από λάθος ή από τύχη βρέθηκε στο ίδιο κλαμπ μαζί τους.

Αφού, λοιπόν, τα ακούει όλα αυτά, ο κ. Παπακωνσταντίνου μπαίνει στο αεροπλάνο και προσγειώνεται σε έναν διαφορετικό πλανήτη. Οι περισσότεροι εκ των συναδέλφων του υπουργών δεν συμμερίζονται τις ανησυχίες του, θεωρούν υπερβολικές τις αιτιάσεις των Ευρωπαίων και ενίοτε του ζητούν και τον λόγο γιατί δεν... ύψωσε το ανάστημά του στον Τρισέ ή στον Αλμούνια. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι πώς θα εξασφαλίσουν κονδύλια για να προχωρήσουν προγράμματα των υπουργείων τους, τα οποία υποσχέθηκε το ΠΑΣΟΚ προεκλογικά. Η αντίληψη που επικρατεί στην πλειοψηφία των κυβερνητικών στελεχών είναι μάλλον «μπακάλικη» με την έννοια ότι συχνά υποστηρίζουν πως «τι διαφορά θα κάνουν 300 εκατομμύρια; Βάλ’ τα τώρα και βλέπουμε», αγνοώντας την δημοσιονομική πραγματικότητα. Σύμμαχό τους έχουν το βαθύ ΠΑΣΟΚ το οποίο εξεφράσθη διά του κ. Παπουτσή και έδειξε πολύ καθαρά τα δόντια του. Το μήνυμα ήταν σαφές και δυστυχώς δείχνει τι θα κάνει η κυβέρνηση όταν ανοίξουν καυτά θέματα όπως το ασφαλιστικό και αρχίσει να νιώθει πραγματική πίεση.

Ο κ. Παπακωνσταντίνου πρέπει τώρα να ισορροπήσει ανάμεσα σε αυτούς τους δύο πλανήτες, τον πλανήτη των αγορών του κ. Τρισέ και του κ. Αλμούνια, από την μια και τον πλανήτη του κ. Παπουτσή, της ΑΔΕΔΥ και των πρωινάδικων, που χαράσσουν επί της ουσίας δημοσιονομική πολιτική, από την άλλη. Ο ίδιος γνωρίζει, ως καλός οικονομολόγος που είναι, τι πρέπει να κάνει αλλά και ότι βρίσκεται μεταξύ σφύρας και άκμονος: για να πετύχει, πρέπει να γίνει απόλυτα δυσάρεστος και κακός, με κάποιες ελπίδες να δικαιωθεί ύστερα από λίγα χρόνια. Αν όμως αποτύχει, οι περισσότεροι εντός της κυβέρνησης θα επιρρίψουν σε εκείνον την ευθύνη.

Το κρίσιμο όμως ερώτημα είναι το στίγμα που θα δώσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός, από την ώρα, βεβαίως, που ο κ. Παπακωνσταντίνου θα του εξηγήσει καθαρά και χωρίς περιστροφές τα πραγματικά όρια της χώρας. Γιατί η βασικότερη αποστολή του υπουργού Οικονομικών, όπως απέδειξε η πρόσφατη ιστορία, είναι να λέει τα πράγματα όπως είναι στο αφεντικό του. Αν το αφεντικό θέλει να αγνοεί την πραγματικότητα ή δυσκολεύεται να γίνει δυσάρεστος ο ίδιος, τότε έρχεται η στιγμή του πραγματικού διλήμματος για τον υπουργό που κινδυνεύει να χρεωθεί τους λαϊκισμούς, τις επιπολαιότητες και την αναποφασιστικότητα άλλων. Δύσκολο πολύ το δίλημμα για ένα νέο, σοβαρό και έντιμο πολιτικό όπως ο κ. Παπακωνσταντίνου. Ποιος είπε, όμως, ότι η διακυβέρνηση σε κρίσιμες περιστάσεις είναι εύκολη υπόθεση;


Οι τραπεζίτες προειδοποιούν για τον κίνδυνο


του Γιαννη Παπαδογιαννη

Απογοητευμένα εμφανίζονται επιτελικά στελέχη τραπεζών από τον προϋπολογισμό του 2010 που κατατέθηκε την περασμένη Παρασκευή στη Βουλή, αλλά και γενικότερα από τα πρώτα δείγματα γραφής της νέας κυβέρνησης. Τα τραπεζικά στελέχη θεωρούν ότι οι δράσεις και οι ρυθμοί της κυβέρνησης δεν συμβαδίζουν με τον χαρακτηρισμό του πρωθυπουργού κ. Γιώργο Παπανδρέου ότι η χώρα και η οικονομία βρίσκονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Διασυρμός

Οι επιτελείς των τραπεζών κάνουν πλέον ανοιχτά λόγο για τεράστιο δημοσιονομικό πρόβλημα και τον κίνδυνο η χώρα να διασυρθεί διεθνώς.

Προβλέπουν ότι ο χρόνος μετρά εναντίον μας και καθημερινά η χώρα πλησιάζει στο αρνητικό σενάριο: δηλαδή την καθίζηση της οικονομίας, την περαιτέρω υποχώρηση της αξιοπιστίας της χώρας στις διεθνείς αγοράς και εν τέλει την ενεργοποίηση ενός φαύλου κύκλου που θα οδηγήσει σε μεγάλη κοινωνική αναταραχή. Σημειώνουν ότι η βύθιση του Χρηματιστηρίου και η μεγάλη διεύρυνση του περιθωρίου (spread) δανεισμού του Δημοσίου αντανακλούν την ολοένα και αυξανόμενη ανησυχία για τη δυνατότητα της κυβέρνησης να αναμετρηθεί με τις μεγάλες προκλήσεις και να προχωρήσει σε δραστικές μεταρρυθμίσεις. Τα ίδια στελέχη χαρακτηρίζουν απογοητευτικό τον προϋπολογισμό ο οποίος εστιάζει, για άλλη μια χρονιά, στο σκέλος των εσόδων και αφήνει ανέγγιχτο τον μεγάλο ασθενή: τις δαπάνες και την αποδοτική κατανομή των εσόδων.

Αμφιβολίες για το αποτέλεσμα

Επίσης, αμφιβάλλουν για τις δυνατότητες επίτευξης των στόχων που έχουν τεθεί για την αύξηση των εσόδων, δεδομένου ότι η οικονομία βρίσκεται σε ύφεση. «Η πολιτεία αδυνατούσε να επιτύχει τους φορολογικούς στόχους στις ημέρες της ευφορίας, όταν η οικονομική δραστηριότητα ανθούσε», παρατηρούν δηκτικά.

Οι τραπεζίτες υπογραμμίζουν ότι αυτό που πρέπει να γίνει άμεσα είναι να αποκατασταθεί η αξιοπιστία της χώρας στις διεθνείς αγορές. Μόνο αν πείσουμε τους ξένους δανειστές θα μπορέσουμε με άνεση να καλύπτουμε τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας, σημειώνουν. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να προχωρήσουμε άμεσα σε γενναίες διαρθρωτικές αλλαγές, στην εφαρμογή καινοτόμων πολιτικών και σε ρήξη με ομάδες συμφερόντων που επιβιώνουν σε βάρος του κοινωνικού συνόλου.

Πολυετής ύφεση

Παράλληλα, οι τραπεζίτες προειδοποιούν ότι αν παραμείνουμε σε αδράνεια και ακολουθήσουμε την παθητική λογική διαχείρισης των προηγούμενων ετών, τότε η ελληνική οικονομία και παρασυρθεί από τη δίνη μιας πρωτοφανούς «εγχώριας κρίσης», οδηγώντας τη χώρα σε πολυετή ύφεση με δυσβάστακτο κόστος για όλους.

Οι ξένοι πάντως φαίνεται ότι προβλέπουν τα χειρότερα. Σε αυτό αποδίδονται οι πιέσεις στο ελληνικό Χρηματιστήριο, που οδήγησαν σε πτώση των τραπεζικών, και όχι μόνο, μετοχών την προηγούμενη εβδομάδα αλλά και η εκτίναξη του spread στο υψηλότερο σημείο των τελευταίων πέντε μηνών.

Οι αναλυτές του οίκου αξιολόγησης Moody’s εκτιμούν ότι το πιθανότερο είναι να διογκωθούν τα προβλήματα της χώρας την επόμενη πενταετία. Μάλιστα, ο οίκος Moody’s διατύπωσε την ανησυχία της για τις αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας όχι μόνο για το 2010 ή το 2011, αλλά για τα επόμενα 10 χρόνια.


Η αξιοπιστία...

Tου Νικου Κωνστανταρα

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τραπέζης, Ζαν-Κλοντ Τρισέ, δηλώνει ότι η Ελλάδα κινδυνεύει να χάσει την αξιοπιστία της και ζητεί «ένα σοβαρό σχέδιο ανάταξης» της οικονομίας μας. Την ίδια ώρα, ο πρωθυπουργός επαναλαμβάνει ότι προτεραιότητά του είναι να τηρηθούν οι προεκλογικές υποσχέσεις του ΠΑΣΟΚ. Οι δεσμεύσεις για τη διοχέτευση μερικών δισ. ευρώ με στόχο την ανάπτυξη και τη βοήθεια σε ανθρώπους με χαμηλά εισοδήματα, κινούνται σε αντίθετη κατεύθυνση απ’ αυτήν που αναμένει η Ευρωπαϊκή Ενωση. Ετσι εγείρεται θέμα αξιοπιστίας: αν η κυβέρνηση τηρήσει τις υποσχέσεις στους ψηφοφόρους, θα φανεί αξιόπιστη προς αυτούς, αλλά αν με αυτόν τον τρόπο δεν μπορέσει να μειώσει το δημόσιο έλλειμμα και το χρέος, τότε η χώρα θα αποδειχθεί αναξιόπιστη προς τους Ευρωπαίους εταίρους της. Πώς μπορεί μια αφηρημένη έννοια, όπως η «αξιοπιστία» να παρουσιάζεται ως ένα απόλυτο, πλατωνικό ιδεώδες, αλλά να σημαίνει διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικές περιστάσεις;

Στην πολιτική, η αξιοπιστία –όπως η αλήθεια– είναι σχετική, μια ρευστή έννοια. Καμιά φορά πρέπει να φανούμε αναξιόπιστοι κάπου, για να ανακτήσουμε αξιοπιστία αλλού. Για παράδειγμα, αν το ΠΑΣΟΚ έβγαινε σήμερα και έλεγε ότι όταν μοίραζε προεκλογικές υποσχέσεις δεν γνώριζε πόσο δύσκολη ήταν η πραγματική δημοσιονομική κατάσταση –λόγω της αναξιοπιστίας της προηγούμενης κυβέρνησης– δεν θα έπρεπε να φοβάται το πολιτικό κόστος της αθέτησης των υποσχέσεων του. Η Νέα Δημοκρατία, η οποία συνεχώς αναθεωρούσε το έλλειμμα και το χρέος, δεν θα μπορούσε να καταγγείλει το ΠΑΣΟΚ για αναξιοπιστία, λόγω της δικής της αποτυχίας. Η εμμονή του ΠΑΣΟΚ, όμως, να τηρήσει αυτά που δεν μπορεί να τηρήσει, εκθέτουν και τους κυβερνώντες και την Ελλάδα ως ανίκανους στην αντιμετώπιση του οικονομικού προβλήματος.

Εδώ φαίνεται ότι ο Γιώργος Παπανδρέου έχει βγάλει εσφαλμένα συμπεράσματα από τη συμμετοχή του στις κυβερνήσεις του πατέρα του. Ο Ανδρέας Παπανδρέου έπαιζε με την αξιοπιστία όπως τον βόλευε («αναξιόπιστα», δηλαδή). Επειδή γνώριζε καλά τους οπαδούς του, ήξερε ότι στην πολιτική μπορείς να λες ένα και να κάνεις το άλλο. Εξελέγη το 1981 με τη δέσμευση να αποσύρει την Ελλάδα από την ΕΟΚ και το ΝΑΤΟ. Το 1985, επανεξελέγη πανηγυρικά, ενώ δεν είχε κάνει ούτε το ένα ούτε το άλλο. Αυτό που είχε πετύχει, όμως, ήταν να πείσει τους ψηφοφόρους του να πιστεύουν ότι θα βελτίωνε το επίπεδο ζωής τους, και ας μην τηρούσε όλες τις υποσχέσεις του. Μέσα από την ανακολουθία του τηρούσε μια μορφή αξιοπιστίας. Σήμερα που η χώρα απειλείται άμεσα με χρεοκοπία, πιστεύει κανείς ότι αυτά που προτείνει το ΠΑΣΟΚ θα βελτιώσουν τη ζωή μας;

Ο Κώστας Καραμανλής, επίσης, έπαιξε περίεργο παιχνίδι με την αξιοπιστία: ενώ μιλούσε με περισσή αυστηρότητα για τα επιτεύγματα της κυβέρνησής του στην οικονομία, και συνεχώς ανήγγελλε μεταρρυθμίσεις, η αντιμετώπιση των προβλημάτων ήταν τόσο άτολμη και αποτυχημένη ώστε να αποτελεί οικτρή αθέτηση των δικών του δεσμεύσεων. Οι τελευταίες, προεκλογικές υποσχέσεις για «σφιχτή» οικονομική πολιτική απλώς επιβεβαίωναν την προηγούμενη ανακολουθία κηρυγμάτων και πράξεων. Οι παλινωδίες της δικής του κυβέρνησης, εξάλλου, είναι που στοιχειώνουν τις σχέσεις μας με την Ευρώπη σήμερα. Επίσης, η κατάργηση αποφάσεων και συμφωνιών (όπως αυτές της απόσυρσης αυτοκινήτων και της παραχώρησης προβλήτας του Πειραιά στην Cosco) δεν εκθέτουν το ένα ή το άλλο κόμμα, αλλά το αναξιόπιστο ελληνικό κράτος.

Δυστυχώς, όμως, δεν είναι μόνον η Ελλάδα που υποφέρει από έλλειψη αξιοπιστίας. Τα θλιβερά παζάρια τα οποία οδήγησαν στην επιλογή δύο εντελώς άσημων πολιτικών να αναλάβουν την προεδρία και την εξωτερική πολιτική της μεγαλύτερης οικονομίας του κόσμου, δείχνει ότι οι 27 ηγέτες της Ε.Ε. δεν είναι έτοιμοι να υποταχθούν στις δομές της νέας ένωσης, στην ανάγκη να αποκτήσει την αναγκαία αξιοπιστία. Για να παραμείνουν κυρίαρχοι στη δική τους χώρα, υπονομεύουν την Ευρώπη και τη σχέση της χώρας τους με την Ε.Ε. Ο,τι κάνει η Ελλάδα στον τομέα της οικονομίας, δηλαδή. Και για μεν την Ελλάδα, το κόστος της αναξιοπιστίας είναι ακριβότερο χρήμα, η απειλή της χρεοκοπίας και η χλεύη των εταίρων. Για την Ευρώπη, όμως, αν οι νέοι ηγέτες δεν σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, η πιο ελπιδοφόρα ένωση ελεύθερων λαών που υπήρξε ποτέ κινδυνεύει με απαξίωση και κατάρρευ

H Σμύρνη και οι νεοελληνικές ενοχές

H Σμύρνη και οι νεοελληνικές ενοχές
Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009
Του Βλαση Αγτζιδη *

Στην προκυμαία της Σμύρνης τον Σεπτέμβρη του 1922 γράφτηκε ο επίλογος μιας από τις τραγικότερες στιγμές στην Ιστορία της περιοχής μας. Ηδη από τον Ιούλιο του ’22, όταν οι φιλομοναρχικοί ηγέτες της Ελλάδας -που είχαν εκλεγεί με αντιπολεμικά και αντιμικρασιατικά συνθήματα- προσπαθούσαν, ματαίως, να βρουν την ευκαιρία απαγκίστρωσης από τη Μικρά Ασία είχαν αποφασίσει να παραδώσουν τους χριστιανικούς πληθυσμούς στον Μουσταφά Κεμάλ. Με τον νόμο 2670/1922 που έφερε τις υπογραφές των Κωνσταντίνου, Γούναρη και Ρούφου, απαγόρευσαν την έξοδο από τη Μικρά Ασία των Ελλήνων και των Αρμενίων. Η πολιτική αυτή θα υλοποιηθεί με τη μέγιστη δυνατή κυνικότητα μετά την κατάρρευση του Μετώπου τον Αύγουστο του ’22. Τότε, στον αρμοστή Σμύρνης θα φτάσει τηλεγράφημα της ελληνικής κυβέρνησης, με το οποίο τον «διέταζαν» να μην επιτρέψει τους Ελληνες της Ιωνίας να φύγουν για την Ελλάδα και δημιουργηθεί έτσι «προσφυγικό πρόβλημα».

Την ίδια στιγμή ο πρόγονος του ΚΚΕ, το ΣΕΚΕ θεωρούσε ότι στη Μικρά Ασία δεν υπάρχουν ελληνικοί πληθυσμοί παρά μόνο «αγγλογαλλικά ιμπεριαλιστικά συμφέροντα» και στο Μέτωπο οι οπαδοί του υπό τον Π. Πουλιόπουλο είχαν συγκροτήσει τους Κομμουνιστικούς Πυρήνες Μετώπου, που προσπάθησαν να βοηθήσουν τον τουρκικό εθνικισμό στο πλαίσιο μιας διεστραμμένης αντίληψης «προλεταριακού διεθνισμού».

Αυτή η ιδιότυπη βασιλο-κομμουνιστική συμμαχία εκείνης της εποχής και οι κοινές προσλήψεις της ιστορίας, θα θέσουν τις βάσεις για τη διαμόρφωση και την κυριαρχία προκατειλημμένων ερμηνειών. Ετσι, θα υποβαθμιστούν τα γεγονότα, θα αποσιωπηθούν οι γενοκτονίες των χριστιανικών πληθυσμών (που αποφάσισαν το 1911 οι Νεότουρκοι και υλοποίησαν συστηματικά από το 1914), θα επιχειρηθεί εξίσωση κοινών εγκλημάτων πολέμου με τις προαποφασισμένες από την εξουσία γενοκτονίες, θα επιχειρηθεί η εξάλειψη των γεγονότων από τη μνήμη των Νεοελλήνων και εν τέλει θα κυριαρχήσουν πολλά από τα ιδεολογήματα, που πρόσφατα τα ξανασυναντήσαμε στη συζήτηση που ξεκίνησε με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του ιστορικού Κ.Δ. Σβολόπουλου «Η απόφαση για την επέκταση της ελληνικής κυριαρχίας στη Μικρά Ασία».

Tότε ήταν μια εποχή μοναδικών ευκαιριών και κορυφαίων αβελτηριών. Ηταν η ιστορική στιγμή κατά την οποία η παλιά Οθωμανική Αυτοκρατορία αποχωρούσε από το ιστορικό προσκήνιο και στη θέση της έρχονταν ορμητικά τα νέα έθνη-κράτη. Στα χρόνια αυτού του μοναδικού μετασχηματισμού, τα δύο εκατομμύρια των Ελλήνων της Ανατολής (2.450.000 Ελλήνων έναντι 8.000.000 «Τούρκων» και 1.500.000 Αρμενίων, Βουλγάρων και Εβραίων σύμφωνα με τον Θ. Βερέμη) δεν μπόρεσαν να συμμετάσχουν. Και υπεύθυνος ήταν ο Διχασμός και ο νεοελληνικός ανορθολογισμός.

Το πρόβλημα της συγκάλυψης των ευθυνών και της αποσιώπησης των πολιτικών που επέλεξε ο τουρκικός εθνικισμός αποκαλύπτεται με μεγαλύτερη σαφήνεια όταν ουδέτεροι ξένοι μελετητές περιγράφουν τα ίδια γεγονότα. Για παράδειγμα, ο Βρετανός Giles Milton, του οποίου το βιβλίο με τίτλο «Χαμένος παράδεισος: Σμύρνη 1922. Η καταστροφή της μητρόπολης του μικρασιατικού Ελληνισμού», εκδόθηκε πρόσφατα και στην Ελλάδα, αναφέρεται με τελείως διαφορετικό τρόπο στη Σμύρνη, απ’ ό,τι πολλοί Ελληνες ιστορικοί και μη. Κατ’ αρχάς θεωρεί αυτονόητο ότι ήταν μια κοσμοπολίτικη «ελληνική πόλη». Θεωρεί ότι η καταστροφή της «είναι από τις στιγμές που άλλαξαν τον ρουν της Ιστορίας της Ελλάδας, αλλά ήταν εξίσου σημαντική και για τη Δύση». Ξαφνιάζεται επίσης για το γεγονός ότι «οι Ευρωπαίοι δεν διδάσκονται στα σχολεία τους την Ιστορία της Μικράς Ασίας» και θεωρεί ότι είναι «άδικο να έχει παραλειφθεί τόσο σημαντικό κεφάλαιο από τη διδασκαλία». Τονίζει επίσης ότι «Στη Μικρά Ασία είχαμε μια γενοκτονία, εθνική εκκαθάριση, τεράστιες μετακινήσεις πληθυσμού, ανάμειξη πολλών κυβερνήσεων».

Εν κατακλείδι

Η Μικρασιατική Καταστροφή φαίνεται ότι για καιρό ακόμα θα στοιχειώνει τις συζητήσεις και τους προβληματισμούς για την πορεία του νεότερου Ελληνισμού. Ειδικά σήμερα, που το κενό που άφησαν οι Ελληνες στην ανατολική πλευρά του Αιγαίου έχει πλέον καλυφθεί από έναν ακμαίο πληθυσμό και από μια επιθετική κρατική δύναμη, που θυμίζει συνεχώς εν τοις πράγμασι, ότι μόνο όποιος κατέχει τις δύο ακτές μπορεί να ορίζει το Αρχιπέλαγος.

Στο επίπεδο της ιστορικής έρευνας φαίνεται ότι ξεπερνιούνται πλέον οι παλιές αγκυλώσεις και τα νέα στοιχεία που συνεχώς έρχονται στο φως επιβάλλουν και νέες ερμηνείες. Παράλληλα, οι κοινότητες των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής, που αντιστάθηκαν και κατόρθωσαν να ανατρέψουν τη διαδικασία της Λήθης, διαμόρφωσαν ήδη μια αξιοσημείωτη «προσφυγική ιστοριογραφία» και κατάφεραν να εντάξουν νέα ζητήματα στο θεματολόγιο των νεοελληνικών αναζητήσεων.

* Ο κ. Βλάσης Αγτζίδης είναι ιστορικός.

http://www.enkripto.com/2009/11/h.html

Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ-YOUTUBE


Στο διεθνές δίκυο YOUTUBΕ γίνεται μεγάλη μάχη μεταξύ των διαφόρων εθνοτήτων και το συμφερόντων που εκπροσωπούν.Εμείς οι Έλληνες προσπαθούμε για την μέγιστη δυνατή προβολή των εθνικών μας δικαίων.
Οι 'Ελληνες από την Ελλάδα,την Κύπρο,τις Η.Π.Α,την Γερμανία,την Αυστραλία,τον Καναδά και όλα τα μέρη της γης γίνονται μια γροθιά και πολεμούν αυτούς που επιβουλεύονται τη πατρίδα μας και μάχονται τα εθνικά μας δίκαια.

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009

Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ της ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ που ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΕΙ ΠΑΡΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ.

Επιμέλεια του δημοσιογράφου του www.Apodimos.com Γιάννη Περτέση.

Στην Γερμανία βρίσκεται και μεγαλουργεί ο απόδημος έλληνας της Γερμανίας, για τον οποίο ο Καζατζίδης, ο τραγουδιστής της γενιάς της μεγάλης μετανάστευσης τραγουδούσε «Στην Γερμανία μακριά φεύγω μανούλα μου γλυκιά» κάτι που συνεχίζουν να τραγουδούν , όλοι έλληνες σ΄ όλο τον κόσμο, όλοι οι απόδημοι έλληνες της πρώτης γενιάς. Αυτόν το έλληνα της Γερμανίας και τους απογόνους του θα παρουσιάσουμε .

Ο έλληνας σήμερα στην Γερμανία

Ο Έλληνας στη Γερμανία σήμερα δεν είναι πια ο κλασικός μετανάστης της δεκαετίας του 60, ο γνωστός Gastarbeiter, με τα όσα προβλήματα αντιμετώπιζε και με το ένα πόδι στην Ελλάδα. Για τους περισσότερους Έλληνες στη Γερμανία, που ο αριθμός τους σήμερα κυμαίνεται γύρω στους 400.000, δε μπαίνει θέμα οριστικής επιστροφής στην Ελλάδα. Και τούτο για πολλούς λόγους.

Η δεύτερη και η τρίτη γενιά δεν έχει τόσο έντονους συναισθηματικούς δεσμούς με την Ελλάδα καθώς μεγαλώνει, ζει, μορφώνεται εδώ και θεωρεί τη Γερμανία σα δεύτερη πατρίδα. Παρόλο δε των διάφορων προβλημάτων που αναφέρονται πιο κάτω η Ελλάδα είναι η πατρίδα των γονιών τους, την οποία βλέπουν στις διακοπές και είναι πολύ κοντά σε σχέση με τους άλλους απόδημους έλληνες .

Ο κλασικός έλληνας μετανάστης έχει παραχωρήσει, ιδίως με την έλευση της τρίτης γενιάς, τη θέση του στον Έλληνα της Γερμανίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ελληνική πολιτεία θα πρέπει οριστικά να βλέπει τους Έλληνες πολίτες ως χειραφετημένους ευρωπαίους πολίτες με πλήρη πολιτικά δικαιώματα στη Γερμανία, αν το επιθυμούν, μετά τη δυνατότητα απόκτησης και της γερμανικής υπηκοότητας.

Η σημερινή εικόνα των Ελλήνων της Γερμανίας είναι σύνθετη. Ένα μεγάλο μέρος του Ελληνισμού έχει στραφεί σε επιχειρηματικές δραστηριότητες, ενώ αυξάνει συνεχώς το ποσοστό των επιστημόνων. Σε διάφορα ερευνητικά κέντρα, νοσοκομεία και πανεπιστήμια είναι αξιοσημείωτη η παρουσία ελλήνων επιστημόνων. Αύξηση έχει σημειώσει επίσης ο αριθμός των ελλήνων φοιτητών από μεταναστευτικές οικογένειες και έχει ξεπεράσει τον αντίστοιχο αριθμό των φοιτητών που έρχονται από την Ελλάδα. Ιδιαίτερη σημασία πρέπει επίσης να δοθεί στο γεγονός ότι το ποσοστό των ελληνίδων επιχειρηματιών είναι μεγαλύτερο ακόμη και από αυτό των γερμανίδων.

Η ελεύθερη διακίνηση στις χώρες της ΕΕ έχει επίσης ως αποτέλεσμα να αυξηθεί η κινητικότητα μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας. Ιδιαίτερα οι συνταξιούχοι, αλλά και πολλοί επιστήμονες και επιχειρηματίες αξιοποιούν το καθεστώς της ελεύθερης διακίνησης και δραστηριοποιoύνται στις δύο χώρες. Αλλά και στο πεδίο της επαγγελματικής εκπαίδευσης παρατηρείται με τη βοήθεια σχετικώνδιακρατικών προγραμμάτων το ίδιο φαινόμενο.

Το καθεστώς παραμονής των Ελλήνων, που διέπεται από τους κανόνες της Ε.Ε. και το νόμο περί αλλοδαπών της Γερμανίας, δεν πρέπει να θεωρείται σταθερό και εξασφαλισμένο. Εντοπίζονται επίσης φαινόμενα άνισης μεταχείρισης απέναντι στους συμπατριώτες μας εκ μέρους των γερμανικών αρχών. Οι διακρίσεις εξακολουθούν να αποτελούν την καθημερινότητα παρά τις περί του αντιθέτου διακηρύξεις των αρχών. Στην κοινωνική πρακτική δεν έχει εμπεδωθεί ακόμη η πραγματική ισοτιμία μεταξύ μεταναστών και Γερμανών.

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν από τις ελληνικές αρχές.

Επίσης σημαντικά προβλήματα αντιμετωπίζουν οι Έλληνες στις σχέσεις τους με τις ελληνικές αρχές. Παρατηρούνται φαινόμενα αδιαφάνειας στις προσλήψεις προσωπικού, ελλιπούς πληροφόρησης,αντιδημοκρατικής και αυταρχικής συμπεριφοράς στις ελληνικές υπηρεσίες και τράπεζες στη Γερμανία και ιδίως στα προξενεία, φαινόμενα τα οποία καταδικάζουμε.

Αυτό που προκαλεί ανησυχία τον τελευταίο καιρό πριν τις εκλογές, είναι η προσπάθεια κύκλων του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών να μειώσουν το ρόλο των Ελληνικών Κοινοτήτων στη Γερμανία αλλά και άλλων φορέων, όπως εθνικοτοπικών συλλόγων αλλά ακόμα και ενοριών. Η ύπαρξη των ελληνικών φορέων, ιδίωςτων δημοκρατικά διαρθρωμένων, είναι όρος επιβίωσης και προόδου του Ελληνισμού ως εθνικής και πολιτιστικής οντότητας στη Γερμανία

και στην Ευρώπη. Οι ιδέες κύκλων του υπουργείου Εξωτερικών περί δημιουργίας νέων φορέων, ελιτίστικων και απομονωμένων από τα προβλήματα και τα ενδιαφέροντα του ελληνισμού στη Γερμανία, ενέχουν μια βαθύτατη απέχθεια προς τον οργανωμένο Ελληνισμό και είναι ανεπίτρεπτη ανάμιξη στη λειτουργία των φορέων του Ελληνισμού της Διασποράς. Τελικά είναι προσπάθεια ποδηγέτησης του εδώ Ελληνισμού και των φορέων του και πολιτική χειραγώγησης του Ελληνισμού της Διασποράς.

Ανεργία

Στον τομέα της απασχόλησης η ανεργία μαστίζει και τους Έλληνες της Γερμανίας και ιδίως τους νέους, στους οποίους το ποσοστό ανεργίας ξεπερνάει το 25%. Σ’ αυτό φυσικά συντείνει και το ότι οι συμπατριώτες μας δεν έχουν σε μεγάλο ποσοστό μια επαγγελματική κατάρτιση και εξειδίκευση, και μάλιστα σε σύγχρονα επαγγέλματα και νέες τεχνολογίες. Η αυτοαπασχόληση είναι συνήθως μια αναγκαστική διέξοδος για πολλούς συμπατριώτες μας και τις οικογένειές τους, δεν είναι όμως πια ένας σχετικά εύκολος και προσοδοφόρος δρόμος, όπως στο παρελθόν.

Εκπαίδευσης

Η εκπαίδευση είναι ίσως το σημαντικότερο πεδίο προβληματισμού στις ελληνικές παροικίες της Γερμανίας. Οι υψηλές μορφωτικές προσδοκίες των ελληνικών οικογενειών αλλά και οι τεράστιες προσπάθειες που καταβάλλουν στην κατεύθυνση αυτή οι έλληνες γονείς αποδεικνύουν ότι η καλή σχολική εκπαίδευση αποτελεί την κυριότερη προτεραιότητα του Ελληνισμού. Μετά από δύο δεκαετίες άγονων αντιπαραθέσεων σχετικά με την επιλογή του καλύτερου σχολικού μοντέλου εξακολουθεί να παραμένει επίκαιρο το ζητούμενο ενός σχολείου που θα διασφαλίζει πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση Ελλάδας και Γερμανίας, στην επαγγελματική κατάρτιση και εξειδίκευση όπως επίσης θα διασφαλίζει τη διατήρηση και ανάπτυξη των πολιτισμικών χαρακτηριστικών των Ελλήνων. Η κατάσταση στις αμιγείς ελληνικές σχολικές μονάδες δεν είναι η επιθυμητή. Ο αριθμός των μαθητών τους φθίνει, ενώ ο παιδαγωγικός τους ρόλος περιορίζεται στην διασφάλιση ευνοϊκών όρων για την εισαγωγή στα ελληνικά πανεπιστήμια.

Προβληματική είναι επίσης η εφαρμογή του νόμου που προβλέπει την πρόσληψη ομογενών εκπαιδευτικών στα αμιγή ελληνικά σχολεία, καθώς έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα αδιαφάνειας και αυθαίρετης ερμηνείας των κριτηρίων πρόσληψης. Η έρευνα PISA του ΟΟΣΑ απέδειξε ότι το γερμανικό εκπαιδευτικό σύστημα δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις ανάγκες των μαθητών από μεταναστευτικές οικογένειες, καθώς ούτε τα σχολικά προγράμματα αλλά ούτε οι εκπαιδευτικοί διαθέτουν τα απαραίτητα διαπολιτισμικά χαρακτηριστικά για να εξασφαλίσουν στα παιδιά αυτά μια επιτυχή σχολική σταδιοδρομία. Ωστόσο, παρά τις δομικές αντιξοότητες οι έλληνες μαθητές σημειώνουν αρκετά καλές σχολικές επιδόσεις σε σύγκριση με άλλες μεταναστευτικές ομάδες. Η παρουσία τους στα γυμνάσια είναι αρκετά σημαντική και ξεπερνά το αντίστοιχο ποσοστό των γερμανών μαθητών από εργατικές οικογένειες.

Έντονα είναι τα προβλήματα στο πεδίο της διαδασκαλίας του μαθήματος της μητρικής γλώσσας (ΜΜΓ), όπου σε διάφορες ομόσπονδες χώρες οι γερμανικές αρχές περιορίζουν ή καταργούν θέσεις διδασκαλίας του ΜΜΓ. Θετικές είναι τέλος οι εμπειρίες από τα δίγλωσσα ευρωπαϊκά σχολεία του Βερολίνου. Παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σχολικές αυτές μονάδες, οι οποίες επεκτείνοναι τώρα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, προσφέρουν διέξοδο στην κατεύθυνση μιας πολύγλωσσης εκπαίδευσης που διασφαλίζει πρόσβαση σε δύο πολιτισμούς, δύο γλώσσες και δύο κοινωνίες και ελευθερία κίνησης και δραστηριοποίησης στο διεθνές περιβάλλον. Στο σχολικό πρόβλημα δεν παρατηρούνται τα φαινόμενα του παρελθόντος με τις βαθύτατες αντιθέσεις μεταξύ ομάδων και μεμονωμένων ατόμων και ειδικών. Εξακολουθεί βέβαια να είναι πάντα επίκαιρο.

Η επαφή με την Ελλάδα

Ο Έλληνας της Γερμανίας διατηρεί στενή την επαφή με την πατρίδα. Παρατηρείται μάλιστα και στους νέους μια έντονη τάση αγάπης και έλξης προς την Ελλάδα, προς τις αξίες του ελληνικού διαχρονικού πολιτισμού.

Πληθώρα είναι οι εκδηλώσεις των φορέων του Ελληνισμού στη Γερμανία, αδιάψευστη μαρτυρία για το ότι ο Ελληνισμός της Γερμανίας είναι ζωντανό κομμάτι αυτής της κοινωνίας, συμβάλλει στην τόνωση της αλληλεγγύης μεταξύ των μεταναστών και είναι μια ήρεμη, υπολογίσιμη κοινωνική δύναμη στη Γερμανία.


πηγη: http://apodimos.com/arthra/APR_2004/O_ELLHNISMOS_THS_GERMANIAS/index.htm

Στέκι τοξικομανών το σπίτι του Παύλου Μελά!



melas_spitiΕίναι κοινό μυστικό τοις πάσι, ότι τους επόμενους μήνες θα επιχειρηθεί να επισφραγιστεί μία συμφωνία, η οποία θα «κλείσει» το Μακεδονικό ζήτημα, μία και καλή για την χώρα μας, χαρίζοντας το όνομα «μακεδονία» μαζί με κάποιον γεωγραφικό προσδιορισμό στους Σκοπιανούς. Γι’ αυτό και κυβέρνηση και αντιπολίτευση, πολύ σπάνια αναφέρονται ακόμη και στο όνομα «Μακεδονία», γι’ αυτό και μια από τις πρώτες κινήσεις της κυβέρνησης Παπανδρέου, ήταν να καταργήσει το υπουργείο Μακεδονίας Θράκης, με χλιαρότατες αντιδράσεις από τα στελέχη της ΝΔ – υπήρξαν κάποιες εξαιρέσεις Νεοδημοκρατών από την περιοχή της Μακεδονίας μόνο - .

Σε πείσμα αυτής της πολιτικής όμως, ο βουλευτής Σερρών του ΛΑΟΣ Ηλίας Πολατίδης, δεν χάνει ευκαιρία, προκειμένου να φέρει στην Βουλή, ζητήματα σχετικά με την Μακεδονία. Στο πλαίσιο αυτής της τακτικής εντάσσεται και συζήτηση που έγινε χτες στην Βουλή, μεταξύ του Βουλευτή και του υπουργού Πολιτισμού Παύλου Γερουλάνου. Την αφορμή έδωσε η ερώτηση του Ηλία Πολατίδη, για τα ιστορικά οικήματα του ήρωα Παύλου Μελά αλλά και την δημιουργία μουσείου μακεδονικού αγώνα στην Αθήνα.

Η επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή Σερρών είχε ως εξής:
«Δημοσιεύματα του τύπου αναφέρουν ότι το σπίτι του ήρωος του μακεδονικού αγώνος Παύλου Μελά στην Κηφισιά στο οποίο έζησε και από το οποίο ξεκίνησε για να πάει στην Μακεδονία βρίσκεται σε πλήρη εγκατάλειψη και έχει καταντήσει στέκι τοξικομανών. Όπως αναφέρουν στα δημοσιεύματα περίοικοι, το οίκημα αφήνεται επίτηδες να καταρρεύσει λόγω της τεράστιας αξίας που έχει η γη στη συγκεκριμένη περιοχή. Είναι λοιπόν πολύ πιθανό στο άμεσο μέλλον τη θέση αυτού του μνημείου της νεωτέρας ιστορίας μας να καταλάβουν μερικές ακόμα μεζονέτες νεοπλούτων!

Επίσης το σπίτι στο οποίο σκοτώθηκε ο ήρωας στο χωριό «Παύλος Μελάς» (Στάτιστα) της Καστοριάς λειτουργεί ως ιδιωτικό μουσείο από τους γέροντες ιδιοκτήτες του, ευρισκόμενο όμως και αυτό σε πολύ άσχημη κατάσταση.
Δεδομένου ότι σε συζήτηση επικαίρου ερωτήσεώς μου στις 5/11/2007 στη Βουλή είχα λάβει από τον τότε Υπουργό Πολιτισμού κύριο Μ. Λιάπη διαβεβαιώσεις ότι για το θέμα υπάρχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον από την ελληνική πολιτεία και ότι έχουν κινηθεί διαδικασίες από το Υπουργείο για την αποκατάσταση του οικήματος ως μνημείο,

Δεδομένου επίσης ότι είχα λάβει προφορικές διαβεβαιώσεις και από τον μετέπειτα Υπουργό κύριο Α. Σαμαρά ο οποίος εξέδωσε μάλιστα και δελτίο τύπου στις 30/3/2009 στο οποίο αναφέρει ότι το ζήτημα θα εισαχθεί άμεσα προς συζήτηση στο Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων,

Ερωτάται ο Υπουργός:
1. Σε ποιο σημείο ευρίσκεται η διαδικασία δημιουργίας μουσείου στην οικία του Παύλου Μελά στην Κηφισιά;
2. Τι προτίθεται να πράξει το Υπουργείο για την αποτροπή της καταρρεύσεως του κτηρίου όπου σκοτώθηκε ο ήρωας στο χωριό «Παύλος Μελάς»;

Ποια ήταν όμως η απάντηση του νέου Υπουργού Πολιτισμού της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ; Με δύο λόγια, ο κ. Γερουλάνος μας είπε, ότι η Ελλάδα έχει πάρα πολλά μνημεία. Και έκανε αναφορά σε ένα μάλιστα συγκεκριμένο ιστορικό μνημείο, το οποίο βρίσκεται στην … Γυάρο! Και συνέχισε κάνοντας μια έκθεση ιδεών, σχετικά με το πώς θα έπρεπε να είναι η κατάσταση. Όταν ο βουλευτής του ΛΑΟΣ, τον … στρίμωξε να απαντήσει περί του θέματος, ο κύριος Γερουλάνος αναγκάστηκε να κάνει την εξής παρατήρηση: «το κτίριο έχει ιδιοκτήτη και στις υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού δεν έχει κατατεθεί μελέτη αποκατάστασης ή αξιοποίησης.
Το κόστος απαλλοτρίωσης ακινήτου, όπως καταλαβαίνετε, μπορεί να γίνει απαγορευτικό.» Καταλάβατε τι σημαίνει αυτό; Ότι ο … Μελάς μας πέφτει πολύ ακριβός! Σήμερα που υποτίθεται ότι δίνουμε έναν αγώνα για την Μακεδονία, δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να χρηματοδοτούμε τις διάφορες ΜΚΟ, αλλά για να δημιουργηθεί Μουσείο στο σπίτι του Παύλου Μελά, δεν υπάρχουν χρήματα!

Δημήτρης Παπαγεωργίου


πηγη: http://www.elora.gr/portal/index.php?option=com_content&view=article&id=1746:2009-11-20-12-54-23&catid=7:--&Itemid=2