Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2009

«Με επιτυχία ολοκληρώθηκε το 1ο παγκόσμιο Συνέδριο Θεσσαλών στο Μαυρομμάτι Καρδίτσας»

«Με επιτυχία ολοκληρώθηκε το 1ο παγκόσμιο Συνέδριο Θεσσαλών στο Μαυρομμάτι Καρδίτσας»

Το πρώτο παγκόσμιο Συνέδριο Θεσσαλών είναι γεγονός! Ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία στην ιστορική έδρα του Δήμου Μουζακίου στο Μαυρομμάτι Καρδίτσας που συνδιοργάνωσαν η Παγκόσμια Συνομοσπονδία Θεσσαλικών Συλλόγων και Ομοσπονδιών «Ο ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ», ο Δήμος Μουζακίου, το Τ.Σ. Μαυρομματίου, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μαυρομματίου «Ο ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ» και η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Καρδίτσας. Η παγκόσμια Συνομοσπονδία άνοιξε μια καινούρια σελίδα για την Θεσσαλία και τους ανθρώπους της. Η Θεσσαλια με την γεωγραφική της θέση, τον φυσικό της πλούτο, τον πολιτισμό της, την ιστορία της, τα μνημεία της και κυρίως τους δυναμικούς ανθρώπους της, πληρεί όλες της προϋποθέσεις για να πάει ψηλά.

Πλήθος κόσμου παραβρέθηκε το πρωί στην κεντρική πλατεία Μαυρομματίου όπου έγινε η κατάθεση στεφάνου στον έφιππο ανδριάντα του ήρωα Γεώργιο Καραϊσκάκη από τον πρόεδρο της παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Θεσσαλικών Ομοσπονδιών και Συλλόγων «ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ» κ. Διαμαντή Γκίκα παρουσία του Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων π. Κύριλλου. Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους οι πολιτικές αρχές της Θεσσαλίας, πολλοί εκπρόσωποι φορέων, ενώ συγκινητικές ήταν οι στιγμές συνάντησης μεταναστών που είχαν χρόνια να βρεθούν.

Στη συνέχεια ο πρόεδρος της παγκόσμιας Συνομοσπονδίας κήρυξε την έναρξη των εργασιών του συνεδρίου στο συνεδριακό κέντρο «ΕΝΑΣΤΡΟΝ» και τόνισε λέγοντας: «Οι Θεσσαλοί όλου του κόσμου ένωσαν τις δυνάμεις. Διανύουμε μια νέα εποχή θεσσαλικής πολιτιστικής ιστορίας με παγκόσμια συμμετοχή». Τις εργασίες του συνεδρίου συντόνισε τριμελής Γραμματεία που αποτελούταν από τον πρόεδρο κ. Αθανάσιο Αποστόλου (τ. Βουλευτή στο Ολλανδικό κοινοβούλιο), από τον Γραμματέα κ. Νικόλαο Βλάχο (φιλόλογο από το Μαυρομμάτι) και από το μέλος κ. Δημήτριο Κωστόπουλο (μαθηματικό).

Την παρουσίαση του συνεδρίου επιμελήθηκε η κ. Μαρία Μπακλαβά-Στρατίκη (πρόεδρος του Εκπολιτιστικού και Λαογραφικού Συλλόγου Χαϊδαρίου Αθηνών «Η Θεσσαλική Γη») και κάλεσε τους «οικοδεσπότες» του συνεδρίου να χαιρετίσουν την εκδήλωση. Ο Δήμαρχος Μουζακίου κ. Γεώργιος Κωτσός δήλωσε περήφανος που το πρώτο παγκόσμια συνέδριο διοργανώθηκε στο Δήμο Μουζακίου. Ο πρόεδρος του πολιτιστικού Συλλόγου Μαυρομματίου «Ο Καραισκάκης» κ. Κώστας Νάσιος τόνισε την σημασία των λόγων του ήρωα όταν μιλούσε για την ομόνοια και ενότητα ανάμεσά μας. Ο Νομάρχης της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Καρδίτσας κ. Φώτιος Αλεξάκος που απηύθυνε θερμό χαιρετισμό και εξέφρασε ένθερμα αισθήματα αγάπης προς όλους του Θεσσαλούς.

Τη σημαντική αυτή μέρα για τους Θεσσαλούς όλου του κόσμου τίμησαν με την παρουσία τους οι: Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων π. Κύριλλος, ο εκπρόσωπος του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων κ. Σπύρος Παπαδόπουλος (πρώην Γενικός Γραμματέας Υπ. Ανάπτυξης), ο Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Σπύρος Ταλιαδούρος, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας κ. Φώτης Γκούπας, ο εκπρόσωπος του Νομάρχη Μαγνησίας κ. Απόστολος Καναβός (Νομ. Σύμβουλος), η Αντινομάρχης Καρδίτσας κ. Ερμιόνη Βασιλού, οι Βουλευτές κ. Κώστας Τσιάρας, κ. Σούλα Μερεντίτη, κ. Χρήστος Χάιδος, κ. Αστέριος Ροντούλης, κ. Γεώργιος Αναγνωστόπουλος, ο πρώην Υπουργός κ. Νικόλαος Σαλαγιάννης, ο Δήμαρχος Τρικκαίων κ. Μιχάλης Ταμήλος, ο Δήμαρχος Ιτάμου κ. Βασίλης Τσαντήλας, ο Δήμαρχος Πλαστήρα κ. Δημήτρης Τσαντής, ο Δήμαρχος Παλαμά κ. Βασίλης Καραδήμος, η πρόεδρος του πολιτιστικού οργανισμού του Δήμου Μουζακίου κ. Σοφία Τόλια και εκπρόσωποι Θεσσαλικών Συλλόγων που εδρεύουν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ευχές για την επιτυχία του συνεδρίου-ανταμώματος απέστειλαν πολιτικοί παράγοντες και φορείς του τόπου μας που δεν μπόρεσαν να περεβρεθούν.

Η κ. Ευανθία Στηβανάκη ( Φιλόλογος - Επίκουρος καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών) αναφέρθηκε στον Γεώργιο Καραϊσκάκη και την σχέση που είχε με τους Φιλέλληνες και τους Έλληνες της διασποράς. Ο κ. Μιχαήλ Ζουμπουλάκης (Αντιπρύτανης Πανεπιστημίου Θεσσαλίας οικονομικού προγραμματισμού, Φοιτητικής Μέριμνας, δημοσίων και διεθνών Σχέσεων) παρουσίασε το θέμα «Η ταυτότητα του Θεσσαλού μετανάστη. Ιστορικά και δημογραφικά χαρακτηριστικά». Ο κ. Δημήτριος Α. Λάππας (Επίκουρος καθηγητής ανατομικής πανεπιστημίου Αθηνών) αναφέρθηκε με πολύ συγκινητικό τρόπο σε Θεσσαλούς γιατρούς και σε γιατρούς της Διασποράς και πρότεινε την ίδρυση μιας ομάδας παγκόσμιας Θεσσαλών ιατρών υπό την αιγίδα της παγκόσμιας Συνομοσπονδίας.

Ο κ. Νικόλαος Λιάνος (Διπλωματούχος Φυσικός Πανεπιστημίου Ζυρίχης) αναφέρθηκε αναλυτικά στο θέμα «Περιβάλλον και ενέργεια για θέματα απορριμμάτων και υδροφόρου δυναμικού» και πρότεινε την σύσταση ομάδων εργασίας μεταξύ ελβετικών κρατικών φορέων και Θεσσαλικών αρχών. Η κ. Ευθυμία Δ. Γιώτη (Καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής και μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο πανεπιστήμιο Θράκης) παρουσίασε το θέμα «Η ξενιτιά στη ζωή του ανθρώπου και οι αναφορές μέσα από το δημοτικό τραγούδι». Σε αυτό το σημείο η ηθοποιός-σοπράνο όπερας κ. Άννα Τσουκαλά ερμήνευσε παραδοσιακά τραγούδια για την ξενιτιά με μοναδικό τρόπο, δημιουργώντας συναισθήματα συγκίνησης και δάκρυα στα μάτια των ομογενών. Την ηθοποιό συνόδευσε ο δεξιοτέχνης μουσικός κ. Σωτήρης Σαμαράς από την Καλαμπάκα.

Ο κ. Πέτρος Τσιάρας (Καθηγητής Φυσικής Αγωγής Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και προπονητής ποδοσφαίρου) αναφέρθηκε για τον εθελοντισμό για τους Μεσογειακούς Αγώνες της Θεσσαλίας 2013 και παρότρυνε τους συνέδρους να συμμετάσχουν σε αυτόν τον θεσμό.

Το Δ.Σ. της Συνομοσπονδίας αποφάσισε σε κάθε Συνέδριο που θα διοργανώνεται στην Θεσσαλία σε συνεργασία πάντα με έναν διαφορετικό Δήμο της Περιφέρειας να τιμούνται πρόσωπα που κατάγονται από τον τόπο μας και που διακρίθηκαν για το έργο τους. Στο πρώτο συνέδριο τιμήθηκαν ο κ. Βάϊος Φασούλας από τον Γραμματέα της παγκόσμιας Συνομοσπονδίας κ. Ιωάννη Κίτσιο για την προσφορά του στην Λογοτεχνία και η κ. Βούλα Μεσημέρη από την Αντιπρόεδρο της παγκόσμιας Συνομοσπονδίας κ. Ασπασία Ρωσσίδη για την προσφορά της στον πολυπολιτισμό.

Αποκορύφωμα του συνεδρίου ήταν η παρουσία του απόγονου του Γεωργίου Καραϊσκάκη, κ. Ιωάννη Λεωνίδα Καραϊσκάκη λίγο πριν το ψήφισμα για την μεταφορά των οστών του ήρωα από τον Ν. Φάληρο στο Μαυρομμάτι, στην γενέτειρά του. Οι σύνεδροι και οι παρόντες αποφάσισαν ομόφωνα τη μετακομιδή τους σε συγκινησιακό κλίμα.

Με ενθουσιασμό, πρωτοπορία και ιδιαίτερη συγκίνηση ακολούθησε απονομή αναμνηστικών πλακετών στους παρευρισκομένους Θεσσαλικούς Συλλόγους μοσπονδίας. Στην παρένθεση αναφέρετε ο εκπρόσωπος που παρέλαβε το μετάλλιο. Ομοσπονδία Θεσσαλικών Συλλόγων Ευρώπης «ΒΑΣ. ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ» (κ. Ιωάννης Κίτσιος). Ομοσπονδία Θεσσαλικών Συλλόγων Αυστραλίας (κ. Σούλα Ρωσσίδη), Ομοσπονδία Θεσσαλικών Συλλόγων Τορόντο Καναδά (κ. Άρης Παπαϊωάννου), Θεσσαλικός Σύλλογος Μόντρεαλ Καναδά (κ. Νίκος Κωστόπουλος), Θεσσαλικός Σύλλογος Ελβετίας (κ. Νικόλαος Λιάνος), Θεσσαλικός Σύλλογος Ντύσσελντορφ (κ. Γεώργιος Βράντζας), Εκπολιτιστικός και Λαογραφικός Σύλλογος Χαϊδαρίου Αθηνών «Η Θεσσαλική Γη» (κ. Μαρία Μπακλαβά-Στρατίκη), Θεσσαλικός Σύλλογος Καβάλας (κ. Ηλίας Μαντζιώκας), Πολιτιστικός Σύλλογος Αμυγδαλής Καρδίτσας «Ο Άγιος Δημήτριος» (κ. Λία Μπακλαβά), Σύλλογος των Απανταχού εκ του Νομού Καρδίτσας καταγόμενων (κ. Μαρία Νασιάκου-Κατσαρού), Ένωση καταγόμενων από την επαρχία Αγιάς Λάρισας στην Αθήνα (κ. Ιωάννα Σπηλιωτακάρα), Ένωση πολιτιστικών Θεσσαλικών Συλλόγων Νομού Αττικής «Η Πανθεσσαλική Στέγη» (κ. Νώντας Μπακάλης), Σύλλογος απανταχού Μουζακιωτών Θεσσαλίας «Ο Γομφεύς» (κ. Στέφανος Κούτρας) και το κοινόν των Μαγνητών (κ. Κώστας Πόπποτας).

Μετά τη λήξη του συνεδρίου παρατέθηκε γεύμα στους συνέδρους από τον πολιτιστικό Σύλλογο Μαυρομματίου «Ο ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ» . Το απόγευμα οι σύνεδροι ξεναγήθηκαν από τον Αντιπρόεδρο του Συλλόγου κ. Δημήτριο Γιώτη στο Λαογραφικό-Ιστορικό Μουσείο «Γ. Καραϊσκάκης», στο σπίτι στην Ι. Μ. Αγίου Γεωργίου 

Το ίδιο βράδυ οι εκπρόσωποι των μελών της παγκόσμιας συνομοσπονδίας διασκέδασαν στην μεγάλη εκδήλωση του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου, όπου συμμετείχε ο χορευτικός όμιλος Τρικάλων υπό την διεύθυνση του κ. Παναγιώτη Μάνου ξεσηκόνωντας όλο το κοινό να χορέψει παραδοσιακούς χορούς.

Η παγκόσμια Συνομοσπονδία ευχαριστεί όλα τα άτομα που πήραν μέρος στην οργάνωση αυτής της μεγάλης εκδήλωσης και τους εύχεται να είναι πάντα καλά και να ξανανταμώσουμε του χρόνου!

Πηγη - http://www.panthessaliki.org/

Επιθετική διπλωματία και σε πολλά μέτωπα

H ενδελεχής μελέτη της εξωτερικής πολιτικής της Tουρκίας, η γνώση και αξιολόγηση των κινήσεων της γείτονος στον γεωπολιτικό χάρτη ανέκαθεν έπρεπε να αποτελούν τα εκ των ων ουκ άνευ για την Aθήνα. Πόσω μάλλον σε μια περίοδο όπως αυτή που διανύουμε, που η «εξωστρέφεια» της Aγκυρας προς το Aιγαίο εμπλουτίζεται καθημερινά από νέα επεισόδια: Yπερπτήσεις στα νησιά, παραβάσεις και παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, περίεργες πλεύσεις πολεμικών σκαφών και «αθώων» φουσκωτών εξοπλισμένων με κάμερες... Mέχρι και ειδικό φωτογράφο με έφεση σε στρατόπεδα και σε διατεταγμένη τουρκική υπηρεσία μας... πρόσφερε το φετινό καλοκαίρι.

Mε αυτά τα δεδομένα καθίσταται άκρως επίκαιρο το σημερινό άρθρο του σερ B. Mαρκεζίνη στο «Eθνος της Kυριακής», μέσα από το οποίο και με συγκεκριμένα παραδείγματα (και όχι διπλωματικές γενικότητες) αναδεικνύεται η τουρκική στρατηγική. Στρατηγική την οποία έρχεται να υπηρετήσει μια μελετημένη, συντονισμένη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, με βασικά χαρακτηριστικά την αυτοπεποίθηση, την υπερκινητικότητα και την απεξάρτηση -όποτε κρίνεται σκόπιμο και αναγκαίο- από το «αμερικανικό άρμα». Oλα αυτά δηλαδή, τα οποία για την ελληνική εξωτερική πολιτική παραμένουν ζητούμενο...







Eίναι αυτονόητο ότι οι υπουργοί Eξωτερικών ασκούν εθνική εξωτερική πολιτική. Ωστόσο, όπως όλες οι γενικές δηλώσεις, έτσι και αυτή νοηματοδοτείται πλήρως μόνον όταν προσλάβει συγκεκριμένο περιεχόμενο. Πράγματι, πώς ακριβώς ορίζεται το «εθνικό» συμφέρον και πώς διακρίνεται αντικειμενικά από την «προσωπική», τη «λαϊκιστική» και τη «μελετημένη» εξωτερική πολιτική; Eξυπακούεται ότι οι τέσσερ,εις αυτές έννοιες μπορεί να συνδυάζονται μεταξύ τους ή, άλλοτε, να υπερισχύει μία από αυτές. Tότε όμως αρχίζουν και τα προβλήματα.

Eνα χαρακτηριστικό παράδειγμα χώρας όπου ασκήθηκε συμφωνημένη εθνική πολιτική είναι η Tουρκία μετά τον B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. H πολιτική αυτή είχε έναν και μοναδικό στόχο: να λειτουργήσει η χώρα ως ουδέτερη ζώνη προορισμένη να εμποδίσει τη σοβιετική επέκταση.

Aπό ιστορική άποψη, ένα από τα πιο ακραία παραδείγματα προσωπικής πολιτικής αποτελεί η συνάντηση του Tαλλεϋράνδου με τον τσάρο Aλέξανδρο A΄ το 1808. Kατά τη συνάντηση αυτή,ν, ο Tαλλεϋράνδος είχε λάβει από τον Nαπολέοντα την εντολή να πείσει τη Pωσία να ευθυγραμμιστεί με τα συμφέροντα της Γαλλίας, ώστε να «πτοηθούν η Aυστρία και οι Aγγλοι». O Tαλλεϋράνδος, όμως, είχε άλλα σχέδια κατά νου. Λόγω της εντεινόμενης μνησικακίας που έτρεφε για τον ηγέτη του, πέρασε τον χρόνο του στην Eρφούρτη συμβουλεύοντας μυστικά τον τσάρο να συνάψει στενότερους δεσμούς με την Aυστρία και να ανατρέψει, έτσι, τις προσπάθειες του Nαπολέοντα. Mολονότι ο Tαλλεϋράνδος, ήδη από την αρχή της Eπανάστασης, είχε θέσει τους δικούς του στρατηγικούς στόχους για τη Γαλλία, αυτή η προσχεδιασμένη απόκλιση από τις εντολές του ηγέτη του τοποθετεί τη συμπεριφορά του εκτός της σφαίρας της εθνικής ή ακόμη και της προσωπικής, πολιτικής, καθιστώντας την, απλώς, πράξη προδοσίας.


Σπανίως, όμως, είναι τόσο προφανής η διάκριση μεταξύ εθνικής και προσωπικής πολιτικής, καθώς ο τρόπος σκέψης ενός υπουργού επηρεάζεται, για ευνόητους λόγους, από «προσωπικά στοιχεία». O κίνδυνος εκδηλώνεται όταν αυτά τα «προσωπικά στοιχεία» απομακρύνουν υποσυνείδητα τη σκέψη του υπουργού από τα προτάγματα της αντικειμενικά εννοούμενης εθνικής πολιτικής. Aραγε, μπορεί κανείς να ανιχνεύσει αυτές τις ασύνειδες μετατοπίσεις της σκέψης και, εάν ναι, υπάρχει τρόπος να τις διορθώσει;

Λέγοντας «προσωπικά στοιχεία», αναφέρομαι στην ιδιοσυγκρασία, το υπόβαθρο, την εκπαίδευση, τις φιλοσοφικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις, τον άμεσο περίγυρο και τα προσωπικά σχέδια. Tόσο εγώ όσο και μερικοί ακόμη (κυρίως Aμερικανοί) συγγραφείς έχουμε αποδείξει ότι οι συγκεκριμένοι παράγοντες επηρεάζουν σημαντικά τις αποφάσεις ακόμη και των (υποθετικά) πιο ουδέτερων δημοσίων υπαλλήλων: των δικαστών. Γιατί να μην ισχύει το ίδιο και για τους διπλωμάτες;

H λαϊκιστική εξωτερική πολιτική πηγάζει από την επιθυμία να ανταποκριθεί κανείς στο λαϊκό αίσθημα ή, ακόμη, να το διεγείρει σκοπίμως προς κομματικό ή προσωπικό του όφελος. H ασκούμενη πίεση μπορεί να είναι είτε εξωγενής είτε ενδογενής. Σε κάθε περίπτωση, όμως, παρεμποδίζει τη λογική σκέψη.

H στάση μας απέναντι στο πρόβλημα της πΓΔM αποτελεί εναργές παράδειγμα λαϊκιστικών αισθημάτων, τα οποία έχουν οδηγήσει την εξωτερική πολιτική μας σε περιόδους είτε αναποφασιστικότητας (με την ελπίδα ότι κάτι θα γίνει και το πρόβλημα θα εξαφανιστεί) είτε, πάλι, υπέρμετρα μεγάλου ενδιαφέροντος, το οποίο έχει απορροφήσει όλη μας την ενέργεια. Kαι οι δύο αυτές τάσεις έχουν σταθεί αρκετά προβληματικές.

O χειρισμός της κρίσης στα Iμια αποτελεί παράδειγμα απόφασης που ελήφθη στο πλαίσιο μιας μη μελετημένης εξωτερικής πολιτικής, μέσα στην ένταση μιας κρίσης που έπληξε αιφνίδια μια νεοδιορισμένη κυβέρνηση. Eπιφανειακά, η ελληνική αντίδραση ήταν πραγματιστική και, ομολογουμένως, θαρραλέα - αν και ολοένα περισσότερες μελέτες δείχνουν σήμερα ότι, καθώς επρόκειτο για μιαν ad hoc αντίδραση και όχι για μια προσχεδιασμένη στρατηγική κίνηση, ο χειρισμός της κρίσης έδωσε στην Tουρκία τη δυνατότητα να γράψει μια προσημείωση στην οποία σήμερα επανέρχεται δριμύτερη.

Θεωρώ ότι, στην πρόσφατη ελληνική ιστορία, η έλλειψη στρατηγικής σκέψης έχει αποτελέσει το κύριο πρόσκομμα για μια μελετημένη, συντονισμένη και «πολυγαμική» εξωτερική πολιτική. Aντ’ αυτής, επιμένουμε να δεσμευόμαστε από γενικότητες του τύπου «H Eλλάδα ανήκει στη Δύση» ή σε δηλώσεις όπως αυτή: «H Eλλάδα, με αυτοπεποίθηση και ψυχραιμία και πάντοτε βασισμένη στο διεθνές δίκαιο, αντιμετωπίζει, και μάλιστα με επιτυχία (!), την όλη κατάσταση».

Aυτές οι κενές, κατά τη γνώμη μου, φράσεις όχι απλώς δεν λαμβάνουν δεόντως υπόψη τούς γεωπολιτικούς μετασχηματισμούς που επακολούθησαν της κατάρρευσης της Σοβιετικής Eνωσης, αλλά δεν απηχούν ορθώς τους πολύπλοκους κανόνες του διεθνούς δικαίου. Aποτέλεσμα: η εξωτερική μας πολιτική ασκείται διά διαβημάτων που δεν αποφέρουν άλλο αποτέλεσμα παρά να δίνουν σαφή την εντύπωση ότι εμείς δεν δρούμε, αλλά αντιδρούμε. Προσωπικά, λοιπόν, ουδόλως με εκπλήσσει το αυξανόμενο τουρκικό θράσος, μια και οι γείτονές μας δρουν και βάσει μελετημένου σχεδίου αλλά και λαμβάνοντας υπόψη τη δική μας πραγματική ή φαινομενική αδυναμία.

Στο άρθρο αυτό, λοιπόν, θα επικεντρωθώ στην Tουρκία, δείχνοντας με ποιον τρόπο έχει απομακρυνθεί από μια πολιτική φάση ανάλογη εν πολλοίς με την ελληνική, προς μια νέα πολιτική πλήρους αυτοπεποίθησης, η οποία αντλεί μεν στοιχεία από το παρελθόν της χώρας, αλλά λαμβάνει υπόψη και το αλλαγμένο τοπίο της ευρύτερης περιοχής. Yπ’ αυτήν την έννοια, το παρόν άρθρο αποτελεί τη συνέχεια αυτού που δημοσιεύτηκε στο Έθνος την προηγούμενη Kυριακή και δείχνει την πρακτική εφαρμογή της πολυδιάστατης πολιτικής Nταβούτογλου.


Mαθήματα από την Tουρκία
Σύμφωνα με ό,τι έγραψα την προηγούμενη Kυριακή, το στοιχείο που διαφοροποιεί την Tουρκία από τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη διαμορφώθηκε από τρεις αξιοσημείωτες τάσεις της κατά τα τελευταία χρόνια.

Πρώτη είναι η σκόπιμη και έκδηλη απομάκρυνση από τη μονοδιάστατη πολιτική, η οποία επικεντρώνεται σε έναν αγώνα ή ένα σύνθημα -όπως είναι λ.χ. η αντικομουνιστική πολιτική ή, κατά την ελληνική φρασεολογία, η λογική «ανήκουμε στη Δύση»- προς μια πολυδιάστατη γεωπολιτική στρατηγική η οποία συνενώνει και στηρίζει τις επιμέρους πρωτοβουλίες.

Kατά δεύτερο λόγο, ο ενοποιητικός αυτός πυρήνας δεν απορρέει απλώς από τη γνώση της ιστορίας και την εθνική επιθυμία εκμετάλλευσής της, αλλά και από την άποψη ότι ο νέος τρόπος σκέψης μπορεί να πραγματωθεί μόνον εφόσον εγκαταλειφθεί το παλαιό δόγμα ότι ο αμερικανικός τρόπος σκέψης παραμένει ο μόνος και ο μόνος έγκυρος.

Tρίτη είναι η αντίληψη ότι η διαμόρφωση νέας εξωτερικής πολιτικής μπορεί να προκύψει μόνο μέσα από νεωτεριστική και εμβριθή ακαδημαϊκή σκέψη, η οποία ακολούθως εκλεπτύνεται, εγκρίνεται και προωθείται δεξιοτεχνικά από μια σειρά τολμηρών πολιτικών ηγετών.

Στο προηγούμενο άρθρο μου, περιέγραψα αδρομερώς την ακαδημαϊκή γέννηση και το περιεχόμενο της τουρκικής πολιτικής του «Στρατηγικού Bάθους», οπότε εδώ θα εστιάσω μόνο στα δύο πρώτα σημεία.


Aλληλένδετες αποφάσεις στο πλαίσιο μιας πολυδιάστατης γεωπολιτικής στρατηγικής
Aκολουθούν μερικά συγκεκριμένα παραδείγματα -και όχι γενικότητες- που αποδεικνύουν ότι η τουρκική στρατηγική αποτελεί πραγματικότητα και όχι ευχολόγιο ή σύνολο δηλώσεων προορισμένων για τον Tύπο. Tα παραδείγματά μου συνδέονται επιπλέον από το γεγονός ότι όλα αντιπροσωπεύουν ανατροπές πολιτικών γραμμών του παρελθόντος και όλα, επίσης, αποτελούν εκφάνσεις του ίδιου, κεντρικού, νέου δόγματος.

1 23 Iανουαρίου 2003. H Tουρκία συγκαλεί συνάντηση των υπουργών Eξωτερικών της Σαουδικής Aραβίας, του Iράν, της Συρίας, της Iορδανίας και της Aιγύπτου στο ξενοδοχείο Ciragan Palace, θέλοντας να ωθήσει το Iράκ να συνεργαστεί με την Eπιτροπή Eπιτήρησης, Eπαλήθευσης και Eπιθεώρησης του OHE, ώστε να αποφευχθούν ένας νέος πόλεμος και η πιθανότητα ανάδυσης ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους. Tο Iράκ δεν συμμορφώνεται, αλλά τόσο ο τόπος διεξαγωγής της συνάντησης -με τις σαφείς οθωμανικές συνδηλώσεις του- όσο και τα παριστάμενα πρόσωπα έδωσαν ξεκάθαρες ενδείξεις της ανανεωμένης επιθυμίας της Tουρκίας να διαδραματίσει ρόλο περιφερειακής διαμεσολαβήτριας σε μια περιοχή που υπαγόταν άλλοτε στην οθωμανική επικράτεια.

2 3 Mαρτίου 2003. H Tουρκία δεν επιτρέπει στην Aμερική να χρησιμοποιήσει τη στρατιωτική βάση του Iντσιρλίκ καθ’ οδόν προς το Iράκ.

3 Mεταπολεμικό Iράκ. H Tουρκία καταβάλλει έντονες προσπάθειες ώστε να εμποδίσει τη δημιουργία ανεξάρτητης κουρδικής περιοχής. Συγχρόνως, παρουσιάζεται ανοιχτά ως προστάτιδα των τουρκικών μειονοτήτων στο Kιρκούκ και στη Mοσούλη.

4 Iούλιος 2003. Oι Σύριοι και οι Tούρκοι παραμερίζουν τις παλιές τους διαφορές, συναντιούνται στην Aγκυρα και εγκαινιάζουν μια νέα περίοδο συνεργασίας, υπογράφοντας σημαντικές διμερείς συμφωνίες στους τομείς του εμπορίου, του τουρισμού και της εκπαίδευσης.

5 Iανουάριος 2004. O Σύριος πρόεδρος επισκέπτεται την Aγκυρα. Oι δύο χώρες συμφωνούν να ακολουθήσουν κοινή πολιτική για τις μεθοριακές διενέξεις και το ενδεχόμενο δημιουργίας κουρδικού κράτους. O Tούρκος πρόεδρος ανακοινώνει ότι «οι μεταξύ μας σχέσεις έχουν φτάσει σχεδόν στο ζενίθ τους».

6 Aπρίλιος 2005. O Tούρκος πρόεδρος επισκέπτεται τη Δαμασκό παρά τις εντονότατες αντιδράσεις της Oυάσιγκτον, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στον πρόεδρο Άσαντ να δηλώσει πως η συγκεκριμένη επίσκεψη «αποδεικνύει ότι η νατοϊκή Tουρκία είναι διατεθειμένη να υψώσει το ανάστημά της απέναντι στις HΠA [sic] σε ό,τι αφορά τα ζητήματα εθνικού συμφέροντος».

7 Λίγο καιρό αργότερα, στο πλαίσιο του συνήθους διπλού παιχνιδιού της, η Tουρκία επιτρέπει στους Aμερικανούς να χρησιμοποιήσουν τη βάση του Iντσιρλίκ για να διευκολυνθούν οι επιχειρήσεις τους στο Iράκ και στο Aφγανιστάν.

8 Iούλιος 2004. O κ. Eρντογάν επισκέπτεται την Tεχεράνη. Eγκαινιάζεται νέα περίοδος οικονομικής συνεργασίας, η οποία περιλαμβάνει και σχέδια τροφοδότησης της Tουρκίας με ιρανικό πετρέλαιο (έχοντας ως απώτερο στόχο την τροφοδότηση του αγωγού Nabucco, ο οποίος βρίσκεται ακόμη υπό σχεδιασμό). Mολονότι η νέα συνεργασία αντιμετωπίζει κάθε λογής δυσκολίες, μέχρι το τέλος του έτους, ο όγκος εμπορίου ανάμεσα στις δύο χώρες αυξάνεται σε περίπου 2,3 δισ. δολάρια.

9 Kατά τη διάρκεια του 2004, οι τουρκοϊσραηλινές σχέσεις περνούν περίοδο ακραίων διακυμάνσεων (εξαιτίας της ιντιφάντα), αλλά οδηγούν επίσης σε μια σειρά από σημαντικές οικονομικές και στρατιωτικές συμφωνίες μεταξύ των δύο χωρών.

10 Mάιος 2005. O Eρντογάν επισκέπτεται το Iσραήλ και ενισχύει περαιτέρω την τουρκοϊσραηλινή συνεργασία μέσω νέων συμβολαίων προμήθειας οπλισμού.

11 2005 και μετά. Tο ενδιαφέρον και η ανησυχία της Tουρκίας για την απελπιστική θέση των Παλαιστινίων εκδηλώνονται πιο ανοιχτά, καθώς και σε συμφωνία με τον ισλαμικό χαρακτήρα της νέας εξωτερικής πολιτικής. Tο ενδιαφέρον αυτό, ωστόσο, αντισταθμίζεται παράλληλα με το ενδιαφέρον για παροχή βοήθειας στο Iσραήλ, ώστε αυτό να συνάψει νέους δεσμούς με τη Συρία. Eτσι εξασφαλίζεται και η ικανοποίηση της Aμερικής.

12 2005-6. H Tουρκία καθιστά ακόμη πιο σαφή τη φιλοδοξία της να δράσει ως προστάτιδα των μουσουλμανικών πληθυσμών στη Bοσνία, στη Θράκη και, εσχάτως (2009), στα Δωδεκάνησα.

13 2006-8. H τουρκική υπερδραστηριότητα στη Mέση Aνατολή συνοδεύεται από νέες κινήσεις επιβολής της παρουσίας της Tουρκίας στον Kαύκασο, αλλά και από προσπάθειες επίλυσης της μακρόχρονης διαμάχης της με την Aρμενία (χωρίς όμως να θίγεται το ακανθώδες ζήτημα του αρμενικού θύλακα του Nαγκόρνο Kαραμπάχ) στο Aζερμπαϊτζάν, μια τουρκόφωνη χώρα απαραίτητη για τα αποθέματα φυσικού αερίου της.

14 2008-9. H Tουρκία αντισταθμίζει προσεκτικά όλες αυτές τις κινήσεις αναθερμαίνοντας τις σχέσεις της με τη Pωσία, προς όφελος των αυξανόμενων τουρκικών εξαγωγών. Kλείνονται νέες συμφωνίες για έναν ακόμη αγωγό -το Clear Stream 2- που θα προμηθεύει την Tουρκία με περισσότερο ρωσικό αέριο. Yπογράφονται νέα συμβόλαια για γεωτρήσεις στη Mαύρη Θάλασσα. Στηρίζεται εκ νέου ο αγωγός Nabucco, ο οποίος και χρησιμοποιείται ως μέσο πίεσης για να επισπευσθεί η ένταξη της Tουρκίας στην EE.

15 Aπρίλιος 2009. O Oμπάμα, απογοητευμένος από την Eυρώπη και ανήσυχος για τις ανοιχτές πολεμικές πληγές της χώρας του, επισκέπτεται την Tουρκία και τη χαρακτηρίζει βασική περιφερειακή συνεργάτιδα των HΠA: ένας διπλωματικός θρίαμβος για την TουρκίαΖ ένα βήμα υποχώρησης για την AμερικήΖ μια τεράστια σκιά πάνω από την Eλλάδα.

16 Kαλοκαίρι 2009. Tο θερμόμετρο στο Aιγαίο ανεβαίνει, πιθανώς επειδή η Tουρκία ενθαρρύνεται από ένα αμερικανικό non-paper που την καλεί να επανεξετάσει από κοινού με την Eλλάδα όλα τα προβλήματα που η ίδια έχει σταδιακά δημιουργήσει, αμφισβητώντας συγχρόνως το υφιστάμενο status quo, το οποίο είναι αποδεκτό εδώ και εβδομήντα χρόνια.

H ανωτέρω σύνοψη αναδεικνύει μια πραγματικά πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Oι Eλληνες αναγνώστες και σχολιαστές, όταν ακούν και το δικό μας υπουργείο Eξωτερικών να υπερηφανεύεται ότι ασκεί πολυδιάστατη πολιτική, σκόπιμο θα ήταν να βγάζουν τα συμπεράσματά τους εστιάζοντας σε συγκεκριμένα επιτεύγματα και όχι σε γενικότητες.

ΤΟ ΝΕΟΟΘΩΜΑΝΙΚΟ ΔΟΓΜΑ ΝΤΑΒΟΥΤΟΓΛΟΥ
Ερχεται σε ρήξη με το παρελθόν


H έξυπνη αποκήρυξη των αμερικανικών αξιών
Oι επαναστατικές αυτές ρήξεις με το παρελθόν στάθηκαν εφικτές επειδή η Tουρκία μπόρεσε να απελευθερωθεί από το ψυχροπολεμικό αμερικανικό δόγμα, το οποίο άρχισε σταδιακά να επανακάμπτει μετά το 2001.

Oλες οι αλλαγές που επεσήμανα ωφέλησαν την Tουρκία, αλλά συγχρόνως «πλασαρίστηκαν» στους Aμερικανούς ως ωφέλιμες και για τους ίδιους. Πέρα από την ευφυή πειθώ τους, θα παραθέσω ακολούθως μερικές δηλώσεις που φανερώνουν πόσο έντονη είναι η αποστασιοποίηση των Tούρκων από τον αμερικανικό τρόπο σκέψης.

1 Aναφερόμενος στους Aμερικανούς νεοσυντηρητικούς, ο Aχμέτ Nταβούτογλου, ο κύριος ακαδημαϊκός αρχιτέκτονας της νέας τουρκικής πολιτικής, σχολίασε ότι «μπορεί να επινοούν κάποιες υποθετικές ιδέες, αλλά αμφιβάλλω εάν μπορούν να δομήσουν θεωρίες που έχουν αντικειμενική εγκυρότητα σε εθνικά πλαίσια» (2004).

2 Στο περίφημο άρθρο του «H Σύγκρουση των Συμφερόντων» (1998), ο κ. Nταβούτογλου απαιτεί την «επανεξέταση της αμερικανικής ηγεμονίας στις παγκόσμιες υποθέσεις».

3 Στο ίδιο άρθρο, εξαπέλυσε μια κατά μέτωπο επίθεση εναντίον των δύο κυρίαρχων ευρωκεντρικών θεωριών, του Φουκουγιάμα (που εξυμνούσε την καθολίκευση των πολιτικών αξιών και δομών της Δύσης) και του Xάντινγκτον (του οποίου η ιδέα περί αναπόδραστης «σύγκρουσης των πολιτισμών» δεν μπορεί, σύμφωνα με τον Nταβούτογλου, να εξηγήσει την ισχύουσα παγκόσμια κατάσταση).

4 Oι νεοοθωμανιστές έχουν επίσης καταδικάσει το δόγμα της αμερικανικής «Nέας Παγκόσμιας Tάξης» και έχουν καλέσει τον μουσουλμανικό κόσμο να προβεί στις αναγκαίες πολιτικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις, διότι «εάν δεν το κάνει, και προτιμήσει να συγκαλύψει ή να αγνοήσει τα πραγματικά προβλήματα, κάποιοι άλλοι [δηλαδή οι HΠA] θα προσπαθήσουν να τα λύσουν και να παρέμβουν στις υποθέσεις του. Oι παρεμβάσεις αυτές θα είναι εσφαλμένες διότι [οι HΠA] δεν καταλαβαίνουν τις ευαισθησίες μας, τις συνήθειές μας, τις κουλτούρες μας και την κοινωνική δομή μας». H δήλωση αυτή έγινε από τον πρώην υπουργό Eξωτερικών και νυν πρόεδρο Γκιουλ (στο Al-Jazeera, στις 18 Φεβρουαρίου 2004) και θεωρώ ότι περιγράφει εύστοχα την αμερικανική παρουσία στο Iράκ.

5 Aπαντώντας στη δριμύτατη αμερικανική κριτική για την επίσκεψη του πρωθυπουργού Eρντογάν στο Iράν, η Tουρκία ξεκαθάρισε ότι «μόνον [η ίδια], όπως κάθε άλλη χώρα, θα αναπτύξει τις διεθνείς σχέσεις της με τον τρόπο που η ίδια θεωρεί σωστό» (2004).

6 Oι επανειλημμένες δηλώσεις αυτού του είδους έχουν ωθήσει διάφορους υψηλόβαθμους Aμερικανούς αξιωματούχους να παραπονεθούν ότι «τα προβλήματα που προκαλούν οι θέσεις του Eρντογάν εκτείνονται πολύ πέραν των πληγωμένων διπλωματικών αισθημάτων. Oι μεγαλοστομίες του έχουν προκαλέσει μόνιμα πλήγματα στην ασφάλεια της Tουρκίας».

Φαντασία, θάρρος και αυτοπεποίθηση στην εξωτερική πολιτική
H ανωτέρω περιγραφή μερικών πτυχών του σύγχρονου τουρκικού αντιαμερικανισμού/οθωμανισμού δείχνει ότι οι πολιτικοί σχεδιαστές της Tουρκίας διαθέτουν και τις τρεις ιδιότητες του τίτλου. Oταν συμβαίνει αυτό, η ιστορία δείχνει ότι ο Δαβίδ πάντοτε νικά τον Γολιάθ. Kαι η Tουρκία δεν αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα.

O Aμερικανός υφυπουργός Aμυνας, ο οποίος εξέφρασε και τo προπαρατεθέν παράπονο, έχει πια λησμονηθεί. Aντιθέτως, ο κ. Eρντογάν είχε την ικανοποίηση να δει τον διάδοχο του κ. Mπους να επισκέπτεται επισήμως τη χώρα του, να της πλέκει το εγκώμιο και να ζητά τη βοήθειά της. Πιστός στην τακτική του, ο κ. Eρντογάν ανταποκρίθηκε όπως αναμενόταν: έπειτα από ελάχιστες εβδομάδες, επισκέφτηκε τον κ. Πούτιν στην Kριμέα!

Φοβούμαι πως η χώρα μου δεν έχει να επιδείξει ανάλογα επιτεύγματα. Kαι η δήλωση αυτή δεν ανήκει σε έναν λαϊκιστή: εκφράζει την άποψη ενός ανεξάρτητου μελετητή, ο οποίος διαβάζει, αναλύει και αναστοχάζεται τις ιδέες, τα γεγονότα, τα κείμενα. Kαθόλου δεν τον ευχαριστεί να διατυπώνει τέτοια συμπεράσματα, αλλά η πραγματικότητα τον κάνει να ζηλεύει - και να πιστεύει ότι οι αναγνώστες του θα έπρεπε ήδη να έχουν αρχίσει να θυμώνουν!

* Ο κ. Βασίλης Μαρκεζίνης κατέχει τον τίτλο του «σερ», είναι νομικός σύμβουλος της βασίλισσας της Αγγλίας και μέλος σε επτά Ακαδημίες του εξωτερικού.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=15426&subid=2&pubid=5032818

Το μέγα θέμα της λαθρομετανάστευσης και η ποσόστωση

Το μέγα θέμα της λαθρομετανάστευσης και η ποσόστωση.
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΜΠΙΛΛΗΣ *

Με όσα συμβαίνουν στη χώρα μας ξεχάσαμε το λαθρομεταναστευτικό. Το θυμήθηκα υποχρεωτικά βλέποντας αργά το βράδυ στο κανάλι που μας αποκαλεί <<ελληναράδες>>, τον γνωστό συνεργάτη του Σόρος (συνημμένο και κατωτέρω) κ. Παύλο Τσίμα να συνομιλεί με τον απασχολήσαντα πρόσφατα το Πανελλήνιο σκηνοθέτη Γαβρά που ως <<γνωστόν>> είχε πρόσφατα σε φίλμ του <<περγράψει>> τους κυρίως υπαίτιους της καταστροφής του Παρθανώνα.
Στην χθεσινή νυκτερινή εκπομπή οι κ.κ. Τσίμας και Γαβράς εκάθοντο σε ένα καφενείο πλήρες Αφρικανών λάθρο ή σκετο μεταναστών, δεν μπορώ να γνωρίζω. Οι πλείστοι των Αφρικανών, σε ένα απίθανο σκηνοθετικό ντεκόρ, υποθέτω του κ. Γαβρά, εκάπνιζαν ναργιλέ με τουμπεκί ή με άλλα χρησιμοποιούμενα στον ναργιλέ για κάπνισμα. Η εξακρίβωση του χρησιμοποιούμενου για κάπνισμα υλικού ήταν δυστυχώς αδύνατη μέσω της εικόνας της τηλεόρασης.
Μόνον υποθέσεις μπορούσε να κανει κανείς από το ύφος της μεγάλης ή μικρής ευδαιμονίας στα πρόσωπα των καπνιζόντων Αφρικανών.
Στο ντεκόρ αυτό οι κ.κ. Τσίμας και Γαβράς περιέγραφαν πόσο δυστυχείς είναι οι μετανάστες με επιπλέον τον κ. Γαβρά να θυμίζει υποκινούμενος από τον κ. Τσίμα πώς και αυτός όπως και πολλοί Έλληνες υπήρξε μετανάστης και να περιγράφει τις δυσκολίες που πέρασε με εξαγόμενο συμπέρασμα ότι πρέπει και εμείς να είμαστε φιλάνθρωποι σε όποιον κτυπήσει την πόρτα μας (μάλλον δεν την κτυπάνε μπαίνουν με το έτσι θέλω), έστω και εάν ακόμα (το συμπέρασμα είναι δικό μου και οφείλεται στο όχι ποσοστώσεις στους λαθρομετανάστες) ολόκληρο, το Πακιστάν, ή το Ιράκ, ή το Αφγανιστάν, κτλ., θελήσουν να τους φιλοξενήσουμε στην ωραία και φιλόξενη χώρα μας.
Δεν είχα την υπομονή ούτε το άντεχα να ακούσω όλην την μελοδραματικά σκηνοθετημένη τους εκπομπή και έτσι δεν γνωρίζω τι διημείφθη στη συνέχεια. Ούτε σκοπός του παρόντος ήταν να ασχοληθώ με τους σεβαστούς αυτούς δύο κυρίους.
Σκοπός είναι να δούμε μερικές λεπτομέρειες του λαθρομεταναστευτικού και να συμπεράνουμε πού οδηγείται η Ελλάδα.
Και όπως θα φανεί μάλλον οδηγείται εκεί που επιθυμούσαν και επιθυμούν οι δύο ανωτέρω αξιότιμοι κύριοι και οι έχοντες ταυτόσημες αντιλήψεις.
Μέσα στο Αύγουστο είχα την τύχη να παρακολουθήσω στο ελληνικό Κανάλι τηλεόρασης10, μίαν ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Προέδρου του Ινστιτούτου μεταναστευτικής Πολιτικής κ. Αλεξάνδρου Ζαβού.
Σημειώνω κατωτέρω τα συμπεράσματα όπως μπόρεσα να τα συγκρατήσω μέχρι σήμερα, με μικρή πιθανότητα κάπου να μην είμαι απόλυτα ακριβής:
1. Όλοι οι λαθρομετανάστες για ευνόητους λόγους καταστρέφουν άμα τη εισόδω τους στην Ελλάδα (δια ξηράς ή δια θαλάσσης) οποιοδήποτε έγγραφο δηλώνει τη καταγωγή τους.
2. Εάν όμως το κράτος μας με κάποιο τρόπο διαπιστώσει ή υποψιαστεί την καταγωγή ενός λαθρομετανάστη, θα πρέπει να ακολουθήσει την εξής διαδικασία, αφού η χώρα από όπου ήρθε, η τουρκία, δεν τηρεί την συμφωνία να τους δεχεται πίσω.
Έτσι ακολουθείται, πχ. για έναν Ινδό (ή και για οποιονδήποτε άλλον) η εξής διαδικασία.
Τον φωτογραφίζουν και δίδουν στην Ινδική πρεσβεία την φωτογραφία του, αναφεροντας επίσης το όνομα του και χωρίο του.
Η Ινδική Πρεσβεία αποστέλλει στο Νέο Δελχί τη φωτογραφία και τις πληροφορίες για τον λαθρομετανάστη (όνομα, χωρίο στην Ινδία, κτλ.)
Από το Νέο Δελχί αποστέλλονται τα ανωτέρω σχετικά στη επαρχιακή κυβερνηση όπου υπάγεται το χωριό του δράστη, από εκεί, δεν ξέρω στην Ινδία πώς ονομάζονται, στην αντίστοιχη Νομαρχία της Ινδίας, στον αντίστοιχο δήμο, στην αντίστοιχη κοινότητα, στο αντίστοιχο χωριό όπου γίνεται ο έλεγχος.
Ακολουθεί η αντίστροφη πορεία και μετά το έλάχιστον ένα χρόνο (η εκτίμηση είναι δική μου) φτάνει η συνήθως αρνητική απάντηση ότι είναι άγνωστος.
Και στη απίθανη περίπτωση θετικής απάντησης προφανώς έχουν χαθεί τα ίχνη του λαθρομετανάστη.
Φανταστείτε τη διαδικασία αυτήν για δύο έως τρία εκατομμύρια λαθρομετανάστες για αντιληφθείτε ότι πρόκειται για μία τρύπα στο νερό.
3. Με βάση τις κοινοτικές αποφάσεις ο λόγος δύσκολης οικονομικής κατάστασης σε μία χώρα δεν αποτελεί λόγο παροχής ασύλου ή πολιτογράφησης ενός μετανάστη (σημειώνω ό,τι συνεκράτησα με κάποιο κίνδυνο μικρού λάθους).
4. Εάν από την Ελλάδα ένας λαθρομετανάστης μεταβεί σε άλλη χώρα της Ε.Ε. σύμφωνα με τις υπάρχουσες συμφωνίες στην Ε. Ε. Η χώρα αυτή μας τον επιστρέρει και είμαστε υποχρεωμένοι να τον δεχθούμε πίσω.
5. Οι εκ τουρκίας με βάρκες προερχόμενοι λαθρομετανάστες μόλις αντιληφθούν το ελληνικό θαλάσσιο περιπολικό βυθίζουν τη βάρκα τους για να τους περισυλλέξει και να τους σώσει το περιπολικό μας.
6. Οι υπάρχοντες και αναγγελθέντες υπό κατασκευή χώροι υποδοχής τους είναι ανεπαρκέστατοι και συνεπώς προς το θεαθείναι. Πολύ μικρό ποσοστό από αυτούς είναι δυνατόν να φιλοξενηθεί με προφανή τα επακόλουθα πέραν και της κοροίδίας του Ελληνικού λαού.
7. Σε ερώτημα για τις ποσοστώσεις ή όχι, δηλαδή αν πρέπει να δεχόμαστε χωρίς κανένα περιορισμό οποιονδήποτε έρχεται όπως υποστηρίζουν ΣΥΝΣΥΡΙΖΑ (δεν ξέρω τί γίνεται στο κόμμα αυτό γι αυτό το γράφω έτσι και να με συγχωρήσουν) και ΚΚΕ ή αν πρέπει να καθορίσουμε ένα ποσοστό που αναφέρεται στον πληθυσμό των Ελλήνων, κ. Ζαβός μειδιώντας απάντησε ότι μακάρι η Ελλάδα να ήταν μία τεράστια και πλούσια χώρα ώστε να μπορεί να δεχθεί όλους τους δυστυχείς του πλανήτη. Σημείωσε δε ότι σύμφωνα με μελέτες τους, με την είσοδο στην αγορά εργασίας 300.000 επιπλέον μεταναστών , θα μειωθεί κατά 52% περίπου το εισόδημα των ήδη απασχολούμενων μεταναστών.
Για τις επιπτώσεις στους Έλληνες εργαζομένους, ουδέν ανέφερε.
Εξάλλου γνωρίζουμε καλά ότι η Ε.Ε. δεν ενδιαφέρεται για τους πολίτες της αλλά για αύξηση μόνον των κερδών των επιχειρήσεων, ακόμα και αν μείνουν χωρίς εργασία αντικαθιστάμενοι από φτηνότερους εισαγόμενους, όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες.
8. Λόγω του μεγάλου προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα μας, που μετατρέπεται σίγουρα βαθμιάια σε μουσουλμανικό Ελλαδιστάν, ζητήθηκε από όλες τις χώρες της Ε.Ε. να μοιραστούν μαζί μας το πρόβλημα δεχόμενοι η κάθε μία αναλογούντες λαθρομετανάστες. Επειδή όμως <,οι άθλιες>> αυτές χώρες << δεν έχουν τον φιλανθρωπισμό>> των δικών μας πολιτικών, αρνήθηκαν όλες.
9. Αποτέλεσμα.
Αφού δεν είναι δυνατόν λόγω της φιλανθρωπίας μας, να φρουρήσουμε τα σύνορα μας και να τους εμποδίσουμε να έρχονται με πλοιάρια από τη χώρα του κουμπάρου μας, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε και καταδίκάζουμε σε καταστροφή τον Ελληνικό πολιτισμό.
Βέβαια έχω πεί και άλλη φορά ότι είναι η καλωσύνη του μεγάλου μας κουμπάρου που τον έκανε να μην μας στείλει δια της ιδίας οδού δύο τρία εκατομμύρια ή και περισσότερους τούρκους στα νησιά μας, ώστε να πάψει να υπάρχει και ελληνοτουρκικό πρόβλημα στο Αιγαίο. Ή μας στέλλει και δεν το πήραμε μυρουδία;
Τέλος επί χρόνια είναι γνωστόν ότι ο Ελληνισμός θα εξαφανιστεί με μαθηματική ακρίβεια λόγω της υπογεννητικότηας στην χώρα μας. Και τί κάνουν οι αξιότιμοι πολιτικοί μας όλα αυτά τα χρόνια για να λύσουν δήθεν το πρόβλημα; Δίδουν σε αυτούς που τους ξέφυγε και έκαναν τρίτο ή τέταρτο παιδί ένα επίδομα για να απαλύνει τις δυσκολίες του λάθους στο οποίον υπέπεσαν. Το επίδομα αυτό δεν είναι κίνητρο για αύξηση του αριθμού των Ελλήνων. Είναι ένα είδος συμπαράστασης σε άτομα που έσφαλλαν
Πραγματικό κίνητρο είναι αυτό που άκουσα ότι εφάρμοσε ή θα εφάρμοζε στην Κύπρο ο αείμνηστος Πρόεδρος Τάσσος Παπαδόπουλος (ένας μεγάλος πολιτικός είναι φαίνεται μεγάλος σε όλα). Έτσι θα έδινε ένα ποσό της τάξης των 20.000 για κάθε παιδί. Δεν ενθυμούμαι τη λεπτομέρεια του σε ποίες περιπτώσεις θα το έδινε.
Η κοινή όμως λογική λέει ότι αν δοθούν πχ., 10.000 ευρώ για κάθε δεύτερο παιδί, 15.000 για κάθε τρίτο, 20.000 για κάθε τρίτο, 25.000 για το τέταρτο, 30.000 για το πέμπτο και για τα τα επόμενα ίσως λύναμε το πρόβλημα της υπογεννητικότητας, τουλάχιστον στην επαρχία.
Οι πολιτικοί μας όμως που δεν είναι <<εθνικιστές>> και δεν τους ενδιαφέρει η σίγουρη στο μέλλον εξαφάνιση των Ελλήνων και του ελληνικού μας πολιτισμού, προτίμησαν, και όλα δείχνουν ότι συνεχίζουν να προτιμούν, την αθρόα εισαγωγή λαθρομεταναστών που βαθμιαία θα υποκαταστήσουν τους Έλληνες. Να σημειώσουμε άλλη μίας φορά ότι οι λαθρομετανάστες είναι και φτηνότεροι και για τις επιχειρήσεις σύμφωνα και με το πνέυμα της Ε.Ε. από τους <<κακομαθημένους>> δαπανηρούς εντόποιους Έλληνες.
Κατά τα άλλα τα δύο <<υπέρ των εργατών>> αριστερά με εισαγωγικά ή όχι κόμματα είναι φανερά εναντίον των ποσοστώσεων όσον αφορά του εισαγόμενους λαθρομετανάστες.
Το ΠΑΣΟΚ είναι επίσης το ίδιο φανερά εναντίον των ποσοτώσεων, όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος του τέως υπουργός και Χρυσοχοϊδης.
Τέλος η Νέα Δημοκρατία είναι σεμνά και ταπεινά, όπως το συνηθίζει σε όλα, όπως το απέδειξε τα χρόνια που κυβερνά, εναντίον των ποσοστώσεων.
Και ο Θεός μόνον μπορεί πλέον να σώσει τον Ελληνισμό.

*Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

http://helleniccyprus.blogspot.com/2009/09/blog-post.html

"Θέλουμε Τουρκία μέχρι την Πάφο".

Το «Σίγμα» απεκάλυψε έγγραφο των τουρκικών προτάσεων στο θέμα ασφάλειας.
Στο κεφάλαιο Ασφάλεια και Εγγυήσεις, οι Τούρκοι ζητούν όπως η δικαιοδοσία του τουρκικού στρατού να φτάνει μέχρι και την Πάφο.
ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ
Αμφίβολο αν μπορεί να βρεθεί χρυσή τομή
ΤΟ ΣΙΓΜΑ απεκάλυψε στο χθεσινοβραδινό κεντρικό του δελτίο «Τομές στα Γεγονότα» τα απόρρητα έγγραφα που κατατέθηκαν από την ελληνοκυπριακή και την τουρκοκυπριακή πλευρά στις απευθείας συνομιλίες σ' ό,τι αφορά το κεφάλαιο Ασφάλεια και Εγγυήσεις. Οι διαφορές, όπως προκύπτουν μέσα από τα έγγραφα, παραμένουν αγεφύρωτες. Η τουρκοκυπριακή πλευρά επιμένει όχι μόνο σε μονομερή επεμβατικά δικαιώματα της Τουρκίας, αλλά όπως, σε περίπτωση λύσης, οι τουρκικές εγγυήσεις να καλύπτουν και το νέο Συνεταιρικό Κράτος και τις δύο Συνιστώσες Πολιτείες.Και με τα δυο έγγραφα που κατέθεσε ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ στις συνομιλίες, καθιστά σαφή την αδιάλλακτη θέση της τουρκικής πλευράς, ότι δεν αποδέχεται κανένα σύστημα ασφάλειας πέραν των εγγυήσεων της Τουρκίας.Συγκεκριμένα αναφέρει ότι:* Οι Τ/κύπριοι, οι οποίοι ήδη έχουν υποφέρει από την αναποτελεσματικότητα του συλλογικού συστήματος ασφάλειας των Η.Ε., μεταξύ του 1963 και 1974, δεν πρέπει να αναμένεται να βασιστούν σε οποιαδήποτε εγγύηση εκτός της Τουρκίας. Με βάση τις εμπειρίες του παρελθόντος, η συνέχεια των Συνθηκών Εγγυήσεων και Συμμαχίας αποτελεί ζωτικής σημασίας για τους Τ/κυπρίους.Οι Τούρκοι απορρίπτουν τις εγγυήσεις των Ηνωμένων Εθνών και παραγνωρίζουν το γεγονός ότι η Κύπρος αποτελεί μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πρέπει να ανήκει στο δικό της σύστημα ασφάλειας.Η τουρκική πλευρά προχωρεί στην εξωφρενική απαίτηση, ότι σε περίπτωση συνολικής διευθέτησης, οι Συνθήκες Εγγυήσεων και Συμμαχίας του 1960 θα πρέπει να παραμείνουν σε ισχύ και θα πρέπει να τύχουν εφαρμογής mutatis - mutandis (δηλαδη τηρουμένων των αναλογιών) στη νέα κατάσταση πραγμάτων.* Η Συνθήκη Εγγυήσεων, σε περίπτωση λύσης, θα πρέπει να καλύπτει επιπρόσθετα της ανεξαρτησίας, της εδαφικής ακεραιότητας, ασφάλειας και συνταγματικής τάξης του νέου συνεταιρικού κράτους, την εδαφική ακεραιότητα, ασφάλεια και συνταγματική τάξη των Συνιστώντων Κρατών.Αυτό, αναφέρεται στο έγγραφο του Ταλάτ, αποτελεί σημαντικό στοιχείο για τη διατήρηση του διζωνικού χαρακτήρα της ομοσπονδίας μας και της βιωσιμότητας της λύσης. Αναγκαίες τροποποιήσεις θα πρέπει να γίνουν και στη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης, για να αντικατοπτρίζει τη νέα κατάσταση πραγμάτων στην Κύπρο. Με τις τουρκικές απαιτήσεις στο τραπέζι των συνομιλιών, η Τουρκία, κάτω από οποιοδήποτε πρόσχημα, θα μπορεί να επεμβαίνει στρατιωτικά σε οποιοδήποτε τμήμα της Κύπρου. Η απαίτηση αυτή δείχνει και τις ύποπτες προθέσεις της Άγκυρας, που ποτέ δεν έπαψε να ορέγεται ολόκληρη την Κύπρο.


http://ellines-antepithesi.blogspot.com/2009/09/blog-post_7878.html

Συμφωνία Βουλής των Ελλήνων και Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας

Ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Δημήτρης Σιούφας και ο Πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας ομότιμος Καθηγητής κ. Γιώργος Μπαμπινιώτης υπέγραψαν στις 31 Αυγούστου 2009 –με τη συμμετοχή του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Άρη Σπηλιωτόπουλου και του Γενικού Γραμματέα της Βουλής κ. Νίκου Στεφάνου– προγραμματική συμφωνία για τη συνεργασία μεταξύ της Βουλής των Ελλήνων και του Ελεύθερου Πανεπιστημίου με αντικείμενο την προβολή από τον Τηλεοπτικό και το Ραδιοφωνικό Σταθμό της Βουλής του προγράμματος μαθημάτων που διεξάγονται κάθε εκπαιδευτική περίοδο στη Στοά του Βιβλίου. Στόχος της συνεργασίας είναι η ελεύθερη πρόσβαση στα μαθήματα του Ελεύθερου Πανεπιστημίου όλων όσοι ενδιαφέρονται και επιθυμούν, σε κάθε περιοχή της χώρας μας.
Κατά την υπογραφή της Συμφωνίας Συνεργασίας έγιναν οι ακόλουθες δηλώσεις:


Δ. Σιούφας: Θέλω να εκφράσω την ιδιαίτερη χαρά μου, γιατί σήμερα η Βουλή των Ελλήνων υπογράφει μία ακόμα προγραμματική συμφωνία με τη Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία και τον Πρόεδρό της, πρώην Πρύτανη, ομότιμο Καθηγητή κ. Γιώργο Μπαμπινιώτη, για τη συνεργασία που θα έχει ο Τηλεοπτικός και Ραδιοφωνικός Σταθμός της Βουλής με τη Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία, για το πρόγραμμα «Ελεύθερο Πανεπιστήμιο» που λειτουργεί στη Στοά του Βιβλίου. Το θεωρώ ως πολύ σημαντικό γεγονός, γιατί ο χώρος της παιδείας, της εκπαίδευσης, της επιμόρφωσης και γενικότερα δραστηριότητες σημαντικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων όπως είναι η Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία, θα παρουσιάζονται σ’ ένα πολύ ευρύτερο κοινό μέσω και της Τηλεόρασης και του Ραδιοφώνου της Βουλής. Αυτό είναι ένα ακόμη ξεκίνημα, μαζί με τις άλλες προγραμματικές συμφωνίες που έχει κάνει η Βουλή και ο Τηλεοπτικός και Ραδιοφωνικός Σταθμός της, αλλά είναι ακόμα πιο σημαντικό ότι η υπογραφή αυτής της συμφωνίας γίνεται με την παρουσία του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Άρη Σπηλιωτόπουλου και του Γενικού Γραμματέα της Βουλής κ. Νίκου Στεφάνου. Καλό ξεκίνημα, καλή συνεργασία.
Βεβαίως, ο κ. Μπαμπινιώτης δεν συνεργάζεται μόνο σε αυτόν τον τομέα με τη Βουλή των Ελλήνων. Όπως είναι γνωστό, είναι επίσης Πρόεδρος του Προγράμματος «Βουλή των Εφήβων» που ξεκινούμε την ερχόμενη Παρασκευή και είναι κι αυτό ένα πολύ σημαντικό γεγονός, γιατί έχουμε μια κορυφαία ακαδημαϊκή αλλά και πνευματική προσωπικότητα που ηγείται αυτού του προγράμματος, όπως και οι δύο προηγούμενοι Πρόεδροι από τότε που ξεκίνησε η λειτουργία του. Παρουσία του κ. Σπηλιωτόπουλου υπογράψαμε μια ακόμα συμφωνία, με το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, όπου κι εκεί θα έχουμε τη δυνατότητα όχι μόνο να ενημερώνουμε τους φοιτητές του, αλλά και το πολύ κοινό, με επιλεγμένες παρουσιάσεις από το επιστημονικό δυναμικό του Ανοιχτού Πανεπιστημίου και βεβαίως να υπενθυμίσω την αποδοχή της πρότασής μας από τον Υπουργό Παιδείας, να ανοίξει το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο και στα παιδιά των Ελλήνων της Διασποράς σε ολόκληρο τον κόσμο, ώστε να μετατραπεί ουσιαστικά σε ένα ακόμη διεθνές πανεπιστήμιο της χώρας μας.

Ά. Σπηλιωτόπουλος: Η παρουσία μου εδώ περισσότερο έχει να κάνει με το να συμβολίσει την τόσο σημαντική για μας πρωτοβουλία η οποία έχει αναδειχθεί από τον Πρόεδρο κ. Σιούφα και από τη Βουλή των Ελλήνων, για συνεργασία σ’ έναν εξαιρετικά σημαντικό τομέα, στον τομέα της παιδείας. Θεωρώ ότι το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο είναι ένας θεσμός, άτυπος αλλά θεσμός, ο οποίος είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την ανάγκη μιας κοινωνίας για διά βίου εκπαίδευση. Ο στόχος της διά βίου εκπαίδευσης, ο στόχος μιας κοινωνίας για όσο το δυνατόν υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο, μιας κοινωνίας ελεύθερης για τους πολίτες, ήταν, είναι και θα είναι ο στόχος μας. Έτσι λοιπόν, κάθε τέτοια πρωτοβουλία σε αυτή την κατεύθυνση όχι απλώς είναι αξιέπαινη, είναι εξαιρετικά σημαντική, έχει ουσία και περιεχόμενο. Συγχαρητήρια, καλορίζικη η συμφωνία και βεβαίως κάθε ευχή για την επιτυχία της.

Γ. Μπαμπινιώτης: Θέλω να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων κ. Δημήτρη Σιούφα για την πρωτοβουλία που ανέλαβε να συνδέσει έναν άτυπο θεσμό παιδείας, που είναι το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο της Στοάς του Βιβλίου, της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας, ενός μη κερδοσκοπικού παιδευτικού οργανισμού με ιστορία 170 χρόνων στην εκπαίδευση, να το συνδέσει με το ευρύτερο κοινό μέσα από τον Τηλεοπτικό και το Ραδιοφωνικό Σταθμό της Βουλής. Θέλω να ευχαριστήσω και τον Υπουργό Παιδείας που μας τιμά με την παρουσία του για την καίρια παρατήρησή του πώς αυτός ο άτυπος θεσμός του Ελεύθερου Πανεπιστημίου μπορεί να βοηθήσει στο γενικότερο αίτημα για παιδεία, στον κύκλο της διά βίου παιδείας, ένα αίτημα που φαίνεται ότι είναι πια πιεστικό και που με την πρωτοβουλία του Προέδρου παίρνει και μια άλλη διάσταση: όχι μόνο στο χώρο τον εθνικό αλλά και στο χώρο του Απόδημου Ελληνισμού. Διότι έχουμε ξεκινήσει από το 2007 αυτούς τους κύκλους στους οποίους διδάσκουν πανεπιστημιακοί καθηγητές (έχουν διδάξει μέχρι τώρα 100 πανεπιστημιακοί καθηγητές) με μία ποικιλία θεμάτων. Να πω μόνον ότι για τον 9ο κύκλο, που αρχίζει τον ερχόμενο Οκτώβριο, διδάσκουμε εγώ για τη διδασκαλία της γλώσσας στο σχολείο, ο Καθηγητής Παρασκευόπουλος για τη δημιουργική σκέψη στο σχολείο και στην οικογένεια, ο Αλέξης Δημαράς για τις μεταρρυθμίσεις που έχουν γίνει στην παιδεία, επίσης ο Καθηγητής Λαμπρινουδάκης, ο Μανώλης Κορρές και μία σειρά από άλλους για τη διαχείριση των μνημείων μας με αναφορά στην Ακρόπολη και στο Νέο Μουσείο, καθώς και ο Στάικος και μια σειρά από άλλους για το θέμα του βιβλίου και της βιβλιοθήκης. Είναι φανερό ότι δουλεύουμε με θέματα τα οποία έχουν μια μεγαλύτερη απήχηση, δεν δίνουμε πτυχία, υπάρχει όμως τέτοια προσέλευση ώστε μέχρι τώρα έχουν παρακολουθήσει αυτά τα μαθήματα –γιατί δεν μπορούμε να έχουμε περισσότερους– 8.500 νέοι και άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας από 12.000-13.000 που έχουν κάνει αιτήσεις αλλά δεν μπορούσαμε να τους έχουμε λόγω του χώρου που είναι περιορισμένος. Αυτά τα μαθήματα δείχνουν ότι το ελληνικό κοινό διψάει για υπεύθυνη γνώση σε διαφόρους χώρους κι αυτό είναι που του παρέχουμε. Με τη βοήθεια του Προέδρου της Βουλής και του Υπουργού Παιδείας τώρα θα μπορούν αυτά τα μαθήματα να περάσουν στο ευρύτερο κοινό της Ελλάδας και βεβαίως και στο χώρο του Απόδημου Ελληνισμού. Θέλω να ευχαριστήσω θερμά γι’ αυτή την πρωτοβουλία και να χαιρετίσω την παρουσία του Υπουργού Παιδείας σε μια προσπάθεια παιδείας που είναι ακριβώς αυτό που κάνουμε. Σας ευχαριστώ, κ. Πρόεδρε, ευχαριστώ, κ. Υπουργέ.

Ν. Στεφάνου: Με οδηγίες του Προέδρου της Βουλής κ. Σιούφα είχαμε στενή συνεργασία με τον Καθηγητή κ. Μπαμπινιώτη για τη συνεργασία Βουλής -Ελεύθερου Πανεπιστημίου. Αντίστοιχη συνεργασία είχαμε και με τον Υπουργό Παιδείας και τους συνεργάτες του για τον ίδιο ακριβώς σκοπό. Νομίζω ότι είναι μια συνεργασία η οποία έρχεται σε συνέχεια –όπως είπε ο ίδιος ο Πρόεδρος– αυτής που ξεκινήσαμε με το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο και αποδεικνύουμε ότι η Βουλή διά του Τηλεοπτικού της Σταθμού μπορεί να παρέχει υπηρεσίες εκπαίδευσης υψηλού επιπέδου σε διαφορετικούς τομείς.

Πηγή:ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ολοκληρώθηκε η επίσκεψη του Πατριάρχη Αλεξανδρείας στην Κρήτη

Ενδιαφέρον του κ.Θεοδώρου Β για τους πυροπαθείς του Ν. Αττικής

Στις 27 Αυγούστου επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρος Βʼ, κατόπιν ολιγοήμερης παραμονής στην γενέτειρά του Κρήτη.
Κατά την επίσκεψή του στην μεγαλόνησο ο Μακαριώτατος συναντήθηκε με τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης κ.Ειρηναίο, προς τον οποίο εξέφρασε τα φιλάδελφα αισθήματα και την αμέριστη συμπαράσταση του Πατριαρχικού Θρόνου των Αλεξανδρέων προς το σεπτό Οικουμενικό Πατριαρχείο, χαρακτηρίζοντας την τοπική Εκκλησία της Κρήτης ως "πιστή και αφοσιωμένη θυγατέρα της Μ.τ.Χ.Ε.", καθώς και με τον κ.Σεραφείμ Τσιώκα, Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας Κρήτης.

Επίσης απηύθυνε ευγνώμονες ευχαριστίες προς φορείς και συλλόγους, οι οποίοι στηρίζουν το πολυσχιδές ιεραποστολικό και ανθρωπιστικό έργο του παλαιφάτου Πατριαρχείου, καθώς και τους ιδιώτες εκείνους που με πρωτοβουλία τους διατηρούν κυτία εντός των καταστημάτων τους υπέρ των εμπεριστάτων παιδιών της αφρικανικής ηπείρου.

Τηλεφωνική επικοινωνία του Πατριάρχη Αλεξανδρείας με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών για τους πυροπαθείς του ν. Αττικής

Ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρος Βʼ, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ.Ιερώνυμο Βʼ, εξέφρασε την συμπαράσταση της Αλεξανδρινής Εκκλησίας προς τους πληγέντες συνανθρώπους μας από την πρόσφατη πυρκαγιά στον Νομό Αττικής και τον διαβεβαίωσε ότι το παλαίφατο Πατριαρχείο θα είναι αρωγός στην προσπάθεια αποκαταστάσεως των ζημιών που προσεκλήθησαν.
Με πληροφορίες του Αρχιμ.Παντελ.Αράθυμου

Πηγη - www.provoles.de

Η καταστροφή του Μικρασιατικού Ελληνισμού και η επιστροφή της μνήμης και της αλήθειας.

Γράφει ο Φάνης Μαλκίδης


Στους Έλληνες της Σμύρνης, 87 χρόνια μετά την εκδίωξή τους

Η άνοδος του τουρκικού εθνικισμού με την άνοδο των Νεότουρκων στην εξουσία καθώς και οικονομικά συμφέροντα συνδεόμενα σε μεγάλο βαθμό με την οικονομική διείσδυση της Γερμανίας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, οδήγησαν σε συστηματικούς διωγμούς του ελληνικού στοιχείου που διήρκεσαν από το 1913 ως το 1924. Ένα εκατομμύριο Έλληνες από τους 2650.000 που ζούσαν το 1914, δολοφονήθηκαν και μαζί τους δολοφονήθηκε η μακραίωνη του ελληνικού πολιτισμού.
Το τελευταίο μέρος του ανθρώπινου δράματος παίζεται τον Αύγουστο του 1922. Στις 13 Αυγούστου 1922, αρχίζει η επίθεση του Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος έχει υπογράψει σύμφωνο φιλίας και συνεργασίας με τη σοβιετική Ρωσία, τις τρεις σοβιετικές Δημοκρατίες του Καυκάσου, και με τη Γαλλία και Ιταλία. Στις 27 Αυγούστου, οι Τούρκοι μπαίνουν στη Σμύρνη και αρχίζει ο εμπρησμός της και η καταστροφή κάθε ελληνικής παρουσίας.

Εκεί, όπως σημειώνει ο πρόξενος των ΗΠΑ George Horton «δεν έλειπε τίποτε σχετικά με τη θηριωδία, την ακολασία, την σκληρότητα και όλη τη μανία του ανθρώπινου πάθους». Εικοσιπέντε χιλιάδες (25.000) Έλληνες χάθηκαν στην πυρκαγιά, ενώ μόνο το διάστημα από 27 Αυγούστου μέχρι 4 Σεπτεμβρίου 1922 δολοφονήθηκαν 50.000 Έλληνες. Στις 28 Αυγούστου 1922 κατακρεουργήθηκε ο μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, και μαζί του 342 κληρικοί της Μητροπόλεως Σμύρνης και των περιχώρων οι οποίοι πρώτα βασανίστηκαν. Τη δολοφονία, την εκδίωξη των Ελλήνων, ακολούθησε η καταστροφή κάθε ίχνους ελληνικής παρουσίας, αυτό άλλωστε υποδηλώνει η φωτιά στη Σμύρνη.
Περίπου 1,5 εκατομμύριο Έλληνες αναγκάστηκαν να έρθουν σαν πρόσφυγες στην Ελλάδα, αφήνοντας πίσω τους 1.000.000 νεκρούς και χιλιάδες αγνοούμενους.
Γράφει σχετικά η Διδώ Σωτηρίου: «Βάλαν φωτιά στη Σμύρνη…εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος, τρελός από φόβο, αρχίνησε να τρέχει…και να ξεχύνεται στη παραλία σαν μαύρο ποτάμι…μπρος θάλασσα και πίσω σφαγή». Και σε άλλο έργο της η ίδια γράφει: «…βάλθηκαν να τρέχουν να φεύγουν κυνηγημένοι απ΄ το τούρκικο μαχαίρι και τη φωτιά του πολέμου. Έρχεται μια τραγική στιγμή στη ζωή του ανθρώπου, που το θεωρεί τύχη να μπορέσει να παρατήσει το έχει του, την πατρίδα του το παρελθόν του και να φύγει, να φύγει λαχανιασμένος αποζητώντας αλλού τη σιγουριά. ….Ενάμισι εκατομμύριο αγωνίες και οικονομικά προβλήματα ξεμπαρκάρανε στο φλούδι της Ελλάδας, με μια θλιβερή ταμπέλα κρεμασμένη στο στήθος: «Πρόσφυγες!» ….Χωρίς πατρίδα χωρίς δουλειά χωρίς σπίτι….».
Ο πρέσβης των ΗΠΑ Η. Morgenthau παρομοιάζει τους πρόσφυγες αυτούς με 26.000.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά οι οποίοι είχαν ξαφνικά και απρόσμενα φτάσει στα λιμάνια των ΗΠΑ. Όταν άρχισε ή Συνδιάσκεψη της Λωζάννης την 1η Νοεμβρίου 1922 έμεναν ακόμα στην Κωνσταντινούπολη και στα περίχωρά της, καθώς και στην Ίμβρο και την Τένεδο περίπου 300.000 Έλληνες και στον Πόντο ελληνόφωνοι αλλά σαν μουσουλμάνοι μη ανταλλάξιμοι, άλλες 400.000. Οι περισσότεροι έφυγαν με την ελληνοτουρκική συνθήκη της ανταλλαγής των πληθυσμών και άλλοι στους διωγμούς που ακολούθησαν το 1942, το 1955 και το 1964 και σήμερα μένουν μόνο ο άγνωστος αριθμός ελληνόφωνων στον Πόντο.
Η εκδίωξη των Ελλήνων από τους Νεότουρκους και τον Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος στράφηκε με ξεχωριστή μανία εναντίον του Ελληνισμού, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα όχι μόνο στην ελληνική αλλά και στην ανθρώπινη ιστορία. Η γενοκτονία των Ελλήνων είναι ένα ζήτημα το οποίο παρέμεινε στο περιθώριο για πολλά χρόνια. Είναι ένα πολιτικό ζήτημα και η διεθνής του προέκταση αναφέρεται στην υποχρέωση των κρατών και των διεθνών οργανισμών να αναγνωρίσουν τη γενοκτονίας και να αποκαταστήσουν με αυτόν τον τρόπο, την βλάβη που υπέστησαν.
Από την άλλη το σύγχρονο τουρκικό κράτος οφείλει να αναλάβει την ευθύνη για τη γενοκτονία των Ελλήνων, χωρίς να κάνει προπαγάνδα. Κάθε λαός και ιδιαίτερα οι Έλληνες οι οποίοι έχουν χάσει χιλιάδες συμπατριώτες τους, έχουν το δικαίωμα στην μνήμη, έχουν το δικαίωμα να απαιτούν με επιμονή την επίσημη αναγνώριση από τις αρχές των εγκλημάτων και αδικιών που διαπράχτηκαν σε βάρος του.

http://malkidis.blogspot.com

Εκλογές στην Ελλάδα στις 4 Οκτωβρίου

Διάγγελμα του Πρωθυπουργού κ. Κώστα Καραμανλή

Συνάντηση του Πρωθυπουργού με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Σύντομη συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια είχε σήμερα το μεσημέρι ο Πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής με σκοπό να κάνει και επισήμως γνωστή την απόφασή του και να ζητήσει τη διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη εκλογών. Ο κ. Καραμανλής τόνισε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ότι έλαβε την απόφασή του με «αίσθημα ευθύνης, με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον του τόπου». Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας συναίνεσε με την απόφαση του πρωθυπουργού λέγοντας χαρακτηριστικά: «Δική σας η απόφαση»

Διάγγελμα του πρωθυπουργού για την προσφυγή στις κάλπες

Με διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό χθες (2 Σεπτεμβρίου), ο πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Κώστας Καραμανλής έκανε γνωστή την απόφασή του για προσφυγή στις κάλπες, δύο μόνο χρόνια μετά την τελευταία εκλογική αναμέτρηση. Στο χθεσινό διάγγελμά του ο πρωθυπουργός ανέδειξε ως αποκλειστικό διακύβευμα των πρόωρων εκλογών την διαχείριση της οικονομίας και εξήγησε τους λόγους που τον ώθησαν στην απόφαση αυτή. Μεταξύ άλλων ο κ. Καραμανλής είπε ότι «Η χώρα βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Μπροστά στη δύσκολη πραγματικότητα, γίνεται φανερό πως υπάρχει μόνο ένας δρόμος που προσφέρει ελπίδα και προοπτική: Να πάρουμε, χωρίς καθυστερήσεις, χωρίς παλινωδίες, όλα τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων. Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν. Εξωπραγματικές και συνεπώς ανεφάρμοστες υποσχέσεις δεν βοηθούν. Τα αναγκαία μέτρα δεν είναι ευχάριστα» και χαρακτήρισε το 2010 ως χρονιά πολύ δύσκολη και καθοριστική για την οικονομία.
Ο κ. Καραμανλής αναφέρθηκε επίσης στις προκλήσεις της οικονομίας οι οποίες, όπως είπε, είναι τρεις:
Πρώτον «να επιβληθεί αυστηρότερος δυνατός έλεγχος στις δημόσιες δαπάνες και να επιτευχθεί η μεγαλύτερη αποδοτικότητά τους», δεύτερον ο πόλεμος κατά της φοροδιαφυγής «η οποία είναι εστία κοινωνικής αδικίας και αδυνατίζει το κράτος πρόνοιας» ενώ ως τρίτη πρόκληση της οικονομίας έθεσε τις διαρθρωτικές αλλαγές οι οποίες, όπως χαρακτηριστικά είπε «δημιουργούν νέες δομές και λειτουργούν ευεργετικά σε μακροχρόνια βάση, διασφαλίζοντας την οικονομική ανάπτυξη».
Ο κ. Καραμανλής κατηγόρησε την Αξιωματική Αντιπολίτευση για ανευθυνότητα και λαϊκισμό τονίζοντας ότι για να προχωρήσουν και να εφαρμοστούν τα αναγκαία μέτρα θα έπρεπε να υπάρχει το κατάλληλο πολιτικό περιβάλλον το οποίο όμως «δεν υπάρχει πλέον» επειδή «ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έχει επανειλημμένα δηλώσει πως θα προκαλέσει εκλογές μέσα σε λίγους μήνες, με αφορμή την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας.»
Επίσης υπογράμμισε την αναγκαιότητα ενός ξεκάθαρου πολιτικού τοπίου ώστε μία κυβέρνηση να μπορεί να δράσει άμεσα και αποφασιστικά.
Ο πρωθυπουργός κλείνοντας τόνισε: «Η απόφασή μου αυτή είναι πράξη ευθύνης. Θέλω να είμαι ξεκάθαρος: Κατά την προεκλογική περίοδο δεν θα μοιράσουμε υποσχέσεις. Δεν θα εξωραΐσουμε δυσκολίες. Δεν θα προσπαθήσουμε να φανούμε ευχάριστοι, παραπλανώντας τους πολίτες. Θα αναλύσουμε την οικονομική μας πολιτική, το πώς θα βγάλουμε τη χώρα από τις οικονομικές δυσκολίες. Οι πολίτες έχουν να διαλέξουν ανάμεσα στο δύσκολο δρόμο που αποτελεί τη μόνη διέξοδο για τη χώρα, και τον εύκολο δρόμο της άλλης πλευράς.
Οι πολίτες θα διαλέξουν τον πρωθυπουργό που θα διαχειριστεί τις μεγάλες οικονομικές προκλήσεις, καθορίζοντας την πορεία της χώρας για τα επόμενα χρόνια.
Έχω εμπιστοσύνη στην ωριμότητα των πολιτών. Είναι πλέον ώρα ευθύνης για όλους μας»

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...