Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2009

Απάντηση στην ομιλία χθες της Εύης Χριστοφυλοπούλου για το ΠΑΣΟΚ


Η τοποθέτηση της Χριστοφυλοπούλου ήταν καθαρά πολιτική και από επιστημονική άποψη αρκετά ελλειμματική και αντιφατική. Ο Πρύτανης της σχολής αυτής είναι ο Αμερικανός οικονομολόγος ο Larry Summers. Με την γλυκομίλητη του γλώσσα και τις καλλιεργημένες σοφιστείες του, μπορεί να πωλήσει στο κοινό καρκίνο και τοξικά ομόλογα….. Η Χριστοφυλοπούλου είναι πολύ πιο άγουρη. Έγκυροι οικονομολόγοι όπως ο Paul Krugman και ο Nouriel Roubini έχουν πει ξεκάθαρα που δεν επιθυμούν κυβερνητικές θέσεις γιατί εμποδίζει την επιστημονική τους φερεγγυότητα και ελευθερία σκέψης.

Χριστοφυλοπούλου είχε μια καθαρά κομματική προσέγγιση αρκετά στερεότυπη χωρίς ιδιαίτερα καινοτομία. Δεν αναγνώρισε τα λάθη του Σημίτη και προγενέστερα. Ούτε λέξη έκανε για τις διαστρεβλώσεις που δημιουργήθηκε από την είσοδο της Ελλάδος στο Ευρώ χωρίς τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις τότε και τα δομικά προβλήματα με το Σύμφωνο Σταθερότητας μετέπειτα που δεν συμπορευτούν με δημιουργική λογιστική. Ο τρόπος που περίγραψε την πολιτική της ΝΔ δεν ήταν αντικειμενική και τα λόγια της είχε με περίεργη ομοιότητα με τη γλώσσα της ΝΔ το 2004. Το κάθε κόμμα εκβιάζει το ψηφοφόρο από το φόβο ότι το αντίπαλο κόμμα θα κατέχει την εξουσία και θα κάνει καταχρήσεις…..

Δημόσιο-οικονονική κρίση σε απλά λόγια σημαίνει ότι το δημόσιο απαιτεί πόρους πέραν από τις δυνατότητες της αντίστοιχης χώρας να στηρίξει. Σήμερα είναι η μόδα για τους πολιτικούς να προσφέρουν λύσεις στην κρίση με αυξημένες παροχές με την δικαιολογία του stimulus κυρίως για πολιτική σκοπιμότητα με δανειακά λεφτά. Η Ελλάδα είναι υπερχρεωμένη ήδη, το spread που πληρώνει έχει γίνει ακριβότερο από άλλες χώρες όπως ήταν το πρόβλημα πριν εισόδου στο Ευρώ, και έχει ελλείμματα πολύ πάνω από το επιτρεπτό όριο της 3%. Η Ελληνική οικονομία δεν είναι ανταγωνιστική για παρά πολλούς λόγους να προσελκύσει ξένες επενδύσεις, ιδιαίτερα για παραγωγή και έτσι η φορολογική βάση πάσχει. Υπάρχει την παλαιά φενάκη των κοινοτικών επενδύσεων, αλλά λιγοστεύουν και η έννοια των προγραμμάτων αυτών ήταν να βοηθήσει τις μεσογειακές χώρες να αποκτήσουν την υποδομή να γίνουν ανταγωνιστικές ώστε να σταθούν στα πόδια τους και να παράγουν – πράγμα δεν έγινε αποτελεσματικά στην Ελλάδα.

Όσον αφορά η φορολογική πολιτική, η παλαιά φενάκη είναι να κυνηγούμε τους κλέφτες και να trust με προοδευτικές συντελεστές για βοηθήσουμε τους φτωχούς – το παραμύθι του Robin Hood. Στην πραγματικότητα οι φόροι στην Ελλάδα είναι στα όρια της κοινωνικής αντοχής. Εξ’ αρχής το να ζητάς ένα πολύ μικρό ποσοστό του πληθυσμού να συντηρεί όλους τους άλλους είναι πολιτικά επισφαλές και αντιπαραγωγικό για ιδιωτική επένδυση και επιχειρηματικότητα Επιπλέον μια φορολογική βάση που αποτελείται από εισοδηματίες, τραστ, funds είναι παρά πολύ ασταθής εκ’ φύσης. Η Χριστοφυλοπούλου δεν είπε λέξη για διεύρυνση της φορολογικής βάσης που απαιτεί ακριβώς το αντίθετο – περισσότερη ελεύθερη ιδιωτική επένδυση και επιχειρηματικότητα και λιγότερο βαθύ δημόσιο. Πολλές αντιφάσεις και μισό-λόγια….

Όπως έγραψε ο Παπαχελάς:

Eνα ερώτημα που συζητιέται ευρέως αυτή την εποχή είναι το ποιο ΠΑΣΟΚ θα κυβερνήσει αν ο κ. Παπανδρέου κερδίσει τις εκλογές. Είναι ένα ερώτημα που βασανίζει πολλούς ψηφοφόρους του μεσαίου χώρου, οι οποίοι έχουν ψηφίσει Σημίτη αλλά και Καραμανλή και οι οποίοι τώρα «ψάχνονται». Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης εκφράζει και τα δύο κομμάτια του ΠΑΣΟΚ, και το παλιό «ανδρεϊκό» βαθύ ΠΑΣΟΚ και το μεταμοντέρνο.

Ο κ. Παπανδρέου ενδέχεται να αναλάβει την ηγεσία της χώρας σε μια περίοδο όπου δεν σηκώνει άλλη αναβολή στη λήψη γενναίων αποφάσεων για το εργασιακό, το ασφαλιστικό, τη φοροδιαφυγή, την ανασυγκρότηση του κράτους. Τα ένστικτά του θα τον ήθελαν να οργώνει την Ελλάδα και να ακούει για μήνες κάθε ομάδα και παραγωγική τάξη πριν πάρει τις αποφάσεις του. Αυτό όμως δεν γίνεται στις σημερινές συνθήκες, θα ήταν σαν τον καπετάνιο του «Σαμίνα» να ζητά να πάει σε σεμινάριο ασφαλούς πλοήγησης των ΛΟΥΝΤΣ λίγο πριν πέσει στις Πόρτες.

Τα ερωτήματα για την επόμενη μέρα είναι πολλά: θα βασισθεί ο κ. Παπανδρέου σε ανθρώπους που θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα και να προχωρήσουν τον εκσυγχρονισμό της χώρας ή θα ακούσει όσους υπερασπίζονται το στάτους κβο;

Δεν νομίζω ότι η ΕΕ θα δείξει πλέον μεγάλη ανοχή στην Ελλάδα. Εάν η χώρα δεν μπορεί να βγάλει πέρα στα δημόσιο-οικονομικά θα τους προτείνει προσφυγή στο ΔΝΤ. Η κλασσική λύση είναι μια γερή υποτίμηση, επαναδιαπραγμάτευση των δημόσιων χρεών και πάταξη της διαφθοράς. Και έχουμε σοβαρότητα θεσμικά προβλήματα.

Δεν βλέπω τον ΓΑΠ να είναι ένας μεταρρυθμιστής και να έχει την απαραίτητη κοινωνική και πολιτική στήριξη για τέτοιο έργο. Σίγουρα η στυγνή του κομματική γλώσσα δεν προετοιμάζει τον κόσμο για κάτι τέτοιο…. Η Χριστοφυλοπούλου δεν βοηθαεί.

Για να προσθέσω ότι η Χριστοφυλοπούλου έκανε μια πολύ ανησυχητική αναφορά στα ελληνοτουρκικά για συνέχεια της αποτυχημένης πολιτικής Σημίτη-Παπανδρέου για Τουρκική ένταξη στη ΕΕ κλπ., κάτι που η ΝΔ συνέχισε αλλά με φειδώ. Οι Κύπριοι πιέζονται για παραχωρήσεις καθώς είναι εξαναγκασμένοι λόγω ΕΕ να φιλοξενούν μεγάλους αριθμούς Τουρκοκυπρίους. Φοβούνται πολύ τον Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...