Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2009

Ακόμα ένα αρχαίο ελληνικό κείμενο κρυβόταν σε μεσαιωνικό προσευχητάρι

Απίθανα ευρήματα
Ακόμα ένα αρχαίο ελληνικό κείμενο κρυβόταν σε μεσαιωνικό προσευχητάρι

Associated Press
Χαμένα για αιώνες, πολύτιμα αρχαία κείμενα έρχονται και πάλι στο φως
Λονδίνο


Ένα μεσαιωνικό βιβλίο προσευχών, μέσα στο οποίο είχαν ανακαλυφθεί «κρυμμένα» έργα του Αρχιμήδη και του Αθηναίου πολιτικού Υπερίδη, αποκαλύπτεται τώρα ότι περιέχει ακόμα ένα αρχαίο κείμενο, το οποίο αφορά το έργο του Αριστοτέλη.

Οι ερευνητές διάβασαν το κείμενο χρησιμοποιώντας προηγμένες τεχνικές απεικόνισης και δηλώνουν ότι έμειναν «άφωνοι» από την ανακάλυψη.


Το προσευχητάρι του 13ου αιώνα αποδίδεται στον Ιωάννη Μύρωνα, μοναχό στα Ιεροσόλυμα. Αντί να χρησιμοποιήσει νέα περγαμηνή, ο μοναχός «ανακύκλωσε» παλαιότερες παλίμψηστες περγαμηνές ξύνοντας το αρχαίο κείμενο και κόβοντας τα κομμάτια δέρματος στη μέση.

Το βιβλίο είναι πλέον γνωστό ως το Παλίμψηστο του Αρχιμήδη, καθώς το 1906 μελετητές ανακάλυψαν κρυμμένα κάτω από τις προσευχές άγνωστα μέχρι τότε έργα του μεγάλου Έλληνα μαθηματικού.

Έρευνες που ξεκίνησαν το 2002 επέτρεψαν την αποκρυπτογράφηση του κειμένου και, προς μεγάλη έκπληξη των ερευνητών, αποκάλυψαν και ένα ακόμα κρυμμένο κείμενο, το μοναδικό σωζόμενο χειρόγραφο του Αθηναίου πολιτικού Υπερίδη, που έζησε τον 4ο π.Χ. αιώνα.

Διεθνής ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον Ουίλιαμ Νόελ, επιμελητή χειρογράφων στο αμερικανικό Walters Art Museum, ανακάλυψε τώρα ένα τρίτο κείμενο, ερμηνευτικές σημειώσεις που αφορούν την πραγματεία Κατηγορίαι του Αριστοτέλη και χρονολογούνται στον 3ο ή 2ο π.Χ. αιώνα.

«Χρησιμοποιήσαμε μια τεχνική που ονομάζεται πολυφασματική απεικόνιση» εξηγεί στο BBC ο Ρότζερ Ίστον, καθηγητής Επιστήμης Απεικόνισης στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Ρόσεστερ στις ΗΠΑ. Η μέθοδος περιλαμβάνει τη φωτογράφηση της παλίμψηστης περγαμηνής σε διάφορα μήκη κύματος.

«Αν και δεν μπορώ να διαβάσω αρχαία ελληνικά, και μόνο το γεγονός ότι έβλεπα τις λέξεις με έκανε να ανατριχιάσω», σχολιάζει ο Δρ Ίστον.

Οι Κατηγορίαι του Αριστοτέλη αποτέλεσαν το θεμέλιο πάνω στο οποίο αναπτύχθηκε η μελέτη της Λογικής στο Δυτικό κόσμο, επισημαίνουν οι επιστήμονες.

«'Έχω μείνει άφωνος από το περιεχόμενο αυτού του βιβλίου», δηλώνει ο Ουίλιαμ Νόελ.

Οι ερευνητές σκοπεύουν να δημοσιεύσουν σύντομα το πλήρες κείμενο των ερμηνευτικών σημειώσεων, ενώ ο Δρ Νόελ και ο συνεργάτης του Ρέβιελ Νετζ του Πανεπιστημίου Στάνφορντ πρόκειται να εκδώσουν βιβλίο για το Παλίμψηστο.

Η ανακάλυψη παρουσιάζεται την Πέμπτη στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας.

news.in.gr


Πολιτισμός: Περισσότερες ειδήσεις

Η Άνοδος της Ισλαμικής Διακυβέρνησης και Νέο-Οθωμανισμού στην Τουρκία

Όλες οι μουσουλμανικές χώρες, ιδίως εκείνες της Μέσης Ανατολής, έχουν μεγάλα θεσμικά προβλήματα με τη δημοκρατία και την πολυμορφία θρησκείας και πολιτισμού. Οι περισσότερες χώρες είναι δικτατορίες σε ένα ή τον άλλο τρόπο και κανένα από αυτά δεν μπορεί να ενέχει με ανοχή άλλων θρησκειών, εκτός από την καταπίεση και Dhimmi δίκαιο.

Η Τουρκία είναι διάσημη για την επανάσταση του Κεμάλ, η οποία ήταν η τελευταία των βίαιων ανατροπών μετά τη λήξη του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου. Μετά την εθνοκάθαρση της Τουρκίας των χριστιανικών εθνοτήτων και την κατάκτηση των μουσουλμανικών φατριών, Κεμάλ προχώρησε σε διάφορες μεταρρυθμίσεις. Αντίγραψε τη Δύση, διαχωρίζοντας θρησκεία (δηλαδή το Ισλάμ) από το κράτος. Αυτή ήταν μια θετική εξέλιξη, η οποία κάνει (ή μάλλον έκανε πριν thn άνοδο των Ισλαμιστών) την Τουρκία κάπως μοναδική ως μια μουσουλμανική χώρα. Επίσης, ο Κεμάλ δημιούργησε ότι φαίνεται στην επιφάνεια ως κοινοβουλευτική δημοκρατία, αλλά είναι στην πραγματικότητα αυταρχική, όπου οι πολιτικοί ηγέτες έχουν σχεδόν απόλυτη εξουσία. Αργότερα τα χρόνια 1980 με τα στρατιωτικά πραξικοπήματα, το σύστημα αυτό εξελίχθηκε έτσι ώστε οι Ένοπλες Δυνάμεις έγιναν ένα θεσμικό αντίβαρο ως «θεματοφύλακες» του κεμαλισμού στο πολιτικό κατεστημένο.

Ξεκινώ με αυτή τη σύντομη εισαγωγή για να βάλει τα πράγματα στο πλαίσιο. Η Δύση έχει μια εσφαλμένη αντίληψη της Τουρκίας, θεωρώντας την ως μια δημοκρατία, ενώ στην ουσία δεν είναι «δημοκρατική» σε οποιαδήποτε δυτική έννοια. Αν και η Τουρκία είναι μια πολυεθνική και πολυπολιτισμική κοινωνία, τα προβλήματα της πολυμορφίας αντιμετωπίζονται από εξαναγκασμό και βία. Οι μην- Τουρκικές εθνικές ομάδες αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Όμως, δεδομένου ότι η Τουρκία είναι μια μουσουλμανική χώρα και οι Δυτικοί αισθάνονται ενοχή για το αποικιακό παρελθόν τους, έχουν αναπτυχθεί δύο μέτρα και σταθμά, όπου το «πολιτικά ορθό», τους εμποδίζει να τους κρίνουμε με τα ίδια κριτήρια που θα έκριναν μια δυτική χώρα.

Επί του παρόντος, η Τουρκία έχει μία Ισλαμική κυβέρνηση. Το τουρκικό κατεστημένο αγωνίστηκε για πολλά χρόνια τους ισλαμιστές, προσπαθώντας να διατηρήσουν ένα κοσμικό κράτος. Οι Ισλαμιστές είχαν πάντα στενούς δεσμούς με το θεοκρατικό καθεστώς στο Ιράν των μουλάδων. Οι Ισλαμιστές πήραν την εξουσία, επειδή οι κεμαλικοί δημιούργησαν ένα νέο χειραγωγό εκλογικό νόμο που κατέληξε μπούμερανγκ. Η Δύση ερμηνεύουν την Ισλαμική διακυβέρνηση ως μια κίνηση προς την κατεύθυνση του εκδημοκρατισμού, αν και ο εκλογικός νόμος στην πραγματικότητα δεν είναι δημοκρατική και είναι αμφίβολο σήμερα κατά πόσο η κυριαρχία του AK Partisi (AKP) αποτελεί πραγματικά τη βούληση του Τουρκικού λαού.

Τέλος πάντων, μόλις εκλεγεί, το ΑΚΡ επιάσε την προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) ως μέσο για την εδραίωση του ελέγχου τους από τη χώρα πάνω από το κεμαλικό κατεστημένο. Αντίθετα, η Δύση πίεζε για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, πιστεύοντας ότι αυτό θα δέσμευσε την Τουρκία ως μια μουσουλμανική χώρα με τη Δύση. Η γραφειοκρατία Βρυξελλών ήλπιζε ότι η Τουρκία θα αποδειχθεί για νέο τους Ελντοράντο για επέκταση των επιχειρήσεων. Η ΕΕ είχε μια πολύ επιθετική επέκταση στην Ανατολική Ευρώπη για τους ίδιους λόγους της οικονομικής ανάπτυξης και νέων αγορών, καθώς και φτηνή εργασία.

Για τους Τούρκους, η ΕΕ είναι απλά ένα παιχνίδι, οπού είναι μια win-win κατάσταση ασχέτως με το τελικό αποτέλεσμα. Είναι ήδη μέλη της Ευρωπαϊκής τελωνειακής ένωσης, ώστε δεν έχουν κανένα πρόβλημα να πουλήσει τα εγχώρια προϊόντα τους προς εξαγωγή. Μάλιστα η μεγαλύτερη τους αγορά εξαγωγών είναι η Ρωσία παρά την ΕΕ. Η Τουρκία δεν έχει εξάρτηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρόσφατα υπέγραψε τη νέα συμφωνία αγωγού με τους Ρώσους, μέσω μεσολάβηση από τους Ιταλούς. Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση Ισλαμιστών εδραίωσε την εξουσία της και έχει διαπεράσει τους κεμαλιστές.

Η Τουρκική εξωτερική πολιτική κατευθύνεται από τον Αχμέτ Δαβούτογλου. Η πιο σημαντική ακαδημαϊκή εργασία του είναι "Στρατηγικό Βάθος", η οποία τάσσεται υπέρ μιας "νέο-οθωμανικής" εξωτερικής πολιτικής που σκοπεύει να θέσει το οθωμανικό παρελθόν της Τουρκίας στην θέση που της αξίζει, από το ανάστημά ξανά του πρώην γεωπολιτικού χώρου της ως στρατηγική πρωταγωνιστή. Αν και ο ίδιος ισχυρίζεται ότι θέλει να κάνει ειρήνη με όλους τους γείτονες, στην πραγματικότητα παίρνει μια σκληρή γραμμή με την προώθηση των συμφερόντων των Μουσουλμάνων και δείχνει ελάχιστο ενδιαφέρον στις δημοκρατικές αξίες.

Η Τουρκία υποστηρίζει ανοιχτά το Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας κατά του Ισραήλ. Πρόσφατα αρνήθηκε η Τουρκία να συμμετάσχει σε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις του ΝΑΤΟ με την παρουσία του Ισραήλ, όπου έλαβε μέρος για τα τελευταία 15 χρόνια. Στη συνέχεια, ανακοίνωσε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με την Συρία. Είναι σαφείς ενδείξεις ότι οι Ισλαμιστές ελέγχουν πλέον τα υψηλότερα κλιμάκια των Τουρκικών ένοπλων δυνάμεων. Εν τω μεταξύ, οι Ισλαμιστές έχουν πατάξει τον τύπο της αντιπολίτευσης, περιορίζοντας την ελευθερία έκφρασης να εδραιώσει το καθεστώς τους.

Η νέα Αμερικάνικη διοίκηση Ομπάμα, με ελάχιστη γνώση της Τουρκίας, έπεσε στην παγίδα να προσπαθεί να τους κερδίσουν από κολακεία, ενώ οι Ρεπουλικάνοι του Μπούς ανησυχούσαν και οι Αμερικανο-Τουρκικές σχέσεις είχαν κρυώσει πολύ. Oι Τούρκοι, όπως οι Πέρσες, όμως, έχουν αυτοκρατορική νοοτροπία και τη δική τους ατζέντα. Ενδιαφέρονται μόνο να κοροϊδεύουν τους Αμερικανούς για δικούς τους σκοπούς και βρίσκουν σε μια ιδανική κατάσταση.

Η ΕΕ έχει κολλήσει σε μια πράξη εξισορρόπησης, όπου έχουν αποδεχθεί την Τουρκία ως ένα μελλοντικό μέλος, αλλά αντιμετωπίζει σημαντική αντίσταση από τα κράτη μέλη να προχωρήσει στην κοινωτική διαδικασία. Και οι δύο εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η Τουρκία κινείται προς τη δημοκρατία και ευνοούν το ΑΚΡ, κλείνοντας τα μάτια τους σε πραγματική κατεύθυνση των εκδηλώσεων. Ένα πρόσφατο παράδειγμα ήταν το «πραξικόπημα» Εργκένεκον όπου το ΑΚΡ σκηνοθέτησε μια κεμαλική συνωμοσία, συλλαμβάνοντας άτομα που δεν δικαιολογούν, κρατώντας τους για μήνες στη φυλακή, κλπ. να μηδενίσει την αντιπολίτευση. Είναι κλασικό ανατολίτικο, διπρόσωπο turnsay, όπως οι Ιρανικές εκτελέσεις διαδηλωτών ως Δυτικές «πράκτορες».

Οι πρόσφατες απειλές από το Ιράν στις ΗΠΑ σχετικά με την ένταξη της Τουρκίας στην άξονα τους με τη Συρία δεν ήταν φλυαρία. Ενώ οι Έλληνες πολιτικοί νομίζουν ανόητα να βλέπουν το δάκτυλο των ΗΠΑ πίσω από κάθε εξέλιξη στην Τουρκία, οι Τούρκοι έχουν το δικό τους πρόγραμμα, βλέποντας το πολιτικό καταστημένο στο Beltway της Ουάσιγκτον απλώς ως ηλίθιοι…..

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...