Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου 2010

Στο καλό Ιβάν, Χασάν, Οσμάν λένε οι Ελβετοί

Στο καλό Ιβάν, Χασάν, Οσμάν λένε οι Ελβετοί

Δρομοι της Αθηνας το 2010

Δρομοι της Αθηνας το 2010

Γενιά του Πολυτεχνείου… Η πιο άχρηστη γενιά Ελλήνων όλων των εποχών

ΕΑΜ Β΄ - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Η γενιά, που τα «έφαγε» όλα και χρεωκόπησε το κράτος. Η γενιά, που, για να σωθεί η ίδια, ...«πούλησε» τα παιδιά της στο ΔΝΤ.…"Ξέρεις ποιος είναι αυτός ρεεεε; Ρε...ξέρεις ποιον έσπρωξες; Ρε...ξέρεις ποιου τα στοιχεία ζήτησες για εξακρίβωση;" …φώναξε ένας "δημοκράτης" των Εξαρχείων σε κάποιον νεαρό αστυνομικό, ο οποίος τόλμησε να ελέγξει τον προκλητικό Παπαχρήστο. Ένας εμφανώς κρατικοδίαιτος και άρα επαγγελματίας "δημοκράτης" έκανε αυτό, το οποίο κάνουν συνήθως όλοι οι όμοιοί του στη μεταπολίτευση. Άσκησε το πιο δημοφιλές σπορ των "αριστερών" στην "αριστερή" μεταπολίτευση. Το σπορ της εκ του ασφαλούς "απείθειας" προς την εξουσία.

Η Ελλάδα που πέθανε...

«Ξέρεις πόσα χρήματα εξοικoνόμησα για το δημόσιο σπάζοντας τα τραστ των προμηθευτών; Πολλά! Τόσα πολλά ώστε να έχω την συνείδησή μου ήσυχη απέναντι στην πατρίδα και την οικογένειά μου υπερήφανη για μένα». Λόγια μιας άλλης εποχής που ακουγόντουσαν παράταιρα μέσα στη λάσπη και την αλλοτρίωση των πάντων τα τελευταία χρόνια. Ο Βασίλης Γκουριώτης, ένας Έλληνας μιας γενιάς που έχει σχεδόν εκλείψει, δεν ήταν αυτό που λέμε σήμερα, «επώνυμος».

Μπουτάρης=Σόρος+...

http://www.youtube.com/watch?v=aag361YYL6w&feature=share

Nigel Farage: ΠΟΙΟΙ ΣΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΕΙΣΤΕ, ΚΥΡΙΟΙ;

http://www.elnews.gr/index.php?option=com_hwdvideoshare&task=viewvideo&Itemid=27&video_id=612

Ποιοι η στόχοι μιας πιθανής ποινικοποιήσης του πατριωτισμού;

Πληθαίνουν τα δημοσιεύματα στον τύπο περί επικείμενης ενσωμάτωσης στην εγχώρια έννομη τάξη της Ευρωπαϊκής Οδηγίας COM (2008) 426 final, η οποία φέρει τον τίτλο «Οδηγία για την εφαρμογή της ίσης μεταχειρίσεις ανάμεσα σε πρόσωπα ασχέτως της θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή σεξουαλικού προσανατολισμού». Με πρόσχημα αυτή την Οδηγία διάφοροι κύκλοι μη κυβερνητικών οργανώσεων, οι οποίες τοποθετούνται στο χώρο της άκρας αριστεράς (βλ. το ούτω καλούμενο Κυπριακό Παρατηρητήριο κατά του Ρατσισμού) θέτουν απερίφραστα θέμα όπως, με όχημα την Οδηγία, τεθούν εκτός Νόμο κινήματα και οργανώσεις, τα οποία εκφέρουν εθνοκεντρικό, αντιμεταναστευτικό και αντιπολυπολιτισμικό λόγο, επισείοντας σε βάρος αυτών των κινημάτων αλλά και μεμονωμένων προσώπων την απειλή ποινικών κυρώσεων.

Επ’ αυτού θα θέλαμε να σας επιστήσουμε την προσοχή, θέτοντας σας υπ’ όψιν τα πιο κάτω:

Υπέρτατος Νόμος της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι το Σύνταγμα της χώρας, το οποίο υπερτερεί των οδηγιών και το οποίο κατοχυρώνει την ελεύθερη έκφραση των ιδεών και τον δημοκρατικό χαρακτήρα του πολιτεύματος. Ως εκ τούτου κάθε προσπάθεια να αναληφθεί ιδεολογικό κυνήγι μαγισσών με στόχο τον εξοβελισμό του αντικαθεστωτικού λόγου ή έστω του μη κυριάρχου λόγου, με πρόσχημα την οδηγία, είναι ευθέως αντισυνταγματική και παραβιάζει τα δημοκρατικά θέσμια, τα οποία συνιστούν τις βάσεις του νομικού πολιτισμού του σύγχρονου κόσμου.


Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, από μία πρώτη ανάγνωση είναι πασιφανές ότι η Οδηγία κατοχυρώνει βασικά κοινωνικά δικαιώματα των (νομίμων πάντοτε) μεταναστών και επιχειρεί να αποτρέψει τις διακρίσεις σε βάρος τους κατά την άσκηση των δικαιωμάτων αυτών, με κριτήριο τη θρησκεία, την καταγωγή και την οποιαδήποτε διαφορετικότητα τους. Σε καμία περίπτωση η Οδηγία δεν επιχειρεί να θέσει εκτός Νόμου την ιδεολογική αντίθεση στο πολυεθνικό – πολυπολιτισμικό πρότυπο, που επιχειρείται να εγκαθιδρυθεί. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο τότε το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Ευρώπης αλλά και οι περισσότερες Ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις, οι οποίες αντιτίθενται στο πολυπολιτισμικό πρότυπο (βλ. πρόσφατες δηλώσεις Μέργκελ), θα έπρεπε να είχαν τεθεί εκτός Νόμου.

Εάν, παρ’ ελπίδα, ερμηνευθεί ότι η επίμαχη Οδηγία στόχο έχει και την καταπολέμηση του λεγόμενου ρατσισμού καθώς και την ποινικοποίηση του λεγόμενου ρατσιστικού λόγου, πρέπει να γίνει σαφής οριοθέτηση του τι υπονοείται με τον όρο ρατσισμός: Ρατσισμός είναι η περιφρονητική προσέγγιση ανθρώπου ή η διάκριση ή η παρεμπόδιση απόλαυσης στοιχειωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου ή η καταπάτηση στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων με κριτήριο την καταγωγή ή το χρώμα. Στοιχειώδη δε ανθρώπινα δικαιώματα, των οποίων η καταπάτηση συνιστά ρατσισμό, θεωρούνται μόνο το δικαίωμα στη ζωή, την τιμή, τη σωματική ακεραιότητα και την οικογενειακή τιμή.

Οποιαδήποτε διασταλτική ερμηνεία του πιο πάνω όρου με στόχο την άρση κάθε διάκρισης στην εγχώρια έννομη τάξη, με βάση την εθνοτική καταγωγή ή την κρατική προέλευση, είναι εκτός πραγματικότητας και καταστρατηγεί την έννοια του ρατσισμού και την έννοια της προστασίας από ρατσιστικές διακρίσεις.

Επειδή υπό τον παρόντα συσχετισμό δυνάμεων στην εγχώρια πολιτική σκηνή δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η έννοια του ρατσισμού και της ρατσιστικής διάκρισης θα ερμηνευθεί ορθά και όχι διασταλτικά με στόχο να ποινικοποιηθεί ο εθνοκεντρικός λόγος και η αντίθεση στις κρατούσες πολιτικές επιλογές και επειδή για την προστασία από τις ρατσιστικές διακρίσεις το ήδη υπάρχον νομικό πλαίσιο είναι επαρκές, θεωρούμε περιττή την ένταξη της επίμαχης οδηγίας στην εγχώρια έννομη τάξη. Ωστόσο, λόγω του υποχρεωτικού της ένταξης της Οδηγίας στο εγχώριο δίκαιο, σας καλούμε όπως με το νομοσχέδιο που θα την ενσωματώνει, μη δώσετε διασταλτική ερμηνεία, η οποία θα ποινικοποιεί τον εθνοκεντρικό λόγο διότι σε τέτοια περίπτωση θα ανοίξει ο δρόμος για διολίσθηση σε ατραπούς ολοκληρωτισμού.

Εάν δεν εισακουσθούμε είμαστε βέβαιοι ότι οι ψηφοφόροι, οι οποίοι έχουν κρίση και οι οποίοι ήδη βιώνουν το κόστος της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης θα δώσουν την ανάλογη απάντηση δια της ψήφου τους στους Βουλευτές που θα επιλέξουν τη διασταλτική διάσταση στο περιεχόμενο του νομοσχεδίου.

Επειδή δε, απ’ ότι έχει διαφανεί από τα λεχθέντα των ακροαριστερών κύκλων, οι οποίοι επισπεύδουν τη ψήφιση του νομοσχεδίου, το Κίνημα μας αποτελεί τον πρώτο στόχο των μεθοδεύσεων τους, παρακαλούμε όπως κληθούμε να παραστούμε κατά την προπαρασκευαστική συζήτηση του νομοσχεδίου.
Πηγή:http://www.stoxos.gr/2010/11/blog-post_9211.html

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 1η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 1913 Η ΚΡΗΤΗ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΜΕ ΑΙΜΑΤΟΚΥΛΙΔΑ ΩΣ ΤΗ ΛΙΒΥΗ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΚΡΗΤΙΚΟΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΠΕΙΛΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥΣ

"Την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 1913 ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος και ο τότε πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος κατήλθαν στα Χανιά και ύψωσαν την ελληνική σημαία στο φρούριο Φιρκά, στο λιμάνι των Χανίων. Με την συμβολική αυτή πράξη επισημοποιήθηκε η Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα..."

Είχαν προηγθεί αιώνες σκληρών αγώνων και ποταμοί αίματος των Κρητών για τον ιερό αυτό σκοπό. Για την Ελευθερία που δεν σήμαινε τίποτα άλλο παρά την Ένωση με την Μητέρα Πατρίδα. Σήμερα που η προπαγάνδα της Νέας Τάξης στρέφεται και κατά της Εθνική ακεραιότητας της Κρήτης ενα πράγμα είναι σίγουρο... ΑΙΜΑΤΟΚΥΛΙΔΕΣ μέχρι την Λιβύη θα ποτίσουν την Ελληνική Μεσόγειο και θα έχουν ως πηγή τους όποιους επιχειρήσουν να βάλουν χέρι στην ελευθερία της Μεγαλονήσου μας... ΑΣ ΤΟ ΤΟΛΜΗΣΟΥΝ!

Γιαυτό εχουν λυσσάξει οι νεοταξίτες και οι υπάλληλοι τους Κρατικοί ή μη, να αφοπλίσουν τους Κρητικούς αλλά ευτυχώς μάταια...

ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ!

Όσα και αν μας πάρετε, δεν μας τα παίρνετε όλα...
γιατί στης Κρήτης τα βουνά φυτρώνουν πολυβόλα!

Προσέλαβαν security τα χωριά της Θράκης

011210-securityΜία είδηση χωρίς προηγούμενο έχει "βγεί" στο διαδίκτυο σήμερα. Σύμφωνα με αυτήν, χωριά της Θράκης και συγκεκριμένα η Ποταμιά και η Νέα Κεσσάνη, μαστιζόμενα από ένα κύμα εγκληματικότητας που οφείλεται στον μεγάλο αριθμό λαθρομεταναστών που ζουν σε αυτά, αναγκάστηκαν να προσλάβουν εταιρεία security, η οποία θα κάνει περιοπλίες στα χωριά και θα "ελέγχει' για να προλαμβάνει τις διάφορες πράξεις.
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ντόπιοι αρκετά. Δεν περιορίζονται μόνο στο φαινόμενο των κλοπών μέρους της αγροτικής παραγωγής, αλλά υπήρξαν και πολλά κρούσματα κλοπών στα σπίτια των κατοίκων. Σύμφωνα με το ιστολόγιο kostasxan.blogspot.com sε πολλές περιπτώσεις οι κλοπές σε σπίτια γινόντουσαν ενώ οι κάτοικοι βρισκόντουσαν μέσα σε αυτά, αλλά με την μέθοδο της απασχόλησης (ομαδική εργασία, άρα διαπιστώνουμε οργανωμένες ομάδες - συμμορίες) άδειαζαν τα σπίτια των θυμάτων τους... Τα θύματα αυτά, μάλιστα, τις περισσότερες φορές ήταν χήρες γυναίκες προχωρημένης ηλικίας που έμεναν μόνες και πιθανότατα είχαν στοχευθεί ως... θύματα.
Φυσικά προστασία από την αστυνομία δεν υπάρχει και έτσι οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να λάβουν αυτό το μέτρο, πριν προχωρήσουν σε πιο... ακραία.
Αυτό που προκύπτει πάντως και από αυτή την ιστορία, είναι ότι οι κάτοικοι διαφόρων περιοχών του ελληνικού κράτους, νοιώθουν εγκαταλελειμμένοι και απροστάτευτοι από το κράτος. Όπως ακριβώς οι κάτοικοι του Αγίου Παντελεήμονα, της Πλατείας Αττικής, Βικτωρίας, Βάθη και ούτω καθ' εξής. Και επιλέγουν να δώσουν λύση στα προβλήματά τους με τον δικό τους τρόπο. Αυτό δείχνει ότι ακόμη υπάρχει ελπίδα στην χώρα

Το φίλτρο της αιώνιας νεότητας είναι εδώ!

Μία από τις πόρτες που οδηγούν στην αιώνια νεότητα κατάφεραν να ξεκλειδώσουν αµερικανοί επιστήµονες. Ανακάλυψαν ένα φάρµακο που επενεργεί στα κύτταρα και µόλις το χορήγησαν σε γηρασµένα ποντίκια είδαν µε µεγάλη έκπληξη ότι τα σηµάδια του χρόνου άρχισαν σιγά σιγά να σβήνουν από το σώµα τους
Το φάρµακο µετο οποίο οιεπιστήµονες αντέστρεψαν τον ρυθµό της γήρανσης στα ποντίκια και που δίνει ελπίδεςγια αιώνια νιότη ήταν ηχηµική ουσία 4-ΟΗΤ, η οποία µπορούσε να επανενεργοποιήσει το ένζυµο τελοµεράσητων κυττάρων. Τοένζυµο αυτό έχει την ιδιότητα να καθορίζει το µήκος των χρωµοσωµάτων των κυττάρων και συγκεκριµένα των τµηµάτων εκείνων που βρίσκονται στην άκρη τους και λέγονται τελοµερή. Τα τελοµερή (που εµπλέκονται σχεδόν σε κάθε έρευνα που σχετίζεται µε τη µακροζωία) διαδραµατίζουν καθοριστικό ρόλο στη γήρανση τωνανθρώπων αλλά και των ζώων. Ολόγος που συµβαίνει αυτό είναι ότι τατελοµερή συνιστούν επί της ουσίας τµήµα του DNA που πολλαπλασιάζεται και έτσι κάθε φορά που ένακύτταρο αναγεννάται(δηλαδή πολλαπλασιάζεται) τα τελοµερή στις άκρες των χρωµοσωµάτων µικραίνουν.Και όταν µικρύνουν αρκετά,τότε ο πολλαπλασιασµός των κυττάρων σταµατά και επέρχεταιο θάνατός τους.

Οµως στοεργαστήριοτου δροςΡόναλντ Ντε Πίνο, που είναιγενετιστήςστο Ινστιτούτο γιατον Καρκίνο Dana - Farber της Ιατρικής Σχολήςτου Πανεπιστηµίου Χάρβαρντ, ο ίδιος µαζί µετους συναδέλφουςτου κατάφεραν να δώσουντο φιλί τηςζωής στα τελοµερή, ενεργοποιώντας το «µαγικό» ένζυµο τελοµεράσηµε τη χηµική ουσία που αναφέραµε.

Αναγέννηση
Μόλις αυτό συνέβη, ο οργανισµός τωνγηρασµένων ποντικιών στα οποία δοκιµάστηκε το φάρµακο άρχισε να αλλάζει όψη.Τα εκφυλισµένακύτταρα τωνµικρών ζώων άρχισαν να αναγεννιούνται. Τα όργανά τους, όπωςη σπλήνα, το συκώτι, τα έντερα,άρχισαν να αποκτούν τη νεανική τους σφριγηλότητα. Επίσης απέκτησαν πάλι τη γονιµότητά που τους είχε στερήσει ο χρόνος.

Εποµένως, αν το φάρµακο αυτό λειτούργησε στα ποντίκια ως ελιξίριο νεότητας, προσδίδοντας µέσα σε έναν µήνα τη χαµένη τους νιότη, γιατί να µην µπορεί να κάνει το ίδιο θαύµα και στους ανθρώπους;

«Η γήρανση στους ανθρώπους προκαλείται από έναν µηχανισµό πουεπιφέρει πολλαπλέςεπιπτώσεις σεδιάφορα όργανα,όπως στον εγκέφαλο (νευροεκφυλισµός, άνοια), τοκαρδιαγγειακόσύστηµα (καρδιακή ανεπάρκεια, φραγµένες αρτηρίες),τον µεταβολισµό (παραγωγή ενέργειας, µεταβολισµός) και αλλού», λέει στα «ΝΕΑ» ο δρ Ρόναλντ Ντε Πίνο, επικεφαλής της έρευνας που δηµοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της επιθεώρησης «Nature».

«Στην έρευνά µας χρησιµοποιήσαµε γενετικάτροποποιηµένα ποντίκια, τα οποίαδεν είχαν τοένζυµο τελοµεράση και ήταν γηρασµένα µε εµφανή στονοργανισµό τους τα σηµάδια των ασθενειών πουσυνδέονται µετα γηρατειά, όπως η οστεοπόρωση, ο διαβήτης, ο νευροεκφυλισµός. Στην περίπτωση των ποντικιών, ενεργοποιήσαµε την τελοµεράση στα κύτταρα όλων των ιστών τους µε αποτέλεσµα όχι µόνο να βάλουµε φρένο στη γήρανση αλλά και να την αντιστρέψουµε. Οµως αν ήταννα εφαρµόσουµε την ίδιαθεραπεία στον άνθρωπο, επιλέγοντας να αναγεννήσουµε τα κύτταρα ενός µόνο οργάνου,θα επικεντρώναµε την προσοχή µας στον εγκέφαλο ο οποίος πλήττεται περισσότερο από τη γήρανση όσο µεγαλώνει η ηλικία ενός ανθρώπου», προσθέτει.

Στο εργαστήριο του δρος Ρόναλντ Ντε Πίνο, τα ποντίκια που δέχτηκαν το φάρµακο πουενεργοποίησε τηντελοµεράση δενπαρουσίασαν µόνο ένα νεανικότερο σώµα αλλά και έναν πιο... σπιρτόζικο εγκέφαλο. Συγκριτικά µε τα ποντίκια στα οποία δεν χορηγήθηκε το φάρµακο, εκείνα που ήπιαν το... δυναµωτικό εµφάνισαν µεγαλύτερους εγκεφάλους και προγονικά κύτταρα τα οποία παρήγαγαν καινούργιους νευρώνες και εγκεφαλικά κύτταρα, ώστε το µυαλό να αρχίσει να δουλεύει ξανά.

«Αυτή η εξέλιξη µας κάνει να πιστεύουµε ότιυπάρχει σηµείο γυρισµού για όλες τις ασθένειες που σχετίζονται µε τηγήρανση», αναφέρει ο δρ Ρόναλντ Ντε Πίνο. Οµως ακόµη κι αν αποδειχτεί ότι το συγκεκριµένοένζυµο µπορεί νααναγεννά τα κύτταρα, ποιοςεγγυάται ότι αυτή η νεότητα δεν θα είναι πρόσκαιρη και πως θα διαρκεί για πολλά χρόνια;

Ο αµερικανόςειδικός λέειστα «ΝΕΑ»ότι η τεχνική αυτή θα µπορείνα λειτουργεί όπως το ντεπόζιτοβενζίνης ενός αυτοκινήτου. «Ητελοµεράση θαεµποδίζει θα µικρύνουν τατελοµερή σταχρωµοσώµατα µεαποτέλεσµα τα κύτταρα να συνεχίζουν να αναγεννιούνται µέσω του πολλαπλασιασµού τους. Τα τελοµερή θα φθείρονται µε την πάροδο του χρόνου και όταναυτό συµβαίνειθα επανεργοποιείται η τελοµεράση για να αρχίσει ένας καινούργιος κύκλος».

ΣΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ

Τα όργανα των ποντικιών, όπως η σπλήνα, το συκώτι, τα έντερα, άρχισαν να αποκτούν τη νεανική τους σφριγηλότητα


Πιθανός κίνδυνος για καρκίνο, λένε οι επιφυλακτικοί

ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ όµως τηρούν επιφυλακτική στάση απέναντι στα οφέλη από την επανενεργοποίηση της τελοµεράσης, επισηµαίνοντας τον κίνδυνο πρόκλησης καρκίνου στα κύτταρα. Από έρευνες που έχουν γίνει, έχει παρατηρηθεί ότι σε ορισµένες περιπτώσεις το συγκεκριµένο ένζυµο µεταλλάσσεται σε καρκίνο ή ότι επισπεύδει την αύξηση του µεγέθους των ήδη υπαρχόντων όγκων. Ο δρ Ρόναλντ Ντε Πίνο πιστεύει ότι η τελοµεράση θα πρέπει λογικά να εµποδίζει τα υγιή κύτταρα να µετεξελιχθούν σε καρκινικά, προστατεύοντας το DNA τους από κάποια βλάβη.

Ο Ντέιβιντ Σίνκλερ, που είναι µοριακός βιολόγος στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστηµίου Χάρβαρντ στη Βοστώνη, συµφωνεί µαζί του, ότι η επανενεργοποίηση της τελοµεράσης ενδεχοµένως να εµποδίζει την εµφάνιση καρκίνων.

Και προσθέτει ότι «αν η θεραπεία µπορεί να γίνεται µε ασφαλή τρόπο, τότε ίσως επιφέρει επανάσταση στην αποκατάσταση της λειτουργίας οργάνων που έχουν εκφυλιστεί σε ηλικιωµένους ανθρώπους, όπως επίσης και στην ίαση ασθενειών που είναι συνώνυµες των γηρατειών».

Οµως ο Ντέιβιντ Χάρισον, που ερευνά την ανθρώπινη γήρανση στο Εργαστήριο Jackson, στο Μπαρ Χάρµπορ στο Μέιν των ΗΠΑ, τονίζει ότι «το να επιχειρήσει κανείς να επέµβει στο µήκος των τελοµερών των χρωµοσωµάτων µπορεί να αποδειχτεί ιδιαίτερα επικίνδυνο, εκτός κι αν είναι 100% σίγουρος ότι δεν πρόκειται να προκαλέσει καρκίνο».

Ο ίδιος επιστήµονας θεωρεί ότι το πείραµα που έγινε στο Χάρβαρντ στηρίχθηκε σε ποντίκια στα οποία είχε προκληθεί τεχνητή γήρανση και ότι οι επιστήµονες δεν µελέτησαν την ανθρώπινη γήρανση που είναι αρκετά διαφορετική. Στο ίδιο πνεύµα, ο Τοµ Κίρκγουντ, που είναι διευθυντής του Ινστιτούτου Γήρανσης και Υγείας του Πανεπιστηµίου Νιούκαστλ στην Αγγλία, λέει ότι «η φθορά των τελοµερών δεν αποτελεί µετά βεβαιότητος τη µόνη ή έστω την κυρίαρχη αιτία της γήρανσης στους ανθρώπους».
Πηγή:http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4606767

Πυροβολισμοί από τουρκικό φυλάκιο σε ψαράδες

Δύο Eλληνοκύπριοι ψαράδες δέχτηκαν πυροβολισμούς, προφανώς για εκφοβισμό, από τουρκικό φυλάκιο, όταν αργά χθες το απόγευμα έριχναν παραγάδια στη θαλάσσια περιοχή κοντά στον θύλακα των Κοκκίνων.

Οι ψαράδες αποχώρησαν και κατάγγειλαν το επεισόδιο στην Κυπριακή Αστυνομία, η οποία ενημέρωσε την Ειρηνευτική Δύναμη του ΟΗΕ.

Σήμερα το πρωί οι δύο ψαράδες επανήλθαν στην περιοχή και χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα μάζεψαν τα παραγάδια τους.

Πηγή:http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_01/12/2010_366985

Συμπτώσεις: Σε Ελλάδα και Ιρλανδία τα μεγαλύτερα ανεξερεύνητα ενεργειακά πεδία της Ευρώπης

Πόσο σύμπτωση μπορεί να είναι το γεγονός ότι οι δύο χώρες για τις οποίες υπάρχουν ισχυρότατες ενδείξεις ότι κρύβουν τα μεγαλύτερα μη αξιοποιημένα ενεργειακά κοιτάσματα στην Ευρώπη στην Ελλάδα και στην Ιρλανδία, ξαφνικά τέθηκαν υπό καθεστώς διεθνούς οικονομικής κατοχής; Το defencenet.gr αποκαλύπτει κάτι που ελάχιστοι γνωρίζουν: Η Ιρλανδία μία χώρα των 4,5 εκατ ανθρώπων έχει ένα τεράστιο χρέος που κινδυνεύει να τινάξει την οικονομία της χώρας στον αέρα αλλά την ίδια στιγμή και σε χρόνο ανύποπτο, (16 Ιουνίου 2010) ο υπουργός Επικρατείας της Ιρλανδίας Conor Lenihan ανακοίνωνε την ύπαρξη 10 δισ. βαρελιών πετρελαίου και φυσικού αερίου στη χώρα στα νερά της Ιρλανδίας.

Η κίνηση αυτή με τον τίτλο «2011 Atlantic Margin Licensing Round» θα ανοίξει για δύο χρόνια το δρόμο σε εταιρείες που επιθυμούν την διεξαγωγή ερευνών στα νερά της Ιρλανδίας όπου σύμφωνα με εκτιμήσεις υπάρχουν τα ενεργειακά αποθέματα που υπάρχουν στις περιοχές αυτές αντιστοιχούν σε 10 δισ. βαρέλια πετρελαίου (πετρέλαιο κσι φυσικό αέριο).
Πηγή:http://www.defencenet.gr/defence/index2.php?option=com_content&task=view&id=15812

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην ιστοσελίδα του ιρλανδικού υπουργείου Επικοινωνιών, Ενέργειας και Φυσικών Πόρων «Yet, it is estimated that the area is likely to be rich in petroleum reserves. There are potential reserves of 10 billion barrels of oil equivalent (oil or gas) in the Irish Atlantic Margin».

Συμπληρώνοντας ο υπουργός δήλωσε ότι αναμένει αρκετές και αξιόλογες αιτήσεις για έρευνα όταν ο διαγωγνισμός αυτός λήξει στις 31 Μαίου του 2011. (Minister Lenihan said “I believe that offering Licensing Options, on the basis I have outlined, will attract an increased interest in exploration offshore Ireland and I look forward to the receipt of a good number of quality applications when the Round closes on the 31st of May of next year”). (http://www.dcenr.gov.ie/Natural/Petroleum+Affairs+Division/2011+Atlantic+Margin+Licensing+Round.htm)

Τώρα πώς γίνεται τόσο η Ελλάδα όσο και η Ιρλανδία που από τα υπάρχοντα στοιχεία φαίνονται να έχουν τεράστιους ανεκμετάλλευτους ενεργειακούς πόρους να αντιμετωπίζουν είτε το φάσμα της χρεοκοπίας είτε του δανεισμού με την υποθήκευση των περιουσιακών τους στοιχείων ως κράτη είναι ένα καλό ερώτημα. Πάντως τυχαίο μάλλον δύσκολο φαίνεται να είναι.

Δείτε εδώ χάρτη της ιρλανδικής κυβέρνησης στον οποίο αποτυπώνονται οι θαλασσιες περιοχές στην Atlantic Margin προκειμένου οι ενδιαφερόμενοι να πραγματοποιήσουν ερευνα για πιθανούς ενεργειακούς πόρους.

ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΕΦΗΒΕΙΑΣ


Φτου κι΄απ την αρχή,
Ο Αρχαίος κόσμος είναι σύμμαχος στον αγώνα του διαφωτισμού του έθνους.
Με μια προϋπόθεση.
ότι αντλώ από αυτόν τις αλήθειες που ζωογονούν το σήμερα,
ότι είμαι απαγκιστρωμένη από τις αρχαιολογικές προλήψεις και τις πατριδοκαπηλικές χίμαιρες και όλα αυτά, που με απομακρύνουν από τη γνώση της ιστορικής εξέλιξης, καθώς μεταξύ Αρχαιότητας και Βυζαντινής εποχής, εκτείνεται περίοδος επέκεινα 1100 ετών. Αν λάβουμε ως χρονικό όριο την εποχή του Μ. Κωνσταντίνου (324 - 337) είναι δύσκολο να υπάρξει σύγκριση.
Σύμφωνα με τον καθηγητή κ. Αθαν. Κομίνη, η αρχαία ελληνική λογοτεχνία ομοιάζει με ορεινήν περιοχήν ιδιαζόντως ποικίλην, με κλιτής επιβλητικάς και βράχους γιγαντιαίους, ορίζοντας χωρίς πέρας, χειμάρρους ορμητικούς, λίμνας με καταπληκτικόν πράσινον και λειμώνας ανθισμένους.
Η Βυζαντινή Λογοτεχνία τουναντίον ομοιάζει με πεδιάδα ευρείαν και ομοιόμορφον, διακοπτομένην κατ΄αραιά διαστήματα υπό χαμογελώντων λόφων και ενίοτε υπό ορέων με πελώρια δένδρα και πυκνάς σκιάς, αναζωογονουμένην εδώ και εκεί από ποταμούς οι οποίοι κυλούν τα νερά των με ρυθμόν αργόν και νωθρόν και οι οποίοι τροφοδοτούνται από ορεινάς λαλεούσας πηγάς, οι οποίοι όμως ακινητοποιούνται εις τινά σημεία και ενοποιούνται εις σημεία ή χάνονται τέλος εις αφιλοξένους ερήμους.
Οι φιλόλογοι όμως ως ξεναγοί, έχουν την παρηγοριά ότι η μετάβασις από του ενός τοπίου εις το οποίο δεν γίνεται ποτέ απότομα και με αυτόν τον τρόπο δεν αιφνιδιάζονται
Η Βυζαντινή Λογοτεχνία είναι η σημαντικότερη μαρτυρία και η σπουδαιότερη έκφραση εκείνου που λέμε ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΉ ΣΥΝΈΧΕΙΑ του Ελληνισμού από το τέλος του αρχαίου κόσμου μέχρι την ανατολή της Νεώτερης Ελλάδας.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η σπουδαιότητα της Βυζαντινής Λογοτεχνίας έγκειται στη στενότατη σχέση με την αρχαία γλώσσα και λογοτεχνία της οποίας την κατανόηση και ερμηνεία οι βυζαντινοί λόγιοι και πολυίστορες προσέφεραν πολλά και σημαντικά στοιχεία.

Κατόπιν η άλωση της Πόλης μετέβαλε οριστικά τη ροή της ελληνικής ιστορίας. Το 1453 είναι το επίσημο όριο με το οποίο τελειώνει ο Μεσαίωνας και ξεκινά η Αναγέννηση.

Άννη Κόλλια
-------------------------------------------------------------------------------------------------



ΩΡΑ ΓΙΑ ΓΕΛΙΟ...Το Πεντάγωνο παραδέχεται πως δεν υπάρχει εγγύηση, ότι στο εξής, δεν θα υπάρξουν διαρροές, παρά τα νέα μέτρα ασφαλείας που ελήφθησαν

ΩΡΑ ΓΙΑ ΓΕΛΙΟ...Το Πεντάγωνο παραδέχεται πως δεν υπάρχει εγγύηση, ότι στο εξής, δεν θα υπάρξουν διαρροές, παρά τα νέα μέτρα ασφαλείας που ελήφθησαν

Turkish brutality against Kurdish children -- Turkish soldier beats a Ku...

Μια εικόνα από το μέλλον - Προσοχή: το παρακάτω κείµενο είναι επικίνδυνο!

Μια εικόνα από το μέλλον - Προσοχή: το παρακάτω κείµενο είναι επικίνδυνο!

Γ.Παπανδρέου: Ζητήθηκε συνάντηση με τον Ν.Μεντβέντεφ στο Καζακστάν

Γ.Παπανδρέου: Ζητήθηκε συνάντηση με τον Ν.Μεντβέντεφ στο Καζακστάν

Οι ΗΠΑ περίμεναν πως και πως μια κυβέρνηση Παπανδρέου

Οι ΗΠΑ περίμεναν πως και πως μια κυβέρνηση Παπανδρέου

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ: ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΦΥΠΝΙΣΗ

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ: ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΦΥΠΝΙΣΗ: "Έχω την πεποίθηση ότι τα απέραντα παθήματα που ταλανίζουν την κοινωνία μας είναι απαραίτητο να συμβούν. Πιστεύω μάλιστα ότι αποτελούν την ..."

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ: ΤΟ...ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ Η ΟΤΑΝ Η ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΣΤΟΝ...

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ: ΤΟ...ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ Η ΟΤΑΝ Η ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΣΤΟΝ...: " Του Δημήτρη Παπαγεωργίου Αυτή την εβδομάδα, δύο περιστατικά μας ανάγκασαν να επιστρέψουμε εσπευσμένα στο ζήτημα του “αντιρατσιστικού σχολ..."

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ: Η ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΓΕΕΦ ΓΙΑ ΤΟ 1974

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ: Η ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΓΕΕΦ ΓΙΑ ΤΟ 1974: "Για τα γεγονότα του 1974 υπάρχει πλούσια βιβλιογραφία. Ωστόσο, υπάρχουν πολλά σημεία που παραμένουν «σκοτεινά», παρά τις όποιες εξηγήσεις..."

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ - Ο ΔΙΓΕΝΗΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ - Ο ΔΙΓΕΝΗΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ: "Μια μονογραφία - αναδρομή στη ζωή και στη δράση του Έλληνα πολέμαρχου Κορυφαία στρατιωτική φυσιογνωμία του Έθνους μας στον 20o αιώνα, ο Γε..."

1η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1913 : Η ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ



Κατά την επανάσταση του 1821-1830 οι Κρήτες αγωνίστηκαν σκληρά, όπως και οι λοιποί Έλληνες, εν τούτοις είδαν με πόνο απερίγραπτο να μην συμπεριλαμβάνονται στα όρια του ελεύθερου κράτους, όπως αυτά καθορίστηκαν από το πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830.
Και αυτό γιατί έτσι θέλησε η ευρωπαϊκή διπλωματία και κυρίως η Αγγλία. Η αγγλική εξωτερική πολιτική δεν μπορούσε να σκεφτεί ότι κάποια στιγμή δεν ήταν εύκολο γι’ αυτήν, ή ακόμη χειρότερο, αδύνατο, να χρησιμοποιεί ο στόλος της το λιμάνι της Σούδας. Ο στόχος αυτός συνδυαζόταν με το έτερο δόγμα της ακεραιότητας της οθωμανικής αυτοκρατορίας, ως ανάχωμα στην πάγια επιδίωξη της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής, ήδη από την εποχή του Μεγάλου Πέτρου, της καθόδου δηλαδή της Ρωσίας στη ζεστή θάλασσα, το Αιγαίο...

Και δεν εναντιώθηκε μόνο το 1830 η ευρωπαϊκή διπλωματία στην ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, αλλά πάντοτε όταν οι Κρήτες επαναστατούσαν κατά της τουρκικής κυριαρχίας για τον ίδιο σκοπό. Τούτο έγινε το 1841, το 1858, στη γιγαντομαχία του 1866-1868, το 1878, το 1889. Παράλληλα η προπαγάνδα των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων προσπάθησε να καλλιεργήσει στους Κρήτες, κυρίως στους εξέχοντες, μίαν αντίληψη αυτονομίας και ανεξαρτησίας από την υπόλοιπη Ελλάδα. Αντίληψη που βρήκε ευήκοα ώτα και που δημιούργησε πολλά προβλήματα κατά την επανάσταση του 1866. Στην πλειονότητά τους όμως οι Κρήτες απέκρουσαν μια τέτοια λύση.
Την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα το κρητικό ζήτημα αποκτά οξύτητα εξαιτίας του «Ανατολικού Ζητήματος». Η Αγγλία θεωρεί την Κρήτη εκ των ων ουκ άνευ για την θαλάσσια οδό προς τις Ινδίες.
Το 1895 ξεκινά μία νέα επανάσταση, η λεγόμενη μεταπολιτευτική με επικεφαλής τον Μανούσο Κούνδουρο. Ο Κούνδουρος γνωρίζοντας τις διπλωματικές επιδιώξεις των Μεγάλων Ευρωπαϊκών Δυνάμεων θεωρούσε την αυτονομία της Κρήτης ως πρώτο βήμα για την ένωση της με την Ελλάδα.
Η ελληνική εξωτερική πολιτική ήταν αντίθετη σε κάθε αυτονομιστική κίνηση, γιατί πίστευε ότι υπήρχε ο κίνδυνος να περιέλθει η Κρήτη σε κάποια ξένη δύναμη, οπότε θα χανόταν οριστικά για την Ελλάδα.
Οι Τούρκοι προέβησαν σε σφαγές και βιαιότητες που προκάλεσαν την επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων. Τελικά επεβλήθη νέος Οργανισμός που έγινε αποδεκτός από την επαναστατική επιτροπή.Η Τουρκική διοίκηση όμως αμέσως άρχισε να υπονομεύει το νέον Οργανισμό με φόνους και βιοπραγίες.
Οι Μεγάλες Δυνάμεις από την άλλη μεριά προσπαθούν να αποτρέψουν την επέκταση των ταραχών και η ελληνική κυβέρνηση από την άλλη στέλνει πολεμικά πλοία υπό την αρχηγία του πρίγκιπα Γεωργίου για να εμποδίσουν τη μεταφορά του τουρκικού στρατού στο νησί. Την 1η Φεβρουαρίου 1987 φτάνει στην Κρήτη ο συνταγματάρχης Τιμολέων Βάσσος, ο οποίος στο όνομα του βασιλιά της Ελλάδας Γεωργίου του Α’ καταλαμβάνει την Κρήτη και κηρύσσει την Ένωσή της με την Ελλάδα.
Σκληρές μάχες διεξάγονται. Η Κρήτη και πάλι στα όπλα για την ελευθερία της. Τα πλοία των Μεγάλων Δυνάμεων χωρίς οίκτο κανονιοβολούν ανελέητα στις 7 Φεβρουαρίου 1897 το επαναστατικό στρατόπεδο που είχε οργανώσει ο Ελευθέριος Βενιζέλος στο ακρωτήρι Χανίων. Πράξη που ξεσήκωσε την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη υπέρ των Κρητών.
Το Μάρτιο του 1897 οι Ευρωπαϊκές Δυνάμεις αποβιβάζουν στη μεγαλόνησο στρατό και την καταλαμβάνουν. Στα Χανιά οι Ιταλοί στο Ρέθυμνο οι Ρώσοι στο Ηράκλειο οι Άγγλοι και στο Λασίθι οι Γάλλοι. Προτείνουν δε ως λύση την αυτονομία της Κρήτης υπό την επικυριαρχία του Σουλτάνου. Πρόταση που οι Κρήτες δεν αποδέχτηκαν καταρχήν όπως και η ελληνική κυβέρνηση.Ο ατυχής όμως για την Ελλάδα ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897 (8 Απριλίου – 8 Μαΐου) αναγκάζει την Ελλάδα να ανακαλέσει τις δυνάμεις της από την Κρήτη.
Οι Κρήτες βλέπουν και πάλι το όνειρό τους για την Ένωση να σβήνει. Μετά από τρεις συνελεύσεις – Αρμένοι Αποκορώνου, Αρχάνες και Μελιδόνι Μυλοποτάμου 16 Οκτωβρίου 1897 – αποδέχονται τη λύση της αυτονομίας που προτείνουν οι Ευρωπαίοι.
Στις 9 Δεκεμβρίου 1898 αποβιβάζεται στο νησί ο ύπατος αρμοστής των Δυνάμεων, πρίγκιπας Γεώργιος, δευτερότοκος υιός του βασιλιά Γεωργίου.Οι Κρήτες τον υποδέχονται με άκρατο ενθουσιασμό και εκλαμβάνουν την παρουσία του στο νησί ως έναν αρραβώνα για την Ένωση. Πολύ γρήγορα όμως οι ελπίδες τους διαψεύδονται. Οι Δυνάμεις ούτε για μια στιγμή δεν αφήνουν περιθώρια για μία τέτοια λύση και στην επίσημη διακοίνωσή τους στο αίτημα του πρίγκιπα για Ένωση δηλώνουν ότι αυτό είναι αδύνατο (Φεβρουάριος 1901).
Ο Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος διαφώνησε με την πολιτική που ακολουθούσε ο πρίγκιπας για να επιτευχθεί η ένωση. Ο πρίγκιπας στήριζε τις ελπίδες του στους συγγενικούς δεσμούς που είχε με τους βασιλικούς οίκους της Ευρώπης. Αντίθετα ο Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος είχε την άποψη ότι η πορεία προς την Ένωση έπρεπε να είναι σταδιακή. Είχε την απόλυτη βεβαιότητα ότι η άμεση επίτευξη της ένωσης ήταν αδύνατη, διότι γνώριζε ποιες ήταν οι μακροπρόθεσμες επιδιώξεις των δυνάμεων. Πίστευε και υποστήριζε ότι έπρεπε πρώτα να ολοκληρωθεί η αυτονομία. Να αποκτήσει η Κρήτη δικιά της πολιτοφυλακή. Να απαλλαγεί από τα ξένα στρατεύματα και να εκλέγει ο κρητικός λαός τον κυβερνήτη του.
Ο Βενιζέλος απολύθηκε από την Κρητική Κυβέρνηση (Μάρτιος 1901) και συκοφαντήθηκε στην Κρήτη και στην Ελλάδα ότι είναι ανθενωτικός και ότι επιθυμεί η Κρήτη να ανακηρυχθεί σε ηγεμονία.Η οξύτατη αυτή πολιτική κρίση οδήγησε τελικά σε ένοπλο αγώνα, στο κίνημα του Θερίσου, 10 Μαρτίου 1905.
Ο ένοπλος αγώνας κράτησε ως το Νοέμβριο του 1905. Οι Δυνάμεις χορήγησαν αμνηστία και δέχτηκαν να κατέλθει στην Κρήτη μία επιτροπή να ερευνήσει επιτόπου την κατάσταση και να προτείνει λύσεις. Η επιτροπή στις 30 Μαρτίου 1906 υποβάλλει στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις την έκθεσή της στην οποία μεταξύ των άλλων σημειώνει … το μόνο φάρμακο στην επικίνδυνη σημερινή κατάσταση είναι η ένωση της Κρήτης με το βασίλειο της Ελλάδος …
Παράλληλα αναγνωρίστηκε στο βασιλιά της Ελλάδας το δικαίωμα να προτείνει αυτός στις Δυνάμεις τον ύπατο αρμοστή.
Ύπατος αρμοστής διορίστηκε ο έμπειρος και μετριοπαθής πολιτικός Αλέξανδρος Ζαΐμης, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του το Σεπτέμβριο του 1906.
Προηγουμένως η Συντακτική Συνέλευση που προήλθε από τις εκλογές του Μαΐου 1906 είχε κηρύξεις και αυτή την Ένωση της Κρήτης.
Τον Ιούλιο του 1908 άρχισε η αποχώρηση των ξένων στρατιωτικών αγημάτων με προοπτική να ολοκληρωθεί μετά από ένα έτος. Παράλληλα είχε οργανωθεί η κρητική πολιτοφυλακή. Έτσι σιγά – σιγά το αυτόνομο καθεστώς της Κρήτης αποδεσμευόταν από τον έλεγχο των Μεγάλων Δυνάμεων, πράγμα που προοιωνιζόταν ότι ο κρητικός λαός, όταν η συγκυρία θα ήταν ευνοϊκή θα μπορούσε να επιβάλει τη θέλησή του.
Τον Ιούνιο του 1908 ξεσπά στην Μακεδονία το κίνημα των Νεοτούρκων. Ο Σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ υποχρεώθηκε να αναγνωρίσει το Τουρκικό Σύνταγμα. Οι υπόδουλοι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία λαοί πανηγύρισαν διότι πίστεψαν ότι αρχίζει γι’ αυτούς μια νέα ελπιδοφόρα περίοδος.Η Βουλγαρία έσπευσε να ανακηρύξει την ανεξαρτησία της από την τουρκική επικυριαρχία και η Αυστρία να προσαρτήσει τις επαρχίες Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Οι Κρήτες απογοητευμένοι από την παρελκυστική πολιτική των Δυνάμεων θεώρησαν την κατάσταση που δημιουργήθηκε μετά το κίνημα των Νεοτούρκων ως μία κατάλληλη ευκαιρία να κηρύξουν την Ένωση.Έτσι στις 24 Σεπτεμβρίου 1908 η Κυβέρνηση της Κρήτης εξέδωσε ψήφισμα με το οποίο κήρυξε την ένωση της Κρήτης.Παράλληλα την ίδια ημέρα έγιναν συλλαλητήρια στα Χανιά και στις άλλες κρητικές πόλεις καθώς και σε όλους τους Δήμους της Κρήτης κατά τα οποία ο λαός κηρύσσει την ανεξαρτησία της Κρήτης και την ένωσή της με την Ελλάδα.Παράλληλα την ίδια ημέρα έγιναν συλλαλητήρια στα Χανιά και στις άλλες κρητικές πόλεις καθώς και σε όλους τους Δήμους της Κρήτης κατά τα οποία ο λαός κηρύσσει την ανεξαρτησία της Κρήτης και την ένωσή της με την Ελλάδα.
Οι Νεότουρκοι όμως αντέδρασαν δυναμικά, επιθυμώντας την πρώτη διπλωματική επιτυχία τους, εκτιμώντας ότι ούτε οι Δυνάμεις επιθυμούσαν διακαώς την Ένωση. Έτσι οι Δυνάμεις στη διακοίνωσή τους προς την Τουρκία τον Ιανουάριο του 1909 υπογράμμιζαν ότι για να πραγματοποιηθεί η Ένωση απαιτείται πάντοτε η σύμφωνη γνώμη της Πύλης.
Τον Ιούλιο του 1909 φεύγει από την Κρήτη και ο τελευταίος ευρωπαίος στρατιώτης. Η ευρωπαϊκή αυτή χειρονομία, στην ουσία της συμβολική, αναπτέρωσε το ηθικό των Κρητών.
Δυστυχώς η διεθνής συγκυρία και η πλήρης αδυναμία της Ελλάδας να επιβάλει τη θέλησή της δεν ευνοούσαν την ενωτική λύση. Τον επόμενο μήνα, 4 Αυγούστου 1909, οι Δυνάμεις ζητούν από την Εκτελεστική Επιτροπή να κατεβάσει από όλα τα δημόσια κτίρια την ελληνική σημαία και η τουρκική κυβέρνηση απαιτεί από την ελληνική να αποδοκιμάσει την Ένωση, απειλώντας διακοπή διπλωματικών σχέσεων, πράγμα που υποχρέωσε την Αθήνα να ζητήσει την παρέμβαση των Δυνάμεων, οι οποίες στις 18 Αυγούστου 1909 κατέβασαν βιαίως την ελληνική σημαία από το φρούριο του Φιρκά Χανίων. Δυστυχώς πέρα από τη θέληση του κρητικού λαού υπήρχαν τα ευρωπαϊκά συμφέροντα που στη δεδομένη χρονική στιγμή δεν επέτρεπαν τη δικαίωση των εθνικών πόθων των Κρητών.
Στις 15 Αυγούστου 1909 ξεσπά στην Ελλάδα τι κίνημα στο Γουδί. Το κρητικό ζήτημα πλεγμένο στη δίνη των ευρωπαϊκών συμφερόντων έθετε στην κρητική πολιτική ηγεσία το ερώτημα: εμμονή στην πραξικοπηματική επιβολή της Ένωσης ή συνεννόηση με τις Δυνάμεις. Ο Βενιζέλος έκλινε με τη δεύτερη άποψη.
Τον Αύγουστο του 1910 ο Ελευθέριος Βενιζέλος αφήνει το νησί και αρχίζει την ενεργό πολιτική δράση του στην Ελλάδα. Είχε πια εδραία πεποίθηση, ότι το κρητικό ζήτημα θα λυθεί και οι πόθοι του κρητικού λαού θα εκπληρωθούν μόνο τότε όταν η Ελλάδα θα ήταν σε θέση να επιβάλει την Ένωση με στρατιωτικά μέσα. Έτσι από τη στιγμή που ανέλαβε την ελληνική κυβέρνηση αμέσως ξεκίνησε τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς.
Το Μάρτιο του 1912 διεξήχθησαν εκλογές στην ελεύθερη Ελλάδα και την αυτόνομη Κρήτη. Μία αντιπροσωπεία από Κρήτες βουλευτές αποφασίζουν να έλθει στην ελληνική πρωτεύουσα και να συμμετάσχουν στις εργασιές του ελληνικού κοινοβουλίου.
Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Ελευθέριος Βενιζέλος κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια να ματαιώσει μία τέτοια απόφαση. Γνωρίζει καλύτερα από κάθε άλλον ποιες συνέπειες για το εθνικό θέμα μπορούσε να έχει μια τέτοια πράξη. Θα έδινε αφορμή στην Τουρκία να απειλήσει πόλεμο κατά της Ελλάδας ή ακόμη ανακατοχή της Κρήτης, ενώ η Ελλάδα δε είχε ολοκληρώσει τις στρατιωτικές προετοιμασίες της.
Όταν το πράγμα έφτασε στα άκρα ο Βενιζέλος δεν δίστασε να λάβει βίαια μέτρα για να εμποδίσει την είσοδο των Κρητών βουλευτών στην Ελληνική Βουλή. Για να εκτονωθεί η κατάσταση διέκοψε τις εργασίες της Βουλής για τον Οκτώβριο 1912.
Στις 5 Οκτωβρίου 1912 ξεκινά ο Α’ βαλκανικός πόλεμος. Τα βαλκανικά κράτη Ελλάδα, Σερβία, Μαυροβούνιο και Βουλγαρία κήρυξαν τον πόλεμο στην Τουρκία, παρά τις συντονισμένες και επίμονες προσπάθειες της ευρωπαϊκής διπλωματίας να τον αποτρέψει .
Με την έναρξη του πολέμου και τις πρώτες νίκες των ελληνικών όπλων οι πόρτες του ελληνικού κοινοβουλίου άνοιξαν και υποδέχθηκαν τους Κρήτες Βουλευτές. Στις 11 Οκτωβρίου 1912 υπογράφεται Βασιλικό Διάταγμα με το οποίο ο Στέφανος Δραγούμης διορίστηκε Γενικός Διοικητής της Κρήτης.
Με την πράξη αυτή de facto η Κρήτη έγινε τμήμα του Ελληνικού Κράτους δηλ. de facto συντελέστηκε η Ένωση. H de june ένωση, από άποψη διεθνούς δικαίου, συντελέστηκε με τη συνθήκη του Λονδίνου στις 17 Μαΐου 1913 μεταξύ της Τουρκίας και των εμπόλεμων βαλκανικών κρατών. Με το άρθρο 4 της συνθήκης… Η Αυτού μεγαλειότης, ο αυτοκράτωρ των Οθωμανών δηλοί ότι εκχωρεί εις τας Αυτών μεγαλειότητας τους συμμάχους ηγεμόνας την νήσον Κρήτην και ότι παραιτείται υπέρ αυτών πάντων των ων εκέκτητο επί της νήσου ταύτης κυριαρχικών και άλλων δικαιωμάτων…
Αργότερα με την κύρωση της Ελληνοτουρκικής συνθήκης ειρήνης του Νοεμβρίου του 1913 ( νόμος 4213 της 11/14 Νοεμβρίου 1913) η Κρήτη περιήλθε οριστικά στην Ελλάδα, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο Ελευθέριος Βενιζέλος στη βουλή … η ελληνική Κυβέρνησις ανέμενε δια την προσάρτησιν την επικύρωσιν της συνθήκης των Αθηνών, ήτις προεπιβεβαιούσα την συνθήκην του Λονδίνου, αποτελεί και την τελευταίαν λέξην επι του ζητήματος τούτου … και συνεχίζει μόνον με την συνθήκην των Αθηνών, κυρούσαν τα πρωκαταρτικώς συνομολογηθέντα εν Λονδίνω, εκλείπει κάθε ίχνος τουρκικής επικυριαρχίας επί της νήσου ( Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος, Η Ένωση της Κρήτης, Χανιά, 2003 ).
Την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 1913 ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος και ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος κατήλθαν στα Χανιά και ύψωσαν την ελληνική σημαία στο φρούριο Φιρκά, στο λιμάνι των Χανίων. Με την συμβολική αυτή πράξη επισημοποιήθηκε η Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.

http://www.epikairo.gr

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ: 1η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1913 : Η ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤ...

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ: 1η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1913 : Η ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤ...: "Κατά την επανάσταση του 1821-1830 οι Κρήτες αγωνίστηκαν σκληρά, όπως και οι λοιποί Έλληνες, εν τούτοις είδαν με πόνο απερίγραπτο να ..."

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ: ΕΛΒΕΤΙΑ : 53% ΝΑΙ,ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ ΜΕΤ...

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ: ΕΛΒΕΤΙΑ : 53% ΝΑΙ,ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ ΜΕΤ...: "Σε δημοψήφισμα που διεξήχθη σήμερα στην Ελβετία, το 53 τοις εκατό των ψηφοφόρων ψήφισε υπέρ της έγκρισης του σχεδίου νόμου για απέλαση των ..."

ΑΚΑΘΕΚΤΟΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ - ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ - ΕΝΩΣΗ ΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ

Αυτούς ενοχλεί η ελληνική σημαία στην Κύπρο



Στην ημικατεχόμενη Κύπρο του 2010 μας έχει γίνει πλέον ρουτίνα να παρακολουθούμε ανθελληνικές ενέργειες από αγνώστους, που κρύβονται πίσω από το φως της νύκτας. Είναι πλέον αρκετά συχνό φαινόμενο οι βανδαλισμοί σε διάφορα μνημεία αγωνιστών της ΕΟΚΑ αλλά και πεσόντων κατά την τουρκική εισβολή. Συχνή είναι και η βεβήλωση μεγάλου αριθμού Ελληνικών σημαιών που βρίσκονται σε διάφορα μνημεία, σωματεία, σχολεία, εκκλησίες αλλά και σπίτια διαφόρων ιδιωτών.

Το τελευταίο παρόμοιο κρούσμα δημοσιεύτηκε την Παρασκευή 13 Αυγούστου στην εβδομαδιαία εφημερίδα "το Κυπριακό Ποντίκι". Πιο συγκεκριμένα στο οπισθόφυλλο της εφημεριδας γινόταν αναφορά ότι άγνωστοι μέσα σε λίγους μήνες κατέβασαν και έκλεψαν σε δύο περιπτώσεις την ελληνική σημαία από συγκεκριμένο σπίτι στο Πλατύ Αγλαντζιάς. Αφού ψάξαμε το θέμα διαπιστώσαμε ότι στην πρώτη περίπτωση η σημαία αυτή η σημαία είχε στο κέντρο της την Κύπρο και μέσα στην Κύπρο τον Παρθενώνα. Στην δεύτερη περίπτωση μάλιστα, εκτός από την ιεροσυλία της υποστολής της ελληνικής σημαίας, οι άγνωστοι έκοψαν και τα σύρματα του τηλεφώνου του σπιτιού!!!

Αυτές οι κατάπτυστες ανθελληνικές που συνεχώς αυξάνονται έχουν και την αδικαιολόγητη ανοχή της αστυνομίας, η οποία σφυρίζει αδιάφορα στα κρούσματα αυτά. Μια αστυνομία η οποία στο πρόσφατο παρελθόν επέδειξε υπέρμετρο ζήλο και προχώρησε στον άμεσο εντοπισμό και σύλληψη κάποιου πολίτη, ο οποίος μην αντέχοντας την πρόκληση να βλέπει την τουρκική σημαία στις εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου, προχώρησε σε υποστολή της. Την επόμενη μέρα μάλιστα είδαμε και πολυάριθμη αστυνομική δύναμη να προσέχει την τουρκική σημαία στο Πανεπιστήμιο!!!

Παρόμοια ευασθησία της αστυνομίας έχουμε και σε περιπτώσεις που νυχτοβάτες καταγράφουν συνθήματα εναντίον του Προέδρου Χριστόφια ή εναντίον του ΑΚΕΛ και της Ομόνοιας. Όταν τα συνθήματα όμως ευνοούν το κυβερνών κόμμα τότε και πάλι έχουμε την αδράνεια της αστυνομίας να αποδώσει δικαιοσύνη. Τα δύο μέτρα και δύο σταθμά της Αστυνομίας έχει αυξήσει και τις βίαιες αντιπαραθέσεις μεταξύ οπαδών της Ομόνοιας και του ΑΠΟΕΛ κατά τις βραδυνές ώρες στους δρόμους της Λευκωσίας.

Δυστυχώς, είναι πλέον σε όλους φανερό ότι η πολιτική της Κυβέρνησης του τόπου, η οποία είναι πλήρως ταυτισμένη με την χρόνια πολιτική του ΑΚΕΛ, ευνοούν την έξαρση του ανθελληνικού μένους αυτού. Αυτό το μένος οδηγεί καθημερινά σε διχόνοια των λαών που μόνο καταστροφική μπορεί να είναι σε μια ημικατεχόμενη πατρίδα. Αυτό γίνεται πιο οδυνηρό όταν ο ίδιος ο ηθικός αυτουργός κύριος Χριστόφιας διακυρήσσει την αναγκαιότητα της διαφύλαξης της ενότητας.

Η ασυλία της αστυνομίας είναι μόνο η αφορμή για την έξαρση του φαινομένου αυτού. Η πραγματική αιτία του ανθελληνισμού στην Κύπρο είναι αποτέλεσμα της ανθελληνικής προπαγάνδας που προωθούν μέσα από τις κατασκηνώσεις και τις εκδηλώσεις τους στη νεολαία του κομμουνιστικού κόμματος (ΕΔΟΝ). Στις κατασκηνώσεις αυτές μιλάνε στα παιδιά (από ηλικία 5(!!!) ετών και πάνω) ενάντια στην Ελλάδα και στον ελληνισμό και απαξιώνουν τους πολιτικούς του αντιπάλους, μπολιάζοντας τα παιδάκια με μίσος έναντι σε κάθε ελληνικό στοιχείο.

Σε μια περίοδο που έχουμε την κατάργηση της ελληνικής σημαίας από τα κυβερνητικά κτίρια της Δημοκρατίας επιβάλλεται όσο ποτέ άλλοτε η ανάληψη πρωτοβουλιών από τους απλούς πολίτες του τόπου. Οι πολίτες πρέπει να αντιδράσουν γεμίζοντας όλοι τα μπαλκόνια τους με ελληνικές σημαίες σε όλη την διάρκεια του χρόνου. Με γαλανόλευκα μπαλκόνια σε όλους τους δρόμους οι ηγέτες του ΑΚΕΛ θα λάβουν και τα κατάλληλα μηνύματα από τον λαό.

ΥΓ. Η ιστοσελίδα ΑΠΟΕΛΛΑΣ διοργανώνει ηλεκτρονικό δημοψήφισμα σχετικά με την αναγκαιότητα της ματαίωσης της συνάντησης του Χριστόφια με το ανδρείκελο της Άγκυρας στο Κελλάκι. Ψηφίζουμε όλοι υπέρ της ακύρωσης της συνάντησης αυτής εδώ.

ΨΥΧΩΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙΣ ΟΙ ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ!


Όλοι μας γνωρίζουμε την μεθοδευμένη προσπάθεια των σκοπιανών να οικειοποιηθούν σημαντικό μέρος της Ελληνικής Ιστορίας, των συμβόλων και των Ηρώων του Ελληνισμού, κάνοντας όμως μια δημοσιογραφική έρευνα οικολογικής φύσεως "έπεσα" πάλι επάνω στους σκοπιανούς αντιγραφείς!


Συγκεκριμένα έψαχνα πληροφορίες για τον Λύγκα (Ρήσο), το υπέροχο αυτό αγρίμι που ζούσε κάποτε στην Πατρίδα μας και  ολόκληρη την Ευρώπη και τις τελευταίες δεκαετίες κινδυνεύει με εξαφάνιση. Πατώντας λοιπόν τις λέξεις  
balkan lynx στην αναζήτηση του google, στην πρώτη σελίδα, πρώτη σειρά βρήκα αυτή την εικόνα από γραμματόσημο των σκοπιανών πλαστογράφων του ονόματος της Μακεδονίας ΜΑΣ. 

Όταν το είδα και αφού ξεπέρασα τον αρχικό εκνευρισμό που κάθε φορά με διακατέχει όταν βλέπω το Ιερό όνομα της Μακεδονίας μας να χρησιμοποιείται από τους βουλγαροσλαβοτουρκόγυφτους των σκοπίων κοίταξα την ημερομηνία έκδοσης στο κάτω μέρος του γραμματοσήμου. 1994. Εντάξει φυσικό είναι, σκέφτηκα, το αγρίμι αυτό ζει και στην κατεχόμενη από τους σκοπιανούς περιοχή της Βορείου Μακεδονίας αλλά και στην ευρύτερη περιοχή του ψευδοκράτους των Σκοπίων.
Διαβάζοντας πιο κάτω όμως, βλέπω την ακόλουθη φωτογραφία, πάλι γραμματοσήμου, με το ίδιο σπάνιο αγρίμι, μόνο που είχε εκδοθεί 4 χρόνια νωρίτερα.
  Για άλλη μια φορά κατάλαβα ότι οι βόρειοι γείτονες μας δεν κάνουν άλλη δουλειά από το να παρακολουθούν την Ελλάδα και να μας αντιγράφουν κηρύσσοντας μας  έναν αμείλικτο πόλεμο στον τομέα της ενημέρωσης αλλά και έναν πόλεμο νεύρων με τέτοιου είδους κινήσεις. Θα το καταλάβουν ποτέ αυτό οι "ιθύνοντες" του ΥΠΕΞ ώστε να λάβουμε επιτέλους τα ενδεδειγμένα μέτρα κατά των προκλητικότατων σκοπιανων πλαστογράφων;


Γεώργιος Παπασημάκης

Το “Charles de Gaulle” (R91) έρχεται για τη ... ρεβάνς! - Συνάντηση Γ.Παπανδρέου με Ν.Σαρκοζί

Στο Αιγαίο και στη περιοχή νότια της Κρήτης πρόκειται να καταπλεύσει προς το τέλος της ερχόμενης εβδομάδας η ομάδα μάχης σκαφών της ναυαρχίδας του γαλλικού Ναυτικού, του πυρηνοκίνητου αεροπλανοφόρου “Charles de Gaulle” (R91). Το σκάφος απέπλευσε από το λιμάνι της Τουλόν σήμερα το πρωί και κατευθύνεται αρχικά προς τα ιταλικά νερά για ασκήσεις με την ιταλική Αεροπορία και εν συνεχεία θα έρθει προς Ελλάδα. Από πλευράς Π.Α. μαχητικά F-16 από την 115 Π.Μ. και πιθανότατα και από άλλες Πτέρυγες, προορίζονται να συνασκηθούν με τα δέκα Rafale F.2, τα 12 Super Etendard και τα 2 ΑΣΕΠΕ Ε-2 Hawkeye του αεροπλανοφόρου.

Πάντως οι μέχρι στιγμής ασκήσεις κατέδειξαν την υπεροχή του συνδυασμού F-16/Erieye, έναντι του συνδυασμού Rafale/Hawkeye. Στην συντριπτική πλειονότητα των σεναρίων τα ελληνικά μαχητικά υπερείχαν σαφώς σε λόγο καταρρίψεων έναντι των γαλλικών μαχητικών.

Έτσι η έλευση του “Charles de Gaulle” (R91) και των Μοιρών του, έχει λάβει τον χαρακτήρα "ρεβάνς" για τους Γάλλους οι οποίοι μετά τις νίκες που είχαν καταγάγει κατά των Μοιρών των αμερικανικών αεροπλανόφόρων που ήταν εξοπλισμένες με F-14 προ ετών, πήραν ένα καλό μάθημα από τους Έλληνες πιλότους.

Πάντως σε οποιαδήποτε περίπτωση η επάνοδος του γαλλικού αεροπλανοφόρου έχει πρώτιστα πολιτική σημασία: Οι ελληνογαλλικές σχέσεις διάγουν εδώ και τέσσερα χρόνια "χρυσή" περίοδο και αυτό φαίνεται ότι θα επιβεβαιωθεί κατά την επίσκεψη του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου στο Παρίσι και την συνάντησή του με τον Νικολά Σαρκοζί στα Ιλίσια Πεδία στις 15 Νοεμβρίου.

Πρώτη θέση στην ατζέντα των συνομιλιών και σίγουρα στην πρώτη τριάδα των θεμάτων που θα συζητηθούν είναι η κωλυσιεργεία που επιδεικνύει η ελληνική κυβέρνηση στην έναρξη υλοποίησης του προγράμματος των έξι φρεγατών FREMM. Στο Παρίσι ξέρουν ότι όλα εκπορεύονται από το Μαξίμου σε ότι αφορά τα κύρια εξοπλιστικά προγράμματα, όπως έχει καταδείξει και η περίπτωση των υποβρυχίων Type 214. Κάτι που γνωρίζουν πλέον καλά και οι Ρώσοι στην περίπτωση των TOMA BΜΡ-3ΗΕL. Άρα πλέον όλοι προσανατολίζουν την στρατηγική τους γύρω από την "πολιορκία" του Μαξίμου.

Το “Charles de Gaulle” (R91), είχε ξεκινήσει για την Ανατολική Μεσόγειο πριν από δύο εβδομάδες, αλλά μία ελαττωματική βαλβίδας ασφαλείας στον αντιδραστήρα επέβαλε την επιστροφή του στην Τουλόν.
Πηγή:http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=15186&Itemid=139

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΟΥΝ ΟΙ "ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ", ΧΑΘΗΚΕ ΚΑΙ Ο ΛΥΓΚΞ (ΡΥΣΟΣ);

Λύγκας ο Ευρωασιατικός


Ζώο νυκτόβιο και μοναχικό, ο λύγκας ήταν σχεδόν πάντα αόρατος για τον πολύ κόσμο. Οι αρχαίοι, πάντως, τον γνώριζαν καλά κι εκείνοι του πρωτοέδωσαν το όνομα λυγξ (ο λυγξ, του λυγκός). Στα νεότερα χρόνια ο λαός μας τον ονόμαζε ρίσσο ή ρίτσο. Από κει βγαίνει και το επώνυμο του μεγάλου μας ποιητή.
Πρόκειται για ένα υπέροχο αιλουροειδές, περίπου διπλάσιο σε μέγεθος από ένα γάτο. Ξεχωρίζει από την πολύ κοντή ουρά του και τις «φούντες» στις άκρες των αυτιών.

Το ερώτημα που τίθεται σήμερα είναι αν υπάρχει ακόμη ο λύγκας στην Ελλάδα. Κάποιοι λένε ότι είδαν τέτοια ζώα στην Πίνδο, στη Ροδόπη, στη Δυτική Ελλάδα. Κανείς, όμως, δεν μπόρεσε τα τελευταία τριάντα χρόνια να προσκομίσει κάποια απόδειξη, έστω φωτογραφίες πατημασιάς από λύγκα ή κάποιο δέρμα από σκοτωμένο ζώο.
Υπάρχει, λοιπόν, ακόμη ο λύγκας στην Ελλάδα ή μήπως έχει απομείνει μόνο το φάντασμα του;
Ο εύρων αμειφθήσεται.

Προϊστορία - Εξέλιξη και προσαρμογή:

τα μυστικά της επιβίωσης: Ο Ευρασιατικός λύγκας, ανήκει στα αιλουροειδή και είναι το μεγαλύτερο από τα 4 είδη λύγκα που υπάρχουν. Ο κοντινότερος συγγενής του, ο Ιβηρικός Λύγκας ζει, αποκλειστικά, στην Ιβηρική χερσόνησο.
Πρόκειται για ένα αρκετά μεγαλόσωμο ζώο, το τρίτο σε μέγεθός σαρκοφάγο της Ευρώπης μετά την αρκούδα και το λύκο. Διαθέτει μακριά πόδια με μεγάλες πατούσες και κοφτερά νύχια , με τα οποία αρπάζει το θήραμα του.
Το κεφάλι του είναι στρογγυλό και οι μαύρες τούφες που κοσμούν τα τριγωνικά του αυτιά αποτελούν το χαρακτηριστικότερο γνώρισμά του. Το χρώμα του ποικίλει ανάλογα με την περιοχή στην οποία ζει. Ζυγίζει από 12 ως 35 κιλά . Το μήκος του σώματος του κυμαίνεται από 70 ως 130 εκ και το ύψος του προσεγγίζει τα 65.εκ.

Ζει, κυρίως, στα δάση. Η γεωγραφική του κατανομή κάποτε ήταν ευρύτατη. Τον συναντούσαμε στη Ρωσία, στην κεντρική Ασία και σε όλη την Ευρώπη. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 έγινε συστηματική προσπάθεια για το αφανισμό του, με αποτέλεσμα την οριστική του εξαφάνισή από όλη τη δυτική Ευρώπη.
Σήμερα, ελάχιστα ίχνη λύγκα εντοπίζονται στα Καρπάθια και στην ορεινή διασυνοριακή περιοχή μεταξύ Ελλάδας, ΠΓΔΜ, Αλβανίας και Βουλγαρίας. Συμπαγείς πληθυσμοί λύγκα υπάρχουν μόνο στις Σκανδιναβικές χώρες ενώ καταγράφηκαν και ορισμένοι απομονωμένοι πληθυσμοί στα Πυρηναία. Ο συνολικός πληθυσμός του υπολογίζεται σήμερα στα 7.000 άτομα.

Τα τελευταία χρόνια έγιναν απόπειρες επανεισαγωγής του είδους σε κάποιες περιοχές της Ευρώπης. Η επιτυχέστερη ήταν αυτή πουν πραγματοποιήθηκε στη περιοχή Βοσνίας Ερζεγοβίνης, Κροατίας και Σλοβενίας, όπου επανεντάχθηκαν στο φυσικό περιβάλλον 200 λύγκες.

ΘΕΜΑΤΑ

Βιολογία

Εποχή ζευγαρώματος: από το Φεβρουάριο ως τον Απρίλιο.
Γεννήσεις: Μάιος - Ιούνιος
Κύηση: 69 ημέρες
Ενηλικίωση: όταν συμπληρώνουν 10 μήνες ζωής, ενηλικιώνονται και αυτονομούνται Πρώτη αναπαραγωγή: τα θηλυκά είναι έτοιμα στους 20 με 24 με μήνες, τα αρσενικά στους 30 μήνες Τελευταία αναπαραγωγή: θηλυκά 14 χρόνια, αρσενικά 16-17 χρόνια
Διάρκεια ζωής: από 17 χρόνια μέχρι 24
Τροφικές συνήθειες Ο λύγκας τρέφεται κυρίως με άγρια οπληφόρα ζώα, κυρίως, ζαρκάδια και αγριόγιδα. Κάποιες φορές προτιμά και μεγαλύτερα θηράματα όπως ελάφια, άλκες και αγριογούρουνα. Όταν δεν υπάρχει μεγάλη διαθεσιμότητα σε θηράματα καταφεύγει σε πουλιά, λαγούς και τρωκτικά.
Στις Σκανδιναβικές χώρες ο λύγκας τρέφεται και με ταράνδους. Οι επιθέσεις στα κοπάδια των κτηνοτρόφων αποτελούν ένα σοβαρό πρόβλημα, κυρίως στη Φινλανδία, όπου αναφέρονται περίπου 5.000 τέτοια περιστατικά κάθε χρόνο. Καταστροφές στο κτηνοτροφικό κεφάλαιο καταγράφηκαν, επίσης, στην Γαλλία αλλά και στην Ελβετία και Αυστρία, όπου πρόσφατα επιχειρήθηκε επανεισαγωγή λύγκα.

Η σχέση του λύγκα με τον άνθρωπο

Ο λύγκας είναι ελάχιστα γνωστός και αναγνωρίσιμος από τον άνθρωπο. Η αρνητική εικόνα προέρχεται κυρίως από τους κυνηγούς, λόγω του μεταξύ τους ανταγωνισμού στο κυνήγι των θηραμάτων και από τους κτηνοτρόφους εξαιτίας των επιθέσεων στα κοπάδια.
Για τον άνθρωπο ο λύγκας δεν αποτελεί κίνδυνο αφού ελάχιστες περιπτώσεις τραυματισμού ανθρώπου από λύγκα έχουν καταγραφεί στην ιστορία. Οι επιθέσεις στα κοπάδια αποτελούν σημαντικό πρόβλημα κυρίως στη Νορβηγία, όπου θανατώνονται μέχρι και... 8.000 πρόβατα ετησίως από επιθέσεις λύγκα. Στις άλλες χώρες το ποσοστό μειώνεται σε 10 ως 100 επιθέσεις σε κοπάδια

Ο λύγκας στην Ελλάδα

Αν και στην Ελλάδα η χωρική κατανομή του λύγκα ήταν αρκετά ευρεία, ωστόσο η παρουσία του υπήρξε αρκετά σπάνια κατά τον 19 ο και τις αρχές του 20ου αιώνα.
Η εξάπλωση του λύγκα ξεκινούσε από την Θράκη και έφθανε μέχρι τη νότια Πελοπόννησο, με εντονότερη την παρουσία του στην οροσειρά της βόρειας και νότιας Πίνδου καθώς επίσης και στα βουνά της Μακεδονίας και της Θράκης: Βίτσι, Βαρνούντας, Βόρας, Ροδόπη
Η παρουσία του μειώθηκε μετά την μεγάλης έκτασης αποδάσωση που συνέβη στις αρχές της δεκαετίας του '50. Συχνές εμφανίσεις του λύγκα καταγράφηκαν πριν από 40-50 χρόνια στην πεδιάδα της λίμνης Βιστωνίδας (Θράκη) και στο δάσος «Κότζα Ορμάν» που βρίσκεται στο Δέλτα του Νέστου.

Τα τελευταία 40 χρόνια σημειώθηκε δραματική συρρίκνωση της αρχικής κατανομής τους λύγκα. Σήμερα, η πληθυσμιακή κατάσταση του λύγκα στην Ελλάδα, παραμένει αβέβαιη αφού υπάρχουν μόνο σκόρπιες αναφορές για εμφάνιση λύγκα στην Βόρεια Πίνδο και στο όρος Βόρρας.
Στα βουνά του Έβρου, στη Θράκη, οι χωρικοί ήταν περισσότερο εξοικειωμένοι με το λύγκα, τον οποίο ονομάζουν «σαρί γκουτζούκ» (σαρί= κοκκινωπός, γκουτζούκ= κοντή ουρά). Οι κτηνοτρόφοι ανέφεραν ότι οι εμφανίσεις του λύγκα ήταν σπάνιες, ήδη, από τις δεκαετίες 1950-1960. Οι ντόπιοι ανέφεραν, επίσης, ότι ήταν αρκετά εξοικειωμένοι και με το κλάμα του λύγκα και οι βοσκοί πίστευαν ότι ο λύγκας φόβιζε και έδιωχνε μακριά το λύκο, ο οποίος ήταν κυρίως υπεύθυνος για τις ζημιές στα κοπάδια.
Τα τελευταία δύο άτομα λύγκα στην περιοχή του Έβρου παρατηρήθηκαν από ντόπιους κτηνοτρόφους στο τέλος της δεκαετίας του '60.

Ζημιές στην κτηνοτροφία Οι κτηνοτρόφοι στη Θράκη έχουν αναφέρει περιστασιακές ζημιές, που χρονολογούνται 30 χρόνια πριν. Οι κτηνοτρόφοι δηλώνουν ότι μπορούν με άνεση να ξεχωρίσουν ποιες επιθέσεις προέρχονται από λύκο και ποιες από λύγκα.
Αυτοί οι ίδιοι ανέφεραν ότι ο λύγκας επιτίθεται μόνο σε ένα ζώο κάθε φορά και τα σκυλιά, που φυλάγουν το κοπάδι, τον φοβούνται. Οι περισσότερες τεκμηριωμένες αναφορές –και οι μοναδικές που υπάρχουν- για επιθέσεις λύγκα προέρχονται από την οροσειρά της Β. Πίνδου.

Καθεστώς προστασίας του λύγκα στην Ελλάδα

Το κυνήγι του λύγκα απαγορεύτηκε με νόμο από το 1937. Σήμερα, το κυνήγι απαγορεύεται από κυνηγετικό νόμο ( s . 258, παρ. 2Ζ του LD 86/96, όπως τροποποιήθηκε με το s .7 της Πράξης 1975/75) Ο λύγκας στην Ελλάδα επίσης προστατεύεται από της Συμβάσεις της Βέρνης και CITES .

Βιότοποι και φυσική λεία

Η εγκατάλειψη των πρακτικών της παραδοσιακής κτηνοτροφίας, αλλά και η μετανάστευση του μεγαλύτερου μέρους του ντόπιου πληθυσμού σε μεγαλύτερες πόλεις οδήγησε σε μια σημαντική αύξηση της δασικής κάλυψης στην Ελλάδα, σε ποσοστό 7,9%
Τα πυκνά δάση, κυρίως όπως αυτά της Ροδόπης και της Β. Πίνδου, σήμερα καλύπτουν περιοχές, οι οποίες προηγουμένως ήταν, κατά κύριο λόγο βοσκοτόπια.
Αν και η δασική κάλυψη αυξάνεται, η διαθεσιμότητα φυσική λείας παραμένει φτωχή, στις περιοχές εκείνες που θα μπορούσαν να αποτελέσουν βιότοπο του λύγκα. Όσον αφορά στα άγρια θηράματα: · Το κόκκινο ελάφι έχει εξαφανισθεί. Μόνο λίγα άτομα υπάρχουν ακόμη στην οροσειρά της Ροδόπης. ·

Η κατανομή του ζαρκαδιού είναι ευρεία, αλλά οι πληθυσμοί του έχουν μειωθεί σημαντικά εξαιτίας της λαθροθηρίας. · Το αγριόγιδο υπάρχει ακόμη, αλλά μόνο σε μικρούς απομονωμένους πληθυσμούς αλλα είδη θηραμάτων (λαγός, αγριόγαλος, πέρδικα) μπορεί μεν να έχουν ευρεία κατανομή, ωστόσο η πυκνότητα του πληθυσμού τους είναι είτε χαμηλή είτε άγνωστη.
Μια από τις σημαντικότερες απειλές για την επιβίωση του λύγκα αποτελούν το πυκνό δασικό οδικό δίκτυο που υπάρχει (κατάτμηση βιοτόπου), αλλά επίσης και οι μεγάλες υπερβάσεις που γίνονται στις υλοτομίες στα καλύτερα σημεία του δάσους και τέλος η όχληση που προκύπτει από το κυνήγι και τη λαθροθηρία.

Καλλιστώ


ΠΗΓΗ: http://www.gpeppas.gr/apilumena/lingas/lingas.html

Το Ορφανοτροφείο Πριγκήπου «επιστρέφει» σήμερα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο



Το Ορφανοτροφείο Πριγκήπου «επιστρέφει» σήμερα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο


Κωνσταντινούπολη, 29.11.2010

Τον τίτλο ιδιοκτησίας του κτιρίου του παλιού Ορφανοτροφείου Πριγκήπου θα παραλάβει σήμερα Οικουμενικό Πατριαρχείο, από τη διεύθυνση κτηματολογίου του νησιού της Πριγκήπου στην Κωνσταντινούπολη.

Με τον τρόπο αυτό θα κλείσει τον κύκλο της μια ιστορία που ξεκίνησε το 1897 με την κατασκευή του κτιρίου, τη μετατροπή του σε ορφανοτροφείο, το κλείσιμο του τελευταίου από τις τουρκικές αρχές το 1964 και την αμφισβήτηση, αρχικά, και αφαίρεση στη συνέχεια, του τίτλου ιδιοκτησίας του Πατριαρχείου, την περίοδο 1999-2005.

Στις αρχές του μήνα, το Πρωτοδικείο της Πριγκήπου έλαβε την απόφαση περί επιστροφής του κτιρίου στο Πατριαρχείο. Για να γίνει αυτό όμως χρειάστηκε να καταδικαστεί η Τουρκία στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την αφαίρεση του τίτλου, με μία απόφαση που εκδόθηκε στις 15 Ιουνίου 2010.

Η έκβαση της μακρόχρονης αυτής πορείας συνιστά δικαίωση της προσφυγής του Πατριαρχείου στην Ευρωπαϊκή Δικαιοσύνη.

Το θεόρατο ξύλινο κτίριο στην κορυφή “του Χριστού” στην Πρίγκηπο είχε κατασκευαστεί με σκοπό να γίνει ξενοδοχείο-καζίνο. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 1897, αλλά δεν λειτούργησε ως ξενοδοχείο επειδή οι Οθωμανικές αρχές δεν επέτρεψαν τη λειτουργία καζίνου. Έτσι η γαλλική εταιρία που το είχε κατασκευάσει αποφάσισε να το πουλήσει. Αυτό συνέβη το 1902. Το “Πρίγκηπος Παλλάς” αγοράστηκε από την Ελένη Ζαρίφη και παραχωρήθηκε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο για να χρησιμοποιηθεί ως ορφανοτροφείο.

Το Ορφανοτροφείο άρχισε να λειτουργεί το 1903. Κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο επιτάθηκε από τις τουρκικές αρχές και χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτική σχολή. Μετά τον πόλεμο λειτούργησε και πάλι ως ορφανοτροφείο.

Το 1964 όμως, το έτος κατά το οποίο ο ελληνισμός της Κωνσταντινούπολης υπέστη σωρεία δεινών, έφερε και το τέλος για το Ορφανοτροφείο. Οι αρχές το έκλεισαν με τη δικαιολογία ότι υπάρχει κίνδυνος πυρκαγιάς. Μαζί με το Ορφανοτροφείο, έκλεισαν και το παρακείμενο δημοτικό σχολείο. Κατά το ίδιο έτος, έγινε η περίφημη απέλαση περίπου 12.000 ελλήνων της Πόλης που είχαν ελληνική ιθαγένεια με βάση την Ελληνοτουρκική συμφωνία εγκατάστασης του 1930. Πλήγμα δέχθηκε κατά το ίδιο έτος η ελληνική εκπαίδευση στην Πόλη, αλλά ειδικά στην Ίμβρο και την Τένεδο, αφού οι τουρκικές αρχές απαγόρευσαν την ελληνική μειονοτική εκπαίδευση στα νησιά αυτά.

Από το 1964 μέχρι και τη δεκαετία του 90, δεν υπήρξε κάποια εξέλιξη. Τη διετία 1990-1991 ο Τούρκος επιχειρηματίας Μπεσίμ Τιμπούκ, πρόεδρος του ομίλου επιχειρήσεων ΝΕΤ που δραστηριοποιείται στον τομέα του τουρισμού, εξέφρασε ενδιαφέρον για μετατροπή του κτιρίου σε ξενοδοχείο-καζίνο.

Στόχος του ήταν να επισκευάσει το κτίριο και να το εκμεταλλευτεί για πενήντα χρόνια. Οι τουρκικές αρχές όμως δεν επέτρεψαν κάτι τέτοιο. Μετά από μερικά χρόνια άρχισε και η διαδικασία για αμφισβήτηση του τίτλου του Πατριαρχείου. Οι τουρκικές αρχές χαρακτήρισαν “κατειλημμένο” το κτίριο του Ορφανοτροφείου. Στη συνέχεια η τουρκική Γενική Διεύθυνση Βακουφίων προσέφυγε στη δικαιοσύνη, εναντίον του Πατριαρχείου. Το αποτέλεσμα ήταν να αφαιρεθεί ο τίτλος ιδιοκτησίας.

Το 2005 το Πρωτοδικείο Πριγκήπου αποφάσισε ότι το κτίριο δεν ανήκει στο Πατριαρχείο. Ακολούθησε το ίδιο έτος η προσφυγή του Πατριαρχείου στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Έμελλε, όμως, το θέμα που είχαν προβάλει οι τουρκικές αρχές για να κλείσουν το Ορφανοτροφείο, να είναι ένα από τα σημαντικά σημεία που άνοιξαν το δρόμο για την επιστροφή του κτιρίου στο Πατριαρχείο. Στις 6 Οκτωβρίου 2003 σημειώθηκε καταστροφική πυρκαγιά σε ένα από τα Πριγκηπόνησα, στην Αντιγόνη. Αμέσως μετά την πυρκαγιά αυτή, το Πατριαρχείο απευθύνθηκε στο Δήμο Πριγκηπονήσων αναφέροντας ότι μπορεί να κινδυνεύσει και το Ορφανοτροφείο σε ενδεχόμενη πυρκαγιά στην Πρίκηπο. Το Φεβρουάριο του 2004 ο Δήμος απάντησε στο Πατριαρχείο δεχόμενος το αίτημα, με αποτέλεσμα το Πατριαρχείο να δημιουργήσει σύστημα πυρασφάλειας στο κτίριο του Ορφανοτροφείου. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, έλαβε υπόψη του τη σχετική αλληλογραφία, πράγμα που αναφέρεται στην αρχική απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο στις 8 Ιουλίου 2008.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στις 15 Ιουνίου 2010 εξέδωσε την τελική του απόφαση. Η Τουρκία καταδικάστηκε για παραβίαση του δικαιώματος ιδιοκτησίας. Αποφασίστηκε να επιστραφεί ο τίτλος στο Πατριαρχείο και για καταβολή 6.000 ευρώ για ηθική βλάβη στο Πατριαρχείο. Το Δικαστήριο ανέφερε ότι ο τίτλος πρέπει να επιστραφεί εντός τριών μηνών.

Αμέσως μετά την έκδοση της παραπάνω απόφασης θα έπρεπε να βρεθεί ο τρόπος με τον οποίο θα γινόταν η αποκατάσταση. Με εισήγηση των δικηγόρων του Πατριαρχείου, ζητήθηκε από το Πρωτοδικείο της Πριγκήπου να γίνει αναψηλάφηση της απόφασης που είχε ληφθεί το 2005. Η αναψηλάφηση έγινε και το Πρωτοδικείο στις 3 Νοεμβρίου διόρθωσε ουσιαστικά την προηγούμενη απόφασή του, λαμβάνοντας υπόψη την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Στην απόφαση του Πρωτοδικείου αναφερόταν ότι «ο τίτλος του κτιρίου θα επιστραφεί στο Ρωμέϊκο Πατριαρχείο».

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης έχει δηλώσει ότι το κτίριο θα επισκευαστεί και θα λειτουργήσει ως διεθνές οικολογικό κέντρο. Πράγμα για το οποίο έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω του αρμόδιου επιτρόπου.

Η Κεζμάν Χατεμί, δικηγόρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, μιλώντας προχτές στο τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο NTV είπε πως «είναι λυπηρό το γεγονός ότι ζητήματα που θα έπρεπε να λύσουμε εμείς, λύνονται μετά από απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων». Το ίδιο ισχύει, πρόσθεσε και στο θέμα της Οικουμενικότητας του Πατριαρχείου. «Όσο και να λέμε ότι δεν ισχύει, η Οικουμενικότητα είναι κάτι που ισχύει”.

Ο δικηγόρος του Πατριαρχείου και λέκτορας του Πανεπιστημίου Θράκης Γιάννης Κτιστάκις που ήταν αυτός που μετείχε εκ μέρους του Πατριαρχείου στην όλη διαδικασία στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «Είναι η πρώτη φορά που το Οικουμενικό Πατριαρχείο καταφεύγει στην διεθνή δικαιοσύνη.

Είναι, επίσης, η πρώτη φορά που το Πατριαρχείο κερδίζει, με ομόφωνη απόφαση του ΕΔΑΔ, στην αντιδικία του με τις Τουρκικές αρχές. Μέχρι τότε ηττείτο ενώπιον των Τουρκικών δικαστηρίων. Τέλος, είναι η πρώτη φορά στη νομολογία του που το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου διατάσσει την ηττημένη διάδικο Τουρκία να επιστρέψει αυτούσιο το επίδικο ακίνητο στο προσφεύγον Πατριαρχείο. Μέχρι την υπόθεση του Ορφανοτροφείου ο νικήσας στο Στρασβούργο διάδικος μπορούσε να ελπίζει μόνον σε χρηματική αποζημίωση».

Ο κ. Κτιστάκις απάντησε σε σειρά ερωτημάτων του ΑΠΕ σχετικά με την προοπτική που ανοίγει η υπόθεση του Ορφανοτροφείου: – Πολιτικά ποια είναι η σημασία όλων αυτών, αφού η Άγκυρα δεν αναγνωρίζει νομικό καθεστώς στο Πατριαρχείο;

«Ως προς το καθεστώς του Πατριαρχείου, όταν ένα κράτος χάνει από τον αντίδικό του ενώπιον ενός ευρωπαϊκού δικαστηρίου, μπορεί, αλήθεια, να συνεχίσει να ισχυρίζεται στους Ευρωπαίους ότι ο αντίδικός του αυτός δεν υφίσταται νομικά; Οι Τουρκικές αρχές ηττήθηκαν ενώπιον της διεθνούς δικαιοσύνης από το Πατριαρχείο του οποίου επί δεκαετίες αρνούνται πεισματικά την νομική προσωπικότητα. Πολύ δε περισσότερο, υποχρεούνται από τη διεθνή δικαιοσύνη να επιστρέψουν στο – ανύπαρκτο κατ’ αυτές – νομικό πρόσωπο του Οικουμενικού Πατριαρχείου ολόκληρη έκταση στην κορυφή της Πριγκήπου. Όπως έχει δημοσίως επισημάνει ο Οικουμενικός Πατριάρχης, αν δεν ανοίξει συντόμως η Χάλκη, το Φανάρι ξέρει πλέον τον έντιμο δρόμο για την διεκδίκηση των αιτημάτων του».

- Πώς βλέπετε την προοπτική των θεμάτων του Πατριαρχείου και της ελληνικής μειονότητας στην Πόλη στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών πλέον δικαστικών πραγμάτων;

«Όταν η πολιτική αδυνατεί να δώσει λύσει σε ζητήματα που χρονίζουν και άπτονται των δικαιωμάτων του ανθρώπου, τότε την θέση της παίρνει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Υπενθυμίζω, σε άλλο πλαίσιο, την λύση που έδωσε το ίδιο δικαστήριο στην χρονίζουσα υπόθεση της βασιλικής περιουσίας στην Ελλάδα».

- Πώς θα ορίζατε τη διαδικασία “απεμπλοκής” από το μοντέλο της σκέψης που «προτάσσει τη Συνθήκη της Λωζάννης για τα μειονοτικά δικαιώματα» και εδραίωσης του μοντέλου «Ευρωπαϊκό δίκαιο-ελευθερίες»;

«Έχω υποστηρίξει ότι Ελλάδα και Τουρκία οφείλουν να κάνουν ένα γενναίο βήμα εμπρός, επικυρώνοντας τη Σύμβαση-πλαίσιο για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, το πιο σύγχρονο (1995) και διαδεδομένο (39 ευρωπαϊκά κράτη) κείμενο μειονοτικής προστασίας. Τα άμεσα οφέλη θα είναι πολλά. Πρώτον, η προστασία των μειονοτήτων στην Ελλάδα και στην Τουρκία θα τεθεί υπό την πιο έγκυρη και αξιόπιστη εποπτεία που υπάρχει σήμερα στην Ευρώπη, εκείνη του Συμβουλίου της Ευρώπης. Δεύτερον, εξαιτίας της ευρωπαϊκής εποπτείας, απονευρώνεται ο όρος της “αμοιβαιότητας”. Κάθε κράτος θα εφαρμόζει τα υποδεικνυόμενα από το Συμβούλιο της Ευρώπης μέτρα, χωρίς να μετρά ισάριθμες ενέργειες, αντιδράσεις από το έτερο κράτος. Τέλος, η Σύμβαση-πλαίσιο θα καταστρώσει, κατά τρόπο συνεκτικό, όλες τις πτυχές μίας σύγχρονης μειονοτικής προστασίας, χωρίς τις συσσωρευμένες στρεβλώσεις της Λωζάννης. Μακροπρόθεσμα το όφελος θα είναι ακόμη σημαντικότερο: θα εμπεδωθεί η ισονομία για όλους Έλληνες και όλους τους Τούρκους και θα εξαλειφθούν οι επιπόλαιες διπλωματικές εντάσεις του παρόντος. Ακόμη κι ένα από τα δύο κράτη επικυρώσει την Σύμβαση, η απεμπλοκή από το αναχρονιστικό πλαίσιο μειονοτικής προστασίας της Λωζάννης θα έχει ουσιαστικά δρομολογηθεί».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τι είπαν οι ξένοι για την Ελλάδα του 1940-44





Ο Στρατάρχης Γιαν Σματς, Πρωθυπουργός της Ν. Αφρικής, χαρακτήρισε την 28η Οκτωβρίου 1940 ως "ημέρα που άλλαξε τον ρου της Ιστορίας". Και προσέθεσε: "Πραγματικώς εγεννήθη μία νέα Ελλάς, όπως την ωνειρεύθησαν οι ποιηταί."

Ο Winston Churchill απέστειλε το ακόλουθο τηλεγράφημα στην Ελληνική κυβέρνηση:


"Η Ιταλία εύρε τας απειλάς του εκφοβισμού ανωφελείς έναντι του ηρέμου θάρρους σας. Κατέφυγεν επομένως εις απρόκλητον επίθεσιν εναντίον της πατρίδος σας, αναζητούσα εις αστηρίκτους κατηγορίας δικαιολογίαν της αισχράς της επιθέσεως. Ο τρόπος με τον οποίον ο Ελληνικός λαός, υπό την αξίαν εμπιστοσύνης ηγεσίαν σας, αντιμετώπισε τους κινδύνους και τις προκλήσεις των τελευταίων μηνών, κατέκτησε τον θαυμασμόν του Βρετανικού λαού διά την Ελλάδα. Αι αρεταί αυταί θα ενισχύσουν τον Ελληνικόν λαόν και κατά την παρούσαν στιγμήν της δοκιμασίας. Θα σας παράσχωμεν την δυνατήν βοήθειαν μαχόμενοι εναντίον κοινού εχθρού και θα μοιρασθώμεν την κοινήν νίκην."





Αργότερα είπε :
(εφημ. "Manchester Guardian", 19 Απρ. 1941):
"Του λοιπού δεν θα λέγεται ότι οι Έλληνες πολεμούν ως ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν ως Έλληνες."


Ο Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών Antony Eden:

"Αν το αποτυχόν χάρις εις την νικηφόρον αντίστασιν της Ελλάδος μεσογειακόν σχέδιον του Hitler επετύγχανεν, η επίθεσις της Γερμανίας εναντίον της Ρωσίας θα είχεν όλως διάφορα αποτελέσματα. Οι ήρωες που έχουν βάψει με το αίμα τους την ιεράν γην της Βορείου Ηπείρου, οι μαχηταί της Πίνδου και οι άλλοι, θα είναι οδηγοί μαζί με τους Μαραθωνομάχους, θα φωτίζουν ανά τους αιώνας την οικουμένην."

Ο Βρετανός υπουργός F. Noel Baker (Οκτώβριος 1942):
"Αν η Ελλάς ενέδιδε εις το τελεσίγραφο του Mussolini, ουδείς θα εδικαιούτο να την μεμφθεί... Ο Άξων θα εκυριάρχει στην Μεσόγειο... Η Συρία, το Ιράκ, η Περσία, η Κύπρος, θα κατελαμβάνοντο από τον Άξονα. Η Τουρκία θα εκυκλώνετο. Οι πετρελαιοπηγές της Εγγύς Ανατολής θα ήσαν στη διάθεσή του. Η οπίσθια θύρα του Καυκάσου θα ανοιγόταν δι' αυτόν... Χάρις εις την ελληνικήν αντίστασιν, μας εδόθη ο καιρός να αποκρούσωμε και να συντρίψωμε την ιταλικήν στρατιά, η οποία εκινήθη από τη Λιβύη κατά της Αιγύπτου, να εκκαθαρίσωμε την Ερυθράν Θάλασσα από τα εχθρικά πλοία, να μεταφέρωμε την αμερικανική βοήθεια προς την Εγγύς Ανατολή και να εξουδετερώσουμε έτσι την εχθρική απειλή εναντίον της... Αν το Στάλιγκραντ και ο Καύκασος κρατούν σήμερα, τούτο δεν είναι άσχετον προς την ελληνικήν αντίσταση, της οποίας επωφελούμεθα, μετά την πάροδον δύο ολόκληρων ετών. Ο κόσμος πραγματικά δεν δικαιούται να λησμονήσει τα ελληνικά κατορθώματα κατά την ιστορική εκείνη στιγμή."





Η ΕΣΣΔ, διά του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Μόσχας, αναγνώρισε την καθοριστική συμβολή της Ελλάδος στην καθυστέρηση και τελική αποτυχία της Γερμανικής επιθέσεως εναντίον της ΕΣΣΔ (επιχείρηση "Barbarossa"):

"Επολεμήσατε άοπλοι εναντίον πανόπλων και ενικήσατε. Μικροί εναντίον μεγάλων και επικρατήσατε. Δεν ήτο δυνατόν να γίνει άλλως, διότι είσθε Έλληνες. Εκερδίσαμεν χρόνον διά να αμυνθώμεν. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι σας ευγνωμονούμε."

Αλλά και όλοι οι ανώτεροι Γερμανοί αξιωματούχοι που κατέθεσαν στη δίκη της Νυρεμβέργης, είτε ως κατηγορούμενοι είτε ως μάρτυρες (Keitel, Jodl, von Rundstedt, von List κ.ά.), ομολόγησαν ως βασική αιτία της αποτυχίας της επιχείρησης "Barbarossa" τη Βαλκανική εκστρατεία.

Ο στρατάρχης Keitel συγκεκριμένα κατέθεσε:
"Η απροσδόκητη και ισχυρή αντίσταση των Ελλήνων εβράδυνε την επίθεση κατά της Ρωσίας για περισσότερο από δύο μήνες. Αν δεν υπήρχε η καθυστέρηση αυτή, η εξέλιξη του πολέμου θα ήτο διαφορετική, τόσο εις το Ανατολικό μέτωπο όσο και εις τον πόλεμο γενικά, και άλλοι σήμερα θα ήσαν εις την θέσιν του κατηγορουμένου."

Ο Franklin Roosevelt γράφει στον Έλληνα πρέσβη στην Washington (28 Οκτωβρίου 1942):

"Σημαντικώτερον ακόμη από την αρχικήν υπερήφανον απόκρουσιν της εχθρικής προκλήσεως είναι το γεγονός, ότι η Ελλάς εξηκολούθησε να μάχεται με κάθε μέσον το οποίον ημπορούσε να διαθέση. Όταν η ηπειρωτική Ελλάς κατελήφθη από την εχθρικήν υπεροπλίαν, η αντίστασις εξηκολούθησεν από τας νήσους. Και όταν αι νήσοι έπεσαν, η αντίστασις εξηκολούθησεν από την Αφρικήν, από τας θάλασσας, από οιονδήποτε μέρος εις το οποίον θα ημπορούσαν να κτυπηθούν οι επιδρομείς. Εις εκείνους που προτιμούν να επιτύχουν ένα συμβιβασμόν, να ακολουθήσουν πολιτικήν συνεννοήσεως ή κατευνασμού, να υπολογίσουν τας ζημίας και τα έξοδα της αντιστάσεως, ημπορώ να τονίσω ότι η Ελλάς εδημιούργησε το παράδειγμα, το οποίον ο καθείς από ημάς οφείλει να ακολουθήση μέχρις ότου οι άρπαγες της ελευθερίας αχθούν τελικώς εις την δικαίαν εξόντωσίν των."

Ο Adolf Hitler ήταν αντίθετος με την ιταλική επίθεση, καθώς δεν ήθελε να ανοίξει Βαλκανικό μέτωπο, τη στιγμή που προετοίμαζε την εκστρατεία κατά της ΕΣΣΔ. Αλλά και διότι η επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδος, απρόκλητη και βάρβαρη επίθεση του Άξονα κατά ενός μικρού κράτους, και η ηρωική αντίσταση της τελευταίας, απετέλεσαν ισχυρά όπλα στα χέρια του Roosevelt, προκειμένου να κερδίσει την επανεκλογή του και να προωθήσει την κατά του Άξονα πολιτική του.




Ο Ναύαρχος φον Κανάρης αναφέρει στα απομνημονεύματά του, ότι σε σύσκεψη στο Μπερχτεσγκάντεν την 1η Φεβρουαρίου 1941, προκειμένου να συζητηθούν οι εξελίξεις μετά το θάνατο του Μεταξά, και ενώ είχε ήδη αποφασιστεί η Γερμανική επίθεση, ακούστηκε ο Hitler να μονολογεί:

"Εάν επιτεθώ, θα μου πουν ότι κτυπώ πισώπλατα έναν ηρωικό λαό• εάν δεν επιτεθώ, προδίδω ένα φίλο και σύμμαχο (Mussolini)."

Η Ελληνική αντίσταση στα Οχυρά της Γραμμής Μεταξά τον έκανε να αναγνωρίσει σε λόγο του στο Ράιχσταγκ (4 Μαΐου 1941):

Adolf Hitler
"Ενώπιον της Ιστορίας είμαι υποχρεωμένος να αναγνωρίσω ότι, από τους μέχρι τώρα αντιπάλους μας, ο Έλληνας στρατιώτης πολέμησε με εξαιρετική γενναιότητα και δεν παραδόθηκε παρά όταν κάθε αντίστασή του ήταν αδύνατη. Ως εκ τούτου, απεφάσισα να μην κρατηθεί κανένας Έλληνας στρατιώτης αιχμάλωτος και οι αξιωματικοί να διατηρήσουν τα προσωπικά όπλα τους."

Όταν δε όλα θα έχουν κριθεί, θα ομολογήσει στην "Πολιτική Διαθήκη", την οποία υπαγόρευσε στον Borman, το Φεβρουάριο του 1945 στο Βερολίνο:

"Η κακή τροπή του πολέμου για τον Άξονα άρχισε από την περιττή και ανόητη επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδος, η οποία έδωσε την ευκαιρία στην Αγγλία να θέσει και πάλι τον πόδα της επί της Ευρώπης, στον Churchill να θριαμβολογήσει ότι η Αγγλία έχει και πάλι συμμάχους στον αγώνα της κατά του Άξονα, και στους εχθρούς του Ράιχ να αναθαρρήσουν."
"...Άνευ των δημιουργηθεισών υπό των Ιταλών δυσκολιών εκ της εκστρατείας των κατά της Ελλάδος, θα είχον επιτεθή εναντίον των Ρώσων εβδομάδας τινάς ενωρίτερον."






H Λένι Ρίφενσταλ στην αυτοβιογραφία της αναφέρει ότι ο Hitler της είπε σε συνάντησή τους στις 30 Μαρτίου 1944:
"Αν οι Ιταλοί δεν είχαν επιτεθή εις την Ελλάδα και δεν εχρειάζοντο την βοήθειάν μας, ο πόλεμος θα είχε πάρει διαφορετικήν τροπήν. Θα είχαμε προλάβει να κατακτήσωμεν το Λένινγκραντ και την Μόσχαν, πριν πιάσει το Ρωσικόν ψύχος."

Γράφει ο Joseph Goebbels στο ημερολόγιό του, στις 8 Απρ. 1941, δύο ημέρες μετά την γερμανική επίθεση, εντυπωσιασμένος και αυτός από την μαχητικότητα των Ελλήνων: "Προχωρούμε αργά στην Ελλάδα... Οι Έλληνες είναι γενναίοι μαχηταί... Τα καταληφθέντα χαρακώματα είναι γεμάτα πτώματα... Και αυτός ο Φύρερ θαυμάζει ιδιαιτέρως το θάρρος των Ελλήνων. Ίσως υπάρχει ακόμη ένα ίχνος της παλαιάς ελληνικής καταγωγής σ' αυτούς."

Θα γράψει το περιοδικό TIME (January 6, 1941, "1940 Man of the Year: Winston Churchill"):
"Benito Mussolini, thinking conquest was easy, proved the year's greatest flop.
[...] Among other Europeans who had made their mark in 1940, one was short, squat General John Metaxas, Premier of the Greeks, who had made a monkey of Benito Mussolini."

Αλλά και οι Ιαπωνικές εφημερίδες (Δεκέμβριος 1940):

"Η χώρα μας, εις την οποίαν ιδιαιτέρως τιμάται η ανδρεία, παρακολουθεί με θαυμασμόν τον αγώνα των Ελλήνων εις την Αλβανίαν, ο οποίος μας συγκινεί τόσον ώστε, παραμερίζοντες προς στιγμήν παν άλλο αίσθημα, αναφωνούμεν "Ζήτω η Ελλάς"."

Για τη μάχη της Κρήτης ο Winston Churchill γράφει στα απομνημονεύματά του:

"Στην Κρήτη ο Goering κέρδισε μια Πύρρειο νίκη, διότι με τις δυνάμεις που σπατάλησε εκεί θα μπορούσε εύκολα να κατακτήσει την Κύπρο, τη Συρία, το Ιράκ και ίσως ακόμη και την Περσία... Διέπραξε την ανοησία να αφήσει να του ξεφύγουν αυτές οι μεγάλες ευκαιρίες, με το να θυσιάσει τις αναντικατάστατες αυτές δυνάμεις σε έναν θανάσιμο αγώνα που διεξαγόταν συχνά σώμα με σώμα..."


Η καθυστέρηση των Γερμανών στην Κρήτη επέτρεψε στον Άγγλο στρατάρχη Weyvell να οργανώσει την άμυνα της Αιγύπτου. Ο ίδιος ανέφερε στην κυβέρνησή του:





"Οι απώλεις των Γερμανών στην Κρήτη έσωσαν τη γενική κατάσταση στη Μεσόγειο, διότι καταστράφηκε μέγα μέρος από τα αεραγήματα του εχθρού και τεράστιος αριθμός αεροπλάνων." Ο ίδιος λέγει: "Προθύμως αναγνωρίζομεν ότι οι Έλληνες σύμμαχοί μας είναι οι πρώτοι που τας υπερόχους νίκας των εις την Βόρειον Ήπειρον άνοιξαν τον δρόμον και κατάφερον πλήγματα κατά της φασιστικής Ιταλίας. Αι επιτυχίαι δεν είχαν μόνον τοπικήν σημασίαν, αλλά επηρέασαν την όλην εξέλιξιν του πολέμου. Η άμυνα της Κρήτης έσωσε την Κύπρον, την Συρίαν, το Ιράκ και ίσως το Τομπρούκ."


Ο ίδιος ο Hitler παραδέχθηκε:

" Η Κρήτη απέδειξε ότι οι μεγάλες μέρες των αλεξιπτωτιστών τελείωσαν."

απο: http://igaiolos.blogspot.com/2009_10_01_archive.html

ΑΛΒΑΝΟΚΡΑΤΙΑ 1770-1779


Η Μ Αικατερίνη της Ρωσίας κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο 1768-1774 για αντιπερισπασμό δημιούργησε επαναστατικό κίνημα στην Ελληνική χερσόνησο, στην Πελοπόννησο ήταν η ψυχή της επανάστασης με αρχηγούς τους Π Μπενάκη, Κρεββατά, Ζαίμη, Γ Νοταρά, και την Μάνη.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Αικατερίνη Β'

Για συντονισμό ήρθε οι αδελφοί Ορλώφ Θεόδωρος και Αλέξιος. Ο σουλτάνος έδωσε εντολή να εισβάλουν από την Αλβανία τα εμπειροπόλεμα στίφη των Τουρκαλβανών (Αλβανών μουσουλμάνων) για να καταστείλουν την επανάσταση.

Αρχηγοί ορίσθηκαν ο Σουλεϊμάν μπέης και ο Αχμέτ μπέης οι οποίοι εξουδετέρωσαν τούς οπλαρχηγούς του Βάλτου, της Θεσσαλίας και των Αγράφων και προέβησαν σε αγριότατες σφαγές στις πόλεις και τα χωριά πού συναντούσαν.

Σύμφωνα με τον Λαρισαίο ιστορικό της εποχής Κωνσταντίνο Κούμα: "Από όλες τις πόλεις της Ρωμελίας καμμία δεν είδε τραγικωτέρας σκηνάς παρά η Λάρισσα. Ο Αγά πασάς εσύναξε στην αυλή του τρείς χιλιάδες Τρικκαίους καί επρόσταξεν τόν όλεθρο των αόπλων και ακάκων τούτων ανθρώπων. Ήρχισεν η κατ'αυτών πυροβόλησις. Όσοι έφευγαν από την αυλήν εφονεύοντο εις τούς δρόμους. Εις μίαν ημέραν η πόλις εγεμίσθη νεκρών και τα ρείθρα του Πηνειού εβάφησαν από το αίμα των άθλιων Τρικκαλινών. Οι Λαρισσαίοι δεν εδοκίμασαν μετριώτερα. Οι γιανίτσαροι ετουφέκιζαν καθ'εκάστην δέκα χριστιανούς...." .




Ομάδες αλβανών εισβάλουν στον Μοριά . Στην Κορώνη γίνηκε μια μάχη μεταξύ Τούρκων και Αλβανών κατά των Μανιατών, ο Μανιάτες ηττήθηκαν και έχασαν 400 άνδρες αιχμαλωτίστηκε δε ο αρχηγός τους Γιάννης Μαυρομιχάλης.

Στην συνέχεια οι Αλβανοί με τους τούρκους ηττήθηκαν στο Τρικεφάλι και σε απάντηση της ήττας τους έσφαξαν τους αιχμαλώτους της πρώτης μάχης. Αυτό εξαγρίωσε τους Μανιάτες και με αιφνιδιασμό επιτέθηκαν στο στρατόπεδό τους και έπιασαν πολλούς αξιωματούχους.

Η Πελοπόννησο υποτάχτηκε στην πληθώρα των Αλβανών που έφεραν οι τούρκοι, ο αριθμός των Αλβανών που πήγαν στην Πελοπόννησο κυμαίνεται από 18.000 μέχρι 50.000 και έφτασαν κατά κύματα

ΟΙ ΘΗΡΙΩΔΙΕΣ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ

Ο Γ Κορδάτος «Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας» τομ Α σελ 241 γράφει :
«Είχαν το ελεύθερο να κάνουν ότι θέλουν. Έτσι απ όπου περνούσαν σκορπούσαν τον θάνατο και την καταστροφή».



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Μανιάτες

Η συμπεριφορά τους προς τους Έλληνες ήταν τρομερή, αφού λεηλάτησαν τα πάντα και αφού δεν είχαν τίποτα να τους δώσουν πια οι Έλληνες τους υποχρέωναν να υπογράφουν ομόλογα για χρηματικά ποσά με ενέχυρο τα παιδιά τους. Χιλιάδες νέοι και νέες ένεκα της αδυναμίας να πληρώσουν σκλαβώθηκαν και πουλήθηκαν από τους Αλβανούς, ο ιστορικός Κωνσταντίνος Σαθάς παραπέμποντας στον Πουκεβίλ σελ 524 λέει: « Είκοσι χιλιάδες επωλήθησαν εις τους Αφρικανούς και τους Τούρκους της Ρούμελης».


Στην Κυπαρισσία μια νέα γυναίκα δούλευε στο κήπο της όταν είδε αλβανούς να βάζουν φωτιά στο σπίτι της, όρμησε μέσα και πήρε το βρέφος της, οι αλβανοί την καταδίωξαν, αυτή όμως έτρεχε απεγνωσμένα ώσπου έφτασε μπρος σε ένα γκρεμό, τότε σήκωσε το μωρό της προς τον ουρανό έκανε μια μικρή δέηση και μαζί με το μωρό της έπεσε στον γκρεμό , εκεί έστησαν οι συμπολίτες της ένα σταυρό και γράφει ο Καστελάν σε μετάφραση Σαθά: «Το απλούν εκείνο μνημείο, ο ταπεινός εκείνος σταυρός, δυνατόν μα καταστραφεί , αλλά το βάραθρον υπάρχει και θέλει διαμείνει, ως μνημείον μαρτικού έρωτος , και σχεδόν παράφρονος ελευθερίας».
Οι κτηνώδεις αλβανοί «αγεληδόν συρρεύσαντες» και «ως λύκοι αιμοβόροι»έσπειραν τον όλεθρο σε όλο τον Μοριά., γράφει ο Σαθάς «Οι δυστυχούντες επωλοφύροντο, πατέρες τέκνων διαχωριζόμενοι και ανδρών τιμίων σώφρονες γυναίκες αποσπώμεναι, αδελφοί τα αδελφών στερούμενοι και νεογνά τέκνα των μητρικών ωλενών αρπαζόμενα, παρθένοι δε τρυφεραί των θαλάμων εκπίπτουσαιυπό χειρών βαρβάρων ελκόμεναι……………».



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Σκηνές τρόμου απλώθηκαν σ όλη την Ελληνική επικράτεια.


Η εφευρετικότητα των αλβανών για τρομοκρατία και βασανισμό δεν είχε το όμοιό του, κατέκλεψαν κα το τελευταίο γρόσι των Ελλήνων.

Υπάρχουν διηγήσεις των βασανιστηρίων που έκαναν οι αλβανοί προκειμένου να κλέψουν τους Έλληνες, οι οποίοι πια δεν είχαν τι να τους δώσουν δες μερικά που έπραξαν «τα τέκνα της αγριότητας» στους Έλληνες:

Α. Έφτιαχναν καρφιά από καλάμια και τα έβαζαν στα νύχια των βασανιζομένων.
Β. έβαζαν μεγάλες πέτρες στο στήθος και την κοιλιά .
Γ Έριχναν μπρούμυτα σε σκόνη ασβέστη και αυτό υποχρέωναν να το αναπνεύσουν, αυτό προξενούσε μεγάλο πόνο στους πνεύμονες.
Δ. Έδεναν σχοινιά από την στέγη και έδεναν τα πόδια και τα χέρια, τους ανύψωναν και μετά απότομα τους άφηναν να πέσουν με δύναμη στο έδαφος.

Αυτά και πολλά άλλα έκαναν οι θηριώδεις αλβανοί και φυσικά μετά μεγάλης χαράς τα παρακολουθούσαν και γελούσαν.

ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ

Όταν τελείωσαν τα βάσανα των Ελλήνων άρχισαν σιγά σιγά να μαζεύονται στα σπίτια τους και να προσπαθούν να τα οικοδομήσουν, χρήματα όμως δεν είχαν τους τα είχαν κλέψει οι αλβανοί.





Και τότε αναγκάστηκαν να δανειστούν από τους κλέφτες αλβανούς χρήματα με τόκο 60% .
Έτσι οι Έλληνες έγιναν δύο φορές δούλοι μια στον Τούρκο και άλλη μια στον Αλβανό. Γράφει ο Πουκεβίλ αλλά και οι Φρατζής και Καμπούρογλου , ότι υπήρχαν αλβανοί που είχαν ομολογίες 500.000 γρόσια. Ο Παπαρρηγόπουλος στην «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» εκδόσεις Ελληνικά γράμματα τομ Ε σελ658 γράφει :
«……..Εκ τούτων πολλοί είχον ανά χείρας ομολογίας 500 και 600.000 γροσίων, εικοσάκις χίλιοι Πελοποννήσιοι επωλήθησαν είτε εις Αλγερίαν είτε εις τους τούρκους της Ρούμελης………….».

Οι Πελοποννήσιοι για να γλυτώσουν από τους αλβανούς έφευγαν κρυφά σε νησιά και σε άλλα μέρη της Ελλάδος. Είναι χαρακτηριστικό ότι υπάρχουν Έλληνες σε απίθανα μέρη που έχουν το επίθετο Μοραίτης. Ένα τέτοιο πλοίο με Μοραίτες ομήρους κατάφεραν να σώσουν οι Αιβαλιώτες (Κυδωνίαι Μ Ασίας), αυτοί οι άνθρωποι εγκαταστάθηκαν στις Κυδωνίες και έφτιαξαν μια συνοικία με Μοραίτες. Ζατουνίτες πήγαν στα νησιά, άλλοι δε στη Μ. Ασία. Εκεί στη Μ. Ασία βρήκαν προστάτη τον Καρά Οσμάν Ογλού, μεγάλογαιοκτήμονα, ένα είδος ηγεμόνα της Μ. Ασίας, που κατείχε την περιοχή της Περγάμου. Ανάμεσά τους, Δημητσανίτες με έντονη παρουσία καθώς και Στεμνιτσιώτες με οργανωμένη παροικία από εμπόρους και τεχνίτες.

Επί εννιά χρόνια κράτησε η Αλβανοκρατία στην Πελοπόννησο, η έδρα των αλβανών ήταν η Τρίπολη , ανεξέλεγκτοι και ασύδοτοι «αλώνιζαν» και στο άκουσμα ότι πλησιάζουν αλβανοί οι πληθυσμοί έτρεχαν να σωθούν σε βουνά και σπηλιές. Υπολογίζονται σε 100.000 χριστιανοί αυτοί με κάποιο τρόπο χάθηκαν στον Μοριά δηλαδή το 1/3 του πληθυσμού.

Στον κώδικα του Μ. Σπηλαίου διαβάζουμε για την επιδρομή των Αλβανών:
«Οι Αρβανίτες ήλθαν όχι ως άνθρωποι αλλά ωσάν θηρία ή σαν μια φωτιά και ωσάν ποταμός και την αιματοχυσίαν οπού έκαμαν εις τους ευρεθέντας ταλαιπώρους χριστιανούς του Μορέος και τες σκλαβίες νόος ανθρώπινος αδυναzεί να τους λογαριάσει, οπού και όλον τον Μορέαν τον έγδυσαν εξ ολοκλήρουσι…………….Η Ζάτουνα, ως και η περί αυτήν χώρα, ήτο πυκνώς κατωκημένη, και αρκούντως ευημερούσα κωμόπολις. Αλλά οι Αλβανοι; αφού εφόνευσαν όσους ηδυνήθησαν, επώλησαν τους αιχμαλωτισθέντες εν Δημητσάνη και Ζατούνη εις τους πειρατάς της Βαρβαρίας, οίτιμες έδραμον εις τον κόλπον της Κυπαρισσίας, ίνα μετέσχωσι των λαιφύρων. Οικογένειαι τινές, καταφυγούσαι εις τα όρη, μόλις διεσώθηκαν...».




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Αρβανίτες σκοτώνουν τούρκους.


ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ

Όταν εξάντλησαν κάθε δυνατότητα αρπαγής από τους Χριστιανούς και αφού ήδη ένοιωσαν αρκετά ισχυροί άρχισαν να ληστεύουν και τους τούρκους!

Αψηφούσαν τις διαταγές των τούρκων και ζητούσαν με θρασύτητα μισθούς μιας δεκαετίας.

Οι Τούρκοι της Πελοποννήσου διαμαρτυρήθηκαν στην Πύλη και όντως διατάχτηκε η αποχώρηση των Aλβανών.

Έντεκα (11) πασάδες έστειλαν οι τούρκοι για να πείσουν τους αλβανούς ότι…….. ότι έκλεψαν είναι αρκετό και πρέπει να πάρουν τα κλεμμένα από τους Έλληνες και να πάνε στον τόπο τους, και οι έντεκα γύρισαν άπρακτοι.

Στα 1777 στην Οθωμανική πραγματικότητα εμφανίστηκε ένα ισχυρός άνδρας ο αρχιναύαρχος Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλου, σε αυτόν οι τούρκοι έδωσαν τον τίτλο του Μόρα Βαλεσή και σερασκέρη της Ρούμελης.





ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΑΛΒΑΝΩΝ

Ο Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλου μετά από διετή προετοιμασία και έχοντας στα χέρια του ρητή διαταγή του Σουλτάνου « Να μη γυρίσει στην Κωνσταντινούπολη αν δεν εξοντώσει τις αλβανικές ορδές» πέρασε το 1779 τα στενά.

Έφτασε στο Ναύπλιο και αποβιβάζει 2.000 άνδρες, δεν μπορεί όμως να βρει άλλους τούρκους πρόθυμους για πόλεμο με τους αλβανούς που η δύναμή τους έφτανε 10.000 με 15.000 άνδρες, γι αυτό τον συμβούλεψε ο δραγουμάνος του Νικόλαος Μαυρογένης να στραφεί στους Κλέφτες του Μοριά. Έγραψε λοιπόν ο Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλου πρόσκληση προς τους Κλέφτες «Σας διορίζομεν να σκοτώνετε χωρίς φόβον τους ζορμπάδες. Είναι δικά σας όλα τα πράγματα των. Να μας φέρετε μόνο τα κεφάλια των και σας συγχωρούμεν όσα εκάματε καπαέτια…………» (Ιω. Φιλήμων ΔΙΦΕ σελ 82).

Οι Κλέφτες ήταν καχύποπτοι αλλά τότε μεσολάβησε ο Νικόλαος Μαυρογένης και άρχισαν να φτάνουν στο στρατόπεδο των τούρκων , οι οποίοι τους υποδέχτηκαν με φιλοφρονήσεις, στους ποιο σπουδαίους από τους Κλέφτες ο Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλου έκανε πλούσια δώρα, στον Κόλια Πλαπούτα έδωσε ένα καπότο.



Δες ένα δημοτικό στοίχο που περιγράφει αυτή την συνάντηση τούρκων και Κλεφτών :

Να κάνουμε το ένα μας
και τούρκοι και ραγιάδες
τον τόπο να παστρέψουμε
από τους αρβανιτάδες


(Λαμπρυνίδης, “Η Ναυπλία», σελ.306).

Ο μόνος που δεν πήγε ήταν ο Κωνσταντής Κολοκοτρώνης (πατέρας του Θεοδώρου) μαζί με κάποιους καπεταναίους όπως ο ο Αλέξης Ντάρας, από δυσπιστία.

Γράφει ο Θ Κολοκοτρώνης στα «απομνημονεύματα» :

«Εις τον πατέρα μου έστειλε χωριστό μπουγιουρτί έλθετε να βγάλουμε τους Αρβανλιτες και να εύρει ο ραγιάς το δίκιο του. Ο πατέρας μου εκίνησε με χιλίους στρατιώτες και έπιασε τα τρόκορφα. Δεν επήγε στον Καπετάμπεη διότι φοβείτο. Ο καπετάμπεηςεσηκώθηκε από τους Μύλους, επήρεν 6.000 ταγκαλάκια και τους κλέφτες 3.000 και επήγεν εις τα Δολιανά. Τριπολιτσά κι έριξε ορδί. Ο πατέρας μου , σαν ήτο στα Τρίκορφα, του έστειλε ο Καπετάμπεης να πάγει σε δαύτονε, δια να τον προσκυνήσει. Ο πατέρας μου αποκρίθηκε δεν είναι καιρός να έλθωνα προσκυνήσω. Οι Αρβανίτες είναι στην Τριπολιτσά, ημπορούν να πιάσουν τον άγριον τόπον και να σκορπίσουν τότε μέσα στην Πελοπόννησο, να χουν τον τόπο. Τότε του έστειλαν 20 μπινίσια για τους καπεταναίους κι ένα καπότο για τον εαυτό του».

Με 850 - 1.000 Καρυτινούς , Αρκάδες, Λεονταρίτες και Ανδρουσιανούς, έπιασε τα Τρίκορφα. Και ο Χασάν με τους λοιπούς Κλέφτες τα Αγιωργίτικα.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Τρίπολη.


ΗΤΤΑ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ

Η μάχη έγινε 12 Ιουλίου του 1779 να πως…………

Ο αλβανοί βλέποντας ότι δημιουργείται κλοιός, και με δεδομένο ότι η Τρίπολη ήταν χωρίς τείχη, αποφάσισαν να επιτεθούν και να φτάσουν στην παραλία και με κάθε πλεούμενο να περάσουν στην στερεά Ελλάδα και από εκεί να πάνε στην πατρίδα τους συναποκομίζοντας τους καρπούς της κλεψιάς τους επί 9 χρόνια.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης έγραψε για τον πατέρα του :

«Όταν τους επολέμησεν ο πατέρας μου, οι Αλβανοί του έλεγαν: - Κολοκοτρώνη, δεν κάμεις νισάφι; Και τους λέγει ο πατέρας μου; Τι νισάφι να σας κάμω, όπου ήλθετε και εχαλάσατε την Πατρίδα μου, μας επήρατε σκλάβους και μας εκάμετε τόσα κακά; Τα κεφάλια των Αλβανών έφτιασαν πύργο εις Τριπολιτσά»!... (απομνημονεύματα Κολοκοτρώνη)

Το βάρος της επίθεσης τους έγινε στα Τρίκορφα, από τον Μούρτο Άμζα έκαναν τρεις επιθέσεις αλλά αποκρούστηκαν με «απερίγραπτον αφανισμόν». Ο Φρατζής γράφει ότι έστειλαν στους Έλληνες που τώρα κρατούσαν άρματα μια επιστολή που ούτε λίγο ούτε πολύ ζήταγαν να πάνε να τα βρουν και να μη τους πολεμήσουν και φυσικά οι Κλέφτες τους απάντησαν καθώς τους έπρεπε να γυρίσουν δηλαδή τα κλεμμένα και να παραδώσουν τα άρματά τους.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Τζαμί στην Τρίπολη.


Κολοκοτρώνης διατάζει να κατασκευασθεί στην ανατολική πλευρά της Τριπολιτσάς ΠΥΡΑΜΙΔΑ από 5.000 κεφάλια Αλβανών, που ήταν κολλημένα με άμμο και ασβέστη. Το τρομερό αυτό τρόπαιο διετηρήθη επί χρόνια στην «Πύλη τ΄ Αναπλιού» και ο Πουκεβίλ το περιγράφει με θαυμασμό, αποκαλώντας το «Τρόπαιο των Κολοκοτρωναίων». Σύμφωνα μ τον ιστορικό Φραντζή, ο Κωνσταντής «απεκεφάλισε τους εγκληματίες Αλβανούς άνευ διακρίσεως ηλικίας και γένους»......

Ο Ππαπαρρηγόπουλος στην «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» εκδόσεις Ελληνικά γράμματα τομ Ε σελ658-9 γράφει:

«………..διατάξας να εγερθή προ της ανατολικής πλευράς της πόλεως μνημείον της νίκης, απαρτισθέν εκ 4.000 κεφαλών. Έπειτα δε καταδιώξας και εξαφανίσας τους εν τη λοιπή Πολοπόννησω συντρόφους αυτών………..».

ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΠΟΥ ΑΝΤΗΛΛΑΓΗΣΑΝ ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΒΑΝΩΝ ΚΑΙ ΚΛΕΦΤΩΝ



Μια άκρως ενδιαφέρουσα περιγραφή των προοιμίων της μάχης των Τρικόρφων (12/07/1779), περιλαμβάνει ο αγωνιστής και πολιτικός Αθανάσιος Γρηγοριάδης, στο έργο του "Ιστορικαί Αλήθειαι":



Και ήδη συνήλθον εις Τρίκορφα, θέσιν απέχουσαν από Τριπολιτζάς υπέρ τα 3/4 της ώρας, περί τους 200 αρχηγούς μετά 3000 παλληκαρίων Καρυτινών, Αρκαδίων (Τριφυλλίων), Λακώνων, Λακεδαιμονίων, Ανδρουσάνων, Ιμπλακιωτών, Λεονταριτών, Φαναριωτών, Ηλείων, Αργείων Κορινθίων, Τριπολιτζιωτών, Καλαβρυτινών, Αγιοπετριτών και Πραστιωτών, Βοστιτσάνων, Πυλίων, Μεθωναίων και Κορωναίων.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Θ. Κολοκοτρώνης, σύμφωνα με σχέδιο που δημοσιεύθηκε το 1827 στο Παρίσι από τον A. Friedel και θεωρείται από τις πιο πιστές απεικονίσεις.


Πριν δε της ενάρξεως της εν Τρικόρφοις μάχης, εμταξύ Πελοποννησίων κλεφτών και Αλβανών, όλοι οι αρχηγοί των Αλβανών συνελθόντες εν Τριπολιτζά εις πολεμικόν συμβούλιον, και μετά πολλάς συνδιασκέψεις των, απεφάσισαν και έπεμψαν την κάτωθι επιστολήν προς τους κατέχοντας τα Τρίκορφα Πελοποννησίους κλέφτας και αρματωλούς.

"Κλεφτοκαπεταναίοι Μωραΐτες

Δεν εκάματε καλά να σμίξετε με τους Τούρκους και ναρθήτε να μας βαρέσετε. Ναίσκε ορέ, δεν το παντέχομε ετούτο το πράμα, και σαν εσείς είχατε ατίγια μαζή με μας, τότενες ναρχούσασταν παλληκαρίσια, να τα βάζαμε ορέ τα πράματα στην καλή τη στράτα. Μα τον Θεό δεν σας λέμε ψέματα, ακούστε ταις γραφαίς μας και ταις αρμήνιες μας, γιατί ταχύ οι Τούρκοι θενά βαρέσουνε και σας όλους, και θα σας σκοτώσουνε, ελάτε σαν καλά παλληκάρια που είσστε να τα συμφωνήσουμε, μη καρτερείτε.

Τριπολιτζά στη 8 Ιουλίου 1779
Οι Γενικοί Αρχηγοί
Αλή Χατζή Οσμάν Μπέης
Σουλεϊμάν Μπέης

Οι υπαρχηγοί
Αχμέτ Μπέης
Καραουλάν Μπέης
Σουλεϊμάν Μπέης
Πρέφας Μπέης
Αβδουλάχ Μπέης
Αλή Πρέμος Μπέης
Ασλάν Μπέης
Μουσταφά Μπέης
Αλιόμπεης και
Μούρτος Άμζα Μπέης"



Τότε δε και οι αρχηγοί των κλεφτών και αρματωλών συσκεφθέντες εν πολεμικώ συμβουλίω απήντησαν και αυτοί ως εξής:


"Αρβανίτες

Το γράμμα σας το ελάβαμεν, και σας γράφομεν και ημείς ότι ποτέ δεν είχαμε σκοπόν για να αναταμωθώμεν με τους Τούρκους, διότι κι αυτούς θεωρούμεν κακούς εχθρούς μας, και νάρθουμε να σας χτυπήσουμε, τα θέλετε εσείς, γιατί από το καιρό που γένηκε το σεφέρι (επανάστασις) το Μάρτι το έτος 1769 και εμβήκατε στο Μωριά για να βοηθήστε τους Τούρκους και να κτυπήσετε εμάς τους Μωραΐτες δέκα χρόνια γένουνται από τον καιρό εκείνον έως σήμερα, που μας ετυραννίσατε, μας εγδύσατε, εσκωτώσατε τους πατέρες μας, τις μητέρες μας, τα αδέρφια μας, τις γυναίκες μας, τα παιδιά μας, τους συγγενείς μας και τους πατριώτες μας, και μας κάμετε τέτοια πολλά κακά που εμείς δεν μπορούμε πλιά να σας χωνεύσωμε, και ούτε να σας συγχωρήσωμεν, για δαυτό μαζωχθήκαμε ούλοι δω πέρα να σας χτυπήσωμε, και με την δύναμι του Θεού, αν μπορέσωμε και να σας διώξουμε πλια από το Μωριά. Αν εσείς θέλετε για να πολεμήσουμε και να σκοτωθούμε, εμείς σας συγχωρούμε για όλα τα χάλια που μας εκάματε, και ελάτε μερικοί από όλους σας να μας φέρετε τα άρματά σας, και να μας δώσετε και όσα χρήματα έχετε στα κεμέρια σας που τα μαζώξατε από τους πατριώτες μας, και ύστερα να σας στείλουμε με μεγάλο σιγουρητό στην πατρίδα σας, ελάτε και σας καρτερούμε, γιατί παν εκείνα που ξέρατε, ελάτε το ταχύ αλοιώς θα το μετανοήσετε.

Από Τρίκορφα 10 Ιουλίου έτος 1779
Με την συμφωνίαν από όλους τους κλέφτας και τους αρματωλούς του Μωριά, υπογράφουμε εμείς οι πρώτοι αρχηηγοί

Κωνσταντίνος Κολοκοτρώνης
και Αλέξης Ντάρας

Οι Υπαρχηγοί

Αναγνώστης Κολοκοτρώνης και οι αδελφοί του Αποστόλης και Γιώργος, Ιωάννης Θιακός, Ιωάννης Κόρδας, Ιωάννης Ρούσσης, Χρ. Ντουσιακίτης, Ιωάννης Ντάβος, Δήμος Μπαρακούρας, Πάνος Κρεμαστιώτης, Αναστάσιος Μιουτζάρας, Παναγιώτης Βεενετσαναίος, ή Παναγιώταρος, Γεώργιος Μαργέλης".





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Η παραλία της "Αρβανιτιάς" στο Ναύπλιο, κάτω από το Παλαμήδι.


Λαβόντες την επιστολήν ταύτην, οι Αλβανοί εκείνοι συσκεφθέντες, απήντησαν ότι παραδέχονται όσα τους γράφουσι οι κλέφται και αρματωλοί, αλλά με την συμφωνίαν όμως να κάμωσιν αμφότερα τα μέρη δύο συνθήκας εγγράφους παρ' όλων των αρχηγών Ελλήνων και Αλβανών, αλλά να μη παραδώσωσι τα όπλα, ειμή δίνοντες μόνον όσα χρήματα έχουσιν έκαστος επάνω των, και λαμβάνοντες δε, ομήρους Έλληνας, δίδοντες συνάμα και αυτοί από τους ιδικούς των μερικούς ως ομήρους, και τότε δε, είναι έτοιμοι να απέλθωσιν από τον Μωριά, τοιαύτη δε είναι η συμφωνία όλων των Αλβανών.


Οι κλέφται και αρματωλοί αμέσως τους έγραψαν ότι δεν γίνωνται δεκταί αι προτάσεις των, και ότι ας κάμωσιν όπως στοχάζονται. Τότε οι Αλβανοί απελπισθέντες, εξώρμησαν εκ Τριπολιτζάς και συνεκρούσθησαν με τους κλέφτας και αρματωλούς.


Σημειωτέον δε, ότι τας μεταξύ Αλβανών και Ελλήνων ανταλλαγείσας επιστολάς, ουδόλως έμαθεν ο Γαζή Χασάν Καπιτάν Πασάς, καθ' ο φυλαχθείσης μεγάλης μυστικότητος..."



Ο ΚΟΛΟΚΩΤΡΩΝΗΣ ΔΙΗΓΕΙΤΑΙ


Εις τους 79 ήλθεν ο Καπετάμπεης με τον Μαυρογένην, και ερχόμενος ερηξεν εις τους Μύλους και Ανάπλι. Εστειλεν εις όλην τήν Πελοπόννησον μπουγιουρτί, και επήγαν και επροσκύνησαν τον Καπετάμπεη εις τούς Μύλους. Εις τον πατέρα μου έστειλε χωριστά μπουγιουρτί, να ελθήτε να βγάλουμε τούς Αρβανίταις και να ευρή ο ραγιάς το δίκιο του. Ο πατέρας μου εκίνησε με χίλιους στρατιώταις, και έπιασε τα Τρίκορφα, εις τήν Τριπολιτσάν. Δεν επήγεν εις τον Καπετάμπεη, διότι εφοβείτο. Ο Καπετάμπεης εσηκώθηκεν από τούς Μύλους, επήρεν 6.000 ταγκαλάκια, και τούς κλέφταις 3.000 και επήγεν εις τα Δολιανά, Τριπολιτσά καί έρηξεν το ορδί.

Ο πατέρας μου, σαν ήτον στα Τρίκορφα, του έστειλεν ο Καπετάμπεης νά πάγη σέ δαύτονε, διά να τον προσκυνήσει. Ο πατέρας μου αποκρίθηκε δέν είναι καιρός νά έλθω νά προσκυνήσω. Οι Αρβανίται είναι εις την Τριπολιτσά, ημπορούν να πιάσουν τον άγριον τόπον καί νά σκορπίσουν τότε μέσα εις την Πελοπόννησον, νάχουν τον τόπον. Τότε του έστειλεν 20 μπινίσια για τούς Καπεταναίους κ' ένα καπότο διά τον εαυτόν του. Τον καιρόν πού εζύγωσε τό στράτευμα το Τούρκικο εις την Τριπολιτσάν, κ' επολιορκούσε τούς Αρβανίταις, εχώρισαν 4.000 Τούρκοι Αρβανίταις να τον εβγάλουν από τα ταμπούρια, και αυτός αντεστάθηκε και τούς εκυνηγούσε, και εμβήκαν πίσω. Ήλθαν τα στρατεύματα τα Τούρκικα του Καπετάμπεη έως τον Αγιον Σώστην. Πάλι βγαίνουν 6.000 διά να πάνε εις τον πατέρα μου, και αυτός πάλι τούς αντέκρουσε. Είδανε ότι δεν ημπορούν να βαστάξουν οι Αρβανίτες μέσα εις την Τριπολιτσά, διατί δεν ήτον τότε τειχογυρισμένη. Εσυνάχθηκαν όλοι και πάνε εις τον πατέρα μου, και αυτός τούς εστάθηκε με ορμήν, και τούς εγύρισε κατά τον κάμπον. Ενώθηκαν και άλλοι καπεταναίοι. Εμβήκαν εις τα χωράφια, εις τον κάμπον τούς εσκότωσεν η καβάλα ως οι θεριστάδες, έπεσεν η καβαλαρία μέσα και τούς εθέρισαν.

Από 12.000, επτακόσιοι επέρασαν εις το Δαδί. Όταν τούς επολέμησε ο πατέρας μου, του έλεγαν:
- Κολοκοτρώνη, δεν κάμεις νισάφι.!
- Τί νισάφι να σας κάμω, οπού ήλθετε κ' εχαλάσατε την πατρίδα μου, μας πήρατε σκλάβους και μας εκάματε τόσα κακά.
- Εφέτο, δικό μας, τού χρόνου δικό σου
Τά κεφάλια των Αλβανών έφτιασαν πύργο εις την Τριπολιτσά. Ησύχασεν η Πελοπόννησος.

Τούς 80 εκατέβη ο ίδιος ο Καπετάμπεης και χάλασε τόν πατέρα μου και τον Παναγιώταρον Βενετζιανάκη. Ηλθεν η αρμάδα εις τό Μαραθονήσι. Τά στρατεύματα στεριάς και θαλάσσης. Η Καστανίτζα αποικία, οπού ήτον ο Κολοκοτρώνης κι' ο Παναγιώταρος, έξι ώρας μακράν από το Μαραθονήσι. Ερχοντας η αρμάδα, ο Παναγιώταρος, ως Μανιάτης, επροσκάλεσε βοήθεια από τούς Μανιάταις, και οι Μανιάταις υποσχέθησαν ότι πάνε βοήθεια. Καί ο δραγουμάνος ο Μαυρογένης, ως Ελλην καί τεχνίτης, έκαμε τον Μιχάλη Τροπάκη Μπέη και διά να τον κάμη Μπέη αλικότησε την βοήθεια και επήρε το κάστρο.

Επήγε το ασκέρι 14.000, και τούς επολιόρκησε. Μία ώρα στράτα αλάργα έστησε το ορδί. Εστειλεν ο Σερασκέρης Αλήμπεης ένα γράμμα διά να προσκυνήσουν και να του δώσουν ενέχυρα άνα παιδί ο ένας και ένα ο άλλος, και να τραβήξει χέρι από δαύτους. Αυτοί απεκρίθηκαν:
-Δέν προσκυνούμεν, θέλομε πόλεμο καί όποιος μείνει νικημένος, ας προσκυνήση.
Αυτός ήλπιζε από την Μάνην βοήθεια. Τούς επολιόρκησαν τά τούρκικα στρατεύματα, έβγαλαν κανόνια και βόμβαις, τούς πολεμούσαν ημέρα και νύκτα. Ούτε οι βόμβες τούς έκαναν φόβον ούτε τα κανόνια, όμως επολέμησαν 12 ημέραις και 12 νύκτες με ανδρεία και γενναιότητα.

Όταν είδαν, ότι βοήθεια δεν έρχεται, αποφάσισαν να φύγουν από τούς πύργους. Οι πύργοι ήτον δύο, και ο ένας ητον του πατέρα του Παναγιώταρου, και ο άλλος ήτον του πατέρα μου και του Παναγιώταρου. Ο πατέρας του Παναγιώταρου ήτον 80 ετών, ως και η μητέρα του, και μην ημπορώντας να φύγουν εις τό γιουρούσι με τα άλλα γυναικόπαιδα, είπε του Παναγιώταρου και του πατέρα μου:
-Βάλτε φωτιά στους άλλους πύργους, εγώ μένω εδώ.
Εμεινε με ένα δούλο και με την γυναίκα του και μία δούλα με σκοπόν να πολεμήση, ελπίζοντας να έλθη βοήθεια από τα παιδιά του έπειτα. Ο πόλεμός του ήτον μέ τόν δούλον, η τέχνη του μεγάλη. Είχε φυτίλι να γυρίση μαζί με τούς Τούρκους. Αυτοί πού επολεμούσαν μέσα έπεσαν εις το ορδί του σερασκέρη με τα σπαθία εις το χέρι, μόνον τρείς εσκοτώθηκαν άνδρες, και μέρος γυναίκες, και έμειναν πολλά παιδιά σκλάβοι.

Τόν Παναγιώταρον ζωντανόν τον έπιασαν κι έπειτα τον εσκότωσαν οι Μπαρδουνιώταις. Ο πατέρας μου εσκοτώθηκε με δύο του αδέλφια, Αποστόλη και Γεώργη, ο ένας εις τον λόγγον, ο άλλος μοναχός του, διατί ελαβώθηκε. Εγλύτωσεν ένας μπάρμπας μου, Αναγνώστης, από τούς κλεισμένους τέσσαρους αδελφούς Κολοκοτρώνη. Εγώ, η μάνα μου, η αδελφή μου εγλύτωσαν με τα παληκάρια του πατέρα μου. Εις το γιουρούσι ελαβώθηκε με σπαθί ο Κωνσταντής Κολοκοτρώνης, και με προδοσία ενός Τούρκου φίλου εσκοτώθηκε, δεν εφάνη το κεφάλι του. Ητον μελαψότερος, μονοκόκκαλος, δυνατός, ογλήγορος, μέ ένα καθάριο άτι δεν τον έπιανες, 33 χρόνων, μέτριος, μαυρομμάτης, λιγνός, οι Αρβανίται τον είχαν τόσο τρομάξει, πού έκαναν όρκον:
-Να μη γλυτώσω από του Κολοκοτρώνη το σπαθί.
700 μπουλουκτζήδες εσκότωσε πριν.

Ο Παναγιώταρος ήτον γίγαντας, νέος, μαύρα μαλλιά, σόϊ άνθρωπος, άσπρος, 37 - 38 χρόνων. Εις την Ανδρούσαν εσκοτώθη ο γέρο Γιάννης Κολοκοτρώνης, επειτα τον εκδίκησε ο υιός του. Ο γέρο Γιάννης Κολοκοτρώνης, του έκοψαν χέρια και πόδια και τον εκρέμασαν. Ο γέρων πατέρας του Παναγιώταρου επολέμαε από τον πύργον και εμαρτύρησε το φυτίλι ο δούλος πού επροσκύνησε, και τον γέροντα τον έπιασαν ζωντανόν. Ο Καπετάμπεης ερώταε:
- Διατί δεν προσκυνάει;
- Τώρα προσκυνώ, προσκυνημένο κεφάλι δεν κόβεται.
- Τού έκοψαν χέρια και πόδια, τον κατράμισαν.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Τρίκορφα Αρκαδίας είναι τοπωνύμιο και τοποθεσία του Μαινάλου, ΒΔ της Τρίπολης, κοντά στο δρόμο προς Δαβιά. και Αλωνίσταινα και λίγο πριν τη Σιλίμνα.

ΓΕΝΙΚΗ ΣΦΑΓΗ

Ακολούθησαν νέες σφαγές των Αλβανών από τον Κωνσταντή στην Νεμέα και τον Γαζή Χασάν στον Τύρναβο. Διαβάζουμε σχετικώς στην «Ιστορία Ανθρωπίνων Πράξεων» (τόμος 10, σελ. 387): «Τρόμος εκυρίευσε παντού τους δυστήνους Αλβανούς. Εκρύπτοντο και ήλλαξαν την συνήθη των στολήν, αλλ΄ η γλώσσα των επρόδωκε πολλούς και μετά των αδίκων εσφάγησαν και όχι ολίγοι, τίμιοι Αλβανοί»!...

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΞΟΛΟΘΡΕΜΟΥ

Η Ελλάδα είναι γεμάτη με αναμνήσεις από τον ξολοθρεμό των Αλβανών, να μερικά τοπωνύμια που θυμίζουν το τέλος της Αλβανοκρατίας:

ΑΡΒΑΝΙΤΙΑ

Έτσι ονομάζεται η ποραλία στην νότια μασχάλη της Ακροναυπλίας (Ιτς Καλέ) μέχρι τον όρμο Καραθώνα, η ονομασία οφείλεται το πιο κάτω περιστατικό: Ο Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλουτο 1779 κάλεσε τους Αλβανούς στο Ναύπλιο και τους ανέβασε στο Παλαμήδι για να τους πληρώσει αυτά που ζητούσαν για μισθούς ανάλογα με το αξίωμα του κάθε ένα. Οι Αλβανοί περιχαρείς ανέβηκαν στην Καρά Ντάπια αυτή που οι Έλληνες λένε «Θεμιστοκλής» Τους οδηγούσε σε μικρές ομάδες από την ΒΔ πύλη κα από μια μικρή ξύλινη γέφυρα τους πήγαινε στην Ταβίλ Ντάπια αυτή που Έλληνες ονόμαζαν «Φωκίων», κάτω από την γέφυρα όμως υπήρχε ένα βαθύ χάσμα, η ξύλινη γέφυρα ήταν έτσι φτιαγμένη ώστε όσοι περνούσαν από εκεί να πέφτουν στο χάσμα στη δυτική πλευρά του Παλαμηδίου. Η θάλασσα βάφτηκε κόκκινη και η ακτή αυτή ονομάστηκε Αρβανιτιά.
Υπάρχει σχετική διήγηση από τον Μ Λαμπρυνίδη «Η Ναυπλία» Αθήνα 1898 σελ 305.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Οι Έλληνες έξω από την Τρίπολη.


ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΣΤΟ ΑΝΑΠΛΙ

Είναι αλβανικό τραγούδι που μιλά για την σφαγή των Αλβανών που έκανε ο Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλου, ιδού μια μετάφραση του στίχου που δείχνει την αποστροφή του αλβανού φύλαρχου Μούρτο Άμζα προς τον Καπουδάν πασά που τους ξεκλίρησε:

«Τα μπουγιούρδια χω χίλια καμένα στη φωτιά
Και σένα σε γρ΄΄αφω στην κάτω τη μεριά».

ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ

Ο Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλου έστειλε «ΜΠΟΥΓΙΟΥΡΔΙΑ» στους αλβανούς να φύγουν από τον Μοριά, όμως ο αρχηγός τους Μούρτο Άμζα κράτησε περιφρονητική στάση.
Ο Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλου όπως είπαμε κάλεσε τους Κλέφτες όπως λέει ένα δημοτικό :

«Να κάνουμε το ένα μας Τούρκοι και ραγιάδες
Τον τόπο να παστρέψουμε απ τους Αρβανιτάδες».



Μετά το τέλος της μάχης ο Τζαζαερλής για λόγους τρομοκρατίας αλλά και σε ανάμνηση της νίκης του έστησε τρόπαιο ……… 5.000 κεφάλια αλβανών κόπηκαν και γδάρθηκαν και μετά κτίστηκαν σε σχήμα πυραμίδας, αυτό ονομάστηκε ο Αρβανίτικος πύργος, Ο Πουκεβίλ γράφει ότι η πυραμίδα διατηρήθηκε μέχρι το 1806-1807, τότε οι τούρκοι το εξαφάνισαν για να μη προσβληθεί ο Βελής (γιός του Αλή Πασά ) που είχε διοριστεί Μόρα Βαλεσής και είχε κατέβει στην Πελοπόννησο.
Όλα και όλα οι τούρκοι πρόσεχαν μη θίξουν τους Αλβανούς αφού πρώτα τους ξεπάστρεψαν.

ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΟ ΜΑΚΕΛΕΙΟ

«Αρβανίτικο Μακελειό» μια χαράδρα με χείμαρρο στα Καλάβρυτα, ονομάστηκε έτσι διότι εκέι κατέφυγαν όσοι αλβανοί γλύτωσαν από την ήττα στην Τρίπολη, με στόχο να περάσουν από το Αίγιο στη Ρούμελη. Ο Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλου του πήρε κατά πόδας μαζί με τους Κλέφτες και τους περικύκλωσε και φυσικά τους μακέλεψε, η στενωπός ονομάστηκε «Στενό της Σφαγής».



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : παραθέτω μια φωτογραφία από την μετακομιδή των οστών του Θ. Κολοκοτρώνη στην Τρίπολη και την επίσημη υποδοχή στο Σιδηροδρομικό σταθμό.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Ιστορία της ελληνικής Επαναστάσεως Σ Τρικούπη εκδοσεις Χ Γιοβάνη Αθήνα 1978
2. Μεγ. Ελλ. Εγκυκλ. τόμ. ΙΖ΄,
3. «Ιστορία της Μάνης όλης» Νικήτα Νηφάκη.
4. Επιτομή της Ιστορίας της Αναγεννηθείσης Ελλάδος Αθήνα 1832 σελ 439-440
5. Αλβανοί Αρβανίτες Έλληνες του Σαράντου Καργάκου εκδόσεις Ι ΣΙΔΕΡΗΣ Αθήνα 2005 Ε ΕΚΔΟΣΗ.
πηγη: http://igaiolos.blogspot.com/2009_10_01_archive.html

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...