Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

Το Ελληνικό Σύνταγμα προστατεύει το Ελληνικό Έθνος! Σύμφωνα με το ΣτΕ. Τα σχόλια δικά σας...


Με την Σ.τ.Ε. 350/2011 (Δ΄ Τμήμα, 7μ.) παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου το ζήτημα της συνταγματικότητας των διατάξεων των άρθρων 1 (παρ. 1, 2 και 6) και 24 του ν. 3838/2010, με τις οποίες εισάγονται νέες προϋποθέσεις για την κτήση της ελληνικής ιθαγένειας, και των άρθρων 14 έως 21 του ίδιου νόμου, με τις οποίες προβλέπεται η συμμετοχή αλλοδαπών, υπηκόων τρίτων χωρών, στις εκλογές της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης. Με την απόφαση αυτή κρίθηκαν, ειδικότερα, τα εξής: Από τις διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 2 και 3, 16 παρ. 2, 21 παρ. 1, 25 παρ. 4, 51 παρ. 2 και 108 του Συντάγματος συνάγεται ότι: α) Η νομιμοποίηση της κρατικής εξουσίας βασίζεται μεν στη βούληση του λαού, αλλά υπάρχει και ασκείται προς το συμφέρον του έθνους, οντότητας υπερβαίνουσας χρονικά την εν ζωή κοινότητα των ανθρώπων και τα γεωγραφικά όρια του ελληνικού κράτους.

 Τούτο δε, διότι το έθνος αναφέρεται τόσο στις παρελθούσες όσο και στις μέλλουσες γενεές, τα συμφέροντα των οποίων πρέπει να υπηρετεί η κρατική πολιτική, απαρτίζεται δε και από τους Έλληνες της διασποράς, β) Το δίκαιο της ιθαγενείας, η οποία καθιδρύει άρρηκτο, κατ’ αρχήν, δεσμό του πολίτη με το κράτος και γεννά δέσμη δικαιωμάτων και υποχρεώσεων (απαγόρευση αφαιρέσεως της ελληνικής ιθαγενείας και απελάσεως, δικαίωμα διπλωματικής προστασίας, πολιτικά δικαιώματα εκλέγειν- εκλέγεσθαι, συμμετοχής στις «δημόσιες λειτουργίες», καθήκον στρατεύσεως), διαμορφώνεται αποκλειστικώς από το ελληνικό κράτος, κατά κυριαρχικό τρόπο, εντός των ορίων που τάσσουν οι κανόνες του διεθνούς δικαίου (π.χ. απαγόρευση δημιουργίας ανιθαγενών με αυθαίρετες πράξεις των κρατών ή πιθανότητα προσβολής ανθρωπίνων δικαιωμάτων). Περαιτέρω, όμως, δεν τάσσονται από το διεθνές δίκαιο συγκεκριμένα κριτήρια δεσμευτικά για τον εθνικό νομοθέτη κατά τη θέσπιση κανόνων πολιτογραφήσεως αλλοδαπών, ούτε υπάρχει, ως εκ της φύσεώς της οικείας αρμοδιότητας του κράτους, δικαίωμα του αλλοδαπού στην απονομή της ελληνικής ιθαγένειας. γ) Το δίκαιο αυτό, εξ επόψεως εσωτερικών ορίων, πρέπει να μην προσβάλλει τις ως άνω συνταγματικές αρχές, δηλαδή ούτε να επιτρέπει την είσοδο στη λαϊκή κοινότητα (λαός) αλλοδαπών προσώπων χωρίς ουσιαστικό πραγματικό δεσμό με αυτή - ιδίως με την πρόβλεψη αθρόων πολιτογραφήσεων - εις τρόπον ώστε να συγκροτείται αυθαιρέτως το συνθετικό στοιχείο του Κράτους (λαός) και το ανώτατο όργανο αυτού (λαός- εκλογικό σώμα) και, εν τέλει, να αποσυντίθεται η έννοια του έθνους, ούτε και να θέτει διατάξεις, που να επιτρέπουν την ευχερή αφαίρεση της ελληνικής ιθαγένειας. δ) Ο συνταγματικός νομοθέτης μεριμνά για τη συνέχεια του έθνους επιτάσσοντας τον απλό νομοθέτη να οργανώνει εκπαίδευση, η οποία, μεταξύ άλλων, θα συμβάλλει στη ανάπτυξη εθνικής συνειδήσεως και να προβλέπει και να συντηρεί κοινωνικό δίκτυο υποστηρίξεως του θεσμού της οικογένειας, «ως θεμελίου της συντήρησης και προαγωγής του ΄Εθνους». Εναρμονιζόμενος ο Έλληνας νομοθέτης προς τις ανωτέρω συνταγματικές διατάξεις, μερίμνησε να διαφυλάξει την εθνική ομοιογένεια του κράτους, μεταξύ των άλλων και διά της θεσπίσεως δικαίου ιθαγενείας, του οποίου οι ρυθμίσεις εβασίζοντο, κατ’ αρχήν, στο σταθερό κριτήριο του «δικαίου του αίματος» ( jus sanguinis ), δηλαδή την καταγωγή από Έλληνες γονείς, όλως δε κατ’ εξαίρεση, περιέλαβε διατάξεις, οι οποίες καθιέρωσαν την πολιτογράφηση ενηλίκων (συμπλήρωση του 21ου έτους) αλλοδαπών αλλογενών, δηλαδή την βάσει ειδικής διαδικασίας και κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου απονομή της ιθαγενείας με εξατομικευμένη κρίση συλλογικού οργάνου της Διοικήσεως που διαγιγνώσκει τη συνδρομή ορισμένων ουσιαστικών προϋποθέσεων. Ακριβώς δε λόγω της εθνικής σημασίας που απέδωσε στο θεσμό της ιθαγενείας, ερρύθμισε πάντοτε με ευνοϊκό τρόπο την απονομή της ιθαγένειας στους αλλοδαπούς ομογενείς. Αθρόα πολιτογράφηση, δηλαδή απονομή της ελληνικής ιθαγενείας σε ομάδες αλλοδαπών χωρίς εξατομικευμένη κρίση, αλλά ευθέως βάσει γενικών διατάξεων ουσιαστικού νόμου, το ελληνικό δίκαιο εγνώρισε μόνον κατά τις περιόδους των μεγάλων ανακατατάξεων του νέου εθνικού κράτους που προέκυψε μετά τη σταδιακή απελευθέρωση της χώρας από την οθωμανική κυριαρχία και τις προσθήκες νέων εδαφών με διεθνείς συνθήκες. Μετά την πτώση των καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης και τη διάλυση της Ενώσεως των Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, ο Έλληνας νομοθέτης, υποχρεωμένος να αντιμετωπίσει τα προκύψαντα μεγάλα προβλήματα που γέννησε η μεταβολή αυτή για τους πληθυσμούς γειτονικών χωρών και την επακολουθήσασα ομαδική έξοδο των εγχωρίων πληθυσμών με κατεύθυνση τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης και ιδίως τη γειτνιάζουσα Ελλάδα, ανέλαβε νέες νομοθετικές πρωτοβουλίες σε σχέση αφ’ ενός μεν με τις προϋποθέσεις νομίμου διαμονής και εργασίας στη χώρα, αφετέρου δε με τη χορήγηση της ελληνικής ιθαγένειας σε επιλεγμένες ομάδες. Και όσον αφορά την ιθαγένεια, οι νέες ρυθμίσεις εθέσπισαν, για τους ομογενείς τους προερχομένους από τις ως άνω χώρες, ως κριτήρια διαπιστώσεως της ελληνικής ιθαγένειας την ελληνική καταγωγή και την ελληνική εθνική συνείδηση, δηλαδή κριτήρια τα οποία αποτελούν τον πυρήνα του έθνους και της εθνικότητας. ΄Οσον αφορά δε τη διαμονή και την εργασία, ο νομοθέτης, ναι μεν προέβλεψε σύστημα χορηγήσεως αδειών βάσει συγκεκριμένων προϋποθέσεων και διαδικασίας, το οποίο, όμως, κατά κανόνα, παραβιάσθηκε στην πράξη λόγω της παράνομης εισόδου μαζικών μεταναστευτικών ρευμάτων στη χώρα, και είχε ως περαιτέρω συνέπεια την θέσπιση αλλεπαλλήλων διατάξεων, οι οποίες «νομιμοποιούσαν» την παράνομη είσοδο, διαμονή και εργασία των αλλοδαπών. Τελική συνέπεια αυτής της νομοθετικής πολιτικής και της συστοίχου διοικητικής πρακτικής είναι ότι καθίσταται ανέφικτη η διαπίστωση αν υπήρξαν πρόσωπα, ποία και πόσα, τα οποία πράγματι να διέμειναν και να εργάσθηκαν νομίμως, μέχρι σήμερα στη χώρα, δηλαδή με βάση διοικητική άδεια που διαπιστώνει τη συνδρομή των τιθεμένων στις πάγιες διατάξεις των παραπάνω νομοθετημάτων προϋποθέσεων. Εξ άλλου, ανέκαθεν ο Έλληνας νομοθέτης αντιμετώπισε ευνοϊκά ως προς το ζήτημα της αποκτήσεως της ελληνικής ιθαγενείας τους ομογενείς αλλοδαπούς έναντι των αλλογενών αλλοδαπών. Τούτο δε εξεφράσθη στη νομοθεσία τόσο ως προς την απλοποίηση της ακολουθούμενης διαδικασίας πολιτογραφήσεως, όσον και ως προς τις καθιερούμενες προϋποθέσεις, οι οποίες προκειμένου περί ομογενών περιορίζοντο στη διακρίβωση της ελληνικής καταγωγής και της διατηρήσεως της ελληνικής εθνικής συνειδήσεως. Τέλος, ο επίμαχος νόμος 3838/2010 (Α΄ 49) προβλέπει στο άρθρο 1 ότι στον ν 3284/2004 (Α΄ 217 - «Κώδικας Ελληνικής Ιθαγενείας») προστίθεται ένα νέο άρθρο (το 1Α), με το οποίο εισάγεται ένας νέος τρόπος κτήσεως της ελληνικής ιθαγενείας με τη γέννηση του αλλοδαπού στην Ελλάδα ή τη φοίτηση σε ελληνικό σχολείο και τη σχετική δήλωση των γονέων του ή του ιδίου. Με τις διατάξεις αυτές εισήχθη νέος τρόπος αποκτήσεως της ελληνικής ιθαγένειας, αφορών, δυνάμει, μεγάλο αριθμό αλλοδαπών (αθρόα πολιτογράφηση) χωρίς τούτο να συνάπτεται προς εκπλήρωση διεθνούς υποχρεώσεως της χώρας. Η πολιτογράφηση αυτή γίνεται με βάση αμιγώς τυπικές προϋποθέσεις (χρόνος «νόμιμης» διαμονής του αιτούντος αλλοδαπού ή της οικογένειάς του, φοίτηση σε ελληνικό σχολείο επί ορισμένο χρόνο, ανυπαρξία καταδίκης για ορισμένα σοβαρά ποινικά αδικήματα), χωρίς εξατομικευμένη κρίση περί της συνδρομής της ουσιαστικής προϋποθέσεως του δεσμού προς το ελληνικό έθνος του αιτούντος την πολιτογράφηση αλλοδαπού, δηλαδή την εκ μέρους του εθελούσια αποδοχή των αξιών που συνάπτονται προς τον ελληνισμό και την εντεύθεν απόκτηση ελληνικής εθνικής συνειδήσεως. Οι ρυθμίσεις, ωστόσο, αυτές εις του ν. 3838/2010 αντίκεινται στις μνημονευθείσες συνταγματικές διατάξεις, εφόσον δεν προβλέπεται με αυτές διαδικασία για τη διαπίστωση από διοικητικά όργανα της συνδρομής, in concreto, της ουσιαστικής προϋποθέσεως γνήσιου δεσμού των αλλοδαπών προς το ελληνικό έθνος ενώ και η τιθέμενη τυπική προϋπόθεση της «νόμιμης διαμονής» έχει αναιρεθεί κατά το απώτερο και το πρόσφατο παρελθόν με εξαιρετικές διατάξεις, ούτως ώστε να καθίσταται αδύνατη η διάγνωση της συνδρομής έστω και αυτής της προϋποθέσεως. Ένας Σύμβουλος υποστήριξε την ειδικότερη άποψη ότι ναι μεν η πολιτογράφηση αλλοδαπού αποτελεί κυριαρχικό δικαίωμα της Ελληνικής Πολιτείας, η οποία το ασκεί ελευθέρως, στην περίπτωση, όμως, κατά την οποία με διάταξη τυπικού νόμου απονέμεται η ελληνική ιθαγένεια αθρόως και σε απροσδιόριστο αριθμό προσώπων, ο τρόπος αυτός της απονομής της ελληνικής ιθαγένειας πρέπει να διενεργείται υπό προϋποθέσεις, οι οποίες δεν αναιρούν τον εθνικό χαρακτήρα του Κράτους, ο οποίος κατοχυρώνεται στο άρθρο 1 παρ. 3 του Συντάγματος. Στην προκείμενη περίπτωση, οι προβλεπόμενες από διατάξεις του ν. 3838/2010 προϋποθέσεις απονομής της ελληνικής ιθαγένειας, ήτοι αφ’ ενός μεν η γέννηση στην Ελλάδα τέκνου από αλλοδαπούς γονείς που διαμένουν νόμιμα και μόνιμα στη χώρα επί πέντε τουλάχιστον έτη και αφ’ ετέρου η επιτυχής παρακολούθηση έξι τουλάχιστον τάξεων ελληνικού σχολείου στην Ελλάδα από τέκνο αλλοδαπών που κατοικεί νόμιμα και μόνιμα στη χώρα αντίκεινται στην διάταξη του άρθρου 4 παρ. 3 εδ. α΄ του Συντάγματος ερμηνευόμενου υπό το φώς του άρθρου 1 παρ. 3 αυτού, αφού οι τιθέμενες από το νομοθέτη ως άνω προϋποθέσεις απονομής της ελληνικής ιθαγένειας δύνανται να οδηγήσουν σε αναίρεση του κατοχυρωμένου από το Σύνταγμα εθνικού χαρακτήρα του Κράτους, δεν διασφαλίζουν δε άνευ ετέρου την ένταξη των πληρούντων τις ανωτέρω προϋποθέσεις ατόμων στην ελληνική κοινωνία. Άλλωστε, η ιδιότητα της ελληνικής ιθαγενείας, στην περίπτωση που αυτή απονέμεται αθρόως πρέπει να αποτελεί το τελικό στάδιο της ενσωματώσεως των αλλοδαπών στην ελληνική κοινωνία και όχι το μέσο για την ενσωμάτωση στην ελληνική κοινωνία αλλοδαπών μη εχόντων εισέτι αποκτήσει την ελληνική συνείδηση. Εξ άλλου, ένας Πάρεδρος υποστήριξε την άποψη ότι ναι μεν η διάταξη του άρθρου 4 παρ. 3 εδ. α΄ του Συντάγματος, η οποία αναθέτει στον κοινό νομοθέτη τον καθορισμό των προσόντων του πολίτη, παρέχεται στον νομοθέτη ευρεία εξουσία καθορισμού των όρων και προϋποθέσεων κτήσεως της ιθαγένειας, ούτε, όμως, κατά το Σύνταγμα ούτε κατά το διεθνές δίκαιο νοείται η αρμοδιότητα αυτή του νομοθέτη ως αυθαίρετη και απόλυτη. ΄Ορια στην άσκησή της ή και συγκεκριμένες υποχρεώσεις μπορούν να προκύπτουν από διεθνείς συμβατικές δεσμεύσεις της χώρας (όπως λόγου χάριν για τον περιορισμό των περιπτώσεων της ανιθαγένειας ή ακόμη εάν τούτο είναι αναγκαίο, για λόγους προστασίας ατομικών δικαιωμάτων), αλλά και από τις άλλες διατάξεις του Συντάγματος. Εν προκειμένω, οι προϋποθέσεις για την αυτόματη κατ’ αρχήν κτήση της ελληνικής ιθαγένειας, οι οποίες εισάγονται στον Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας με τον ν. 3838/2010 χωρίς να προκύπτει ότι αποτελούν εκπλήρωση διεθνούς υποχρεώσεως της χώρας, δεν είναι σύμφωνες με το άρθρο 4 παρ. 3 εδάφιο α΄ του Συντάγματος, ερμηνευόμενο υπό το φως του άρθρου 1 παρ. 3 αυτού. Και τούτο διότι ούτε μόνη η παραμονή των γονέων του στην Ελλάδα επί πενταετία ούτε η επιτυχής παρακολούθηση έξι τουλάχιστον τάξεων ελληνικού σχολείου στην Ελλάδα διασφαλίζουν άνευ ετέρου την ένταξη του ενδιαφερομένου στην ελληνική κοινωνία ως φορέα των αξιών του Ελληνικού έθνους, όπως καταρχήν επιβάλλεται, κατά τις ως άνω συνταγματικές διατάξεις, προκειμένου περί της θεσπίσεως γενικών όρων και προϋποθέσεων κτήσεως της ελληνικής ιθαγένειας Τέλος, ένας Σύμβουλος υποστήριξε την άποψη ότι οι προϋποθέσεις για την κτήση της ελληνικής ιθαγένειας, οι οποίες εισάγονται στον Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας με τον ν. 3838/2010, υποδηλώνουν την εκτίμηση του νομοθέτη ότι οι αλλοδαποί, οι οποίοι πληρούν τις προϋποθέσεις αυτές, έχουν ένα νομικό και πραγματικό δεσμό με το Ελληνικό Κράτος επαρκή για να δικαιολογήσει την χορήγηση σε αυτούς της ελληνικής ιθαγένειας, η εκτίμηση δε αυτή δεν υπερβαίνει τα παραπάνω συνταγματικά όρια. Περαιτέρω, με την ίδια ως άνω απόφαση έγιναν δεκτά και τα εξής: Από τον συνδυασμό των άρθρων 1 παρ. 2 και 3, 52 και 102 παρ. 2 του Συντάγματος προκύπτει ότι οι εκλογές για την ανάδειξη των αιρετών οργάνων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως έχουν καθαρά πολιτικό χαρακτήρα εν όψει των αρμοδιοτήτων που ασκούν οι οργανισμοί αυτοί, αλλά και διότι η εκλογή αυτή ανάγεται στην πολιτική ζωή της Χώρας γενικώς. Εξ άλλου, η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοικήσεως αποτελεί λειτούργημα απαραίτητο για την πραγμάτωση της λαϊκής κυριαρχίας, ως τοιαύτης νοουμένης της ασκουμένης από τον λαό ως εκλογικό σώμα απαρτιζόμενο μόνο από τους έχοντες δικαίωμα ψήφου Έλληνες πολίτες. Συνεπώς, τόσο η άσκηση του δικαιώματος του εκλέγειν, όσο και η άσκηση του δικαιώματος του εκλέγεσθαι κατά τις εκλογές αυτές επιφυλάσσεται μόνον στους Έλληνες πολίτες και δεν μπορεί να επεκταθεί και στους μη έχοντες την ιδιότητα αυτή χωρίς αναθεώρηση της σχετικής διατάξεως του Συντάγματος. Συνεπώς, οι ρυθμίσεις των άρθρων 14 έως 21 του ν. 3838/2010, με τις οποίες απονέμεται σε αλλοδαπούς, υπηκόους τρίτων χωρών, το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι στις εκλογές της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης, είναι ανίσχυρες ως αντίθετες προς τα άρθρα 1 παρ 2 και 3, 52 και 102 παρ. 2 του Συντάγματος 
Παρατιθεται λινκ απο το σάϊτ του Συμβουλιου της Επικρατειας (ΣτΕ ) ,με την σχετικη εισηγηση του Δ τμηματος του .
Το Συνταγμα της Ελλαδας ,προστατευει το Ελληνικο Εθνος ,οχι το Τουρκικο !


http://www.ste.gr/portal/page/portal/StE/ProsfatesApofaseis#a166 - news24gr

Ο «ψυχολογικός πόλεμος» της Τουρκίας και η γενικευμένη σύρραξη με την Ελλάδα


Του Μανώλη Κυπραίου - Η αναπαραγωγή της είδησης από τα ελληνικά μμε, ήταν απόλυτη. Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ετοίμαζαν επίθεση κατά της Ελλάδος με το σχέδιο «Βαριοπούλα». Εισβολή στην ελληνικό τμήμα της Θράκης, κατάληψη ελληνικών νησιών στο Αιγαίο και ούτω το καθεξής. Κι όμως κανένας δεν μπήκε στον κόπο να εξετάσει δύο πτυχές αυτού του θέματος: Πρώτον, γιατί έγινε η «διαρροή» από το τουρκικό Γενικό Επιτελείο και την κυβέρνηση Ερντογάν και δεύτερον ποιά θα ήταν η αντίδραση των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων. Ας αναλύσουμε βήμα-βήμα λοιπόν, αυτές τις πτυχές που δεν «φωτίστηκαν» ξεκινώντας από το πρώτο ερώτημα που είναι η «διαρροή».

Είναι κοινό μυστικό και το γνωρίζουν άπαντες όσοι ξέρουν καλά πως λειτουργεί το τουρκικό Γενικό Επιτελείο, πως κανένα σχέδιο, καμία ενέργεια και καμία «είδηση» δεν δημοσιεύεται αν δεν υπάρχει συγκεκριμένος σκοπός. Αυτή η «διαρροή» που έγινε δεν ήταν τυχαία. Το τοπίο της γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής αλλάζει άρδην στην περιοχή μας. Ένα στρατηγικό τρίγωνο Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ δημιουργείται, απειλώντας το «μαλακό υπογάστριο» της Τουρκίας. Οι τρεις χώρες ανακάλυψαν τεράστια αποθέματα φυσικού πλούτου-τα οποία σκοπεύουν σύντομα να εκμεταλλευτούν-κινώντας ξανά το ενδιαφέρον των «μεγάλων δυνάμεων» αλλά το σημαντικότερο, αφήνοντας την Τουρκία «εκτός παιχνιδιού».
Οι ένοπλες δυνάμεις, υπάρχουν πρωτίστως για να ασκούν πολιτική και να υπηρετούν τους σκοπούς που η πολιτική ηγεσία χαράσσει. Έτσι λοιπόν, στο παιχνίδι των πιέσεων της Άγκυρας ενάντια της Αθήνας και της Λευκωσίας, ανέλαβαν ρόλο οι ένοπλες δυνάμεις για να μας «φοβίσουν» με έμμεσο, αλλά ξεκάθαρο τρόπο, στέλνοντας το μήνυμα: «μπορούμε να σας επιτεθούμε, όποτε το θελήσουμε για αυτό να δεχόσαστε κάθε απαίτησή μας». Και το σχέδιο της «διαρροής» ήταν όπως φαίνεται ιδιαίτερα μελετημένο από την «Διεύθυνση Ψυχολογικού Πολέμου» του τουρκικού Γενικού Επιτελείου και την αντίστοιχη διεύθυνση της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών (ΜΙΤ). Και όπως προείπαμε, η αναπαραγωγή από τα ελληνικά μμε ήταν απόλυτη, μεταδίδοντας στην ελληνική κοινή γνώμη αυτούσιο το «μήνυμα» της Τουρκίας.
Όμως σε επιχειρησιακό επίπεδο, αν εκδηλωνόταν αυτή η επίθεση των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων τι θα γινόταν; Ποια θα ήταν η αντίδραση των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων;
Πρώτα από όλα να τονίσουμε πως βάσει της «διαρροής» το τουρκικό Γενικό Επιτελείο θεωρούσε πως θα πετύχαινε απόλυτα τους Αντικειμενικούς Σκοπούς (ΑΝΣ) της επιχείρησης, καθιστώντας σαφές πως οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις είναι εν ολίγοις «άχρηστες».
Μήνυμα που με έμμεσο τρόπο προσπάθησε η τουρκική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία να περάσει-επίσης-στην ελληνική κοινή γνώμη. Κι όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι.
Το ελληνικό Γενικό Επιτελείο, δεν αποτελείται ούτε από «κοπρίτες» ούτε από «ωραίες κοιμωμένες». Η συγκέντρωση δυνάμεων και η κινητοποίηση εκ μέρους της Τουρκίας, θα είχε γίνει άμεσα αντιληπτή από τα κέντρα πληροφοριών, αλλά και τα συστήματα επιτήρησης και έγκαιρης προειδοποίησης που διαθέτει η Ελλάδα. Αυτό θα είχε θέσει σε συναγερμό και αυξημένη επιφυλακή τις ελληνικές δυνάμεις. Όσο και η Τουρκία να προσπαθούσε να εκμεταλλευτεί το στοιχείο του αιφνιδιασμού, το εύρος της-αναγκαστικής-κινητοποίησης για να εξαπολύσει επιθετικές επιχειρήσεις εναντίον της Ελλάδος θα ήταν αντιληπτό.
Και βέβαια, οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις δεν θα έμεναν με σταυρωμένα χέρια. Υπήρχε και υπάρχει εκ μέρους του ελληνικού ΓΕΕΘΑ και στρατηγική και τακτικές για ενδεχόμενη ελληνοτουρκική σύρραξη. Εχοντας εντολή εμπλοκής από την ελληνική πολιτική ηγεσία-απόφαση που θεωρούμε δεδομένη-θα εξαπέλυε συντριπτικό αντιπλήγμα ενάντια στις τουρκικές δυνάμεις ή όπως χαρακτηρίζεται στην στρατιωτική ορολογία, πλήγμα «ισοδύναμου τετελεσμένου» σε συγκεκριμένες στρατηγικές αντίπαλες θέσεις, ενώ όποιο τμήμα του ελληνικού χώρου βρισκόταν «υπό κατάληψη» θα δεχόταν το «ανηλεές σφυροκόπημα» από τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, από ξηρά, αέρα και θάλασσα. Το τουρκικό Γενικό Επιτελείο θα έπρεπε να προφυλάξει τις δυνάμεις του είτε για να παραμείνουν στα υπό κατάληψη εδάφη, είτε να προβούν σε ασφαλή απαγκίστρωση και αυτό αναγκαστικά θα επέφερε κλιμάκωση και γενικευμένη σύρραξη, από την Θράκη έως την Κρήτη. Και αυτό το γνωρίζουν στο τουρκικό Γενικό Επιτελείο. Οποιαδήποτε «μικρή ενέργεια» αναγκαστικά θα επιφέρει κλιμάκωση. Και γι΄ αυτό δεν εκτέλεσαν το σχέδιο. Το τίμημα που θα «πλήρωναν» οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα ήταν βαρύ και η ενδεχόμενη νίκη τους «πύρρειος», άρα «μη νίκη».
Μοναδικός τρόπος για να επιτεθεί η Τουρκία στην Ελλάδα, είναι να κάνει αιφνιδιαστική και άμεση επίθεση χρησιμοποιώντας τον μέγιστο δυνατό αριθμό δυνάμεων ενάντια όλης της ελληνικής επικράτειας. Καταλήψεις βραχονησίδων και «μικρών» νησιών το μοναδικό που μπορούν να επιτύχουν στρατηγικά είναι «εντύπωση», μιας και δίνουν το χρόνο και την δυνατότητα στον αντίπαλο να επικεντρωθεί να εντοπίσει και να πλήξει αποτελεσματικά.
Σε αυτή την μικρή ανάλυση μπορεί κανένας να καταλάβει εν τάχει, ποιος είναι ο σκοπός της Τουρκίας με αυτή «διαρροή» και πρέπει να επικεντρωθούμε στο γεγονός πως αυτή της η ενέργεια δείχνει πως αρχίζει να «ανησυχεί» για την αναβάθμιση της Ελλάδας. Και αυτό το μήνυμα πρέπει να κρατήσουμε όλοι μας. Δεν έχουμε τίποτε να φοβηθούμε και κανένας δεν μπορεί να μας φοβίσει. Γιατί ιστορικά το ελληνικό έθνος έχει αποδείξει πως μπορεί να τα βάλει με υπέρτερους αντιπάλους και να τους κερδίσει. Και αυτό οι Τούρκοι επιτελείς το γνωρίζουν και βάλλουν κατά του «μαλακού αρμού» μας που είναι το ηθικό προσπαθώντας να μας κάνουν να δεχθούμε τις απαιτήσεις τους. Όμως λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο που είναι η «ψυχή του Έλληνα»…


newscode

Eπίσκεψη του διοικητή της ΜΙΤ στο Αζερμπαϊτζάν


Ο επικεφαλής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών Hakan Fidan πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στο Μπακού, την πρώτη του στο εξωτερικό μετά την ανάληψη των καθηκόντων του στην ηγεσία της ΜΙΤ. Ο Fidan επισκέπτεται το στενότερο σύμμαχο της Τουρκίας στη περιοχή, μετά από επίσημη πρόσκληση του Αζέρου υπουργού Eθνικής Ασφάλειας Eldar Mahmudov, με τον οποίο συζήτησαν διάφορα θέματα όπως η αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος, της τρομοκρατίας και της λαθρομετανάστευσης. Ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ilham Aliyev κατά τη συνάντησή του με το διοικητή της ΜΙΤ, εμφανίστηκε αισιόδοξος για περαιτέρω εμβάθυνση της διμερούς συνεργασία στο τομέα των πληροφοριών.

strategyreport

Και η Τουρκία στον κατάλογο ενδιαφερομένων για το "θαλασσινό JSF", το GCS


Η Τουρκία έχει δείξει ενδιαφέρον για συμμετοχή στο βρετανικό πρόγραμμα νέας φρεγάτας, γνωστό σαν Global Combat Ship. Το πρόγραμμα είναι κάτι σαν το JSF για την θάλασσα. Οι Βρετανο΄έχουν δημιουργήσει μία πλατφόρμα που μπορεί να προσαρμοστεί στις ανάγκες του κάθε πελάτη και αναζητούν κράτης-συνετέτους σε πολο το κόσμο, προκειμένου να εξασφαλίσουν ομαλή χρηματοδότηση και σίγουρες αγορές. 


Ο Βρετανός υπουργός Άμυνας Τζέραλντ Χόγουορθ, μιλώντας στην Βουλή της χώρας του, σχετικά με συνομιλίες που διεξάγονται με τον Καναδά για συνεργασία στο πρόγραμμα Global Combat Ship, από το οποίο η Βρετανία σκοπεύει να δημιουργήσει μια φρεγάτα για την αντικατάσταση των Type 23 την επόμενη δεκαετία, αποκάλυψε ότι νεπίσης ότι η Νέα Ζηλανδία, η Αυστραλία, η Μαλαισία αλλά και η Τουρκία έχουν δείξει ενδιαφέρον να συνεργαστούν στο πρόγραμμα. Σε βρετανική υπηρεσία το νέο πλοίο θα είναι γνωστό σαν Type 26 και ήδη έχει προταθεί στην Βραζιλία και όπως φαίνεται εκεί θα κελιστεί μια ρω΄τη συμφωνία, όπως γράφουμε σε άλλο σημείωμα της πρώτης σελίδας.


defencenet

Δομικά στοιχεία της ελληνικής γεωστρατηγικής - Η Ελλάδα με τα 3.000 νησιά της είναι ένα δυναμικό αμυντικό πεδίο


Ν. Λυγερός - Όταν εξετάζουμε παραδοσιακά ένα χάρτη με τις απεικονίσεις της Ελλάδας και της Τουρκίας, νιώθουμε μία αδυναμία. Αυτό το αίσθημα δεν εξηγείται στρατηγικά, αλλά δομικά. Τοπολογικά έχουν μία σκόνη του Kantor που αντιμετωπίζει μία συμπαγή μάζα. Αυτή η διαφορά επηρεάζει το δυναμικό επίπεδο ειδικά όταν δεν γνωρίζουμε τα σύνολα του Julia. Επιπλέον, η επιρροή γίνεται και στο στατικό πλαίσιο. Το αποτέλεσμα της όλης διαδικασίας δίνει την εντύπωση μίας γεωστρατηγικής κυριαρχίας. Από την άλλη πλευρά, η ίδια η ύπαρξη της Ελλάδας αποτελεί ένα αντιπαράδειγμα στην όλη θεωρία. Η Ελλάδα αντιστέκεται διαχρονικά σε μία κυριαρχία που de facto δεν είναι απόλυτη. Αυτό σημαίνει ότι λειτουργεί μία άλλη νοητική στρατηγική που βασίζεται σε νοητικά σχήματα τα οποία εξ ορισμού δεν είναι συμβατικά. 
Αν εξετάσουμε αυτή τη φορά, επιθετικά το πρόβλημα της απεικόνισης, τότε η Ελλάδα και ειδικά το Αιγαίο μπορεί να ερμηνευτεί ως ναρκοπέδιο για τον αντίπαλο. Η Ελλάδα με τα 3.000 νησιά της είναι ένα δυναμικό αμυντικό πεδίο. Σε περίπτωση εισβολής, ο αντίπαλος είναι αναγκασμένος να εξετάσει τα 3.000 νησιά για να μη δημιουργηθούν θύλακες μέσα στην περιοχή που κατέχει και σπάσει εσωτερικά το μέτωπο. 

Η γενική φοβία που υπάρχει στην Ελλάδα προέρχεται από τη μη δυνατότητα προστασίας κάθε νησιού. Κάθε νησί δίνει την εντύπωση ότι δεν επαρκεί το στρατηγικό του βάθος. Το στρατηγικό λάθος είναι ότι δεν κάνουμε χρήση ενός ολιστικού τεχνάσματος. Τα νησιά δεν είναι de facto απομονωμένα. Αλλά ακόμα και αν αυτό ίσχυε, η απεικόνιση της νάρκης θα επαρκούσε. Επιπλέον, όταν ενσωματώνουμε τα νησιά σ’ ένα δυναμικό δίκτυο, τότε η όλη δομή δεν αποκτά μόνο μια συστημική ανθεκτικότητα αλλά και μια ευέλικτη γεωστρατηγική ιδιότητα: την πλαστικότητα που είναι ικανή να απορροφήσει τεράστια χτυπήματα δίχως να καταρρεύσει το όλο σύστημα. Πάνω σε αυτή τη βάση, βλέπουμε πόσο σημαντική είναι, μέσω της διεκδίκησης των 12 μιλίων, η έννοια της συνεκτικότητας. Ο εναέριος χώρος είναι αναγκαίος όχι όμως και ικανός δίχως τα χωρικά ύδατα. Ενώ όταν εξετάζουμε το χάρτη της Ελλάδας με τα 12 μίλια, αντιλαμβανόμαστε με μεγάλη ευκολία τη λανθασμένη παραδοσιακή προσέγγιση. Η πλαστικότητα είναι πια το αποτέλεσμα μιας τοπολογικής ιδιότητας και επιτρέπει μία απορροφητικότητα που ανησυχεί κάθε συμβατική επίθεση. Με άλλα λόγια, τα 12 μίλια αποτελούν μία γεωστρατηγική οντότητα που μετατρέπεται εύκολα σε μία αποτελεσματική νοητική στρατηγική. Κατά συνέπεια, το διεθνές δίκαιο δεν μας προσφέρει μόνο ένα πλαίσιο δικαίωσης, αλλά και ένα γεωστρατηγικό πεδίο δράσης. Πρέπει, λοιπόν, ν’ απεικονίζουμε την Ελλάδα με τα 3.000 νησιά με ένα διαφορετικό τρόπο διότι μόνο έτσι θα κατανοήσουμε πραγματικά την αποτελεσματικότητα της επινόησης της ελληνικής γεωστρατηγικής. 


lygeros

Μαρία Νεγρεπόπντη – Δελιβάνη:«Αυτή η κόλαση δεν αποτελούσε μονόδρομο για την Ελλάδα»


«Αυτή η κόλαση σε καμιά περίπτωση δεν αποτελούσε μονόδρομο για την Ελλάδα» τονίζει σε δηλώσεις της στο newscode.gr η πρώην πρύτανης, καθηγήτρια οικονομικών του Πανεπιστήμιου τη Μακεδονίας, Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη αναφερόμενη στο μακροοικονομικό περιβάλλον που έχει επικρατήσει στην Ελλάδα. Το ΑΕΠ εκτιμάται ότι θα μειωθεί μέχρι και 10% τα επόμενα χρόνια, η ανεργία θα σκαρφαλώσει στο 20%, ο πληθωρισμός θα υπερβεί το 7%. Υπογραμμίζει πως «δεν είναι τυχαία η καταβαράθρωση ολόκληρου του ευρωπαϊκού νότου». Αντιθέτως, «είναι συνέπεια των επιλογών της μακροοικονομικής πολιτικής της ΕΕ και της ευρωζώνης, που όπως περίτρανα αποδεικνύεται, καταδίκαζε επί δεκαετίες τις λιγότερο προηγμένες ευρωπαϊκές οικονομίες, σε αδυναμία πραγματικής σύγκλισης, σε απώλεια ανταγωνιστικότητας και σε προοδευτική υποκατάσταση της παραγωγής παραδοσιακών τους προϊόντων, με εισαγωγές». 

«Η Γερμανία ήταν αυτή που επωφελήθηκε το περισσότερο, απομυζώντας τον πλούτο του ευρωπαϊκού νότου» συμπληρώνει.
Αναφορικά με την πιθανότητα επιστροφής στην ανάπτυξη εκτιμά πως «απουσιάζει η αναπτυξιακή διάσταση. Ωστόσο, αποτελεί καθαρή ουτοπία κάθε συζήτηση γύρω απ’ αυτήν, και για όσο χρόνο είμαστε χειροπόδαρα δεμένοι με το βαθύτατα υφεσιακό και αντιαναπτυξιακό περιβάλλον του ΔΝΤ. Αλλά, και το ΔΝΤ, σε αντίθεση με ότι κατά καιρούς επίσημα υποστηρίζει, αποκλείει ηθελημένα από το μείγμα της πολιτικής του την ανάπτυξη, γιατί σ’ αυτήν περιλαμβάνονται και τυχόν κίνδυνοι αποτυχίας στους οποίους δεν πρέπει να εκτεθούν οι δανειστές. Αντιθέτως, η πάγια τακτική του ΔΝΤ είναι η αρπαγή του ήδη υπάρχοντος πλούτου των θυμάτων του, και η εγκατάλειψή τους στη συνέχεια».
Επιπλέον τονίζει πως «παρότι δεν το ομολογούν, ωστόσο έλληνες και ξένοι αρμόδιοι είναι πλήρως ενήμεροι για το ότι η όλη συζήτηση γύρω από τα επιτεύγματα των όρων του Μνημονίου ανήκει στο θέατρο σκιών». Αντιθέτως, «σε πείσμα των απάνθρωπων και σωρευτικών θυσιών, στις οποίες υποβάλλονται τα ασθενέστερα τμήματα του ελληνικού λαού, η πτώχευση αποτελεί τη μοναδική βεβαιότητα, αν δεν επιτευχθεί κάποιας μορφής αναδιάρθρωση του χρέους». «Ωστόσο, αυτή αναβάλλεται, μέχρις ότου ολοκληρωθούν όλες εκείνες οι μεταρρυθμίσεις, στο χώρο της αγοράς εργασίας, που απαιτούνται από τον σκληρό πυρήνα των νεοφιλελεύθερων, και που υπόσχονται να επαναφέρουν τις εργασιακές σχέσεις στο καθεστώς που επικρατούσε στις αρχές του 19ου αιώνα» καταλήγει μιλώντας στο newscode.gr.


newscode

Αμβρόσιος: "Ιερώνυμε είσαι άνθρωπος του ΠΑΣΟΚ" - Ο Ιερώνυμος ξεσκεπάζεται


Φωτιές ανάβει στο εσωτερικό ο μητροπολίτης Αιγιαλείας Αμβρόσιο, ο οποίος μέσα από το προσωπικό του ιστολόγιο εξαπολύει σκληρή επίθεση στον Αρχιεπίσκοπο, που με αφορμή την αδράνεια του -όπως υποστηρίζει – στα θέματα της κάρτας του πολίτη του μαθήματος των θρησκευτικών των προσλήψεων κληρικών κα τον χαρακτηρίζει "άνθρωπο του ΠΑΣΟΚ". Ο μητροπολίτης Αιγιαλείας υποστηρίζει ότι "στη συνείδηση της Εκκλησίας ο Αρχιεπίσκοπος, παρά το γεγονός ότι εμφανίζεται ως α-πολιτικός, εφαρμόζοντας με ακρίβεια τους διακριτούς ρόλους, έχει καταγραφή ως "ο άνθρωπος του ΠΑΣΟΚ"".Εν συνεχεία όμως υποστηρίζει ότι: "Δεν με ενδιαφέρει αν ο κάθε Αρχιεπίσκοπος είναι Πράσινος ή Γαλάζιος ή ο,τι δήποτε άλλο, αρκεί τελικά αυτό να αποβαίνει επ’ ωφελεία της Εκκλησίας.

Αν και κατά βάθος θα ήθελα τον Αρχιεπίσκοπο και τον κάθε Μητροπολίτη να είναι α-πολιτικός, δηλ. χωρίς χρώμα και ένταξη σε κάποιο πολιτικό σχηματισμό, διότι εξ ορισμού είναι πνευματικός πατέρας και ηγέτης όλων των χριστιανών, όλων των αποχρώσεων".
Ο μητροπολίτης Αιγιαλείας σχολιάζει και το θέμα των σχέσεων κράτους και Εκκλησίας: "Ο κ. Πρωθυπουργός» σημειώνει «έχει δηλώσει, ότι διεξάγεται ήδη διάλογος μεταξύ Εκκλησίας και Πολιτείας για τό ζήτημα αυτό. Ο Μακαριώτατος κ. Ιερώνυμος δηλώνει, ότι ουδέποτε συνεζήτησε το θέμα αυτό με τον κ. Πρωθυπουργό. Τι άραγε συμβαίνει;", διερωτάται.


Για κάρτα του πολίτη 
Σχολιάζοντας την τακτική της εκκλησίας στο θέμα της καρτας του πολίτη ο κ. Αμβρόσιος, αναφέρεται και στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα αλλά και στις φωνές διαμαρτυρίας πιστών και κληρικών. 
"Ιεράρχες επίσης μεμονωμένως εκφράζονται και αντιδρούν. Η Εκκλησία όμως ως θεσμός ....διασκέπτεται! Οι πιστοί διαπορούν. Τι άραγε συμβαίνει; Μήπως η παραπομπή του θέματος στις Επιτροπές των εμπειρογνωμόνων γίνεται για να "ροκανίζεται" ο χρόνος υπέρ της Κυβερνήσεως; Μήπως η σύσταση Επιτροπών θα αποτελέσει "άλλοθι" για την Ιερά Σύνοδο;" αναφέρει. 
Ο κ. Αμβρόσιος χαρακτηρίζει υποτονική ην ανακοίνωση της Αρχιεπισκοπής Αθηνών για την κάρτα του πολίτη διερωτώμενος: "Τί σημαίνουν όλα αυτά; Μήπως είναι "στάχτη στα μάτια";". Καλεί δεν τον Αρχιεπίσκοπο να χρησιμοποιήσει τις αγαστές του σχέσεις με την κυβέρνηση για το καλό της Εκκλησίας, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά. 


Θρησκευτικά 
Ο κ. Αμβρόσιος ασκεί κριτική στην Ιερά Σύνοδο για την απόφασή της να παραπέμψει το θέμα των θρησκευτικών προς εξέταση από μια πολυμελή επιτροπή.:
"Η Εκκλησία λοιπόν παραπέμπει ένα ακόμη "καθαρό" στην ουσία του θέμα σε Επιτροπή για να το "μελετήσει"» Εκτίθεται, χωρίς να το αντιλαμβάνεται. Έχει παγιδευθή στην εφαρμογή της τακτικής των ηπίων τόνων, προφανώς για να προβάλλεται στον αντίποδα του profil που είχε ο μακαριστός Χριστόδουλος. Αυτά τα καταθέτω μόνο σαν υποψία, όχι σαν διαπίστωση!", γράφει στη συνέχεια. 

Και ο κ. Αμβρόσιος καταλήγει 
"Πολύ σύντομα λοιπόν θα δούμε ποιός σέβεται την Εκκλησία. Ποιός εργάζεται για τα συμφέροντα της Εκκλησίας ή ποιός υπονομεύει τα της Εκκλησίας. Θα μάθουμε ποιά τακτική χρειάζεται τούτη τήν ώρα για να αντιμετωπισθή η λαίλαπα. Δηλ τι θα χρειασθή, το πετραχείλι ή το καρυοφύλλι;".


cosmo

Αμβρόσιος: "Ιερώνυμε είσαι άνθρωπος του ΠΑΣΟΚ" - Ο Ιερώνυμος ξεσκεπάζεται


Φωτιές ανάβει στο εσωτερικό ο μητροπολίτης Αιγιαλείας Αμβρόσιο, ο οποίος μέσα από το προσωπικό του ιστολόγιο εξαπολύει σκληρή επίθεση στον Αρχιεπίσκοπο, που με αφορμή την αδράνεια του -όπως υποστηρίζει – στα θέματα της κάρτας του πολίτη του μαθήματος των θρησκευτικών των προσλήψεων κληρικών κα τον χαρακτηρίζει "άνθρωπο του ΠΑΣΟΚ". Ο μητροπολίτης Αιγιαλείας υποστηρίζει ότι "στη συνείδηση της Εκκλησίας ο Αρχιεπίσκοπος, παρά το γεγονός ότι εμφανίζεται ως α-πολιτικός, εφαρμόζοντας με ακρίβεια τους διακριτούς ρόλους, έχει καταγραφή ως "ο άνθρωπος του ΠΑΣΟΚ"".Εν συνεχεία όμως υποστηρίζει ότι: "Δεν με ενδιαφέρει αν ο κάθε Αρχιεπίσκοπος είναι Πράσινος ή Γαλάζιος ή ο,τι δήποτε άλλο, αρκεί τελικά αυτό να αποβαίνει επ’ ωφελεία της Εκκλησίας.

Αν και κατά βάθος θα ήθελα τον Αρχιεπίσκοπο και τον κάθε Μητροπολίτη να είναι α-πολιτικός, δηλ. χωρίς χρώμα και ένταξη σε κάποιο πολιτικό σχηματισμό, διότι εξ ορισμού είναι πνευματικός πατέρας και ηγέτης όλων των χριστιανών, όλων των αποχρώσεων".
Ο μητροπολίτης Αιγιαλείας σχολιάζει και το θέμα των σχέσεων κράτους και Εκκλησίας: "Ο κ. Πρωθυπουργός» σημειώνει «έχει δηλώσει, ότι διεξάγεται ήδη διάλογος μεταξύ Εκκλησίας και Πολιτείας για τό ζήτημα αυτό. Ο Μακαριώτατος κ. Ιερώνυμος δηλώνει, ότι ουδέποτε συνεζήτησε το θέμα αυτό με τον κ. Πρωθυπουργό. Τι άραγε συμβαίνει;", διερωτάται.


Για κάρτα του πολίτη 
Σχολιάζοντας την τακτική της εκκλησίας στο θέμα της καρτας του πολίτη ο κ. Αμβρόσιος, αναφέρεται και στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα αλλά και στις φωνές διαμαρτυρίας πιστών και κληρικών. 
"Ιεράρχες επίσης μεμονωμένως εκφράζονται και αντιδρούν. Η Εκκλησία όμως ως θεσμός ....διασκέπτεται! Οι πιστοί διαπορούν. Τι άραγε συμβαίνει; Μήπως η παραπομπή του θέματος στις Επιτροπές των εμπειρογνωμόνων γίνεται για να "ροκανίζεται" ο χρόνος υπέρ της Κυβερνήσεως; Μήπως η σύσταση Επιτροπών θα αποτελέσει "άλλοθι" για την Ιερά Σύνοδο;" αναφέρει. 
Ο κ. Αμβρόσιος χαρακτηρίζει υποτονική ην ανακοίνωση της Αρχιεπισκοπής Αθηνών για την κάρτα του πολίτη διερωτώμενος: "Τί σημαίνουν όλα αυτά; Μήπως είναι "στάχτη στα μάτια";". Καλεί δεν τον Αρχιεπίσκοπο να χρησιμοποιήσει τις αγαστές του σχέσεις με την κυβέρνηση για το καλό της Εκκλησίας, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά. 


Θρησκευτικά 
Ο κ. Αμβρόσιος ασκεί κριτική στην Ιερά Σύνοδο για την απόφασή της να παραπέμψει το θέμα των θρησκευτικών προς εξέταση από μια πολυμελή επιτροπή.:
"Η Εκκλησία λοιπόν παραπέμπει ένα ακόμη "καθαρό" στην ουσία του θέμα σε Επιτροπή για να το "μελετήσει"» Εκτίθεται, χωρίς να το αντιλαμβάνεται. Έχει παγιδευθή στην εφαρμογή της τακτικής των ηπίων τόνων, προφανώς για να προβάλλεται στον αντίποδα του profil που είχε ο μακαριστός Χριστόδουλος. Αυτά τα καταθέτω μόνο σαν υποψία, όχι σαν διαπίστωση!", γράφει στη συνέχεια. 

Και ο κ. Αμβρόσιος καταλήγει 
"Πολύ σύντομα λοιπόν θα δούμε ποιός σέβεται την Εκκλησία. Ποιός εργάζεται για τα συμφέροντα της Εκκλησίας ή ποιός υπονομεύει τα της Εκκλησίας. Θα μάθουμε ποιά τακτική χρειάζεται τούτη τήν ώρα για να αντιμετωπισθή η λαίλαπα. Δηλ τι θα χρειασθή, το πετραχείλι ή το καρυοφύλλι;".


cosmo

Η Ευρώπη αναγνωρίζει ελληνική ΑΟΖ, αν και οι κίνδυνοι δεν εξέλειπαν...


Όταν τα συμφέροντα των ισχυρών και οι σχεδιασμοί τους εξυπηρετούνται, αίφνης όλα γίνονται σύννομα και απολύτως ξεκάθαρα...Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), η οποία καθορίζεται από τις προβλέψεις του Διεθνούς Δικαίου, και του Δικαίου της Θαλάσσης. Η απόφαση αυτή ελήφθη κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες, ενώ αποφασίστηκε πως για την ώρα δεν πρόκειται να δημοσιοποιηθεί επισήμως, αφού το μέγα ζήτημα πλέον είναι η «διαχείριση» του παράγοντα Τουρκία. 

Με τη συγκεκριμένη απόφαση, η Δύση αναγνωρίζει πως τα νησιά του Αρχιπελάγους του Αιγαίου, το Καστελόριζο και η Κύπρος διαθέτουν ΑΟΖ, άρα οι ζώνες Ελλάδας και Κύπρου έχουν κοινό σύνορο, ενώ η αντίστοιχη ζώνη του Ισραήλ εφάπτεται με αυτήν της Λευκωσία και της Αθήνας.
Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της «ΣΙ&Γ» και του www.defencepoint.gr, οι οποίες δεν επιδέχονται αμφισβήτησης, ο ελληνισμός βρίσκεται πολύ κοντά σε μία εθνική επιτυχία άνευ προηγουμένου, αφού στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής της ΕΕ, επιβεβαιώθηκε ότι οι Βρυξέλλες έχοντας αντιληφθεί τη σημασία της Ανατολικής Μεσογείου για την ενεργειακή τους ασφάλεια, αναγνωρίζουν στην Αθήνα και τη Λευκωσία το δικαίωμα να εξασκήσουν πλήρως και χωρίς καμία έκπτωση τα δικαιώματά τους στο θέμα της ΑΟΖ. Είναι χαρακτηριστικό πως κατά τη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών, οι αρχηγοί κρατών επιβεβαίωσαν το δικαίωμα της Αθήνας, τόσο στο Αιγαίο όσο και το Ιόνιο Πέλαγος.
Αξίζει να σημειωθεί πως η ίδια η Γερμανία, διά της καγκελαρίου Αγκέλα Μέρκελ, κατά την πρόσφατη επίσκεψή της στην Κύπρο είχε διαβεβαιώσει τη Λευκωσία, πως τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος έχουν το δικαίωμα να ανακηρύξουν ΑΟΖ στις περιοχές ενδιαφέροντος, σύμφωνα με τις προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας.
Το μυστικό της επίσκεψης του Δημήτρη Χριστόφια στην Αθήνα ήταν η ενημέρωση της Αθήνας για το εν λόγω θέμα αλλά και ο περαιτέρω συντονισμός των κέντρων του Ελληνισμού για την διαχείριση του θέματος τους επόμενους μήνες οι οποίοι αναμένεται να αποβούν καθοριστικοί.
Η παρούσα είδηση κάθε άλλο παρά εφησυχασμό επιτρέπει. Αντιθέτως, θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι η τόσο ρευστή περίοδος που διανύουμε έχει πολύ μεγάλους κινδύνους για την ασφάλεια της χώρας. Διότι καλό θα ήταν να μην «πειστούμε» ότι η Τουρκία θα κάτσει με τα χέρια σταυρωμένα.
Δεδομένου μάλιστα ότι πλησιάζουν οι εκλογές, ενώ ο Ερντογάν παρουσιάζει μεγάλη νευρικότητα, αποξενώνοντας τους ψηφοφόρους που τον εξέλεξαν, δηλαδή το «φιλελεύθερο κέντρο» που τον εμπιστεύθηκε, το οποίο ουδεμία σχέση έχει με τα ισλαμικά νάματα, απλώς θεώρησαν ότι θα προωθήσει μεγαλύτερες ελευθερίες για τους πολίτες. Η στάση όμως του Ερντογάν, ο οποίος υπερ-αντιδρά στην παραμικρή αντιπολίτευση, αναδεικνύουν ένα ηγετικό προφίλ αρκούντως αυταρχικό.
Η έκβαση των εκλογών στην Τουρκία θα κρίνει πολλά. Σε κάθε περίπτωση, ότι και να γίνει, η τουρκική κοινωνία φαίνεται ότι είναι βαθύτατα διχασμένη. Σε αυτό το πλαίσιο η Ελλάδα οφείλει να επαγρυπνεί, διότι η συνταγή της πρόκλησης «εξωτερικών περιπετειών» με σκοπό τη συσπείρωση του εσωτερικού μετώπου, είναι μια «συνταγή» την οποία έχει δει η περιοχή μας ουκ ολίγες φορές...


defencepoint

Tίμησαν οι Γορτύνιοι της Ηλείας τον “Γέρο του Μοριά”


Το καθιερωμένο μνημόσυνο στον Αρχιστράτηγο Θεόδωρο Κολοκοτρώνη τέλεσαν οι Γορτύνιοι της Ηλείας χθες, Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011 στον ιερό ναό της Αγίας Κυριακής Πύργου υπό τις ευλογίες του Θεοφιλέστατου Επισκόπου Ωλένης κ.Αθανάσιου. Λόγο για τα 168 χρόνια από το θάνατο του Κολοκοτρώνη εκφώνησε ο δάσκαλος Αθ.Κατσίμπελης μέλος του Δ.Σ του υπεραιωνόβιου Συλλόγου της Ηλείας. Μπορείτε να τον διαβάσετε εδώ.Μετά τη θεία Λειτουργία και την επιμνημόσυνη δέηση ο πρόεδρος του Δ.Σ των εν Ηλεία Γορτύνιων Χαράλαμπος Μπράμος , μέλη του Δ.Σ και αρκετοί Ηλείοι καταγόμενοι από τη Γορτυνία μετέβησαν με τη συνοδεία της Φιλαρμονικής Πύργου Απόλλων στο άγαλμα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στον Πύργο Ηλείας όπου εψάλει τρισάγιο και κατετέθει στεφάνι στη μνήμη του Γέρου του Μοριά.


pyrgos-news

Υπέκυψε ο Παπανδρέου στη Τουρκία για την Α.Ο.Ζ. !


«Άνθρακες ο Θησαυρός» της συνεργασίας Ελλάδος – Κύπρου στην ενέργεια! Ο έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου κατά την συνάντηση του με τον Κύπριο Πρόεδρο κ. Χριστόφια «σήκωσε τα χέρια» και δήλωσε ότι δεν μπορεί να οριοθετήσει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) των δύο χωρών, μεταξύ Καστελόριζου – Κύπρου, διότι η Τουρκία ασκεί βέτο. Η Ελλάδα προς το παρόν απεμπολή κυριαρχικά της δικαιώματα ή κατά το ηπιότερο, αναστέλλει την άσκηση τους. Στην Κύπρο υπάρχει απογοήτευση από τη στάση του Παπανδρέου και εκτιμούν ότι δεν … μπορεί να πει όχι στην Τουρκία λόγω της οικονομικής κρίσης.

Ως γνωστό η Τουρκία έχει ήδη ματαιώσει την υπογραφή με την Αίγυπτο την ΑΟΖ των δυο κρατών! Η Αίγυπτος προκειμένου να μην έρθει σε αντιπαράθεση με την Τουρκία, γύρισε την πλάτη στην Ελλάδα και η Ελλάδα στην Κύπρο με την Άγκυρα να είναι κερδισμένη.
Διότι, εάν η Τουρκία καθορίσει με σφραγίδα την ΑΟΖ με την Αίγυπτο, τότε απομονώνει την Κύπρο από την Ελλάδα.
Όμορφα πράγματα, εφ’ όσον ο Παπανδρέου «έβαλε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία το Καστελόριζο», κατά την τελευταία επίσκεψη του Ερτογάν στην Αθήνα, τώρα πληρώνουμε Ελλάδα και Έλληνες τις «Διπλωματικές του επιτυχίες»!
Υ.Γ.: Ως γνωστό ο παππούς του σημερινού πρωθυπουργού είχε αρνηθεί στους Αμερικανούς την παραχώρηση του Καστελόριζου στη Τουρκία, προκειμένου να «ενωθεί» η Κύπρος με την Ελλάδα (Σχέδιο Άτσεσον).
Με άλλα λόγια ο εγγονός «διορθώνει» τον παππού του, προς όφελος της Τουρκίας!
Υ.Γ.2: Η Ελλάδα προ Παπανδρέου δεν συζητούσε με την Τουρκία, πλην της οριοθέτησης της«υφαλοκρηπίδας» και του Διεθνοποιημένου πλέον, «Κυπριακού», κανένα άλλο θέμα!
Ο Γιώργος Παπανδρέου προσέθεσε και το «Καστελόριζο» και δεν γνωρίζουμε τι άλλο, λόγω της «Μυστικής Διπλωματίας» που ακολουθεί!
Θα ξυπνήσει κανείς;

emprosdrama

Όπλα, άνδρες των ειδικών δυνάμεων και συστήματα τηλεπικοινωνιών στέλνουν οι ξένοι στην Αίγυπτο


Το αιγυπτιακό Υπουργείο Εξωτερικών κατηγόρησε χθες το βράδυ ξένους διπλωμάτες, χωρίς να τους κατονομάσει, ότι αποπειράθηκαν να εισαγάγουν όπλα και συστήματα δορυφορικών τηλεπικοινωνιών στη χώρα. «Διαπιστώθηκε ότι ορισμένες ξένες πρεσβείες στο Κάιρο προσπάθησαν να εισαγάγουν όπλα και συσκευές τηλεπικοινωνιών σε διπλωματικούς σάκους, επικαλούμενες τη διπλωματική ασυλία» αναφέρεται σε ανακοίνωση του αιγυπτιακού Υπουργείου Εξωτερικών. «Οι αρμόδιες Αρχές έχουν το δικαίωμα να κατασχέσουν κάθε συσκευή τηλεπικοινωνιών ή όπλο που χρειάζεται άδεια κυκλοφορίας στην Αίγυπτο» προειδοποιεί το υπουργείο, χωρίς να κατηγορήσει επισήμως κάποια πρεσβεία ή να προσδιορίσει τον τύπο των όπλων.

Πολλές προσβείες ανησυχούν για την ασφάλειά τους και έχουν μεταφέρει εκτός από προσωπικό (άνδρες των ειδικών δυνάμεων) και όπλα προκειμένου να εξασφαλίσουν ασφαλή αποχώρηση σε περίπτωση που η εξέγερση καταστεί ανεξέλεγκτη.
Επίσης σχεδόν όλες οι διθπλωματικές αποστολές στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα ενίσχυσαν τα μέτρα ασφαλείας και συνέστησαν στους πολίτες τους να εγκαταλείψουν τη χώρα, έπειτα από το κίνημα αμφισβήτησης του καθεστώτος που εκδηλώθηκε για πρώτη φορά στα 30 χρόνια της προεδρίας του Χόσνι Μουμπάρακ.


gdailynews

Παρουσίαση του περιοδικού νέος Ερμής ο Λόγιος

Εκδήλωση - Παρουσίαση του περιοδικού νέος Ερμής ο Λόγιος

Απέναντι στην παγκοσμιοποίηση,

τον μεταπρατισμό, τον εθνομηδενισμό:

Ένας ελληνικός Διαφωτισμός είναι εφικτός

Με αυτόν τον τίτλο, η Εταιρεία Μελέτης Ελληνικού Πολιτισμού διοργανώνει την πρώτη εκδήλωση από την ίδρυσή της, παρουσιάζοντας το πρώτο τεύχος του νέου επιστημονικού περιοδικού νέος Ερμής ο Λόγιος. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην Παλαιά Βουλή (Σταδίου 13), στις 14 Φεβρουαρίου 2011 και ώρα 19:00. Ομιλητές της εκδήλωσης είναι η φιλόλογος Παναγιώτα Βάσση, ο συγγραφέας Γιώργος Καραμπελιάς, ο καθηγητής Βασίλης Καραποστόλης, ο καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης και ο ζωγράφος Σωτήρης Σόρογκας. Την συζήτηση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Νίκος Ξυδάκης.

Στην εκδήλωση αυτή η Ε.Μ.Ε.Π. θα παρουσιάσει τους στόχους και την λειτουργία της. Προτίθεται να αναλάβει ένα συστηματικό έργο σε τομείς όπως η ιστορία, η γλώσσα, ο λαϊκός και λόγιος πολιτισμός, η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, η σχέση με άλλους πολιτισμούς, με στόχο να οργανώνει ημερίδες, συνέδρια και συναντήσεις, να παρεμβαίνει στο διαδίκτυο και τον Τύπο.

Στα πλαίσια αυτά, η Ε.Μ.Ε.Π. προχώρησε στην έκδοση του νέου Λόγιου Ερμή, ενός τετραμηνιαίου επιστημονικού περιοδικού, στον χώρο της ιστορίας, των ανθρωπιστικών σπουδών και της τέχνης. Στόχος του περιοδικού είναι να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην επέλαση του εθνομηδενισμού και της παγκοσμιοποίησης στους κόλπους της ελληνικής ακαδημαϊκής κοινότητας.

Το εγχείρημα αυτό έρχεται σε μία κρίσιμη στιγμή, όπου η κατεστημένη διανόηση προσπαθεί με κάθε τρόπο (από τα πανεπιστήμια μέχρι τις τηλεοπτικές σειρές) να επιβάλλει στον ελληνικό λαό όλες τις ανιστόρητες θεωρίες της για το ελληνικό έθνος, την δήθεν «φαντασιακή κατασκευή» του και την ωραιοποίηση της Τουρκοκρατίας και της Φραγκοκρατίας. Προφανής στόχος η κάμψη του πατριωτικού και αντιστασιακού φρονήματος των Ελλήνων, απαραίτητη προϋπόθεση για την εκ νέου υποταγή τους.

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ 37, 106 77 Αθήνα, τηλ.: 210 3826319 fax: 210 3839930,

email: info@emep.gr, www.emep.gr

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΡΤΗ ΓΙΑ ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ




Του Νικολάου Μάρτη
Πρώην Υπουργού

30-1-2011 
O κ. DOMINIQUE STRAUS-KAHN KAI OI TOMEΙΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ 
Ο Ντομινίκ Στρως-Καν, Γενικός Διευθυντής του ΔΝΤ σε συνέντευξη του στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ την Κυριακή 12.12.2010, όταν ρωτήθηκε από πού θα προέλθει κατά τη γνώμη του η ανάπτυξη, ανέφερε: «Μεταξύ των τομέων που προσφέρουν ανάπτυξη, είναι ο τουρισμός, η ενέργεια και οι μεταφορές». Προσθέτω και 3 σημαντικότατα πλεονεκτήματα της Ελλάδας, που τόνισε ο Πρόεδρος της ΕΟΚ κ. Γκάστον Τορν με την έναρξη το 1981 της εφαρμογής της Συνθήκης Εντάξεως της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα: «Η Ελλάδα μπαίνει στην Ευρώπη με 3 πλεονεκτήματα1) την Εμπορική Ναυτιλία, 2) τον Ορυκτό της πλούτο και 3) το επιχειρηματικό δαιμόνιο των Ελλήνων»  Αυτά τα σοβαρά μας πλεονεκτήματα, στα οποία υπερτερούμε των χωρών της Ε.Ε. εάν τα είχαμε αναδείξει, οι διεθνείς αγορές θα μας υπολόγιζαν και ο Ελληνικός λαός θα ήταν οικονομικά σε πολύ καλύτερη κατάσταση και ασφαλώς πλέον αισιόδοξος γιά το μέλλον μας. 
ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΝΑΥTΙΛΙΑ 
Το επιχειρηματικό δαιμόνιο των Ελλήνων εφοπλιστών και μόνο, με τη συμπαράσταση του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, ο υπό Ελληνική διαχείριση εμπορικός στόλος το έτος 2010 βρίσκεται και παραμένει τα τελευταία 30 περίπου χρόνια στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης, με 3150 πλοία μεταφορικής ικανότητας, 186.095.000 dwt, που είναι η μόνη θετική πρωτιά της χώρας μας (Γ. Βλασσόπουλος, Ναύαρχος ε.α., επίτιμος Αρχηγός Λ.Σ.) [ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΙ, 18.1.2011]. 
Η κατάργηση του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, ο διασκορπισμός του, με την αποψίλωση και αφαίρεση των μισών αρμοδιοτήτων και δραστηριοτήτων από το Λιμενικό Σώμα, το ένστολο προσωπικό του οποίου με στρατιωτική συγκρότηση και πειθαρχία ανέπτυξε το 1919 ο Ελευθέριος Βενιζέλος (Γ. Σπαρτιάτης, Υποναύαρχος Λ.Σ. εα, ΕΣΤΙΑ, 29.1.2011), θεωρήθηκε από τους εφοπλιστές και όλους τους ασχολούμενους με τη ναυτιλία, ότι υποβάθμισε την εμπορική μας ναυτιλία. Προ ημερών ο Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου συναντήθηκε με τους εφοπλιστές και ήταν επιτυχής η συνάντηση, διότι συζητήθηκε και το ενδεχόμενο να επενδύσουν οι εφοπλιστές στην Ελλάδα, που θα έχει άμεσα αποτελέσματα για τις αγορές και την ΕΕ. Εάν ο Νιάρχος δεν αναγκάζετο από την συμπεριφορά των συνδικαλιστών να εγκαταλείψει τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, θα συνέχιζε να επισκεύαζε και να κατασκεύαζε εμπορικά πλοία στο Ναυπηγείο αυτό, που είναι το μεγαλύτερο στην Ελλάδα και ίσως έδινε το παράδειγμα και σε άλλους εφοπλιστές, να επενδύσουν στην Ελλάδα.
Εάν ο Πρωθυπουργός ανασυστήσει το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, που δικαίως το ζητούν οι εφοπλιστές, τότε η επιδίωξη για επενδύσεις που σχετίζονται στη ναυτιλία, θα είναι ευχερέστερη. Η επανίδρυση του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας είναι υποχρεωτική για την Κυβέρνηση, λαμβάνοντας υπ’ όψη ότι κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελληνική εμπορική ναυτιλία μετέφερε εφόδια γιά τους συμμάχους μας από την 1-9-1939 και είχε 2.500 απώλειες και σε αξιωματικούς και ναύτες, ενώ βυθίστηκαν τα περισσότερα Ελληνικά εμπορικά πλοία από Γερμανικά υποβρύχια και αεροπλάνα. Η εμπορική μας ναυτιλία χαρακτηρίστηκε δικαίως ως το τέταρτο (μετά τον Στρατό, Ναυτικό και Αεροπορία) όπλο των Ελληνικών ενόπλων δυνάμεων. Με την επανίδρυση του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας και με το σεβασμό στην ιστορική παράδοση της εμπορικής μας ναυτιλίας, η Κυβέρνηση θα ικανοποιήσει τους εφοπλιστές και στην ΕΕ θα υπάρχει τομέας, στον οποίο η Ελλάδα υπερέχει σημαντικότατα των άλλων μελών της ΕΕ. 
ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ 
Σε άρθρο των FINANCIAL TIMES του 1978 (Βιομηχανική Επιθεώρηση, Απρίλιος 1978, σελ. 257), αναφέρεται: «Όταν η Ελλάδα γίνει το δέκατο μέλος της ΕΟΚ, ο εκτεταμένος Ορυκτός της πλούτος θα προμηθεύσει την Κοινή Αγορά με μία μεγάλη ποικιλία πρώτων υλών, που θα συμβάλλουν στην εξασφάλιση ουσιαστικής αυτάρκειας της Κοινότητας ως προς πολλά προϊόντα». Γαλλικές εφημερίδες είχαν γράψει ότι «Η Ελλάδα θα γίνει η μεταλλουργία της Ευρώπης» Η Ελλάδα έχει ουράνιο, νικέλιο, χρυσό, αργυρό, χρώμιο, βωξίτες, λευκόλιθο, μαγγάνιο, μικτά θειούχα, μόλυβδο, σιδηροπυρίτη κοινό και χαλκούχο και άλλα βιομηχανικά ορυκτά όπως σμύριδα, βαρυτίνη, καολίνη, μπενζονίτη, περλίτη, κίσσηρη, στεατίτη, φθορίτη, μάρμαρα, θηραϊκή γη, γύψο, λιγνίτες, πυριτικό οξύ κ.α. 
Το παράδειγμα των Μικτών Θειούχων επιβεβαιώνει τη σημασία του ορυκτού πλούτου στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα το 1978 με εντολή του Κων/νου Καραμανλή, δύο οίκοι, ένας Αγγλικός και ένας Γερμανικός, έκαναν μελέτες σκοπιμότητας για τα μικτά θειούχα. Ειδική επιτροπή έκρινε θετική τη μελέτη. Στις 18 Απριλίου 1981 έγιναν τα εγκαίνια λειτουργίας Μονάδας Αμιάντου. Κατ’ εντολή του τότε Πρωθυπουργού Γεωργίου Ράλλη, παρόντος στα εγκαίνια, ανήγγειλα ως Υπουργός Βιομηχανίας την προσεχή θεμελίωση του έργου Μικτών Θειούχων, ύψους επενδύσεως 350 εκατομμυρίων δολαρίων. Όταν περί το τέλος του πρώτου εξαμήνου του 1981, το σχέδιο έφθασε στο στάδιο παραγγελίας του εξοπλισμού, κρίθηκε πως κάθε τέτοια ενέργεια θα έπρεπε να ανασταλεί εν όψει των επικείμενων εκλογών. Η απόφαση της αναβολής επεβάλλετο λόγω του μεγέθους της επενδύσεως και των προβλημάτων, που θα μπορούσε να δημιουργήσει στην νέα Κυβέρνηση. 
Στις εκλογές, τον Νοέμβριο 1981 που κέρδισε το ΠΑΣΟΚ, η νέα Κυβέρνηση ζήτησε να σταματήσουν οι ενέργειες προκειμένου να εξετάσει τη σκοπιμότητα του σχεδίου αυτού, μέσα στο γενικότερο πλαίσιο του θέματος των δημοσίων επενδύσεων. Έτσι ατόνησε κάθε δραστηριότητα και το σχέδιο υπέπεσε σε νάρκη μέχρι τον Νοέμβριο του 1982. Στις 9 Νοεμβρίου 1982 ο τότε Υπουργός Εθνικής Οικονομίας, Γεράσιμος Αρσένης ανήγγειλε, ότι η Μεταλλουργική Μονάδα του Στρυμώνα θα αρχίσει να κατασκευάζεται στα μέσα του 1983. Στις 4 Μαρτίου 1983 ο Διοικητής της ΕΤΒΑ Κουμπής ανήγγειλε την οριστική απόφαση της ΜΕΤΒΑ για την ίδρυση της Μονάδας Επεξεργασίας Μικτών Θειούχων με ύψος επενδύσεως 30 δισ. δρχ. Προβλέπετο συμμετοχή της ΜΕΤΒΑ (εταιρεία που δημιούργησε η ΕΤΒΑ για τη συγκεκριμένη επένδυση) κατά 80% και Ιδρύματος ΜΠΟΔΟΣΑΚΗ κατά 20%. Αρχές Ιουνίου 1983 περατώθηκε η σύνταξη των προδιαγραφών (3 τόμοι, σελ. 580), βάσει των οποίων θα προκηρύσσετο Διεθνής Διαγωνισμός κατασκευής του έργου. Το σχέδιο προέβλεπε:
1.         Μονάδα Μολύβδου ετησίας δυναμικότητας                           40.000 τόνων
2.         Μονάδα ψευδαργύρου ετησίας δυναμικότητας                      40.000 τόνων
3.         Μονάδα φρύξης πυριτών και εξαγωγής
            αρσενικού ετησίας δυναμικότητας                                        160.000 τόνων
4.         Μονάδα θειϊκού οξέος ετησίας δυναμικότητας                    360.000 τόνων
5.         Μονάδα φωσφορικού οξέως ετησίας δυναμικότητας             90.000 τόνων
6.         Μονάδα ΑLF3 ετησίας δυναμικότητας                                     3.500 τόνων
7.         Μονάδα καθαρισμού φρυγμάτων σιδηροπυρίτου     
8.         Μονάδα εξαγωγής χρυσού και αργυρού από τα
            τα φρύγματα συδηροπυρίτου ετησίας δυναμικότητας 120.000 τόνων
9.         Μονάδα καθαρισμού πολυτίμων μετάλλων
            ετησίας δυναμικότητας χρυσού                                                           3 τόνων
                                     αργυρού                                                                     150 τόνων
 Έκτοτε δεν δόθηκε συνέχεια.
Από τα παραπάνω καταφαίνεται, ότι αναβλήθηκε η αναγγελθείσα το 1981 και 1983 ίδρυση της μεγάλης Μονάδας της ΜΕΤΒΑ στον Στρυμόνα, με επένδυση το 1981 της τάξεως τότε των 30 δισεκατομμυρίων δραχμών. Προκρίθηκε η Μονάδα Χαλκιδικής για την παραγωγή μόνο Χρυσού και δεν αναφέρθηκε γιατί εγκαταλείφθηκε η Μονάδα του Στρυμόνα 
Αν στα ανωτέρω προστεθεί ότι το ΙΓΜΕ έχει ανακαλύψει Μικτά Θειούχα εκτός από τη Χαλκιδική, την Θάσο και τη Δυτική Θράκη και στο Παγγαίο, στο Κιλκίς και στη Λακωνία, συνεπώς θα μπορούσε να γίνει και δεύτερο συγκρότημα μικτών θειούχων, επί πλέον εκείνου του Στρυμόνα και συνεπώς να έχουμε διπλό όφελος, πέραν εκείνου του πρώτου συγκροτήματος, που ανωτέρω περιέγραψα. 
ΑΛΛΑ ΟΡΥΚΤΑ 
Α. ΟΥΡΑΝΙΟ
Λεκάνη Σερρών, Παρανέστι, Κερκίνη, Βαθύ Κιλκίς και Όρος Σύμβολο προς Καβάλα. 
Κατά την επίσκεψη το 1975 στην περιοχή των Σερρών, όπου έγινε σχετική έρευνα από τεχνικούς του ΟΗΕ και της Ελληνικής Επιτροπής Ατομική Ενέργειας, ο τότε Πρόεδρος της Κυβερνήσεως Κ. Καραμανλής ρώτησε τον επικεφαλής Καναδό τεχνικό ποια ήταν η γνώμη του για το Ουράνιο της περιοχής των Σερρών. Ο Καναδός απάντησε ότι: «Εάν αυτό βρισκόταν στον Καναδά, θα είχε πολλά λεφτά!». 
Από τις ενεργούμενες γεωτρήσεις και έρευνες προέκυψαν τα ακόλουθα αποτελέσματα, όπως ανακοινώθηκαν στον τότε Πρωθυπουργό Γ. Ράλλη κατά την επίσκεψη του στις 10 Σεπτεμβρίου 1981 στην περιοχή Μαραμένα Σερρών. Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας, Ντόκος, ενημέρωσε τον Πρωθυπουργό για τις έρευνες, που πραγματοποιήθηκαν από την Ε.Ε.Α.Ε. (Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας) σε συνεργασία με την ΔΕΗ και του ανέφερε ότι βεβαιωμένα αποθέματα ήταν 2.000 τόνοι με πιθανότητα αυξήσεως σε 4.000 τόνους. «Τα αποθέματα αυτά - ανέφερε ο Ντόκος -είναι αρκετά να τροφοδοτήσουν έναν πυρηνοηλεκτρικό σταθμό 1.000 Μεγαβάτ (δηλ. το 10 – 15% της τότε εγκατεστημένης ισχύος της ΔΕΗ για 30 χρόνια)». 
Το 1984 με τις έρευνες, που πραγματοποίησε το κέντρο «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ», τα βέβαια αποθέματα έφθασαν τους 6.000 Μεταλλεύματος Ουρανίου. Σήμερα πληροφορούμαι ότι βεβαιωμένα αποθέματα υπολογίζονται σε 10.000 τόνους. Τις έρευνες ανέλαβε και συνεχίζει το Ι.Γ.Μ.Ε. Θεωρώ εσφαλμένη την απόφαση ανάθεσης της αρμοδιότητος της έρευνας στο ΙΓΜΕ, και όχι στο Κέντρο «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ» που έχει ειδικευμένο προσωπικό και έργο του είναι ο  έλεγχος των Μεταλλευμάτων.Στο Παρανέστι θεωρείται ότι υπάρχουν τα πλουσιότερα κοιτάσματα ουρανίου στον κόσμο. 
Β. ΝΙΚΕΛΙΟ 
Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της ΕΕ που έχει σημαντικές ποσότητες νικελίου που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα και άλλων ειδικών κραμμάτων. 
Ο Ρωσοφιλανδικός πόλεμος του 1939 έγινε δια το νικέλιο, που είναι στρατηγικό υλικό και πολύτιμο μεταλλευτικό προϊόν. Ο Ακαδημαϊκός Καθηγητής του Πολυτεχνείου Αθηνών Γενικός Διευθυντής της Λαρύμνης Λουκάς Μούσουλος πέτυχε διαχωρισμό του σιδηρονικελίου στο νικέλιο και σίδηρο και έχει παγκόσμια πατέντα M-LAR που αγοράζεται από ενδιαφερόμενους. Τα μεταλλεύματα του νικελίου χωρίζονται σε θειούχα και οξειδωμένα. Τα θειούχα στην Ελλάδα εξαντλούνται, αλλά το μέλλον του νικελίου θα είναι οι λατερίτες, που στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά εκατομμύρια τόνοι. 
Γ. ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΣ 
Η Ελλάδα έχει πολλές δεκάδες εκατομμύρια τόνους. Κοιτάσματα υπάρχουν στην Εύβοια, στη Χαλκιδική, Ερμιονίδα, Κοζάνη, Γρεβενά, Μυτιλήνη. Το μετάλλευμα υποβάλλεται σε εμπλουτισμό και μετατρέπεται σε καυστική και διπηρομαγνησία. Η Ελλάδα έχει δολομήτη, αμίαντο, φωσφορίτη, βωξίτη (εργοστάσιο Αλουμινίου) και παρήγαγε το 1979 πολλούς τόνους βιομηχανικών ορυκτών. 
Δ. ΧΡΥΣΟΣ 
Τρεις τόνοι Χρυσού και 150 τόνοι Ασήμι το χρόνο θα παράγονται, παράλληλα με άλλα προϊόντα, όταν πραγματοποιηθεί στην περιοχή των εκβολών του Στρυμώνα Ποταμού το Μεταλλουργικό Συγκρότημα. 
Ένας (1) τόνος και 300 κιλά Χρυσού υπάρχουν στην Τράπεζα της Ελλάδος που παρήγαγε στον Γαλλικό Ποταμό η Εταιρεία «Χρυσωρυχεία Βορείου Ελλάδος Α.Ε.» κατά τα έτη 1958 – 1960. 
Στο βιβλίο του Ιωάννη Παπαζήση «ΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ» (σελ. 101) γράφει: «122 ΤΟΝΟΙ ΧΡΥΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΕΥΣΜΕΥΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΔΗΓΙΑ από το 2000, ως αντιστάθμισμα για τα ευρώ που κυκλοφορούν εντός αυτής». Γνωρίζω ότι η εταιρεία Χρυσωρυχεία Βορείου Ελλάδος, υπέγραψε σύμβαση το 1937 με το Ελληνικό Δημόσιο διάρκειας 100 ετών για την έρευνα και εκμετάλλευση χρυσού στη Μακεδονία (όπως αναφέρω στο βιβλίο μου «ΚΤΙΣΤΕ…ΚΤΙΣΤΕ…ΚΤΙΣΤΕ», σελ. 310). Η εταιρεία έκανε επί 20 έτη σημαντικές δαπάνες και η Τράπεζα της Ελλάδος αγόραζε τον παραγόμενο χρυσό στην τρέχουσα τιμή. Το 1958, με την κατακόρυφη πτώση της τιμής του χρυσού, η εταιρεία ανέστειλε τις εργασίες της και ζήτησε από την Τράπεζα της Ελλάδος να στείλει υπαλλήλους της γιά να πληρώνουν τα έξοδα εξορύξεως του χρυσού. Η Τράπεζα της Ελλάδος δεν δέχτηκε. Δυστυχώς τότε δεν μου αναφέρθηκε το γεγονός και η Τράπεζα της Ελλάδος πούλησε το μηχάνημα εκπλύσεως της άμμου στον Γαλλικό Ποταμό και δεν επαναλήφθηκε η εκμετάλλευση. 
Το ΙΓΜΕ ανακοίνωσε ότι εντόπισε στη Θράκη 8.000 κιλά προσχωματικού Χρυσού (Άγιος Μανδήλιος: 1.850 κιλά, Μακροπόταμος: 2.300 κιλά, Χείμαρρος: 2.350 κιλά, Φιλιούρης: 1.500 κιλά). Προσχωματικό χρυσό έχουν επίσης και οι ποταμοί της Μακεδονίας. 
Την 19η Νοεμβρίου 1988 δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» η πληροφορία με τίτλο: «Το χρυσάφι του Παγγαίου δε στέρεψε». Το ΙΓΜΕ εντόπισε χρυσοφόρες ζώνες στο Παγγαίο και στην περιοχή Παλαιάς Καβάλας. Η δε Σπηλαιολογική Εταιρεία Καβάλας ανακάλυψε αρχαία μεταλλεία και στοές με σκαλοπάτια και υπόγειους πέτρινους τοίχους. Υπάρχει επίσης αόρατος ή επιθερμικός χρυσός, από ηφαίστεια (Μήλος) οι δε ποταμοί της Μακεδονίας παρασύρουν ψήγματα χρυσού 
Γερμανοί επί δύο συνεχή καλοκαίρια έκαναν ειδική έρευνα στο Παγγαίο, όπου σημείωσαν σε χάρτες, τους οποίους δημοσίευαν και σε ειδικό βιβλίο, 15 περιοχές εκμεταλλεύσιμων μεταλλευμάτων.  Όπως είναι γνωστό από την αρχαιότητα, το Παγγαίο ήταν ονομαστό για την παραγωγή Χρυσού. Το Ι.Γ.Μ.Ε., μετά σχετική έρευνα, εντόπισε 13 αρχαίες στοές (Νικησιανή – Μουσθένη – Μεσορώπη) και σε ανακοίνωσή του ανέφερε, ότι το Παγγαίο ήταν γνωστό από την Αρχαιότητα και ονομαστό για την παραγωγή Χρυσού. Όπως ανακοίνωσε το Ι.Γ.Μ.Ε. ο Χρυσός στο Παγγαίο είναι αναμεμιγμένος με αρσενικό, αλλά υπάρχουν ήδη μέθοδοι διαχωρισμού του. Την μελέτη των Γερμανών ανέφερα το 1981 στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κων. Καραμανλή, που κατήγετο, όπως και εγώ, από το Παγγαίο. Εκείνος κάλεσε σε ειδική σύσκεψη τον τότε Υπουργό Βιομηχανίας Σ. Μάνο, τον πρώην Υπουργό Βιομηχανίας Κ. Κονοφάγο και εμένα. Κατά την σύσκεψη, ο ειδικός Μεταλλειολόγος και διεθνώς γνωστός από το μεγάλο έργο του στο Λαύριο Καθηγητής Κων. Κονοφάγος είπε στον Πρόεδρο, ότι όλες οι σκέψεις αυτές είναι ορθές και πρέπει να αρχίσει η γεωλογική έρευνα. Επειδή οι θέσεις των παλαιών εκμεταλλεύσεων ανήκαν στην αρχαιολογική υπηρεσία, αποφασίσθηκε με την εποπτεία του Κ. Κονοφάγου και με την συνεργασία του Ι.Γ.Μ.Ε. της Αρχαιολογικής Εταιρείας και του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, να αρχίσει έρευνα για Χρυσό και Άργυρο στο Παγγαίο. Η γραφειοκρατία και οι εκλογές ανέβαλαν τις έρευνες. 
Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας δέσμευσε 10.000 στρέμματα στην περιοχή Μαύρα Λιθάρια του Αγκίστρου Σερρών για έρευνα για κοιτάσματα χρυσού. Η ύπαρξη χρυσού στην περιοχή του Αγκίστρου είναι γνωστή από τα αρχαία χρόνια, μαζί με τα μεταλλεία χρυσού του Παγγαίου, τα οποία τροφοδότησαν τον Φίλιππο και τον Μέγα Αλέξανδρο στην Ελληνική εκστρατεία του κατά των Περσών. 
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟ 
Το τρίτο συγκριτικό πλεονέκτημα, το επιχειρηματικό δαιμόνιο των Ελλήνων, όταν η ιδιωτική πρωτοβουλία δρα χωρίς εμπόδια, σεβόμενη μόνο τους νόμους, επιβεβαιώνεται από την Ελληνόκτητη ποντοπόρα εμπορική μας ναυτιλία. Εάν οι συνδικαλιστές στη χώρα μας εκμεταλλεύονταν το επιχειρηματικό δαιμόνιο των Ελλήνων και βοηθούσαν τις επιχειρήσεις, θα προσέφεραν  στην εθνική οικονομία, αλλά έναντι των εργαζομένων και θα ήταν πάρα πολύ χρήσιμοι. 

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΑ «ΓΚΟΛΝΤΕΝ ΜΠΟΫΣ



Τοῦ Ἀντωνίου Ἀ. Ἀντωνάκου
Καθηγητοῦ, Φιλολόγου
Ἱστορικοῦ, Συγγραφέως
Β΄Ἀντιπροέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐνημερώσεως 
ἐπἰ τῶν Ἐθνικῶν Θεμάτων


Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ μοναδικὴ περίοδος στὴν νεώτερη ἑλληνικὴ ἱστορία, ποὺ εἴχαμε κράτος ἑλληνικό, χωρὶς ἐξαρτήσεις, ἦταν ἡ περίοδος Καποδίστρια. Ὁ μεγάλος Ἕλληνας ἔδωσε ὅλη του τὴν περιουσία γιὰ τὸ ἑλληνικὸ κράτος, τὸ ὁποῖο σήμερα, διὰ τῶν αἰσχρῶν «κυβερνητικῶν μεταπολιτευτικῶν» καὶ ὄχι μόνον «ἐκπροσώπων» του, δὲν ἔχει τὸ ἄγαλμά του στὸ ἑλληνικὸ κοινοβούλιο. Καὶ λέω «κυβερνητικῶν», διότι ἡ κάθε κυβέρνηση ὡς ἔχουσα τὴν πλειοψηφία τῶν βουλευτῶν, θὰ μποροῦσε, ἐὰν ἤθελε, νὰ νομοθετήση καὶ νὰ ἐφαρμόση τὶς ἀποφάσεις της, ὅπως ἔκανε γιὰ τὰ ἀγάλματα τῶν πολυμνημονευμένων Χαριλάου Τρικούπη, (πρωθυπουργοῦ τῆς πρῶτης πτωχεύσεως τῆς Ἑλλάδος) καὶ τοῦ Ἐλ. Βενιζέλου, (τοῦ προτείναντος τὸν σφαγέα τοῦ Ἑλληνισμοῦ Κεμάλ Ἀτατοὺρκ γιὰ Νόμπελ Εἰρήνης).
Χωρὶς κανένα ἄλλο ἐφόδιο παρὰ τὴν εὐφυΐα καὶ τὴν ἐργατικότητά του, ὁ κόμης Καποδίστριας εἶχε γίνει ὁ πλέον ἀπαραίτητος συνεργάτης τοῦ ἰσχυροτέρου ἡγεμόνος τῆς ἐποχῆς, τοῦ τσάρου Ἀλεξάνδρου. Χωρὶς νὰ εἶναι πειθήνιο ὄργανό του (ὅπως κάποιοι σημερινοὶ ἡγέτες ἀπέναντι στοὺς κοσμοεξουσιαστές), εἶχε καταφέρει νὰ τοῦ ἀποδείξη τόσο τὴν πίστη του ὅσο καὶ τὴν ἀκεραιότητα τοῦ χαρακτῆρα του καὶ τὴν ἀποτελεσματικότητα στὴν ἄσκηση τῶν καθηκόντων του. Μία μέρα πρὶν φύγη ἀπὸ τὸ Παρίσι ὁ Ἀλέξανδρος φώναξε τὸν Ἕλληνα διπλωμάτη καὶ τοῦ ἀνακοίνωσε τὴν ἀπόφασή του νὰ τὸν χρίση ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν δίπλα στὸν Nesselrode. Ὁ πρὶν ἀπὸ λίγα χρόνια ἄγνωστος κόμης, ποὺ μπῆκε στὴν ὑπηρεσία τοῦ τσάρου γιὰ νὰ μπορέση ἁπλῶς νὰ κερδίση κάτι γιὰ τὴν πατρίδα του, τοποθετήθηκε στὴν θέση τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν καὶ ἄφησε κατάπληκτες ὅλες τὶς ξένες κυβερνήσεις, οἱ ὁποῖες ἀπὸ τὴν μία ἔσπευσαν νὰ κερδίσουν τὴν εὔνοιά του, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη νὰ στείλουν τοὺς καλλίτερούς τους πράκτορες, περιμένοντας τὸ πρῶτο του λάθος. Στὴν Ἁγία Πετρούπολη ἔφθασε τὸν Γενάρη τοῦ 1816.
Ὁ τσάρος τὸν διώρισε μυστικοσύμβουλό του, κανοντάς τον τρίτο στὴν ἱεραρχία τοῦ ρωσικοῦ κράτους. Ἐπίσης τοῦ ἀνακοίνωσε πὼς ἀπὸ τὸ Παρίσι καὶ μετά, έπειδή καμμία διπλωματικὴ ἐργασία δὲν εἶχε προχωρήσει, ὅλα εἶχαν παραπεμφθῆ σὲ λύση ἀπὸ αὐτόν. Συναντήθηκε μὲ τὸν Nesselrode καὶ βρῆκαν ἀμέσως τὸ τὸν τρόπο δράσεως. Ὁ Καποδίστριας ἀσχολήθηκε μὲ τὴν ὀργάνωση τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἡ δουλειὰ ποὺ ἔπρεπε νὰ γίνη στὸ ὀργανωτικὸ κομμάτι ἦταν μεγάλη καὶ μὲ πολλὴ λεπτομέρεια. Ο Nesselrode ἔκανε ὅλες τὶς φανερὲς ἀκροάσεις καὶ ὁ Καποδίστριας ὅλες τὶς μυστικές.
Ὀργάνωσε τοὺς θεσμούς, τὴν ἐκπαίδευση καὶ τὴν οἰκονομία τῆς χώρας. Μοίρασε τὶς τεράστιες ἐκτάσεις ποὺ ἀνῆκαν σὲ πασάδες καὶ μπέηδες στοὺς γηγενεῖς ἀκτήμονες καὶ δουλοπάροικους. Οὔτε αὐτὸς οὔτε κανεὶς ἀπὸ τὴν οἰκογένειά του ἀπέκτησε ποτὲ μία σπιθαμὴ γῆς στὴν χώρα αὐτή. Οἱ πειρασμοὶ τῆς ἀπόλυτης ἐξουσίας πραγματικὰ δὲν ἄγγιζαν τὸν μεγάλο Ἕλληνα οὔτε στὸ μικρότερο βαθμό, ἐν ἀντιθέσει πρὸς ὅ,τι συμβαίνει σήμερα.
Κάποιοι θεώρησαν ὅτι ἡ σταδιοδρομία του εἶχε φθάσει στὸ τέρμα της, χωρὶς νὰ γνωρίζουν τὴν μεγάλη φιλοπατρία του. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ Εὐρώπη, δὲν ἤθελε νὰ πολεμήσει ἄλλο. Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ὁ Καποδίστριας ἦταν ὁ πιὸ ἰσχυρὸς ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν του ἰσχυρότερου κράτους της. Δὲν εἶχε λοιπὸν νὰ περιμέμη κάτι παραπάνω. Οἰκονομικὰ εἶχε ἀποκατασταθῆ ἀπὸ τὴν μισθοδοσία του. Οἱ ξένοι μονάρχες τὸν παρασημοφόρησαν πολλὲς φορὲς καὶ οἱ διπλωμάτες τῆς Εὐρώπης ἐπιζητοῦσαν τὴν εὔνοιά του μὲ ζῆλο. Αὐτὲς ὅμως εἶναι σκέψεις ἀτόμων χωρὶς ὑψηλὰ ἰδανικά!
Δὲν θὰ μποροῦσε ποτέ, κανένας ἀπὸ αὐτοὺς νὰ φαντασθῆ ὅτι ἡ καρδιά τοῦ μεγάλου ἀνδρὸς Καποδίστρια πονοῦσε γιὰ τοὺς συμπατριῶτες του Ἕλληνες, ποὺ δυστυχοῦσαν καὶ ταλαιπωροῦντο. Γι’ αὐτὸ μέρος τοῦ μισθοῦ του τὸ ἔδινε σὲ φτωχοὺς Ἕλληνες τῆς Ρωσίας. Κανένας ἀπὸ αὐτοὺς δὲν μποροῦσε νὰ φαντασθῆ ὅτι ὁ στόχος του ἦταν ἄλλος καὶ δὲν εἶχε ἐπιτευχθῆ ἀκόμα. Ἤξερε πὼς οἱ Ἕλληνες περίμεναν ἀπὸ αὐτὸν τὴν ἐλευθερία τους.
Κι σὰν τὴν ἀπέκτησαν καὶ ἔκαναν τὸν Καποδίστρια Κυβερνήτη τῆς Ἑλλάδος, αὐτὸς τὸ ἀνταπέδωσε στὸν μέγιστο βαθμό. Ὅταν οἱ Μεγάλες Δυνάμεις τῆς ἐποχῆς δὲν τοῦ ἔδιναν δάνεια, θεωρῶντας τον ὄργανο τῆς ρωσικῆς πολιτικῆς, ἔβαλε ὑποθήκη τὴν προσωπική του περιουσία γιὰ νὰ κοπῆ νόμισμα. Ἐκτὸς αὐτοῦ ἔκανε μία δήλωση, τελείως διαφορετικὴ ἀπὸ κάθε δήλωση τῶν σημερινῶν μεταπολιτευτικῶν κυβερνητικῶν καὶ ἄλλων «πολιτικῶν τρωκτικῶν», ποὺ ἂν καὶ ἔφεραν τὴν Ἑλλάδα σὲ αὐτὴν τὴν θέση, δὲν ἐννοοῦν νὰ χάσουν οὔτε ἕνα εὐρὼ ἀπὸ τὶς παχυλὲς ἀμοιβές τους. Αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ εἰδοποιὸς διαφορὰ τοῦ Μεγάλου Ἀνδρὸς ἀπὸ τὰ ἀσήμαντα σημερινὰ ἀνδρείκελα τῆς πολιτικῆς.
Αὐτὸς ὁ σπουδαῖος Κυβερνήτης, λοιπόν, ἀναγνωρίζοντας τὴν ἀνέχεια τῶν Ἑλλήνων τῆς ἐποχῆς του, οἱ ὁποῖοι μόλις εἶχαν βγῆ ἀπὸ ἕναν νικηφόρο, ἀλλὰ μὲ μεγάλο κόστος πόλεμο, εἶχε δηλώσει τὰ ἑξῆς: «Ὅταν... ἀφοῦ χτύπησα τὶς πόρτες τῶν παλατιῶν τῶν πλουσίων, κτύπησα μετὰ καὶ τὶς πόρτες τῶν καλυβῶν τῶν πτωχῶν, διὰ νὰ συλλέξω τὸν ὀβολὸ τοῦ πτωχοῦ, πρέπει νὰ μπορῶ νὰ τοὺς λέω μὲ παρρησία: ἔδωσα τὰ πάντα πρὶν ζητήσω καὶ τὴν δική σας βοήθεια γιὰ τοὺς ἀδελφούς μου».
Ἀλλὰ καὶ ἡ ἐντιμότητά του, ἡ ὁποία βεβαίως ἐπιστοποιήθη διὰ τῆς πλήρους προσφορᾶς τῆς προσωπικῆς του περιουσίας στὸν ἑλληνικὸ λαό, φαίνεται καὶ ἀπὸ τὰ παρακάτω λόγια του...
«Προτιμῶ τὸν θάνατον, παρὰ νὰ ἀπατήσω λαόν, ἐμπιστεύσαντα τὴν τύχην τοῦ εἰς τὴν ἀφοσίωσίν μου».
Ὡς ἀρχηγὸς κράτους, ὁ ὁποῖος γνώριζε τὴν κατάσταση τοῦ ἔθνους του καὶ τὶς δυσκολίες ποὺ ἀντιμετώπιζε ὁ λαός του πρότεινε τὸ «αὐτονόητο», ποὺ σήμερα φαντάζει «ἀδιανόητο» ... Ἰδοὺ λοιπὸν τὰ λόγια του:
«…Ἐλπίζω ὅτι ὅσοι ἐξ ὑμῶν συμμετάσχουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει μέθ’ ἐμοῦ ὅτι εἰς τὰς παρούσας περιπτώσεις, ὅσοι εὑρίσκονται εἰς δημόσια ὑπουργήματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνουν μισθοὺς ἀναλόγως μὲ τὸν βαθμὸ τοῦ ὑψηλοῦ ὑπουργήματός των καὶ μὲ τὰς ἐκδουλεύσεις των, ἀλλ’ ὅτι οἱ μισθοὶ οὗτοι πρέπει νὰ ἀναλογοῦν ἀκριβῶς μὲ τὰ χρηματικὰ μέσα, τὰ ὁποία ἔχει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐξουσίαν της…»
Σὲ ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν ἴδιο, σὲ ὁμιλία του πρὸς τὴν Δ΄ Ἐθνοσυνέλευση ὁ πρῶτος Κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος Ἰωάννης Καποδίστριας εἶπε...
«…ἐφ’ ὅσον τὰ ἰδιαίτερα εἰσοδήματά μου ἀρκοῦν διὰ νὰ ζήσω, ἀρνοῦμαι νὰ ἐγγίσω μέχρι καὶ τοῦ ὀβολοῦ τὰ δημόσια χρήματα, ἐνῶ εὑρισκόμεθα εἰς τὸ μέσον ἐρειπίων καὶ ἀνθρώπων βυθισμένων εἰς ἐσχάτην πενίαν».

Ἂς τολμήσουν νὰ κάνουν τὸ ἴδιο σήμερα οἱ κυβερνῆτες. Δόξα τῷ ἀφελεστώτῳ ἑλληνικῷ λαῷ, ἀπὸ τὸν ὁποῖον καὶ ἀπεκόμισαν περιουσίες, καὶ δόξα τῷ «πολιτικῷ ἐπαγγέλματι», οἱ περισσότεροι εἶναι κάτοχοι μεγάλων περιουσιῶν. Ἂν λοιπόν, ὅπως λένε οἱ ἴδιοι σὲ συνεντεύξεις τους, κυρίως προεκλογικές, «μπῆκαν στὴν πολιτικὴ γιὰ νὰ προσφέρουν», ἂς τὸ κάνουν ἀνιδιοτελῶς. Σήμερα τὸ ἔκαναν μόνον ὁ πρόεδρος Κ. Παπούλιας καὶ ἡ εὐρωβουλευτὴς Νάνα Μούσχουρη, οἱ ὁποῖοι δὲν δέχθηκαν νὰ πάρουν μισθὸ καὶ σύνταξη ἀντιστοίχως. Ἡ κυβέρνηση, ὅμως, καὶ ἡ βουλὴ σιωποῦν. Ὅσον ἀφορᾶ δὲ τὴν κυβερνητικὴ ἀξιοπιστία, ἡ ἐφημερίδα «ΠΑΡΟΝ» ἀπεκάλυψε ὅτι συνεχίζουν νὰ μᾶς κοροϊδεύουν μὲ αὔξηση μισθῶν κρατικῶν «Γκόλντεν μπόϋς». 

Αὐτὸς ἦταν ὁ Καποδίστριας, αὐτοὶ εἶναι οἱ διαδοχοί του σήμερα! Ἀξιολογῆστε τους, χαρακτηρίστε τους, βαθμολογῆστε τους! Κυρίως ὅμως σταματῆστε νὰ ἔχετε «κοντὴ μνήμη». Ὁ Καποδίστριας δὲν ἔγινε Κυβερνήτης ἀπὸ «χόμπυ», ὅπως πολλοὶ σημερινοί, ἢ ἀπὸ οἰκογενειακὴ παράδοση. Ἔγινε Κυβερνήτης γιὰ νὰ προσφέρη πραγματικὰ στὴν πατρίδα του. Καὶ προσέφερε, ὅσα κανεὶς ἄλλος στὴν ἀναγέννηση τῆς Ἑλλάδος. Ἂς τὸ κάνουν ἂν τολμοῦν, ὅλοι οἱ ἐκπρόσωποι τῶν «κοινοβουλευτικῶν δυναστειῶν», ὅπως αὐτὲς παρουσιάζονται σήμερα στὸ ἑλληνικὸ κοινοβούλιο: Καραμανλῆδες, Παπανδρέου, Μητσοτάκηδες, Κεφαλογιάννηδες, Βαρβιτσιώτηδες, Παπακωνσταντίνου, Παπαληγοῦρες, Ἀλευρᾶδες, Σουφλιᾶδες καὶ πλεῖστοι ἄλλοι ὧν οὔκ ἔστιν ἀριθμός!
Ἂς ἐπαναλάβουν, ὅπως ὁ Καποδίστριας, «…ἐφ’ ὅσον τὰ ἰδιαίτερα εἰσοδήματά μου ἀρκοῦν διὰ νὰ ζήσω, ἀρνοῦμαι νὰ ἐγγίσω μέχρι καὶ τοῦ ὀβολοῦ τὰ δημόσια χρήματα, ἐνῶ εὑρισκόμεθα εἰς τὸ μέσον ἐρειπίων καὶ ἀνθρώπων βυθισμένων εἰς ἐσχάτην πενίαν», ἢ νὰ σκεφθοῦν ὅτι ἀντιμετωπίζοντας τὸν συνταξιοῦχο τῶν 700 καὶ 800 εὐρὼ σήμερα, ποὺ τοῦ ἔκοψαν τὸν 13ο κιαι τὸν 14ο μισθό, πρέπει νὰ μποροῦν νὰ τοὺς λένε μὲ παρρησία, ὅπως ὁ Μέγας Καποδίστριας: «ἔδωσα τὰ πάντα, πρὶν ζητήσω καὶ τὴν δική σας βοήθεια γιὰ τοὺς ἀδελφούς μου». Ἂν δὲν τὸ κάνουν, εἶναι βέβαιον ὅτι ἡ ἀσημαντὀτητά τους θὰ μείνη γιὰ πάντα μὲ ἀνεξίτηλα γράμματα στὴν ἱστορία!

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...