Σάββατο, 11 Ιουνίου 2011

Το πρόβλημα του Αιγαίου και τα Στενά


ΤΟΥ ΔΡΟΣ ΜΑΝΟΥ ΔΑΝΕΖΗ* - Δεν έχουν περάσει παρά λίγες εβδομάδες από τότε που ο Τούρκος πρωθυπουργός ανήγγειλε διθυραμβικά ένα μεγαλόπνοο σχέδιο διάνοιξης ενός τεράστιου διαύλου ο οποίος θα παρακάμπτει τα Στενά και θα αποτελεί μια εναλλακτική λύση εξόδου από τη Μαύρη θάλασσα. Η αναγγελία αυτή συνοδεύτηκε από ένα μπαράζ άρθρων που ήθελαν την Τουρκία, μέσω αυτού του διαύλου, να αναδεικνύεται σε τοπική μεγάλη δύναμη. Βέβαια, η απαισιόδοξη αυτή προοπτική, για τα ελληνικά συμφέροντα, συνοδευόταν στη συνείδηση του μέσου Έλληνα πολίτη από απόψεως περί μιας συνολικής ηττοπαθούς εξωτερικής πολιτικής των ελληνικών ηγεσιών.

Ως παράδειγμα αυτής της «κακής» και «ηττοπαθούς» πολιτικής, η ελληνική αρθρογραφία αναφέρει την αδυναμία μονομερούς εκμετάλλευσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών του Αιγαίου και του καθορισμού της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), καθώς και τη μη δυναμική στρατιωτική αντίδραση στις τουρκικές προκλήσεις. Είναι, όμως, αλήθεια όλα τα προηγούμενα;
Επειδή το μεγάλο ζητούμενο, αυτή την περίοδο, είναι η σύμπνοια και όχι ο διχασμός, η κρίση μας σε τόσο σημαντικά εθνικά θέματα δεν πρέπει να είναι επιπόλαιη, αλλά πρέπει να στηρίζεται στη βαθιά γνώση κάποιων γεγονότων που κανένας δεν ενημέρωσε τους πολίτες γι’ αυτά.
Ας υπενθυμίσουμε όμως κάποια θέματα που αφορούν το Αιγαίο και τα προβλήματα του, που ίσως δεν μας αρέσουν καθόλου, αλλά αποτελούν μια πραγματικότητα την οποία δεν μπορούμε να κάνουμε ότι αγνοούμε.
Τα όποια άλυτα προβλήματα στην περιοχή του Αιγαίου (υδρογονάνθρακες, ΑΟΖ κ.λπ.) πάνε «πακέτο» με τα καυτά προβλήματα που αφορούν το καθεστώς των Στενών, τα Στενά -αυτή η ενεργειακή, εμπορική και στρατηγικής σημασίας δίοδος για όλες τις μεγάλες δυνάμεις- αποτελούν το μεγάλο πρόβλημα και οι οποιεσδήποτε διευθετήσεις στο Αιγαίο θα είναι «αποτέλεσμα» και θα «έπονται» χρονικά της «τελικής» διευθέτησης του καθεστώτος τους.
Άσχετα με την ύπαρξη διεθνών κανόνων δικαίου, τα ισχυρά κράτη έχουν πάντα την παρασκηνιακή δυνατότητα, μέσω εκβιαστικών εθνικών διλημμάτων, να δρουν όπως επιτάσσουν τα συμφέροντα τους.
Η ισχύς της Συμφωνίας της «Γιάλτας» που χώριζε τον κόσμο σε σφαίρες επιρροής των υπερδυνάμεων, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έληξε τον Δεκέμβριο του 1989. Τότε, στα ανοιχτά της Μάλτας, πραγματοποιήθηκε συνάντηση κορυφής μεταξύ των τότε προέδρων των ΗΠΑ και της πρώην ΕΣΣΔ, Τζορτζ Μπους και Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και ξαναμοιράστηκε ο κόσμος σύμφωνα με τα νέα δεδομένα (Συμφωνία της Μάλτας) . Στην ανακοίνωση που εκδόθηκε τότε, αναφερόταν ότι οι δύο υπερδυνάμεις θα εργαστούν για την επίτευξη μιας «ειρηνικής, δημοκρατικής αλλαγής» στην Ανατολική Ευρώπη. Τη νέα αυτή μοιρασιά του κόσμου κατήγγειλε η μεγάλη Ελληνίδα τραγωδός Άννα Συνοδινού στο κείμενο της παραίτησης της από το βουλευτικό της αξίωμα.
Ας δούμε, όμως, μερικά ουσιαστικά θέματα που αφορούν το καθεστώς των Στενών.
Η θαλάσσια δίοδος που περιλαμβάνει τα Στενά, τη Σαμοθράκη, τη Λήμνο, την Ίμβρο, την Τένεδο και τις Λαγούσες Νήσους με βάση τη Συνθήκη της Λωζάννης ουδετεροποιείτο, επιτρέποντος έτσι στην τότε Σοβιετική Ένωση να βγαίνει ελεύθερα προς τις «θερμές» θάλασσες χωρίς τον φόβο ενός στρατιωτικού μπλοκαρίσματος.
Το καθεστώς αυτό ανατράπηκε με τη Συνθήκη του Μοντρέ (20 Ιουλίου 1936), η οποία επέτρεπε την επαναστρατικοποίηση όλων των προηγούμενων περιοχών, εγκλωβίζοντας εκ νέου την τότε Σοβιετική Ένωση στη Μαύρη θάλασσα.
Η διάρκεια ισχύος της Συνθήκης του Μοντρέ ήταν 20ετής (έληξε τον Ιούλιο του 19S6) και σήμερα διατηρείται σε ισχύ με βάση το άρθρο 28 που προβλέπει: «…εάν δύο χρόνια μετά την πάροδο της προαναφερθείσης περιόδου (των 20 ετών), καμία από τις συμβαλλόμενες δυνάμεις δεν καταθέσει μια προειδοποίηση καταγγελίας της σύμβασης στη γαλλική κυβέρνηση, η παρούσα σύμβαση θα παραμείνει σε ισχύ μέχρι να περάσουν δύο χρόνια μετά το στάλσιμο μιας προειδοποίησης καταγγελίας της σύμβασης από κάποια από τις συμβαλλόμενες δυνάμεις (Αγγλία, Βουλγαρία, Γαλλία, Γιουγκοσλαβία, Ιταλία, Ιαπωνία, Ρουμανία, Σοβιετική Ένωση, Ελλάδα, Τουρκία). Εάν η παρούσα καταγγελθεί σύμφωνα με τις διευθετήσεις του άρθρου αυτού, οι συμβαλλόμενες δυνάμεις υποχρεούνται να παραστούν σε μια νέα σύνοδο με σκοπό να συμφωνήσουν τους όρους μιας νέας συμφωνίας»…
Έπειτα από όλα τα προηγούμενα, μπορούμε να κάνουμε κάποιες παρατηρήσεις:
- Με βάση τη Συνθήκη του Μοντρέ, η στρατικοποίηση από την Τουρκία των Στενών δεν αποτελεί κυριαρχικό της δικαίωμα, αλλά ανάθεση στρατιωτικής φύλαξης όσο είναι σε ισχύ η συνθήκη.
- Η αναθεώρηση της Συνθήκης του Μοντρέ, με πιθανή αποστρατικοποίηση των Στενών, βασική στρατηγική επιδίωξη της Ρωσίας, δεν είναι δυνατόν να μην απασχόλησε ή να μην περιέχεται στη Συμφωνία της Μάλτας.
- Η αποστρατικοποίηση των Στενών δεν πρόκειται να γίνει στα πλαίσια του άρθρου 28 της Συνθήκης του Μοντρέ, αλλά με άλλες «μεθόδους», εφόσον στα συμβαλλόμενα κράτη δεν περιλαμβάνονται οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Γερμανία. Παράλληλα, η σύνθεση της ομάδας των συμβαλλομένων κρατών δεν εγγυάται ότι η σύνοδος του άρθρου 28 θα καταλήξει στα προσυμφωνηθέντα αποτελέσματα.
- Μία αποστρατικοποίηση των Στενών στερεί την Τουρκία από το μεγαλύτερο «ατού» της στο παιχνίδι κυριαρχίας της στην περιοχή και τον βασικό μοχλό πίεσης της απέναντι στους ενδιαφερόμενους «ισχυρούς» παίκτες που καθορίζουν το παιχνίδι της περιοχής. Παράλληλα, αποκόπτει στρατιωτικά την Τουρκία από την Ανατολική Θράκη, καθιστώντας την αποκλειστικά ασιατική χώρα, με ότι άλλο αυτό σημαίνει.
Η γνώση όλων των προηγουμένων θέτει, όμως, κάποια ερωτήματα και λύνει κάποιες απορίες. Η προαναγγελία ανοίγματος ενός διαύλου από την Τουρκία που θα παρακάμπτει τα Στενά καθορίζει την ισχύ της ως κράτους ή τον φόβο της ότι η ώρα της αποστρατικοποίησης των Στενών είναι κοντά; Ένα δεύτερο ερώτημα είναι το εξής: Είναι δυνατόν, αφού δεν έχει διευθετηθεί το τελικό καθεστώς των Στενών, να επιβληθεί μονομερώς από την Ελλάδα μια λύση για τα προβλήματα του Αιγαίου;
Όλα τα προηγούμενα, καθώς και οι δραματικές ανακατατάξεις στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Ευρώπη και στη Βόρεια Αφρική μάς οδηγούν στο συμπέρασμα ότι βρισκόμαστε σε μια περίοδο επαναχάραξης των ζωνών επιρροής σε ολόκληρη την περιοχή. Την κρίσιμη αυτή περίοδο δεν θα πρέπει να επαναλάβουμε τα λάθη που κάναμε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τότε οι Μεγάλες Δυνάμεις μάς παρέσυραν σε έναν εμφύλιο σπαραγμό, στερώντας μας το δικαίωμα να συμμετάσχουμε στο παιχνίδι της χάραξης των νέων συνόρων της περιοχής. Θα επαναλάβουμε το μεγάλο λάθος μας και σήμερα;
Μην ξεχνάμε ότι ο θεϊκά ηρωικός αλλά θερμοκέφαλος Αχιλλέας ούτε την Τροία εκπόρθησε ούτε γύρισε ζωντανός στην πατρίδα του. Αντίθετα, ο υπομονετικός και πολυμήχανος Οδυσσέας και την Τροία εκπόρθησε και επέστρεψε στην πατρίδα του, ασχέτως των δεινών του, βασιλεύοντας μέχρι το τέλος της ζωής του.
* Επίκουρος Καθηγητής Αστροφυσικής-Τμήμα Φυσικής ΕΚΠΑ
ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ - Geopolitics and Daily News

Το"ακηδεμόνευτο κίνημα": Η σοσιαλδημοκρατική φάρσα



Αυτές οι «νέες θεωρίες» περί «υπερπολιτικών», «υπέρ-κομματικών» και «ακηδεμόνευτων» κινημάτων δεν είναι καθόλου νέες. Αποτελούν τη φάρσα του κλασσικού σοσιαλδημοκρατικού θεωρήματος: «Το κίνημα για το κίνημα». Δηλαδή την αναπαραγωγή αυτού του «θεωρήματος» στη «νέα εποχή», στη νεοταξική του παραλλαγή…
Το κλασσικό αυτό «αξίωμα» («το κίνημα για το κίνημα») αποτέλεσε το όχημα ενσωμάτωσης της παραδοσιακής «αριστεράς» στον καπιταλισμό.
Επακόλουθο αυτής της ενσωμάτωσης ήταν: Η σοσιαλδημοκρατία, συνακόλουθα και η σοσιαλδημοκρατικοποίηση των σταλινικών κομμάτων, να αποτελέσουν την πρωτοπορία της παγκοσμιοποίησης και τον προνομιούχο «συντελεστή» προώθησης του «διεθνισμού» του χρήματος και των μηχανισμών της Νέας Τάξης.
Σήμερα το κλασσικό αυτό «θεώρημα» της ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ της επαναστατικής θεωρίας για τα κινήματα («το κίνημα για το κίνημα») προσαρμόζεται

ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, 10 ΙΟΥΝΊΟΥ 2011

ΟΤΑΝ τα συμφέροντα των αρπακτικών διίστανται…



Τα συμφέροντα των «νταβάδων» συχνά συγκρούονται.
Ιδιαίτερα σήμερα που κάθε «νταβάς» θέλει να έχει το πάνω χέρι στις οικονομικές ανακατατάξεις, στις νέες πολιτικές χαρτογραφήσεις και στις καθεστωτικές αναπαλαιώσεις…
όταν τα «αποσπάσματα κρούσης» του συνολικού κόσμου των «νταβάδων» τρώγονται μπορεί να βγούνε πολλά άπλυτα στη φόρα…
Εκτός από τις διαπλοκές με τους παρακρατικούς μηχανισμούς και τις μυστικές υπηρεσίες: Εδώ είναι ΟΛΟΙ μέχρι το λαιμό βουτηγμένοι…
Απολαύστε, λοιπόν, ένα τέτοιοι καυγά μεταξύ Αλαφούζου και Γ. Κουρή…

http://www.youtube.com/watch?v=XXeMIzJ-_A4&feature=player_embedded

http://www.youtube.com/watch?v=RYiiT-D2__s&feature=player_embedded


Διαβάστε και ΕΔΩ

Οι «ομάδες κρούσης» της καθεστωτικής «ενημέρωσης»…


Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες το συγκρότημα Αλαφούζου ΑΠΑΙΤΕΙ: Να κλείσει μία τηλεοπτική συχνότητα της ΕΡΤ η οποία να περάσει στα χέρια του Αλαφούζου, καθώς και να «αγοράσει» (αντί πινακίου φακής) την ΕΡΑ2 και ΕΡΑ3!!!
Κορυφαία κυβερνητικά στελέχη «αγωνίζονται» με υπερβάλλοντα ζήλο για την υλοποίηση των ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ» του νέου αυτού «σημαιοφόρου» του εθνομηδενισμού…
Το συγκρότημα Αλαφούζου αποτελεί την πιο επιθετική και μοχθηρή αιχμή της Νέας Τάξης και των διεθνών μαφιών του χρήματος.
Ιδιαίτερα αποτελεί τον «βραχίονα» του αμερικανικού ιμπεριαλιστικού κράτους και παρακράτους. Γι αυτό «συνωστίζονται» στο συγκρότημα αυτό οι πλέον «σημαδεμένοι» απολογητές του αμερικανισμού, οι «θαυμαστές» του Σόρος, «εκλεκτοί» εθνομηδενιστές, «άριστα» άλλοθι και CIA…

Οι νέες μεσοπρόθεσμες συμφορές


Νέα μεσοπρόθεσμα «συμβόλαια θανάτου» του ελληνικού λαού προωθεί προς εκτέλεση η κυβέρνηση των ανδρεικέλων.
Μέτρα - εφιάλτης για ολόκληρη την περίοδο μέχρι το 2015: πρόσθετα ποσά ύψους 28,2 δισ. ευρώ
Στο ποσό αυτό πρέπει να προστεθούν ακόμα και τα 50 δισ. που σχεδιάζεται να εισπράξει η κυβέρνηση από την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, με στόχο την αποπληρωμή μέρους του χρέους και δίνοντας ταυτόχρονα χώρο δράσης στους ιδιωτικούς επιχειρηματικούς ομίλους.
Με το «μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής»

ΠΈΜΠΤΗ, 9 ΙΟΥΝΊΟΥ 2011

«ξυπνούν» ένας-ένας οι κατεψυγμένοι του καθεστώτος…


Βγήκε από τη χειμερία και χρόνια νάρκη του και ο Γιώργος Βότσης.
Άργησε. Ο φίλος του Κώστας Μπέης έχει μπει στον «αγώνα» της «κάθαρσης» και της «ανανέωσης» του καθεστώτος, δίπλα στο Μίκη, εδώ και λίγους μήνες.
«Ξύπνησαν» και άλλα καθεστωτικά ρετάλια της «κάθαρσης» και άλλοι «προφήτες» της Συναίνεσης (παλιά δίνανε παρεούλα με το Βότση τον αγώνα στο Στρατόπεδο του Μητσοτάκη), αλλά ο Γιώργος δεν φαινόταν και είχαμε ανησυχήσει…

Το κίνημα της λαϊκής οργής: Ο μύθος του «ακηδεμόνευτου»


Είναι γνωστό το πολιτικό αξίωμα: «Χέρι που δεν μπορείς να το δαγκώσεις φίλα το»!
Όταν σε φιλά λοιπόν και σε επαινεί ο αντίπαλος το λιγότερο που πρέπει να σκεφτείς είναι ότι ετοιμάζεται να σε δαγκώσει…
Ένας μεγάλος Γερμανός Επαναστάτης, Ο Καρλ Λίμπνεχτ, όταν χειροκρότησαν την ομιλία του οι πολιτικοί του καθεστώτος, σηκώθηκε και ανακάλεσε τα όσο είπε, λέγοντας: «Το να χειροκροτούν αυτά που είπα οι ταξικοί μου αντίπαλοι σημαίνει ότι είναι λάθος και τα ανακαλώ»!
ΣΗΜΕΡΑ σύσσωμες οι δυνάμεις του καθεστώτος επαινούν, ακόμα και υμνολογούν, το «κίνημα των αγανακτισμένων» και εμείς «μεθάμε» και δεν αναρωτιόμαστε το ΓΙΑΤΙ το καθεστώς χειροκροτεί ένα «κίνημα» που εξωτερικά, σε συνθηματολογία και πολιτικές εκλαϊκεύσεις, στρέφεται εναντίον των δυνάμεων του καθεστώτος.
ΟΛΟΙ μιλάνε με καλά λόγια για το «ακηδεμόνευτο»,

ΤΕΤΆΡΤΗ, 8 ΙΟΥΝΊΟΥ 2011

Μακαριώτατε



Πάπα-Ηλίας

Έχει ειπωθεί ότι: «Χείλη ιερέως ου ψεύδονται»! Πόσο μάλλον αρχιερέως!
Κι όμως εσείς ακόμη και μέσα στα περιορισμένα πλαίσια μιας μόνο πρότασης δεν βρήκατε το κουράγιο να πείτε την αλήθεια.
Αφού λέτε ότι:
«Εφόσον, λιγότερο ή περισσότερο, υπήρξαμε όλοι μέρος της κρίσεως, μπορούμε να γίνουμε μέρος και της αλλαγής».

Επαναλαμβάνοντας, περίπου το διαβόητο παγκάλειο απόφθεγμα: ‘Όλοι μαζί τα φάγαμε!
Και, όπως τον κ. Πάγκαλο τον διαψεύδουν,

Ιερώνυμος: Στο χορό της «έκτακτης ανάγκης» και της «συναίνεσης»!


Άρχισε και ο Αρχιεπίσκοπος να κτυπά τις καμπάνες στους ρυθμούς της τρόικας.
Το εκκλησιαστικό ισοδύναμο του πρωθυπουργικού ανδρεικέλου, ο Ιερώνυμος, ξεπέρασε και τον Πάγκαλο στο «μαζί τα φάγαμε»:
«Τα σφάλματα που διαπράξαμε ως λαός και τα οποία μας έφεραν σε αυτό το κατάντημα είναι ήδη γνωστά και χιλιοειπωμένα…»
Ο λαός, λοιπόν, διέπραξε τα «σφάλματα»: Οι θύτες ταυτίζονται μα τα θύματα και έτσι παίρνουν άφεση αμαρτιών οι κακούργοι και οι δήμιοι του ελληνικού λαού!!!
Ο Πάγκαλος με το πρόσωπο του Ιερώνυμου!!!
Κατόπιν ο ποιμενάρχης μας

Οι «θύελλες» στο εσωτερικό των «ανδρεικέλων: Άλλο άθλιο σήριαλ


Τα πλέον εμετικά σήριαλ της ελληνικής ιστορίας έχουν παιχτεί από την παρασιτική γραφειοκρατία του ΠΑΣΟΚ.
Το σπορ γιγαντώθηκε στην περίοδο του 1989 και έκτοτε έγινε «καθεστώς» με «δουλεμένες» φόρμες…
Η διπροσωπία και η ψευτιά «τρύπωσε», σαν τον Κισσό, σε όλους τους ιστούς αυτού του κράτους-κόμματος (και παρακράτους) και προσέλαβε πελώριες και αποκρουστικές διστάσεις: Υποκρισία και ψεύδος αχαλίνωτης αυθάδειας. Κοροϊδία πελώρια, ασύστολης και μοχθηρής ακράτειας…
Από την εποχή της «εκσυγχρονιστικής» αχρειότητας του σημιτισμού, έβγαιναν αυτοί οι γραφειοκράτες «αρουραίοι» και το έπαιζαν «αριστεροί» αντιπολιτευόμενοι και έριχναν τα ηχηρά και άσφαιρα πυρά τους εναντίον του «εκσυγχρονιστικού» νεοφιλελευθερισμού.
Και σήμερα στο ίδιο σπορ επιδίδονται:

Μίκης-Μπουτάρης: Η κακογουστιά του πολιτικού σήριαλ


Η φαιά αισθητική των τηλεοπτικών σήριαλ παρέχει την αγοραία σεναριογραφία και τις «γαργαλιστικές» καταναλωτικές «συνταγές» και στα σώου των πολιτικών κοκορομαχιών…
Ένας κλόουν δήμαρχος (Γ. Μπουτάρης) ο οποίος εξελέγη με το δραματικά ασήμαντο ποσοστό του 15% περίπου του πραγματικού αριθμού των ψηφοφόρων της Θεσσαλονίκης, το παίζει «λέοντας» (σε «διατεταγμένη» νεοταξική υπηρεσία) ΚΑΙ απαγορεύει στο Μίκη να μιλήσει στην Πλατεία Αριστοτέλους…
Μάλιστα ο λέων-κλόουν (του 15%) απειλεί ότι θα στείλει τη Δημοτική Αστυνομία στην Αριστοτέλους: τι άθλια παράσταση του γελοίου!!!
Να κάνει τι η Δημοτική Αστυνομία; Να βάλει πρόστιμα στο ανώνυμο πλήθος των συγκεντρωθέντων;
Τέτοιες αστειότητες μόνο ένας παντελώς ηλίθιος μπορεί να ξεστομίσει. Επειδή, όμως, τόσο γελοία και γλοιώδης βλακεία δεν υπάρχει,

ΤΡΊΤΗ, 7 ΙΟΥΝΊΟΥ 2011

Τα "γιουσουφάκια" της Νέας Τάξης Πραγμάτων και οι σπινθηρίζοντες υποψήφιοι "εθνοσωτήρες " , παίζουν το τελευταίο χαρτί της εξουσίας


Κλασσικοπερίπτωση
Εισαγωγικό σχόλιο "Κλασσικοπερίπτωσης"

"Γιαγιά γιατί έχεις τόσο μεγάλα μάτια;"
"Για να σε βλέπω καλύτερα παιδί μου"
"Γιαγιά γιατί έχεις τόσο μεγάλα χέρια;"
"Για να μπορώ να σε χαϊδεύω καλύερα παιδί μου"
"Γιαγιά τι είναι αυτή η άμεση δημοκρατία που μου έλεγες χθές;"
"Είναι ένας τρόπος να ξεπεράσεις τους φόβους σου και την εμμονή σου να πιστεύεις ότι είμαι ο κακός λύκος και όχι η γιαγιά σου"
"Γιαγιά γιατί πρέπει να ξεπεράσω τους φόβους μου;"
"Για να μην αγανακτίσω εγώ με τις ερωτήσεις σου"
"Γιαγιά γιατί έχεις μεγάλα δόντια;"


Ας ευχήθούμε

Οι χορηγοί και οι σπόνσορες της Κάτω Πλατείας


Γράφαμε στο πρώτο άρθρο μας:
«Ο λαός στο δρόμο: Μην επαναπαυόμαστε οι λύκοι παραμονεύουν»
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=5696

«Ότι κινητοποιούνται οι μάζες από το ιντερνέτ και μάλιστα ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ, είναι ένας θανάσιμος μύθος τον οποίο έχουν καλλιεργήσει οι διεθνείς μηχανισμοί του καθεστώτος και παραπληροφόρησης των ΜΜΕ…
Το ιντερνέτ απλώς αποτελεί επικουρικό στοιχείο της κίνησης, στοιχείο το οποίο επικαλύπτει και αποκρύβει τους πραγματικούς οργανωτές και σκηνοθέτες των κινητοποιήσεων. Και όποιος θέλει να κρυφτεί σε ζητήματα ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ ή εμφανίζεται μεταμφιεσμένος, είναι εξ ορισμού, άνθρωπος του καθεστώτος.

Μίμης Ανδρουλάκης: Στον αγώνα για τη «σωτηρία» μας και ο «αριστερός λαγός»


Οι «λαγοί» του καθεστώτος αρχίζουν να «συνωστίζονται». Ξεπηδούν καθημερινά όλο και περισσότεροι από το παχνί των «νταβάδων»…
Δεν θα μπορούσε να μην εμφανιστεί ο «λαγός» - προφήτης με την «αριστερή» γενειάδα: Ο Μίμης Ανδρουλάκης!!!
Ο Μίμης Ανδρουλάκης είναι το «αριστερό» ισοδύναμο του «ακροδεξιού» Καρατζαφέρη, το επιχρυσωμένο με «κουλτούρα», με κομπάζουσα, ναρκισσιστική «ευρυμάθεια» και μακιγιαρισμένο με γυαλιστερά «αριστερά» χρώματα.
Κλόουν-«λαγός» των «νταβάδων» ο ένας, κλόουν-«λαγός» και ο άλλος.

ΔΕΥΤΈΡΑ, 6 ΙΟΥΝΊΟΥ 2011

Ο Κωνσταντίνος Πυλαρινός από τις πλέον παλιές «καραβάνες» της «δεξιάς»!!!



Μεγαλούργησε, ως εκπρόσωπος του Γραφείου Τύπου της κυβέρνησης Μητσοτάκη, μαζί με τον άλλο «ανεξάρτητο» της Κίνησης Μίκη: Δημητροκάλλη!!!
«Ανένηψε» και αυτός, στα 77 χρόνια του, μετά από τις μακρόχρονες υπηρεσίες του στο «σκληρό» πυρήνα του κατεστημένου…
Αλήθεια, μήπως είναι και αυτός στην «Κίνηση Μίκη»!!!

Διαβάστε και ΕΔΩ

Ο τέως βουλευτής και η "κολυμβήθρα του Σιλωάμ"

Κλασσικοπερίπτωση




("Εμείς οι άνθρωποι οι κατά καιρούς εκπρόσωποί σας σας προδώσαμε")

Σχόλιο "Κλασσικοπερίπτωσης"


Αν και δεν πιστεύουμε πως ο τίτλος του "Θαλαμοφύλακα" μας αφορά, ωστόσο επειδή έχουμε πάρει σαφείς αποστασεις απο όσους προσπάθησαν και προσπαθούν να "καναλιζάρουν" την εκδηλούμενη λαϊκή εξέγερση, είτε με εμβόλιμα παραπλανητικά ιδεολογήματα, είτε με το να κατευθύνουν τα αιτήματα του αγανακτισμένου και εξοργισμένου πλήθους στον κυματοθραύστη των εύκολων και αόριστων αιτημάτων - συνθημάτων,

"Μία σταγόνα πίσα αρκεί να καταστρέψει ένα βαρέλι μέλι"



Κλασσικοπερίπτωση

Με αυτήν την φράση που είπε κάποτε ο μαρξιστής Τρότσκι ( η επιλογή μας δεν είναι τυχαία) απαντούμε και εμείς μετά το αδελφικό μας ιστολόγιο "Αναβάσεις" στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πειραιώς σχετικά με το περιεχόμενο της σημαντικής κατά τα άλλα ανακοινώσεως που εξέδωσε για τον ρόλο της "Λέσχης Μπίλντερμπεργκ".
Χθές αναδημοσιεύσαμε και εμείς το ανακοινωθέν της Ι. Μ Πειραιώς που περιείχε μια εκτενή αναφορά στον ρόλο του Σιωνισμού, της "Λέσχης Μπίλντερπεργκ" και των άλλων ...δημοκρατικών δυνάμεων στον σχεδιασμό της εθνικής , κοινωνικής και οικονομικής εξόντωσης της πατρίδας μας

Όταν λέμε «ΚΑΤΩ» πρέπει να ρωτάμε: «ΠΑΝΩ ΤΙ»;


Ο Γαλλικός Μάης του ’68 αποτελεί το ορόσημο του εξεγερμένου ριζοσπαστισμού της νεολαίας, το ορόσημο της εκρηκτικής «ρευστοποίησης της αμφισβήτησης» σε όλον τον κόσμο.
Αυτή η «ρευστοποίηση της αμφισβήτησης» ΕΔΕΙΞΕ με ποιον τρόπο η καταγγελία της κατανάλωσης έγινε ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ της καταγγελίας!
ΕΔΕΙΞΕ με ποιον τρόπο η «ρευστοποίηση της αμφισβήτησης» έγινε το ευαγγέλιο της «εκλαΐκευσης» της Νέας Τάξης.
Κάθε εκλαΐκευση λειτουργεί σαν όπιο του λαού!!!
Αυτόν τον κίνδυνο διατρέχει το σημερινό κίνημα της λαϊκής οργής: Να ρευστοποιήσει την οργή σε εκλαϊκευτικά σχήματα: «Κάτω οι κλέφτες», «κάτω οι απατεώνες», «κάτω τα κόμματα», «κάτω» …τα πάντα…
Τα «κάτω», όμως δεν είναι θέση, είναι ΑΡΝΗΣΗ:

Η λαϊκή πλημμυρίδα της οργής: Στην κόψη του ξυραφιού



Η χθεσινή κάθοδος του κόσμου στην Πλατεία Συντάγματος, αλλά και σε όλες τις Πλατείες της Ελλάδας, ήταν πρωτοφανής, δίχως ιστορικό προηγούμενο.
Τα υλικά των ποσοτικών υλικών της λαϊκής ΟΡΓΗΣ συσσωρεύονται και συμπιέζονται εκρηκτικά.
ΟΛΗ η Ελλάδα βρίσκεται σε οργισμένο αναβρασμό, ο οποίος σπάει τα φράγματα της «νομιμότητας» του καθεστώτος και των κομμάτων του: Αυτός ο οργισμένος αναβρασμός (το αυθόρμητο της λαϊκής αγανάκτησης) αποτελεί το πιο ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ στοιχείο κάθε Επαναστατικής Κίνησης.

Αυτή η αλματώδης και κατακλυσμιαία ΠΟΣΟΤΙΚΗ συσσώρευση των υλικών της λαϊκής οργής, αυτός ο πυρετός του λαϊκού αναβρασμού, ΑΝΑΖΗΤΑ το ΠΟΙΟΤΙΚΟ ΑΛΜΑ,

ΚΥΡΙΑΚΉ, 5 ΙΟΥΝΊΟΥ 2011

Οι ταχυδακτυλουργίες της ηγεσίας του ΚΚΕ


Η ηγεσία του ΚΚΕ άρχισε τις γνωστές ταχυδακτυλουργίες και σταλινικές πλαστογραφίες προκειμένου να συκοφαντήσει το Κίνημα των Πλατειών.

Δεν αρκείται πλέον στο «αυθόρμητο» και «απολίτικο», αλλά μιλάει ανοικτά για «κίνημα» που έχει ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ιδεολογικό πλαίσιο, κατασκευασμένο από «ανώνυμους» του καθεστώτος, με μοναδικό στόχο: Την παρεμπόδιση της ιδεολογικής και πολιτικής έκφρασης.
Διαβάζουμε από το άρθρο της Σύνταξης του σημερινού «Ριζοσπάστη»:

ΚΚΕ: Το καθεστωτικό ανάχωμα της λαϊκής οργής


Η ηγεσία του ΚΚΕ ενεργεί ανοικτά και ανενδοίαστα υπέρ του καθεστώτος και εναντίον της έκρηξης της λαϊκής αγανάκτησης: Λειτουργεί σαν κυματοθραύστης της λαϊκής αγανάκτησης, σαν ανάχωμα στο ποτάμι της λαϊκής έκρηξης που έχει κατακλύσει ολόκληρη την Ελλάδα.
Ούτε τα προσχήματα πλέον δεν κρατάει. Δεν παίρνει μόνο καθαρές και ανοικτές ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ από το λαό που κατεβαίνει, σαν χείμαρρος, στο δρόμο, δεν στέκεται απλώς σαν θεατής, αλλά και ανοικτά αφορίζει αυτό το κίνημα επειδή είναι (όπως μας λένε οι γραφειοκράτες μανδαρίνοι) «αυθόρμητο» και «απολίτικο»!!!!
Δηλαδή επειδή η ΟΡΓΗ του λαού είναι «αυθόρμητη» ή «απολίτικη», το «κόμμα του λαού», το κόμμα που λέει ότι είναι της εργατικής τάξης ΓΥΡΙΖΕΙ τις πλάτες στο «αυθόρμητο», καταδικάζει και αφορίζει την έκρηξη της λαϊκής αγανάκτησης σαν «απολίτικη»!!!!
Αλήθεια

ΣΆΒΒΑΤΟ, 4 ΙΟΥΝΊΟΥ 2011

Προς αγανακτισμένους


Πάπα-Ηλίας

Αγαπητοί φίλοι
Δεν ξέρω για πόσες μέρες είστε αγανακτισμένοι. Εγώ είμαι μια ζωή. Και όχι, γιατί έχω κάποιο σύνδρομο αγανάκτησης. Αλλά γιατί από μικρό παιδί έζησα κάτω απ’ το ζυγό της ανάγκης και της φτώχειας.
Οι δυο μεγάλες χαρές της παιδικής μου ηλικίας ήταν, όταν στην προσχολική μου ζωή φόρεσα γουρουνοτσάρουχα και στη ν 4η του Δημοτικού φόρεσα πάνινα παπούτσια.
Η φτώχεια μας δεν ήταν αποτέλεσμα της τεμπελιάς μας.

Γιατί δουλεύαμε μέρα νύχτα.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, 3 ΙΟΥΝΊΟΥ 2011

Ο μητροπολίτης Καλαβρύτων παίζει τον «αγανακτισμένο»


Από τον Κώστα Π.
Όταν οι εξουσίες συναντώνται
Υποκρισίας το ανάγνωσμα!

«Να βγούμε όλοι στις πλατείες! Να γίνουμε όλοι "Αγανακτισμένοι Πολίτες"», έγραφε ο μητροπολίτης Καλαβρύτων στο προσωπικό του ιστολόγιο (mkka.blogspot.com, 31/5/2011). Και συνέχιζε: «Μετά την αποτυχία της Συσκέψεως των Πολιτικών Αρχηγών στο Μέγαρο Μαξίμου (Παρασκευή 27η Μαΐου 2011) τα πράγματα δείχνουν πως οδηγούμεθα στην πλήρη υποδούλωση».
Αυτά, όμως, για εντυπωσιασμό.

Η διά βίου βλακεία και αμάθεια


Νατσιός Δημήτρης
δάσκαλος -Κιλκίς


Επειδή στους μαθητές, στα παιδιά αρέσουν τα παραμύθια, πολλές φορές διαβάζουμε στην τάξη τους ωραιότατους και διδακτικότατους μύθους του Αισώπου, τους οποίους η δια βίου αμάθεια και ανοησία τους έχει προγραμμένους από το Δημοτικό Σχολείο.
Οι μύθοι του Αισώπου όμως ενθουσιάζουν τα παιδιά και κυρίως, παιδαγωγούν «ανεπαισθήτως» χωρίς εκείνα τα αχώνευτα «πρέπει» και «πρέπει».

Ο λαός που «ατάκτησε» και δεν συνεμμορφώθη προς τας υποδείξεις


Αρχίζουν και σκούζουν οι «εθνοπατέρες» και τα δημοσιογραφικά ιερατεία του καθεστώτος για τον ατακτήσαντα λαό που τους παίρνει με πέτρες και γιαούρτια.
Μόλις άρχισε να εκδηλώνεται πρακτικά η λαϊκή αγανάκτηση και να μην περιορίζεται σε φραστικές εκτονώσεις, πέταξαν τις στραπατσαρισμένες μάσκες οι πολιτικοί και δημοσιογραφικοί μασκαράδες: Τα χάδια και οι έπαινοι για τη «φρονιμάδα» των «αγανακτισμένων» μετατράπηκαν σε τρομοκρατικούς λιθοβολισμούς και κατάρες.
Τώρα κουνάνε αγανακτισμένα και επιτιμητικά το δάκτυλο στα «άτακτα παιδιά» (από κάπου «υποκινούμενα»!!!) που τόλμησαν να χλευάσουν τη «δημοκρατία» και τους «εθνοπατέρες» που το παίζουν «φρουροί» της «δημοκρατίας» μέσα στο αγοραίο παζάρι των μαφιών του χρήματος: Στο καταγέλαστο τσίρκο της Βουλής…

«Ξύπνησαν» κι άλλοι «προφήτες» για τη «σωτηρία μας»!!!



Πληθαίνουν οι «προφήτες» της «πανεθνικής συστράτευσης»: Του συνθήματος του κ. Παπούλια και της εθνοσωτήριας φιλοσοφίας των «αρίστων» και «Ανεξάρτητων Πολιτών» του Μίκη.
Κάποιοι, λοιπόν, διανοούμενοι («άριστοι» του καθεστώτος και αυτοί) βρήκαν ξαφνικά, τη χαμένη επί δεκαετίες όρασή τους, είδαν την καταστροφή της Ελλάδας και έκραξαν με αγωνία:«Τολμήστε»!!!
32 καλλιτέχνες και ακαδημαϊκοί εξέδωσαν διακήρυξη για την αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού, καλώντας τις καθεστωτικές δυνάμεις να το αναμορφώσουν για σωθεί το καθεστώς!!!!
«Τολμήστε» τη «συναίνεση» και τη «συνευθύνη» κραυγάζουν (ακαδημαϊκοί «λαγοί» της Ντόρας είναι ή του Καρατζαφέρη) για να σωθεί το σύστημα και το καθεστωτικό του οικοδόμημα.
«ΤΟΛΜΗΣΤΕ» γιατί:

ΠΈΜΠΤΗ, 2 ΙΟΥΝΊΟΥ 2011

Περί «υποκινητών» της λαϊκής οργής


Έχουμε την τάση να βλέπουμε τα πράγματα στατικά και σχηματικά και όχι στην κίνησή τους και στη διαλεκτική τους συνάφεια.
Η στατική αυτή των τυπικών εξισώσεων μας οδηγεί στο να ταυτίζουμε συχνά κάθε μαζική εκδήλωση με τους «υποκινητές» ή τους «πυροδότες» της.
ΤΙΠΟΤΕ όμως δεν θα μπορούσε να «πυροδοτήσει» και να «υποκινήσει» μαζικές εξεγέρσεις και λαϊκές εκρήξεις αν αυτές δεν υπήρχαν, σαν ηφαιστειακή ενέργεια, μέσα στα σπλάχνα της κοινωνίας.
ΤΙΠΟΤΑ δεν μπορεί να αποκτήσει ΜΑΖΙΚΗ ΒΑΣΗ αν δεν ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ και δεν ΕΚΦΡΑΖΕΙ βαθιές κοινωνικές ανάγκες.
ΚΑΜΙΑ λαϊκή ΟΡΓΗ

Η καθεστωτική βλακεία σε παράκρουση


ΟΤΑΝ οι αρχαίοι έλεγαν ότι ο Δίας, αν θέλει κάποιον να καταστρέψει, του αφαιρεί πρώτα το λογικό, συνοψίζανε με δεισιδαιμονική μορφή βαθιές ιστορικές παρατηρήσεις.
Όταν ο Γκαίτε μιλάει για λογικό που γίνεται μωρία, ξαναβρίσκουμε την ίδια ιδέα ενός απρόσωπου Δία της ιστορικής διαλεκτικής που στερεί από λογική τους ξοφλημένους πολιτικούς και τους καταδικάζει σε κάθε λογής λάθη, ηλιθιότητες και κακοτυχίες…
ΟΤΑΝ η λαϊκή οργή αρχίζει να ξεχύνεται, σαν ορμητικός χείμαρρος, τότε και οι «λογικοί» του καθεστώτος μωραίνουν, και οι «έξυπνοι» πολιτικοί του διπλωμάτες καταλαμβάνονται από το «αμόκ» της ανοησίας…
Φανταστείτε το τι γίνεται στο παρασιτικό σώμα των ηλιθίων του καθεστώτος

ΤΕΤΆΡΤΗ, 1 ΙΟΥΝΊΟΥ 2011

Το ποτάμι της λαϊκής οργής πρέπει να σαρώσει τα καθεστωτικά φράγματα.


ΝΙΩΘΕΙ κανείς ένα αίσθημα φυσικής ναυτίας όταν ακούει όλους αυτούς που είναι προσηλωμένοι στις κίβδηλες αξίες ενός χρεοκοπημένου κοινωνικού συστήματος να κατηγορούν, άλλοτε με μελοδραματική αφέλεια και άλλοτε με κομπάζουσα ειρωνεία, τις «άξεστες» εκδηλώσεις της λαϊκής οργής.
Η υπόδουλη και εξαγορασμένη «ευαισθησία» όλου αυτού του πολιτικού και δημοσιογραφικού ιερατείου άστραφτε και βρόνταγε αυτές τις ημέρες υπέρ των «αγανακτισμένων»: Νεροποντές επαίνων για την «ειρηνική» και «ακηδεμόνευτη» λαϊκή αγανάκτηση, την «εγκλωβισμένη» στις Πλατείες, σε «σκόρπιες» και «ήρεμες» ατομικότητες…
Μόλις το «ακηδεμόνευτο» κίνημα της λαϊκής οργής έκανε τα πρώτα δυναμικά του βήματα

ΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΠΙΑ ΑΥΤΗ Η ΚΑΡΑΜΕΛΛΑ ΠΕΡΙ "ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ"

ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ "ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ"
Γράφει ο Romanos


Είναι μέρες τώρα που θέλω να γράψω αυτό το άρθρο, από τότε που άκουσα αυτόν τον χαρακτηρισμό, για την αυθόρμητη, έγερση από τον καναπέ, μέρους του λαού, κυρίως νέων και την κάθοδό του στην πλατεία Συντάγματος.
Και επειδή κατεβαίνω κι εγώ εκεί, θα το πώ ευθέως και πιστεύω εκφράζω την πλειοψηφία των υγειώς εκεί συγκεντρωμένων.

ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ "ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ"

Τα εξαμβλώματα της δημοσιογραφικής αχρειότητας και διαφθοράς



Η ζωή έχει δείξει και επαληθεύει καθημερινά τούτο: Όσο πιο βρώμικος και ανήθικος είσαι τόσο και πιο μανισμένα κραυγάζεις υπέρ της ηθικής και κατά της διαφθοράς.
Οι ποικίλοι π.χ. προβοκάτορες και τυχοδιώκτες είναι αυτοί που πάντα προσπαθούν να θολώσουν τα νερά με ουρλιαχτά υπερεπαναστατικών αφρών και αφοριστικές, εισαγγελικές ομοβροντίες…
Στο δημοσιογραφικό χώρο αποτυπώνονται πιο αποκρουστικά όλα αυτά τα χαρακτηριστικά, ακριβώς γιατί, σαν φύση, σαν θέση και σαν λειτουργία αποτελεί το μεταπράτη της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας, το «χαφιέ» και τον «προβοκάτορα» του καθεστώτος.
Διευκρίνιση:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...