Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2012

Συνεργασία: Οικονομία... καζίνο



Συνεργασία: Οικονομία... καζίνο
Το καλοκαίρι του 2012 φτάνει σιγά σιγά στο τέλος του και οι Έλληνες βομβαρδισμένοι απο οικονομικές ειδήσεις αμφιβόλου ποιότητος, καλούνται  να βάλουν σε τάξη το μυαλό τους και να κατανοήσουν τι πραγματικά συμβαίνει. Ήταν ο Αύγουστος του 1982 όπου το Μεξικό ανακοίνωσε αδυναμία εξυπηρέτησης του εξωτερικού δημοσίου χρέους του. Μπορούμε να υποθέσουμε πλέον ότι από εκεί ξεσπάει η κρίση χρέους του Τρίτου κόσμου, η οποία έδωσε την σκυτάλη στο λεγόμενο Πρώτο κόσμο. Με την κατάργηση των φραγμών στην κίνηση των κεφαλαίων (Μπρέτον Γούντς), την κατάρρευση του συστήματος συναλλαγματικών ισοτιμίων και την απόφαση της Ουάσιγκτον να τυπώνει ανέξελεγκτα χρήμα, με την πρόφαση ότι έτσι θα είχαμε αύξηση στις λεγόμενες " παραγωγικές" επενδύσεις και στήριξη της απασχόλησης, αρχίζαν οι οικονομικοί δυνάστες να βάζουν της βάσεις ενός υποχθόνιου σχεδίου.
Τα αποτελέσματα του στο παγκόσμιο οικονομικό οικοδόμημα είναι ότι απο το 1970 και έπειτα οι κρατικές χρεοκοπίες τρέχουν με έναν ρυθμό 4 ανά έτος. Η κίνηση των κεφαλαίων πλέον στην εποχή της Παγκοσμιοποίησης γίνεται με το πάτημα ενός κουμπιού από κάποιον Διαχειριστή κεφαλαίων απο οποιαδήποτε πλευρά της γης. Η Αμερική έχει τη ευχέρεια να τυπώνει χρήμα σε δευτερόλεπτα, αγοράζοντας μετοχικές αξίες (εταιρείες) σε άλλες χώρες η εναλλακτικά με τις λεγόμενες ομολογίες που εκδίδει το επίσημο κράτος και αγοράζονται από τα άλλα κράτη να τροφοδοτεί την εγχώρια κατανάλωση σε πρώτη φάση και σε δεύτερη την ανάπτυξη άρα και τις θέσεις εργασίας. Παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια την ανάπτυξη του Χρηματοοικονομικού τομέα, των ελεγκτικών εταιρειών, των εξειδικευμένων πανεπιστημιακών οικονομολόγων , των οίκων αξιολόγησης που βαθμολογούν κράτη και ενίοτε τα βυθίζουν σε κρίση το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και οι οικονομικές επιτροπές που δημιουργήθηκαν για να αντιμετωπιστούν οι κρίσεις χρέους και να προσφέρουν θεραπείες οικονομικής ανάπτυξης με τα "προγράμματα διαρθωτικής ανάπτυξης" να έχουν αποδειχθεί ότι το μόνο που αφήνουν στο πέρασμα τους είναι κοινωνίες υπό διάλυση.
Τίποτα δεν είναι όμως τυχαίο όταν μιλάμε για χρήμα και ιδιαίτερα σε αυτά τα μεγέθη. Για να αντιληφθούμε όλοι μας τα μεγέθη της Οικονομίας Καζίνο θα παραθέσω ορισμένα νούμερα που ζαλίζουν. Από το 2001 μέχρι το 2009 εκδόθηκαν τιτλοποιημένα ενυπόθηκα δάνεια μεταξύ κρατών 20 τρισ. δολαρίων, όταν το ΑΕΠ της Ευρώπης είναι 17 τρισ. δολάρια και των ΗΠΑ 15 δισ. δολάρια την ίδια ώρα που τα κρατικά ομόλογα ήταν μισής αξίας και μάλιστα της κατηγορίας ΑΑΑ. Να τονίσω ότι τα επιτόκια  απόδοσης κυμαίνονταν ήδη σε υψηλά επίπεδα 5 - 5.5% και όσο οι οίκοι αξιολόγησης προχωρούσαν σε διαδοχικές υποβαθμίσεις κρατών -Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Ιρλανδία, Πορτογαλία- έφτασαν ακόμα και στο 6.75 %.

Οι τράπεζες σε συνεργασία με μεγάλα πανεπιστήμια δημιουργούσαν χρηματοοικονομικα προιόντα υψηλού ρίσκου και απόδοσης, μέσα από περίπλοκα μαθηματικά μοντέλα και μεταξύ άλλων ταυτόχρονα τοποθετούνταν σε κρατικά ομόλογα, παρέχοντας έτσι ρευστότητα στο σύστημα. Όταν το 2006 άρχισε η αμερικάνικη τραπεζική κρίση, από τα ενυπόθηκα τιτλοποιημένα δάνεια,που είχαν βαθμολογία Α και ξαφνικά πήγαν στην κατηγορία C, οι τράπεζες το λεγόμενο και " έξυπνο χρήμα" είχαν προ καιρού ξεφορτώσει τμήμα τους σε ιδιώτες. Τα ενυπόθηκα δάνεια οι Τράπεζες τα είχαν ασφαλίσει σε αντασφαλιστικές εταιρείες και έτσι ξεκίνησαν να ζητούν και τις αποζημιώσεις σε ποσοστό 100 %.
Τα λεφτά αυτά φυσικά δεν υπήρχαν στις ασφαλιστικές  εταιρείες και έτσι η ΗΠΑ για να σώσουν τις τράπεζες άρχισαν να τυπώνουν ομόλογα, τα οποία οι οίκοι αξιολόγησης τα βαθμολογούσαν με ΑΑΑ για να έχουν με αυτό τον τρόπο χαμηλό επιτόκιο δανεισμού. Έτσι το λεγόμενο και ιδιωτικό χρέος έγινε κτήμα όλων μας στην σύγχρονη παγκόσμια ιστορία και μετονομάσθηκε σε Δημόσιο χρέος.
Το κόστος της διάσωσης των τραπεζών λοιπόν, μέσω της  έκδοσης ομολόγων, πρόωθησε την στήριξη των τραπεζών εις βάρος των κρατών χωρίς καν την δημιουργία ενός μηχανισμού που θα τα προστάτευε και θα τα δάνειζε με φθηνό χρήμα. Η "Ελληνική κρίση" αντί να είχε εξ ´ αρχής προχωρήσει με αναδιάρθωση του χρέους προτίμησε μέσω του Αμερικανοθραφή Γ. Παπανδρέου να σώσει τις Αγγλικές,  Ελβετικές, Αμερικάνικες τράπεζες δίνοντας τους πολύτιμο χρόνο να ξεφορτωθούν ότι Ελληνικό υπήρχε στα χαρτοφυλάκια τους. Επί της κυβέρνησης Παπανδρέου - Παπαδήμου, κύριο μέλημα ήταν και πάλι η διάσωση των τραπεζών, δίνοντας τους κρατικές εγγυήσεις 140 δισ. ευρώ συν 28 δισ. ευρώ του Καραμανλή συν 50 δισ. απο το μνημόνιο 2, όπερ και φτάσαμε αισίως στα 200 δισ. ευρώ και όλα αυτά μέσα πλέον στο Αγγλικό δίκαιο, με εμπράγματες ασφαλίσεις σε περίπτωση μη πληρωμής.
Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 15 Οκτωβρίου του 2011 με τίτλο "Και όμως η Ελλάδα αντλεί το 50 % των δανείων της απο τις αγορές με καταστροφικά επιτόκια" ( συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο Το ταγκό των αγορών και το μεγάλο κόλπο, εκδόσεις Α.Α Λιβάνη), ανεφερόταν σχετικά : "Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία απο το Ελληνικό υπουργείο Οικονομικών, το 2010 η Ελλάδα κάλυψε με την έκδοση ομολόγων και εντόκων γραμματίων περίπου το 30 % των δανειακών  της αναγκών, ενώ στα δύο πρώτα τρίμηνα του 2011 μόλις το 48,5 % του νέου δανεισμού προήλθε απο το μηχανισμό στήριξης, με το 51% να καλύπτεται από ειδικές εκδόσεις και έντοκα γράμματια με τα υψηλότερα επιτόκια διεθνώς".
Οι τράπεζες λοιπόν, είναι το ζητούμενο της διάσωσης όλης της κρίσης και δεν θα ολοκληρωθεί, αν τα κράτη δεν απορροφήσουν όσες περισσότερες ζημιές αντέχουν. Δυστυχώς εμείς οι πολίτες θα πληρώσουμε πολύ ακριβά το κόστος αυτής της διάσωσης και το χειρότερο όλων είναι ότι με την προπαγάνδα απο τα Καθεστωτικά ΜΜΕ, προσπαθούν να μας πείσουν ότι φταίμε εμείς οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, που παραστρατήσαμε και δυστυχώς δεν υπάρχει άλλος δρόμος απο την εξαθλίωση μας σε όλα τα επίπεδα. Πνιγόμαστε και οι Ευρωπαίοι μας τρώνε τις σάρκες καθημερινά, ακόμα και σήμερα μετά το PSI και τα κουρέματα που έγιναν με βάναυσο τρόπο για τους Έλληνες ομολογιούχους,  που δάνειζαν το κράτος και αγόραζαν Ελληνικά ομόλογα, η ΕΚΤ που τα αγόραζε στην δευτερογενή αγορά σχεδόν τσάμπα, αξίωσε και φυσικά πληρώθηκε στο 100 %.
Πόσο αχρείους πολιτικούς δυστυχώς έχουμε σε αυτην την μικρή χώρα πλέον; Τι είναι αυτό που μας κάνει τόσο κοντόφθαλμους σαν λαό; Γιατί χάθηκε η ειλικρίνεια και η δικαιοσύνη; Πόσο πολύ χοντρόπετσα άτομα και υποτελή ανθρωπάκια είναι οι πολιτικοί της Ελλάδος της μεταπολίτευσης; Πόσα ερωτήματα πρέπει να κατακλύζουν τον Έλληνα και την Ελληνίδα για την πορεία αυτής της χώρας; Τι θα πρέπει να γίνει λοιπόν με όλους εμάς τους συνεπείς τόσα χρόνια στις τράπεζες που σήμερα χάνουμε τις δουλειές μας και την αξιοπρέπεια μας; Πόσα ψέμματα αντέχουν ακόμα να πούν οι καθωσπρέπει κλέφτες της ψήφου του Ελληνικού λαού; Με ποια λογική και βασιζόμενοι σε ποια αρχή της Οικονομικής επιστήμης τζογάρανε τόσα χρήματα στο Χρηματοικονομικό εισαγόμενο οικοδόμημα;
Τι σημαίνει υπογράφω στο Αγγλικό Δικαίο; Τι είδους πολίτευμα είναι αυτό που ευαγγελίζονται τα κοράκια του Παγκόσμιου οικονομικού συστήματος; Πως δημιουργήθηκαν τόσα πολλά χρέη; Γιατί μας παρουσιάζουν ότι δεν υπάρχει εναλλακτικός δρόμος στην πορεία της Ελλάδος παρά μόνο η λιτότητα; Τι είδους τιμωρία θα έχουν επιβάλλει στον Ελληνικό λαό, όταν αυτοί οι δοσίλογοι ξεφτιλισμένοι πολιτικοί θα προσπαθούν να φύγουν με ελικόπτερα; Τα νέα Ελληνόπουλα τι διδάσκονται σήμερα στα σχολεία; Ποιες είναι οι αρχές που διέπουν μια κοινωνία; Υπάρχει πουθενά η Αρετή, η Τόλμη, η Ειλικρίνεια και η Δικαιοσύνη;
Υπάρχει ακόμα μια μεγάλη ομάδα Ελλήνων που φυλάει Θερμοπύλες καθημερινά σε αντίξοες και εχθρικές συνθήκες με καθημερινό πόλεμο απο τα ξεφτιλισμένα ΜΜΕ και τώρα μεγαλώνει μέρα - μέρα και είναι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Η Χρυσή Αυγή δεν μπορεί να ανεχτεί αυτό το αέναο παιχνίδι,της μεταφοράς πλούτου, από τους αδύναμους και καλά Έλληνες στους "ισχυρούς" του πλανήτη. Όλοι οι Χρυσαυγίτες καλούμαστε να δίνουμε τον καλύτερο μας εαυτό σε όλα τα επίπεδα και να καταστήσουμε σαφές με όποιο μέσο και τρόπο μπορούμε ότι η Δικτατορία των τραπεζών και η ασυδοσία των πολιτικών μας κάπου εδώ θα λάβει τέλος. Η Ιστορία γράφεται πάντα απο την πλευρά του νικητή και αυτήν την φορά η Χρυσή Αυγή θα γράψει Ιστορία.
Παναγιώτης Παγκάκης....http://www.xryshaygh.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: