Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2014

#Alithines_Istories Απο αλλο ανεκδοτο


rotten banana
AMBASSADOR

Ετυχε να διαβασω τον προβληματισμο και τις αναπαντητες αποριες ενος προσωπου που γνωριζω λιγο αλλα εκτιμω πολυ. Αναρωτηθηκε, με σχετικη δοση παραπονου, τι εκανε λαθος στη ζωη του και δεν καταφερε να μας οργανωσει ενα party σε επωνυμη παραλια, να μας προσφερει μερικες ξανθες τσουλαρες για να τις κανουμε βολτα στη πλατη μας το πρωϊ και να τις ξαπλωσουμε στη δικη τους πλατη το βραδυ. Δεν καταφερε, λεει, να μας φιλοξενησει σε βιλα, να μας παει βολτα με θηριωδες jeep, να μας κερναει σαμπανιες και πουρα, και αλλες αναλογες χλιδες.

Και μετα, ξεχειλισε το παραπονο και ομολογησε πως ακομα και για τον εαυτο του δεν μπορεσε να εξασφαλισει «Καγιε», πρωτο τραπεζι πιστα και πρωτο στασιδι Ηρωδειο. Ουτε λουλουδοπολεμο εκανε, ουτε ατομικο σκι, ουτε ομαδικο ξε-σκι, ουτε τιποτε. Σαν να περασε και δεν ακουμπησε.
Τα διαβασα ολα αυτα αλλα δεν καταλαβα ποια ειναι ακριβως η απορια του και γιατι παραπονιεται. Δεν ξερω ποιος ορισε οτι ο δεικτης προσωπικης επιτυχιας μετριεται με beach party που οργανωνεις, με ξανθιες που ξεβουρτσιζεις, με σαμπανιες, πουρα, πανερια, πρωτα τραπεζια, πρωτα στασιδια και παρεες με καθε ειδους αρ…..ια. Μαλλον αυτο θα ειναι το μετρο αλλα καρφακι δεν μου καιγεται, ουτε με ενοιαξε ποτε.
Αναλογες αποριες θα μπορουσα να εχω και γω αφου και στη δικη μου (και δικη του) εποχη υπηρχαν αντιστοιχοι δεικτες παραλυσιας. Τοτε, αντι για πουρο επαιζε δυνατα το τσιμπουκι (το οποιο οι ξανθιες διεσωσαν μεχρι σημερα) και αντι να πετανε λουλουδια εσπαγαν πιατα (οι πολλοι) ή πλακακια (οι λιγοι σκληροι). Το νησι των ανεμων το ηξεραν λιγοι αλλα κατι Λαγονησια, κατι Σπετσες, Πορτο-Χελια και Hydra Beach εκαναν την ιδια ακριβως δουλεια. Στρατηγικη «pul-mour» (=πουλαω μουρη) εξυπηρετουσαν, ακριβως οπως γινεται και σημερα. Κι αν σε καποιο κωλοχωρι εξω απο την Πατρα σπαγαν προχθες τις σαμπανιες επειδη δεν προλαβαιναν τα γκαρσονια να τις ανοιγουν, το ιδιο ακριβως γινοταν και πριν απο μια 20ετια εξω απο την Αταλαντη.
Ο καλος φιλος με τις αποριες, εχει μια ανεξηγητη αδυναμια να αντιληφθει πως τετοιες εκδηλωσεις γινονταν, γινονται και θα εξακολουθησουν, επειδη υπαρχει αγοραστικο κοινο που επιθυμει διακαως να συμμετασχει σ’ αυτο το ανεκδοτο. Το θεμα ειναι να μπορει κανεις να δει πως, προϊοντος του χρονου, οι ενδιαφερομενοι αυξανονται συνεπως οποιος βλεπει οτι αυτη η χυδαιοτητα δεν τον εκφραζει, αντι να χανει το χρονο του για να αναστειλει την εξαπλωση της ειναι καλυτερα να αποφασισει οτι ειναι απο αλλο ανεκδοτο και να μετακινηθει σε χωρους και κοινωνιες που τον εκφραζουν περισσοτερο.
Ο τροπος διασκεδασης σε καποια αλλη κοινωνια, αρκετα ανατολικοτερα απο την ελληνιτσα, ειναι δεκαδες φορες πιο εμετικος απ’ οτι εδω. Προφανως δεν εχει νοημα να ασχοληθει καποιος για να αναβαθμισει ποιοτικα τους ιθαγενεις. Εκτος απο ουτοπια μπορει να θεωρηθει και καπως αυταρχικο. Αυτο θελουν συνεπως αυτο θα παρουν και ολα τα υπολοιπα τους αφηνουν αδιαφορους. Οσο για τους αλλους (σαν τον καλο μου φιλο), γι αυτους που ευαγγελιζονται κατι δημιουργικο, καλυτερο, αισθητικοτερο, ποιοτικα αναβαθμισμενο, μια προοδο και εξελιξη βρε αδερφε κι οχι μαλακιες lifestyle και trendy του κωλου, ο δρομος ηταν και θα ειναι παντα ενας:
«Αν πιστευω σ’ αυτο που πρεσβευω και προτεινω, αλλα δεν εχω πελατειακο κοινο για τις ιδεες μου, παω καπου αλλου, σε καποιους αλλους, καλυτερους και αξιοτερους, που μπορουν να το αξιολογησουν και να το επιλεξουν»
Κι οσοι απο μας (σαν τα μουτρα μου και σαν τον καλο μου φιλο) δεν το τολμησαμε, θα κατσουμε τωρα να λουστουμε το αποτελεσμα της επιλογης μας. Το σιγουρο, παντως, ειναι πως δεν προκειται ολη αυτη η φτηνεια και η γυφτια να μας αλλαξει αποψη.
Κι επειδη δεν αντεχω να μην το πω, καλον ειναι να θυμομαστε που και που, πως κατι «λουλουδια» που παρηλασαν μετα βαϊων και κλαδων απο τον «ειδικο τυπο» που ο καλος μου φιλος δημιουργησε, που μπηκαν ανεπαγγελτοι ζιγκολο, αυτοχριστηκαν «δημοσιογραφοι», λιγδωσε τ’ αντερο τους, ξεβρωμισε το χνωτο τους και γιναν (εστω κατ’ επιφασιν) ανθρωποι χαρις σ’ αυτον, ειχαν και «Καγιε», και «Καρερα» με «τετραπιστονες δαγκανες» και «αεριζομενα δισκοφρενα» (gadget, τοτε) και διαφορα αλλα «λιλια».
Σε συγκριση μ’ αυτους, ο κυριουλης με το ροζ μαγιω και το ξεκωλο στους ωμους, μου φαινεται λιγοτερο βρωμικος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: