Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2015

ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ, ΛΥΚΙΑ


ΛΥΚΙΑ ~ Ιωνία Μικράς Ασίας - Επ. 2 Ξάνθος (Β... από KRASODAD

Αρχαία Λυκία - Ιωνία Μικράς Ασίας

Εξαιρετική σειρά- ντοκιμαντέρ για την πολιτιστική κληρονομιά των Ελλήνων.
Τέσσερα χρόνια χρειάστηκαν για να ολοκληρωθεί η σειρά, που γυρίστηκε με ξένα και ελληνικά συνεργεία. Έγιναν πολλαπλά ταξίδια σε τόπους απρόσιτους και με δύσκολες συνθήκες εργασίας, γιατί οι τουρκικές αρχές δεν έδωσαν άδεια στη σκηνοθέτιδα.



Κινηματογραφήθηκαν αρχαίες μισοβυθισμένες πολιτείες, αρχαία λουτρά, βυζαντινές εκκλησίες πάνω στην άμμο, μαντεία, εγκαταλελειμμένοι οικισμοί, απρόσιτα χωριά στην ενδοχώρα, κάποτε σε ύψος πάνω από 2.000 μέτρα. Βουνά που ο πλούτος των μοναστηριών έχει συγκριθεί με τον Άθω.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/18/Asiaminorhistory.jpgΕκτός από τις επιτόπιες λήψεις σε είκοσι πόλεις της Λυκίας, έγιναν κινηματογραφήσεις στη Ρόδο, στο Καστελόριζο και στην Καβάλα, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, στο Παρίσι και στο Βρετανικό Μουσείο. Για την ιστορία και τους αρχαιολογικούς θησαυρούς της Λυκίας, μιλούν κορυφαίοι επιστήμονες, μεταξύ των οποίων η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ. Στη σειρά συμμετέχει και ο μικρασιάτης Γιάννης Καψής. Οι μεταφράσεις των αρχαίων συγγραφέων έγιναν ειδικά για τη σειρά από τον συγγραφέα Γιώργο Χειμωνά, που κρατά και το ρόλο του αφηγητή.

Η σκηνοθέτης αφιερώνει τη σειρά στη μνήμη του μικρασιάτη πατέρα της και στα 2.500.000 των προσφύγων από τη Μικρά Ασία.

Η σειρά έχει κάνει εντυπωσιακή πορεία στο εξωτερικό:

Για πρώτη φορά ελληνική παραγωγή έλαβε μέρος στο FIPA '89, Διεθνές Φεστιβάλ Οπτικοακουστικών Προγραμμάτων, που διοργανώνεται στις Κάννες, πλάι σε κορυφαίους σκηνοθέτες όπως ο Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, ο Ερίκ Ρομέρ, ο Βέρνερ Χέρτσοκ κτλ. Επεισόδια της σειράς προβλήθηκαν, επίσης, στο Λούβρο και στην Γαλλική Ακαδημία.

πηγή
Λυκία

Η θέση της Λυκίας στη Μ. Ασία
Περιοχή:Νοτιοδυτική Μικρά Ασία
Γλώσσα:Λυκιακά
Η Λυκία βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της Μικράς Ασίας. Συνορεύει στα δυτικά με την Καρία, στα βόρεια με τη Φρυγία, στα βορειανατολικά με Πισιδία και στα ανατολικά με τη Παμφυλία.

Η Λυκία στα βάθη των αιώνων είχε πολλές ονομασίες που μας παραδίδουν οι αρχαίοι συγγραφείς. Ο Ησύχιος την αποκαλείΓιγαντία και Τελμιλία και λέει αυτό ήταν το όνομα της πριν ονομαστεί Λυκία  Ο Παυσανίας με τον Ηρόδοτο λένε ότι λεγότανΜιλυάδα, με την εγκατάσταση των Κρητών του Σαρπηδόνα μετά ονομάστηκε σε Τερμιλία. Με την έλευση στην περιοχή του Λύκουονομάστηκε Λυκία.

Το αρχαίο θέατρο της Ξάνθου

Γεωγραφία

Τα σημαντικότερα βουνά της Λυκίας είναι Κράγος, ο Αντίκραγος, ο Μασσίκυτος, ο Κλίμαξ, ο Όλυμπος, και τα βουνά των Σολύμων. Τη διαρρέουν οι ποταμοί Ξάνθος, ο Μύρος, ο Αρύκανδος και ο Λίμυρος.

Ιστορία

Μυθολογία

Αναφορά στη Λυκία γίνεται στην Ιλιάδα, όταν ο Πάτροκλος σκοτώνει τον εξέχοντα ήρωα της, τον Σαρπηδόνα. Εκεί επεμβαίνει ο Δίας (στίχοι Π 663-683) και δίνει εντολή στον Απόλλωνα για την ανάληψη του νεκρού Σαρπηδόνα από το πεδίο της μάχης και τη μεταφορά του στην πατρική Λυκία.

Προϊστορία

Η κατοίκηση της Λυκίας ξεκινά από την προϊστορική εποχή. Τα παλαιότερα ευρήματα είναι ο οικισμός του Kataras-Semahoyuk που ανάγετε στην πρώιμη εποχή του χαλκού (2700-2300 π.Χ.) και ο οικισμός του Bagbazi της χαλκολιθικής περιόδου. Στις μεσογειακές ακτές της έχουν βρεθεί ίχνη μυκηναϊκής παρουσίας. Κάποιοι ερευνητές ταυτίζουν τους αρχαίου Λύκιους με τους Lukka - Lukki των χετταιϊκών κειμένων. Σύμφωνα με αυτά τα κείμενα οι Λύκιοι σαν σύμμαχοι των Χετταίων πήραν μέρος στη μάχη του Καντές . Τον 7ο αιώνα Ρόδιοι αποίκησαν τις ακτές της και ίδρυσαν τη Φάσαλις τη Ροδιάπολις και τα Κορύδαλλα.

Κλασσική περίοδος

Οι ιστορικές πηγές για τη Λυκία ξεκινούν όταν ο στρατός του Κύρου την κατακτά το 540 π.Χ..
Το 546 π.Χ. εισβάλουν στη Λυκία οι Πέρσες με τον στρατηγό Άρπαγο, όπως μας αναφέρει ο Ηρόδοτος οι κάτοικοι της Ξάνθου ήταν οι μόνοι που αντιστάθηκαν και έδειξαν μεγάλο ηρωισμό κατά την διάρκεια της πολιορκίας. Τέλος όταν είδαν ότι η πόλη θα πέση στους Πέρσες, μάζεψαν ολα τα γυναικόπαιδα στην ακρόπολη και έβαλαν φωτιά, οι ίδιοι πραγματοποίησαν έξοδο πέφτοντας όλοι στο πεδίο της μάχης. Οι Λύκιοι συμμετείχαν και στην εκστρατεία του Ξέρξη με 50 πλοία με αρχηγό τον Κυβερνίσκο γιος του Σίκα. Με το τέλος των περσικών πολέμων ο Κίμων κατέστρεψε την Ξάνθο και κατέλαβε την Φάσηλις. Όταν οι πόλεις της Λυκίας έγιναν ανεξάρτητες από τους Πέρσες προσχώρησαν στην Αθηναϊκή συμμαχία.

Ελληνιστική περίοδος


αρχαίοι τάφοι στη Λυκία
Εξελληνίστηκε κατά την περίοδο του Μ. Αλεξάνδρου, όταν εκείνος την κατέκτησε ολόκληρη μαζί με την Παμφυλία θέλοντας να εξουδετερώσει τη δύναμη του Περσικού ναυτικού, αφού κυριάρχησε στα παράλια. Αφού κατέβαλε με επίθεση τα Ύπαρνα, ανέθεσε τη διοίκησή της στον παιδικό του φίλο Νέαρχο, τον οποίο όρισε ως σατράπη. Μετά τον θάνατο του πέρασε στην κυριαρχία του Αντίγονου και μετά των Πτολεμαίων. Ο Αντίοχος Γ΄ την προσάρτησε στο βασίλειο του και τέλος στουςΡωμαίους.
Οι Λυκιακές πόλεις είχαν δημιουργήσει το κοινό των Λυκίων που ήταν μια ομοσπονδία των πόλεων της Λυκίας. Από αυτές 23 πόλεις είχαν δικαίωμα ψήφου και αποφάσιζαν από κοινοί σε περιπτώσεις πολέμων και συμμαχιών. Το κοινό υπήρχε από τον 3ο αιώνα π.Χ. και διατηρήθηκε και στα ρωμαϊκά χρόνια.

Χριστιανικοί χρόνοι

Δεν είναι γνωστό πότε εκχριστιανίστηκε η Λυκία, τα Μύρα αποτελούσαν μητρόπολη με πάνω από 30 επισκοπές. Από εδώ πέρασε 3 φορές ο Απόστολος Παύλος ενώ Λύκιος ήταν και ο Άγιος Νικόλαος επίσκοπος Μύρων , όπως και ο Νίκανδρος πρώτος επίσκοπος Μύρων. Το γνωστότερο μοναστήρι της Λυκίας ήταν αυτό της Σιών, γνωστός είναι και ο «Θησαυρός της Σιών» που βρέθηκε το 1963 και αποτελείται από 71 αργυρά σκεύη της μονής.

Βυζάντιο

Στη Βυζαντινή αυτοκρατορία η Λυκία αρχικά ήταν ανεξάρτητη επαρχία και αργότερα ανήκε στο θέμα των Κυβιραιωτών. Από τον 7ο έως τον 9ο αιώνα οι ακτές της Λυκίας δέχτηκαν επιδρομές Αράβων πειρατών με αποτέλεσμα την εγκατάλειψη των παραλιακών περιοχών της.

Λυκιακοί τάφοι

Χαρακτηριστικό της Λυκίας είναι οι τάφοι, οι οποίοι είναι λαξευμένοι σε βράχους, διώροφοι με τριγωνική στέγη. Πολλοί έχουν ανάγλυφη διακόσμηση ενώ στο εσωτερικό τους έχουν μεγάλων διαστάσεων σαρκοφάγους με παραστάσεις από την καθημερινή ζωή και τη μυθολογία.
Λυκιακός Τάφος Καστελόριζου
Πρόκειται για τάφο του 4ου αιώνα π.Χ., λαξευμένο στους πρόποδες του Κάστρου.

Πηγές

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Λυκία
  • ΗρόδοτοςἹστοριῶν πρώτη ἐπιγραφόμενη Κλειώ
  • ΗρόδοτοςἹστοριῶν ἑβδόμη ἐπιγραφομένη Πολύμνια
  • ΣτράβωνοςΓεωγραφικά, Βιβλίο ΙΔ΄
  • ΟμήρουΙλιάς , βιβλίο Π'
  • Περιοδικό CORPUS τεύχος Απριλίου 2003

Σημειώσεις

  1. Άλμα πάνω <Γιγαντία>· ἡ Λυκία τὸ πρότερον. καὶ οἱ κατοικοῦντες <Γίγαντες> q. S Ησύχιος Γλώσσαι/Γ
  2. Άλμα πάνω <Τελμισεῖς>· ἔθνος περὶ Λυκίαν : <Τρεμ[ε]ιλία>· ἡ Λυκία Ησύχιος Γλώσσαι/Γ
  3. Άλμα πάνω Τότε απογύμνωσαν οι Μυρμιδόνες νεκρό τον Σαρπηδόνα, τραβώντας / απ' τους ώμους του όπλα που έλαμπαν, τη χάλκινή του πανοπλία. / Αυτήν ο Πάτροκλος, ένδοξος του Μενοίτιου γιος, τη δίνει / στους εταίρους του, στα βαθουλά καράβια να τη φέρουν. / Οπότε ο Δίας, που τα σύννεφα συνάζει, γύρισε στον Απόλλωνα και παραγγέλλει: «Εφτασε η ώρα, Φοίβε, τώρα να κατεβείς στον ομαλό. Από τα βέλη γλίτωσε / τον Σαρπηδόνα, καθάρισε από το μαύρο αίμα το κορμί του, έπειτα / το νεκρό του σώμα αναλαμβάνοντας, απόμακρα πολύ, / στου ποταμού το ρέμα οδήγησε, κι εκεί / τον λούζεις, τον μυρώνεις με μύρο θεϊκό, / άφθαρτο ρούχο φόρεσέ του. Μετά τον εμπιστεύεσαι στους δίδυμους γοργούς ταξιδευτές, / στον Υπνο και στον Θάνατο, στα χέρια τους να τον σηκώσουν και φτάνοντας / στην ώρα τους, στο εύφορο χώμα να τον αποθέσουν της ευρύχωρης Λυκίας.[...] (Μετάφραση Δ. N. Μαρωνίτη (http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=14366&m=B40&aa=1)
  4. Άλμα πάνω Περιοδικό CORPUS τεύχος Απριλίου 2003
  5. Άλμα πάνω 176 1 Πηδασέες μέν νυν χρόνῳ ἐξαιρέθησαν. Λύκιοι δέ, ὡς ἐς τὸ Ξάνθιον πεδίον ἤλασε ὁ Ἅρπαγος τὸν στρατόν, ἐπεξιόντες καὶ μαχόμενοι ὀλίγοι πρὸς πολλοὺς ἀρετᾶς ἀπεδείκνυντο, ἑσσωθέντες δὲ καὶ κατειληθέντες ἐς τὸ ἄστυ συνήλισαν ἐς τὴν ἀκρόπολιν τάς τε γυναῖκας καὶ τὰ τέκνα καὶ τὰ χρήματα καὶ τοὺς οἰκέτας, καὶ ἔπειτα ὑπῆψαν τὴν ἀκρόπολιν πᾶσαν ταύτην καίεσθαι. 2 ταῦτα δὲ ποιήσαντες καὶ συνομόσαντες ὅρκους δεινούς, ἐπεξελθόντες ἀπέθανον πάντες Ξάνθιοι μαχόμενοι. 3 τῶν δὲ νῦν Λυκίων φαμένων Ξανθίων εἶναι οἱ πολλοί, πλὴν ὀγδώκοντα ἱστιέων, εἰσὶ ἐπήλυδες· αἱ δὲ ὀγδώκοντα ἱστίαι αὗται ἔτυχον τηνικαῦτα ἐκδημέουσι καὶ οὕτω περιεγένοντο. τὴν μὲν δὴ Ξάνθον οὕτω ἔσχε ὁ Ἅρπαγος, παραπλησίως δὲ καὶ τὴν Καῦνον ἔσχε· καὶ γὰρ οἱ Καύνιοι τοὺς Λυκίους ἐμιμήσαντο τὰ πλέω.Ηροδότου , Ἱστοριῶν πρώτη ἐπιγραφόμενη Κλειώ 
  6. Άλμα πάνω τῶν δὲ ἐπιπλεόντων μετά γε τοὺς στρατηγοὺς οἵδε ἦσαν ὀνομαστότατοι[...]καὶ Λύκιος Κυβερνίσκος Σίκα,[...]Ηροδότου , Ἱστοριῶν ἑβδόμη ἐπιγραφομένη Πολύμνια, 98 Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...