Πέμπτη, 28 Απριλίου 2016

Οικοδομώντας την Ευρω-Βαβυλώνα


                        The Soul of East* / ΚΟ

Δεν πρέπει να μας εκπλήσσει ο ισχυρισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι είναι «ο κύριος υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στον κόσμο», καθώς με αυτόν υλοποιείται το ολοκληρωτικό της προφίλ. Ηυποκρισία είναι γραμμένη στον ίδιο τον σχεδιασμό της Ε.Ε., καθώς η βάση στην οποία στηρίχτηκε δεν είναι κάποιες αξίες ηθικές, αλλά ευκαιριακές, ‘ουμανιστικές’ και σχετικιστικές. Την μία μπορεί να στέκεται σε «χριστιανικές» αξίες και την άλλη σε φιλελεύθερες (δηλαδή κοσμικές).


Παρ’ όλα αυτά, ο κίνδυνος του ολοκληρωτισμού είναι πραγματικός. Θυμηθείτε την περίπτωση με τις δύο χριστιανές από την Βρετανία που προσέφυγαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αφούαπολύθηκαν από τη δουλειά τους επειδή αρνήθηκαν να αφαιρέσουν τους σταυρούς που φορούσαν. Και τότε ανακάλυψαν ότι το δικαίωμά τους να φορούν σταυρούς δεν ήταν εγγυημένο από το ευρωπαϊκό δίκαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εδώ μπορεί κανείς να δει ότι ο Χριστιανισμός στην Ευρώπη δεν έχει καμιά πρωτοκαθεδρία, ούτε και πολύ προστασία. Στην πραγματικότητα, προτεραιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η υποβάθμιση του Χριστιανισμού, όπως τέτοια ήταν η αντι-χριστιανική πρακτική τωνΜπολσεβίκων (μόνο με μια πιο ήπια μορφή). Μόνο ο χρόνος θα δείξει πότε εκείνοι που εξακολουθούν να διατηρούν κάποια χριστιανικά σύμβολα θα δεχτούν ανοικτή επίθεση. Στην παρούσα φάση, αντιμετωπίζουν πολλαπλές μορφές παρενόχλησης, απώλειας συμμετοχής στην πολιτική ή και πίεση να σιωπήσουν. Ο Γερμανός καθηγητής Ludger Kühnhardt (2010) δίνει περαιτέρω μαρτυρία περί αυτού:

"Μερικές φορές, η κατάσταση αυτή έχει προχωρήσει τόσο πολύ ώστε Χριστιανοί πιστοί να βιώνουν ολοκληρωτική δυσαρέσκεια, πίεση ή κυνισμό στη σύγχρονη Ευρώπη, όπως ένας Ιταλός υποψήφιος για το αξίωμα του Επιτρόπου της ΕΕ βίωσε: Το φθινόπωρο του 2004, οι παραδοσιακές ρωμαιοκαθολικές πεποιθήσεις του Rocco Buttiglione (φωτο) σχετικά με την ηθική, την οικογένεια και τη σεξουαλικότητα, έγιναν «όπλα» εναντίον του και τον παρουσίασαν σαν να αντιπροσώπευε τους πιο σκοτεινούς αιώνες της Ευρώπης. Ο Buttiglione απέσυρε την υποψηφιότητά του και αναγκάστηκε να συμμορφωθεί με την περίεργη ιδιαιτερότητα της Ευρώπης όσον αφορά το δημόσιο ρόλο του Χριστιανισμού. Ηπίστη του Buttiglione αποτέλεσε εμπόδιο για να καταλάβει δημόσιο αξίωμα - μια μοναδική περίπτωση θρησκευτικών διώξεων στην μετα-ολοκληρωτική Ευρώπη και εκπληκτική πράγματι για μια ήπειρο που τόσο καυχιέται για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στα οποία περιλαμβάνεται και το δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας".

Αυτή η μορφή soft” διώξεων δεν αποτελεί έκπληξη, καθώς η χριστιανική ταυτότητα της Ευρώπης και οι χριστιανικές της αξίες (οι αυθεντικές) δεν ευνοούν την οικοδόμηση της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Ο Χριστός στη Ορθόδοξη Χριστιανοσύνη είναι ο μόνος απόλυτος Κυβερνήτης και όχι κάποια κατάληξη μιας περιφερειακής ή παγκόσμιας διακυβέρνησης, ούτε είναι ένας πολιτικός / δικτάτορας / αυτοκράτορας που θα μπορούσε να ενθρονιστεί στο πλαίσιο ενός τέτοιου συστήματος. Στην μετα-χριστιανική εποχή μας όμως, οι κοσμικοί είναι αυτοί που κυριαρχούν στην αρένα της ευρωπαϊκής πολιτικής.

Ένας θεσμός μπορεί να γίνει ολοκληρωτικός ειδικά όταν για τους δημιουργούς του που έχουν μπολιαστεί με τις - μετά του Σχίσματος - ιδέες της εκκοσμίκευσης, η πίστη σε μια κοσμολογία με επίκεντρο τον Θεό και έναν Θεό μάλιστα τον οποίον πρέπει να μιμηθούμε (του οποίου όλοι είμαστε πλασμένοι κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή Του) μπορεί να γίνει ταμπού στο πλαίσιο ενός τέτοιου συστήματος, εάν όχι παράνομη!

Επιπλέον, πολλοί υποστηρικτές αυτής της - μετά του Σχίσματος - Ευρώπης επιθυμούν όχι μόνο να εναντιωθούν στον Σταυρό, αλλά προσπαθούν να εξαλείψουν τις χριστιανικές ρίζες της ευρωπαϊκής ηπείρου αποσκοπώντας στην τελική εξάλειψη της Ευρώπης, η οποία είχε κάποτε αγίους και πιστούς μαχητές. Για αυτό η Ευρωπαϊκή Ένωση αρνείται ακόμη και την αναφορά στον Θεό στη Συνθήκη για τη θέσπιση ενός Ευρω-Συντάγματος.

Το τραγικό είναι, ότι στην μετα-χριστιανική εποχή μας φαίνεται, οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να είναι λιγότερο κι από «χλιαροί» στο να αντισταθούν στην πλήρη εξάλειψη του Χριστού στην Ευρώπη. Και ασχέτως το αν συνειδητά ή ασυνείδητα προκάλεσαν αυτή την εξάλειψη, η κυβερνώσα τάξη της Ευρώπης και οι πολίτες της, συστηματικά προωθούν την ολοένα μεγαλύτερη υποβάθμιση ή και ακόμη καταστροφή των χριστιανικών ριζών τους. Κατά συνέπεια, δεν είναι μόνο μια ταυτότητα που εξαφανίζεται, αλλά είναι δυνατόν ταυτόχρονα με αυτό να εισαχθούν και να ενισχυθούν ενεργείς πτυχές τουολοκληρωτισμού.

Είναι αρκετά προφανές, για παράδειγμα, ότι οι συνολικές δημόσιες πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποστηρίζουν μια «πλουραλιστική» κοινωνία. Θέλουν η Ευρώπη να γίνει «ένα φιλόξενο σπίτι» για άλλους λαούς, θρησκείες και πολιτισμούς.Κάποιος μπορεί να υποστηρίξει ότι μια τέτοια φιλελεύθερη «φιλοξενία» έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο ώστε να μπορούσε να θεωρηθεί λιγότερο τυραννικό να στηρίξει την θρησκεία των 15 εκατομμυρίων μουσουλμάνων που ζουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση από ό, τι μια Ευρώπη να ζητεί την αύξηση των του προ του Σχίσματος (δηλαδή Ορθόδοξου) Χριστιανισμού μέσα σε εδάφη της.

Την ίδια ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν υπερασπίζεται το Σταυρό και τους  πιστούς του Χριστού, κάνει επιμελείς προσπάθειες για να εξασφαλιστεί ότι το Ισλάμ θα αισθάνεται «σαν το σπίτι του». Και οι στατιστικές το αποδεικνύουν. Το Ισλάμ έχει καταστεί η μεγαλύτερη μη-χριστιανική θρησκεία στην Ευρώπη, και του δίνεται όλο και περισσότερος χώρος να βλαστήσει παντού στην Ευρώπης, ως πρόσθεση ή ακόμα και αντικατάσταση της παραδοσιακής έννοιας της ευρωπαϊκής ταυτότητας που διαμορφώθηκε, κατά κύριο λόγο, από τις χριστιανικές παραδόσεις, αξίες και συνήθειες.

Ωστόσο, με την τεράστια δημογραφική αύξηση του Ισλάμ εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι αξίες και τα πρότυπα θα μπορούσαν να αλλάξουν δραστικά. Αυτό είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό ενδεχόμενο (ήδη γεγονός σε ορισμένες περιοχές που κυριαρχεί το μουσουλμανικό στοιχείο). Μια τέτοια κίνηση μπορεί να ανάψει πυρκαγιά σε όλη την περιοχή, ανατρέποντας τα πιο ασταθή καθεστώτα, και διαταράσσοντας τα πιο σταθερά» (Philip L. Martin, 1998).

Η Ευρώπη βλακωδώς αγνοεί ότι το Ισλάμ δεν είναι απλά μια θρησκεία, αλλά ένας ολόκληρος τρόπος ζωής - μια προσκόλληση σε μια ιστορία και έναν πολιτισμό - και η συνάντηση μεταξύ του μεταμοντέρνου φιλελευθερισμού και του Ισλάμ θα μπορούσε κάλλιστα να μετατρέψει την ευρωπαϊκή ήπειρο σε μια γιγάντια πυριτιδαποθήκη. Στο ιστορικό πλαίσιο, οι μουσουλμανικές μεταναστεύσεις και εισβολές έχουν κατακτήσει πολλές χώρες, ανεξάρτητα από τον λαό, τον πολιτισμό ή τη θρησκεία τους. Η ιστορία έχει δείξει ότι αυτό είναι αλήθεια. Κατά συνέπεια, εκεί βρίσκεται ο κίνδυνος, ότι το Ισλάμ θα μπορούσε να είναι μια μελλοντική τιμωρία. Για παράδειγμα, ένας ολοκληρωτισμός ΝΑΤΟ-σαλαφιστών, μια Ευρώπη κάτω από ένα εφιαλτικό κατασκεύασμα ηθών του Σαν Φρανσίσκο και νόμου της Σαρία.

"Δεν είναι η νομιμοποιημένη προπαγάνδα κάθε είδους: της ανηθικότητας, της ανοικτής γελοιοποίησης του ανθρώπινου σώματος και της ψυχής, της ελευθερίας κάθε είδους διαστροφής, του εξουσίας του χρυσού μόσχου, του οργανωμένου εγκλήματος κατά της οικογένειας ... αποδείξεις της αυξανόμενης βαρβαρότητας ενός αποχριστιανοποιημένου κόσμου;" - Καθηγητής Aleksei IlyichOsipov

«Διότι γνωρίσαντες τον Θεόν, δεν εδόξασαν ως Θεόν ουδέ ευχαρίστησαν, αλλ' εματαιώθησαν εν τοις διαλογισμοίς αυτών, και εσκοτίσθη η ασύνετος αυτών καρδία· λέγοντες ότι είναι σοφοί εμωράνθησαν και ήλλαξαν την δόξαν του αφθάρτου Θεού εις ομοίωμα εικόνος φθαρτού ανθρώπου και πετεινών και τετραπόδων και ερπετών. Διά τούτο και παρέδωκεν αυτούς ο Θεός διά των επιθυμιών των καρδιών αυτών εις ακαθαρσίαν, ώστε να ατιμάζωνται τα σώματα αυτών μεταξύ αυτών». (Ρωμαίους 1: 21-25).
Μαμωνάς: ο πραγματικός θεός του φιλελευθερισμού
Έχουμε μιλήσει για τις διάφορες μορφές ολοκληρωτισμό που βρίσκεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπροσθέτως, δεν είναι απλά ένας ολοκληρωτισμός πολιτικού, θρησκευτικού, ιδεολογικού ή οικονομικού τύπου, αλλά περισσότερο μια πνευματική ασθένεια - η ασθένεια του μεταμοντέρνου φαινομένου που, που όπως η παγκοσμιοποίηση, τυλίγει την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον κόσμο. Αν η παγκοσμιοποίηση αναφέρεται στη δραστηριότητα της παγκόσμιας αγοράς (Künhardt, 2010), ο μεταμοντερνισμός είναι ηπνευματική ασθένεια ενός κόσμου χωρίς νόημα. Είναι η επακόλουθη διαταραχή μιας καταναλωτικής κοινωνίας και ο τελευταίος αποικισμός κάθε πραγματικότητας, η απόλυτη ηγεμονία ενός κόσμου χωρίς νόημα.

Αυτή η πνευματική ασθένεια ξεκίνησε στην Ευρώπη. Ξεκίνησε όταν ο Θεός σταδιακά έγινε ένας άλλος θεός (ή θεοί) μέσα από τις ψευδείς ερμηνείες της Ορθόδοξης Χριστιανικής διδασκαλίας.Ξεκίνησε μετά το Σχίσμα, όταν η Ευρώπη παρήγαγε λίγους ή καθόλου αγίους, όταν ένα διαφορετικό πνεύμα ήρθε στην θέση του Αγίου Πνεύματος.

Για παράδειγμα, η δυτική εικόνα ενός «θυμωμένου», επικριτικού και ακόμη και διψασμένου για αίμα θεού θα οδηγήσει στη δημιουργία της μεταμοντέρνας Ευρώπης, η οποία όχι μόνο αντέδρασε ενάντια σε έναν τέτοιο θεό, αλλά το πιο σημαντικό, ξέχασε την διδασκαλία της Εκκλησίας και την πραγματικότητα, που έδωσαν μαρτυρία για έναν τρομερά πραγματικό, άπειρο, ζωντανό και στοργικό Θεό τον οποίον μπορούμε να πλησιάσουμε, με τον οποίον μπορούμε να συνομιλήσουμε και να επικοινωνήσουμε (προς το άπειρο). Κατά συνέπεια, ο μεταμοντέρνος Ευρωπαίος έχει αφεθεί στο πεπερασμένο και στον μαρασμό, αναζητώντας απεγνωσμένα να υπερβεί τον εαυτό του που έχει γίνει πλέον η φυλακή του. Και είναι πολλά τα είδωλα στα οποία ο άνθρωπος ελπίζει να βρει την ελευθερία ή το νόημα.

Αλλά αυτή η ασθένεια δεν περιορίστηκε στην Ευρώπη. Όταν οι Ευρωπαίοι αποίκησαν τον κόσμο, έφεραν μαζί τους τα σπέρματα της θεοποιημένης λογικής, του σχετικισμού, του κοσμικού ουμανισμού και άλλων περίεργων διδασκαλιών και ψευδών (αιρετικών) σοφιστειών (καθώς και Zeitgeists του παρελθόντος τους). Με αυτά έσπειραν τους σπόρους της απελπισίας. Και όταν ο κόσμος έγινε μικρότερος μέσα από την παγκοσμιοποίηση, οι σπόροι που εμφυτεύθηκαν άρχισαν να αυξάνονται και, τελικά, να ωριμάζουν και τα δηλητήρια τους (τα «πνεύματά» τους) έφεραν αποτέλεσμα, κάνοντας πολλά έθνη να εξοργίζονται με οποιαδήποτε «απόλυτη αλήθεια». Αυτή η πνευματική ασθένεια ξεκίνησε στην Ευρώπη, αλλά τελικά βλάστησε μέσα στα χρόνια, σε ολόκληρο τον κόσμο.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / * του Alejandro Sandoval από εδώ

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2016


Νέο Σοκ! Η Bild ανακάλυψε ότι η πιο «διάσημη» οικογένεια «προσφύγων» που η «συγκλονιστική» φωτογραφία της έγινε viral, ξαναγύρισε στο Ιράκ!

Μια είδηση που απομυθοποιεί την πολυδιαφημιζόμενη «προσφυγική» κρίση, έρχεται με τον Ιρακινό «πρόσφυγα» και την οικογένειά του, που έγιναν διάσημοι με μια φωτογραφία και τώρα έχουν ήδη επιστρέψει στο Ιράκ μετά από έξι μήνες που έζησαν στην Γερμανία.

Η ιρακινή οικογένεια, ο Laith Majid, η σύζυγός του, Nada Adel, οι γιοί τους Μουσταφά, ηλικίας 18, Αχμέντ 17 και Taha 9, μαζί με την 7χρονη κόρη Nour - έφτασαν στην Κω, τον Αύγουστο του 2015.
Ένας φωτογράφος τράβηξε την πλέον διάσημη φωτογραφία τουMajid να κλαίει, καθώς κουβαλούσε τη νεότερη κόρη του βγαίνοντας από το σκάφος. Η φωτογραφία αμέσως έγινε "viral" και ένα ακόμα "επιχείρημα" στα χέρια των ελεγχόμενων μέσων ενημέρωσης στον αγώνα τους να απεικονίσουν την "απελπισία" και το "δράμα" των "προσφύγων" που "εγκαταλείπουν κακήν κακώς την χώρα τους για να αναζητήσουν ασφάλεια στην Ευρώπη".
Προσέξτε που τον λέει "Σύρο"
Όπως η εφημερίδα Bild ανέφερε το Σεπτέμβριο του 2015, η οικογένεια είχε "φτάσει" στο Βερολίνο, και ήταν «τελικά ευχαριστημένοι. Ελπίζουν να ζήσουν ειρηνικά, και να εργαστούν», έγραφε η Bild με ενθουσιασμό. ("Η φωτογραφία τους πηγαίνει σε όλο τον κόσμο: τώρα είναι στο Βερολίνο", Bild 7 Σεπτεμβρίου 2015)
Η Bild διαβεβαίωσε τους αναγνώστες της ότι «καθώς ήταν σουνίτες στο σιιτικό Ιράκ, είχαν λάβει απειλές κατά της ζωής», και για αυτό αναγκάστηκαν να «πουλήσουν τα πάντα και να φύγουν».

Η Neda Majid έγραφε η Bild, είχε να λέει για το «νέο τους σπίτι»: ότι «η βασίλισσα της Γερμανίας, Άνγκελα Μέρκελ, είναι πολύ καλή. Είναι σαν μητέρα για εμάς».

Ως αποτέλεσμα της φωτογραφίας αυτής, η οικογένεια Majid έδωσεπερισσότερες από 100 συνεντεύξεις Τύπου (!) στο Βερολίνο, σε μέσα ενημέρωσης από όλο τον κόσμο.

Η ιστορία τους «δραπετεύοντας από τον τρόμο» και «σωτήριες προσπάθειες της βασίλισσας Μέρκελ» έγινε το πρότυπο κάθε δακρύβρεχτης «προσφυγικής ιστορίας» στα ελεγχόμενα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Ως αποτέλεσμα, οι Majids έγιναν οι «πιο διάσημο» «πρόσφυγες» στον κόσμο.

Τώρα, όμως, φαίνεται ότι η όλη φάρσα έχει καταρρεύσει.

Η εφημερίδα Bild αποφάσισε να πάρει συνέντευξη από την οικογένεια Majid για άλλη μια φορά για να μάθει πως ζουν στη Γερμανία έξι μήνες μετά τη διαφυγή τους από την «κόλαση» και τις «απειλές θανάτου» της Βαγδάτης.

Αυτό που βρήκαν τους σόκαρε ακόμη και να είναι μια εφημερίδας που υποστηρίζει φανατικά την εισβολής: η οικογένεια Ματζίντ ήταν πίσω στο Ιράκ, σώα και αβλαβής ακόμα κι αν ισχυρίζονταν συνεχώς ότι οι «ζωές τους ήταν σε κίνδυνο», (“World-famousrefugee family is back in Iraq,” BildApril 23, 2016)
Η Bild εξήγησε ότι έκαναν μεγάλες προσπάθειες να μάθει που πήγαν οι Majids.

«Ήταν σαν τους είχε καταπιεί η γη. Ο αριθμός κινητού τηλεφώνου δεν λειτουργούσε πλέον και κανείς δεν ήξερε που είναι, ούτε οι στρατώνες Schmidt-Knobelsdorf στο Spandau όπου έμεναν, ούτε η υπηρεσία του Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας».

Ωστόσο, Bild τους βρήκε τελικά: «Ο τόπος που βρέθηκαν ήταν σοκαριστικός: Όλοι είχαν επιτρέψει πίσω στο Ιράκ, εκεί από όπου έφυγαν για να γλυτώσουν από θανάσιμο κίνδυνο».

Προφανώς δεν είναι ικανοποιημένοι με την «προσφυγική» ζωή στο Βερολίνο, πήραν το αεροπλάνο και πέταξαν από Βερολίνο προς την ιρακινή πρωτεύουσα.

Κάθε Τετάρτη, υπάρχουν απευθείας πτήσεις από το αεροδρόμιοTegel του Βερολίνου προς τη Βαγδάτη, που κοστίζουν περίπου 300 € το άτομο.

Οι Majids ετοίμασαν τα πράγματά τους, «βρήκαν» τα χρήματα για να αγοράσουν τα εισιτήρια και τώρα ζουν στην πόλη Ερμπίλ στο Ιράκ, αποκάλυψε η Bild.

Τέλος, η Bild χαρακτήρισε την απόφασή τους να επιστρέψουν ένα «θλιβερό τέλος σε ένα επικίνδυνο ταξίδι» - και όχι, αυτό που είναι στην πραγματικότητα, απόδειξη ότι δεν υπήρξαν ποτέ «πρόσφυγες».



ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Απόστολος Μπαμπού και Τσάνγκ η Μαγδαληνή

Δεν προξενεί πλέον καμία εντύπωση το cast σε όλες αυτές τις - multi culti - άρτζι μπούρτζι και λουλάς - "ιστορικές" - "βιβλικές' υπερπαραγωγές. 

Όταν ο «Θεός» έχει ήδη γίνει μαύρος (Morgan Freeman) και ο «Ιησούς» επίσης, (Kortney Jamaal Pollard, φώτο κάτω), δεν θα κολλήσουμε στον Απόστολο Ιωάννη και στην Μαρία την Μαγδαληνή.

Για όσους δεν είναι ενημερωμένοι: Στην αμερικάνικη τηλεοπτική σειρά “A.DThe Bible Continues”, που προσφέρει με ευλάβεια στο ελληνόφωνο κοινό ένα κανάλι της εγχώριας τιβί, τον Απόστολο Ιωάννη (τον αγαπημένο μαθητή του Ιησού) υποδύεται μια κορυφαία μορφή του παγκόσμιου κινηματογράφου, ο πασίγνωστος ηθοποιός από την ΖάμπιαBabou Ceesay (η φωτογραφία στην αρχή). Την δε Μαρία Μαγδαληνή υποδύεται η πολυβραβευμένη διεθνούς φήμης ηθοποιός Κινέζικης και Τανζανικής καταγωγήςChipo Chung*.
Και ο Απόστολος Ιάκωβος (ως αδελφός του Ιωάννη) είναι επίσης μια διασημότητα με καταγωγή από την Ζιμπάμπουε, ο Denver Isaac (φώτο κάτω).
Ανυπομονώ να δω και οι επόμενες «ιστορικές» σειρές να διαπνέονται από το ίδιο "πνεύμα". Έτσι, σε μια ταινία π.χ. που θα δείχνει την ζωή του Τζένγκις Χαν, οι αξιωματικοί του να είναι κατάξανθοι Σουηδοί ή σε ταινία με Ινδιάνους ο μάγος της φυλής να είναι Ναπολιτάνος με μουστακάκι ή σε ταινία με το Ολοκαύτωμα, ο ναζί διοικητής να είναι της φυλής Μαορί και ο πρωταγωνιστής (με το αστέρι του Δαβίδ στο πέτο), πυγμαίος. (Να αναμένουμε και τον Μαντέλα κοκκινομάλλη;)

* Δεν κοροϊδεύωΟ παραγωγός Mark Burnett, (ο οποίος έχει τιμηθεί λέει και με βραβείο ...«Διαφορετικότητας» / “Diversity Awards”!), δήλωσε ότι το χρώμα «δεν έπαιξε κανένα ρόλο» στις επιλογές του (!), αλλά οι ηθοποιοί εκλέχτηκαν «γιατί ήταν οι καλύτεροι για αυτή την δουλειά….». 
  Στην κάτω φωτογραφία ο βιβλικός Σαμψών (από άλλη σειρά) με την (επίσης βιβλική) μητέρα του - απορώ πως δεν τον αναγνωρίσατε. (Και αυτός εκλέχτηκε λόγω υψηλού υποκριτικού ταλέντου)
ΚΟ

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016


"Η ιστορία σας ήταν πάντα έμπνευση για εμάς". Συνέντευξη με το πολωνικό συγκρότημα Irydion

Οι Irydion κατά πάσα πιθανότητα δεν είναι διόλου γνωστοί στην Ελλάδα. Παρόλο που το όνομά τους είναι ελληνικό. Στην Πολωνία όμως μετά από 18 έτη συνεχούς παρουσίας είναι τόσο γνωστοί ώστε να κλείνουν κάθε χρόνο με μία μουσική συναυλία την πορεία για την Ημέρα της Πολωνίας.
                                    

***********


- Η ονομασία του ονόματος σας είναι ελληνική. Γενικά χρησιμοποιείτε ελληνικές λέξεις και σύμβολα. Πείτε μας λίγα λόγια γι ’αυτές τις επιλογές σας.


- Το όνομα του σχήματος προέρχεται από το παλιό ομώνυμορομαντικό δράμα του Ζίγκμουντ Κρασίνσκι. Πρόκειται για την ιστορία ενός Έλληνα, τουΙρυδίωνα, ο οποίος στη μάχη του ενάντια στους Ρωμαίους κατακτητές θυσιάζει τα πάντα και τους πάντες γύρω του. Αυτή είναι η τραγικότητα του ήρωα ο οποίος πρέπει να πάρει δύσκολες αποφάσεις. Κι εδώ γεννιέται το ερώτημα: ο σκοπός πάντα αγιάζει τα μέσα; Στο δράμα, ο Ιρυδίωνας μάχεται ασταμάτητα, χάνει όλα όσα αγαπάει και στην τελική του μάχη με τη Θεία Πρόνοια, καταλήγει στην Πολωνία όπου μαθαίνει την πραγματική έννοια της λέξης πατριωτισμός. Είναι μια αλληγορική ιστορία μιας εκ των μεγαλύτερων εξεγέρσεων της Πολωνίας, το Νοέμβριο του 1830, ενάντια στη Ρωσία. Εξέγερση η οποία δεν ήταν η πρώτη ούτε η τελευταία. Γενικά είμαστε γοητευμένοι με την ελληνική τέχνη και πάντα έχουμε μεγάλο σεβασμό απέναντι στα αδέρφια μας στην Ελλάδα και τον πολιτισμό τους. Αυτή είναι η βάση όλου του πολιτισμού μας κι από αυτήν διδασκόμαστε μέχρι και σήμερα. Η ελληνική μυθολογία, η φιλοσοφία και η ιστορία όλης της Ελλάδος είναι για μας μεγάλη έμπνευση και αυτό δεν είναι τυχαίο - κάθε παιδί στην Πολωνία τα διδάσκεται στο σχολείο. Αυτό μας κάνει να λυπούμαστε ακόμα περισσότερο βλέποντας ότι οι Έλληνες έγιναν θύματα τωνbanksters της ΕΕ. Είναι μια προειδοποίηση όμως για μας: αφού ένας υπερήφανος λαός όπως οι Έλληνες στη σημερινή εποχή δεν μπορεί να ανεξαρτητοποιηθεί από την πολιτικο-οικονομικήληστεία των μεγιστάνων της ΕΕ, τότε κάθε Ευρωπαϊκός λαός κινδυνεύει να γίνει μαριονέτα της παγκόσμιας πλουτοκρατίας.

- Πώς και πότε ξεκινήσατε ως σχήμα;

- Κάνοντας πρόσφατα μια ανασκόπηση, ανακαλύψαμε ότι το συγκρότημα μας ενηλικιώθηκε! Πριν 18 χρόνια μαζί με τονKedzior (τραγουδιστή του σχήματος), αφιερώσαμε αμέτρητες ώρες σε πρόβες και συναυλίες κατά τις οποίες κάναμε ό,τι κάνουμε σε όλη μας την καριέρα: θυμίζουμε στους Πολωνούς ότι είναι Πολωνοί κι έχουν δικαίωμα να είναι υπερήφανοι γι’ αυτό και να ασκούν αυτό το δικαίωμα. Άσχετα αν παίζουμε όπως παλιά σε κοινό μερικών δεκάδων ανθρώπων ή όπως τώρα σε κοινό εκατό χιλιάδων, το μήνυμα προς τον κόσμο είναι πάντα το ίδιο. Η επί 25 χρόνια προπαγάνδα ενάντια στην πολωνικότητα, η οποία έγινε μοχλός για την είσοδό μας στην ΕΕ, έκανε μεγάλη ζημιά. Στην Πολωνία σχεδόν καμία εφημερίδα δεν είναι εξ’ ολοκλήρου πολωνική. Οι μη-πολωνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί παίζουν μη-πολωνική μουσική. Δεν υπάρχει πιαπαραδοσιακή πολωνική μουσική - την έκλεισαν στα μουσεία και στα μαγαζάκια των σουβενίρ. Κανείς δεν παίζει παλιά πολωνικά τραγούδια. Γιατί; Μάλλον επειδή είναι ντροπή. Είναι “λαϊκούρα”. Καλύτερα είναι να τραγουδάνε στα αγγλικά. Είναι λιγότερο μπανάλ. Αφού οι δυτικοί τα κάνουν όλα καλύτερα. Από την πλευρά μας διαφωνούμε απόλυτα. Γι’ αυτό δημιουργήθηκαν οι "IRYDION", για να συναντιούνται οι υπερήφανοι για την καταγωγή τους Πολωνοί με τους υπερήφανους για την καταγωγή τους Έλληνες και να συζητούν ως ίσος προς ίσο, για το τι μπορούν να κάνουν μαζί ώστε να σώσουν τα έθνη τουςαπό την κτηνώδη αυτή “ενοποίηση” η οποία ως σκοπό της έχει να δημιουργήσει έναν χειραγωγούμενο πολίτη της ΕΕ χωρίς ταυτότητα. Έναν διεφθαρμένο ηλίθιο που θα δολοφονηθεί τελικά από έναν μουσουλμάνο τρομοκράτη, τα παιδιά του θα γίνουν σκλάβοι του ΔΝΤ και οι νεοφιλελεύθεροι θα χορεύουν πάνω στον τάφο του.

- Πώς θα χαρακτηρίζατε το είδος της μουσικής σας;


- Κατά τη γνώμη μας παίζουμε παλιό κανονικό ροκ εντ ρολ. Μας αρέσουν τα πατριωτικά τραγούδια. Μας αρέσει αυτός ο πολωνικός συναισθηματισμός που ξυπνάει μετά από μερικά ποτηράκια και μας θυμίζει τα χρόνια της διάλυσης, των πολέμωνκαι του κομμουνισμού. Κάποια τραγούδια όπως ο “Λευκός Σταυρός” και το “Άνθησαν τα λευκά τριαντάφυλλα”, μας τραγουδούσαν οι γονείς μας σαν νανουρίσματα. Οπότε εκτός του ότι με αυτά νανουρίζουμε τώρα εμείς τα δικά μας παιδιά, νοιώθουμε υπερήφανοι όταν έχουμε την ευκαιρία να τα τραγουδήσουμε μπροστά σε εκατό χιλιάδες Πολωνούς, κατά την πορεία της Ανεξαρτησίας στις 11 Νοεμβρίου. Ίσως κι αυτοί με τη σειρά τους να τα τραγουδήσουν στα παιδιά τους.

- Με ποιους άλλους καλλιτέχνες συνεργάζεστε και ποιες οι εντυπώσεις σας από αυτές τις συνεργασίες; 


- Κατά την πορεία της καριέρας μας έχουμε συνεργαστεί με πολλούς καλλιτέχνες με τους οποίους έχουμε και πολύ στενές σχέσεις. Συνήθως συνεργαζόμαστε με τους φίλους και εκπληκτικούς Basti & Ptaku. Πολύ καλή συνεργασία είχαμε με τους Nordica, τελευταία συνεργαζόμαστε με τουςPozytywa. Επίσης πολύ καλές σχέσεις έχουμε με τους Ούγγρους Hungarica. Ποιος στο μέλλον βγάλουμε κοινό άλμπουμ. Εκτός από Πολωνία, συναυλίες δίνουμε και Λιθουανία, την Ουγγαρία, την Τσεχία και την Σλοβακία. Παντού έχουμε συναντήσει εκπληκτικούς, ανθρώπους και ομοϊδεάτες μας.

- Χρησιμοποιείτε τη μουσική και κυρίως τους στίχους σας ώστε να περάσετε μηνύματα. Ποια είναι αυτά; Ποια ιδεολογία προσπαθείτε να περάσετε στους νέους;

- Δεν θέλουμε να περνάμε ιδεολογίες. Δεν θέλουμε επιβάλλουμε καμιά γνώμη. Είμαστε εδώ απλά θέτουμε ερωτήματα: Που τελειώνει η αυτοκυριαρχία σου; Είσαι έτοιμος να χάσεις την πολωνικότητά σου για μερικά πακέτα της ΕΕ; Γιατί η δολοφονία των αγέννητων παιδιών ονομάζεται γυναικείο δικαίωμα; Αν όχι χριστιανική πίστη, τότε τι; Πως απαντάς στην απειλή του ισλαμικού εξτρεμισμού; Τι είναι ελευθερία στην εποχή μας; Τι είναι πατριωτισμός; Αυτά είναι τα θέματα για τα οποία τραγουδάμε. Κι αν οι ακροατές μας εκτός από την απλή ακρόαση προχωρήσουν και σε δράση, τότε το έργο μας έχει ολοκληρωθεί. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι υπάρχουν εκπτώσεις όπου ακροατές μας έκαναν τατουάζ κάποιους στίχους μας. Καμιά φορά αστειευόμαστε και λέμε ότι πρέπει να προσέχουμε τι τραγουδάμε για να έχουν οι άνθρωποι αξιόλογα τατουάζ!

- Τι γνώμη έχετε για την σύγχρονη πολωνική νεολαία; Πώς φαντάζεστε το μέλλον της;

- Νέες εποχές, νέες προκλήσεις. Όλα δείχνουν ότι η 25χρονη προπαγάνδα όπου έπρεπε να ζητάμε γνώμη για όλα, τελείωσε. Έπρεπε να ζητάμε συγγνώμη για το ολοκαύτωμα (sic!), για τις εξεγέρσεις, για οποιαδήποτε μορφή πάλης για ανεξαρτησία. Το κόμμα που ανέβηκε πρόσφατα στην εξουσία, ευτυχώς δείχνει να κάνει κάποιο ξεκαθάρισμα. Αλλά πέρα από τα ξεκαθαρίσματα στα ΜΜΕ, τους συνεταιρισμούς και οι κρατικοί θεσμοί θα καταφέρουν να αλλάξουν και την εθνική συνείδηση; Αυτό δεν το ξέρουμε. Αν η πορεία της Ανεξαρτησίας θα σταματήσει να ονομάζεται πορεία "εξτρεμιστών", αν θα διαλευκανθεί η υπόθεσηΣμόλενσκ (σ.σ. το αεροπορικό δυστύχημα όπου σκοτώθηκε ο τότε πρόεδρος της δημοκρατίας καθώς και άλλοι 97 κυβερνητικοί), αν θα σταματήσουν το φιλελεύθερο κύμα που ξεριζώνει παραδοσιακές αξίες όπως η Οικογένεια; Ούτε αυτό το ξέρουμε ακόμα. Όπως επίσης δεν ξέρουμε αν ο καπιταλισμός της Πολωνίας ο οποίος μέχρι τώρα ήταν απλά η βιτρίνα ώστε να ξεζουμίζει η δύση τον πλούτο μας, θα μετατραπεί σε υγιή οικονομία όπου ο Πολωνός θα είναι κύριός της κι όχι αντικείμενο εκμετάλλευσης μεγιστάνων.Θέλουμε να ελπίζουμε ότι η νεολαία της Πολωνίας, όπου η πλειοψηφία της μεγάλωσε με παραδοσιακές αξίες, θα ανακαλύψει ότι της αξίζουν περισσότερα. Έχουν διαδίκτυο, ξέρουν γλώσσες, ταξιδεύουν - δεν θα πρέπει να νοιώθουν μειονεκτικά όπως οι πατεράδες τους, οι οποίοι πάντα ένοιωθαν “οι φτωχοί συγγενείς” της Ευρώπης. Ελπίζουμε να πιστέψουν ότι δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από την Ευρώπη και χωρίς ντροπή να απαιτούν ισότιμο διάλογο σχετικά με τα πολωνικά συμφέροντα, χωρίς να “χαϊδεύουν” είτε τους Ρώσους είτε τους Γερμανούς και έχοντας ξεπεράσει τα “αντισημιτικά” κόμπλεξ. Με την κατάλληλη παιδεία ελπίζουμε ότι θα καταφέρουν να επιστρέψουν την πολωνικότητα στη χώρα.  

- Μεγάλη Πολωνία ή Μεγάλη Ευρώπη;

- Η δική μου μάνα πάντα θα είναι πιο κοντά μου απ’ό,τι οι μάνες των άλλων και την χώρα μου πάντα θα αγαπώ περισσότερο από άλλες. Είναι θέμα ταυτότητας. Τόσο απλό και τόσο βασικό. Αλλά η αγάπη μου για τα δικά μου δεν σημαίνει ότι δεν σέβομαι αυτά των άλλων. Ειδικά όταν πρόκειται για Ευρωπαίους με τους οποίους μας συνδέει ένας κοινός πολιτισμός. Είναι η πρώτη φορά σε αυτή τη χιλιετία όπου η Ευρώπη κινδυνεύει από εξωτερικούς εχθρούς. Κατά τη γνώμη η διάλυση του εσωτερικού της Ευρώπης μπορεί να σταματήσει μόνο αν δημιουργηθούν ισχυρά εθνικά κράτη. Ακριβώς το αντίθετο δηλαδή από αυτό που έκανε η ΕΕ, όπου χειροκροτεί τη διαίρεση μεγάλων κρατών με αποτέλεσμα τη δημιουργία ψευδοκρατών, ειδικά στα σύνορα. Άλλο πρόβλημα είναι η υπεροχή της ΕΕ απέναντι στην Πολωνική νομοθεσία. Αυτές είναι οι κρατικές αξίες που ακόμα και τα μικρά παιδιά γνωρίζουν:Δικοί μας νόμοι, σύνορα, νόμισμα, στρατός, δικά μας εθνικά σύμβολα. Η ΕΕ προσπαθεί να τα αντικαταστήσει με δικά της. Πρόσφατα τα κεντρικά της ΕΕ δήλωσαν ενοχλημένα διότι η νέα πρωθυπουργός της Πολωνίας απέσυρε τη σημαία της ΕΕ από το χώρο του υπουργικού συμβουλίου. Αυτό δείχνει πόσο άπληστοι είναι. Αν προσθέσουμε και τις νεοφιλελεύθερες απόψεις τους εξ’αιτίας των οποίων η Ευρώπη αντιμετωπίζει την έλευση των λαθρομεταναστών και τη διαφθορά, τότε λέμε όχι στην ΕΕ. Ζωή βασισμένη σε οικονομικά πακέτα για τα οποία θα πληρώσουμε ακριβά αργά ή γρήγορα, δεν είναι το όνειρό μας.

- Κάθε χρόνο στις 11 Νοεμβρίου στο τέλος της πορείας της Ανεξαρτησίας, παίζετε στον εξωτερικό χώρο του σταδίου της Βαρσοβίας. Τι σημαίνει για σας αυτή η μέρα;

- Η πορεία της Ανεξαρτησίας είναι ένα εκπληκτικό και άνευ προηγουμένου γεγονός στην Ευρώπη. Κάποτε στην εφηβεία μας θέλοντας να τιμήσουμε την ημέρα, ταξιδεύαμε από το χωριό μας μέχρι την κοντινότερη μεγάλη πόλη το Wroclaw, όπου μαζευόμασταν μερικές δεκάδες στο κέντρο της πόλης, ώσπου να μας στείλει η αστυνομία πίσω στα σπίτια μας. Αργότερα τα μέλη του ONR και του MW (σ.σ. εθνικιστικές οργανώσεις νεολαίας) ξεκίνησαν την προσπάθεια μιας σοβαρής διοργάνωσης στη Βαρσοβία. Δεν ήταν καθόλου εύκολο - μικρή η συμμετοχή, προβοκάτσιες από την αστυνομία, λάσπη από τα ΜΜΕ, επιθέσεις αριστεριστών. Όμως το χρόνιο πείσμα και η μεγάλη ανάγκη για εκδήλωση υπερηφάνειας για την καταγωγή μας, δημιούργησαν τις συνθήκες ώστε να συμμετέχουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι στην πορεία.Αλλά μην νομίσετε ότι αυτό συνέβη μέσα σε 2 ή 3 χρόνια! Αυτό είναι αποτέλεσμα μιας δεκαετίας από πορείες μέσα από τη λάσπη των ΜΜΕ, την αστυνομία η οποία με εντολές της κυβέρνησης προβόκαρε την πορεία και την διέκοπτε και τις κατευθυνόμενες επιθέσεις αριστεριστών εκ Γερμανίας (σ.σ. οι Πολωνοί αριστεριστές είναι ανίσχυροι), προς τους Πολωνούς πατριώτες. Για πολλούς, η πορεία της Ανεξαρτησία σύμβολο αντίστασης του πολίτη και ίσως το 2016 να είναι η χρονιά όπου επιτέλους η πορεία γι’ αυτούς που συμμετέχουν σε αυτή θα είναι η αυτή που θα παρακολουθήσουν κάποιοι στις τηλεοράσεις τους. Διότι μέχρι τώρα, όσοι συμμετείχαν ήξεραν ότι είναι μια εκπληκτική, ειρηνική και ίσως ιδιαίτερη πορεία, ενώ όσοι την παρακολουθούσαν από την τηλεόραση είχαν την εντύπωση ότι πρόκειται για μια πορεία επικίνδυνων ακροδεξιών στοιχείων. Παρά τη λάσπη των ΜΜΕ κάθε χρόνο αυξάνονταν η συμμετοχή, άρχισαν να έρχονται ηλικιωμένοι παλιοί πολεμιστές, γυναίκες, παιδιά. Την προηγούμενη χρονιά συμμετείχαν πάνω από εκατό χιλιάδες άνθρωποι, από χώρα και την Ευρώπη. Κι εμείς είμαστε υπερήφανοι που μπορούμε να παίξουμε για όλους τους ανθρώπους. Πρώτη φορά μας έγινε η πρόταση πριν όταν ήμουν σε ένα νοσοκομείο της Ουγγαρίας μετά από αυτοκινητιστικό ατύχημα. Μετά από 4 μέρες κι ενώ ήμουν ακόμα με το κολάρο στον αυχένα, δίναμε τον καλύτερο εαυτό μας στη σκηνή στις 11 Νοεμβρίου. Εκεί καταλάβαμε πόσο διψούσε ο κόσμος να ακούσει πολωνικές μελωδίες από Πολωνούς καλλιτέχνες κι όχι ψευτοπαραγωγές στο ραδιόφωνο ούτε στάρλετ από σόου για ταλέντα. Ο κόσμος θέλει να ακούει μουσική για σημαντικά θέματα κι όχι μουσικά χάμπουργκερ από ένα τηλεοπτικό ΜακΝτόνταλντ. Και γι’αυτό υπάρχουμε εμείς...

- Ένα μήνυμα προς την Ελλάδα:

- Να ξέρετε ότι η ιστορία σας ήταν πάντα έμπνευση. Όχι μόνο για τους IRYDION αλλά σχεδόν για κάθε Πολωνό συγγραφέα, ποιητή ή μουσικό. Τα επιτεύγματα των πατέρων σας τα γνωρίζουν και τα μικρά παιδιά στην Πολωνία. Ήρθε ο καιρός τα δικά μας εγγόνια να μάθουν κάτι από τους γιους των πατέρων σας δηλαδή...από Εσάς! Να θυμάστε ότι δεν μαθαίνετε εσείς την ιστορία των Γερμανών αλλά εκείνοι μαθαίνουν τη δικιά σας.Εσείς δημιουργήσατε την ιστορία του πολιτισμού μας οπότε με κάθε τίμημα: Ποτέ μην εγκαταλείψετε τη σημαία σας! Σας ευχόμαστε καλή τύχη!

Συνέντευξη στην Αγνή Αθανασαράκη για το περιοδικό “PATRIA”, τεύχος 46




Οι σταυρωμένες Αρμένισες.



Αυτή είναι μια ανατριχιαστική φωτογραφία από την Γενοκτονία των Αρμενίων του 1915. Η λεζάντα κάτω, γράφει: «Σταυρωμένες Αρμένισες γυναίκες στην περιοχή του Der-es-Zor (Ντέιρ αλ-Ζορ, σήμερα ανήκει στην Συρία). Συνολικά, ήταν 16 γυναίκες. Οι Τούρκοι τις ξεγύμνωσαν, τις βασάνισαν και τις σταύρωσαν. Μερικές σώθηκαν από Άραβες Βεδουίνους που τις κατέβασαν από τους σταυρούς.

Στο Ντέιρ αλ-Ζορ, μέσα στην καρδιά της συριακής ερήμου,στήθηκαν στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου πολλές χιλιάδες Αρμένιοι πρόσφυγες μεταφέρθηκαν μέσα από πορείες θανάτου κατά τη διάρκεια της Αρμενικής Γενοκτονίας. Εκτιμάται ότι οι Αρμένιοι πρόσφυγες, στην περιοχή γύρω από το Ντέιρ αλ-Ζορ και νότια της Δαμασκού, αριθμούσαν 150.000.



Αρμένιοι που επέζησαν κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας του 1915-1916, οδηγήθηκαν, είτε προς τη Δαμασκό, είτε κατά μήκος του Ευφράτη προς το Ντέιρ αλ-Ζορ. Κατά την πρώιμη περίοδο των σφαγών, 30.000 Αρμένιοι στρατοπέδευσαν σε διάφορα στρατόπεδα έξω από την πόλη Ντέιρ αλ-Ζορ. Ήταν υπό την προστασία του Άραβα κυβερνήτη Αλή Μπέη Suad, έως ότου οι οθωμανικές αρχές αποφάσισαν να τον αντικαταστήσουν με τον Zeki Μπέη, ο οποίος ήταν γνωστός για τη σκληρότητα και τη βαρβαρότητα του. Όταν οι πρόσφυγες, στους οποίους υπήρχαν πολλές γυναίκες και παιδιά, έφτασαν στο Ντέιρ αλ-Ζορ, μαγείρευαν γρασίδι και έτρωγαν νεκρά πουλιά, ενώ δολοφονούνταν από σαδιστές φύλακες. Ένας μικρός αριθμός δραπέτευσε μέσα από τη μυστική προστασία κάποιων φιλικών Αράβων από τα χωριά στη βόρεια Συρία.



Το τραγικό είναι ότι σήμερα η πόλη βρίσκεται υπό τον έλεγχο τουISIS. Η Εκκλησία – Μνημείο της Γενοκτονία των Αρμενίων είναι πλέον ερείπια, όπως και όλες οι εκκλησίες στο Der-er-Ζορ.



Η εκκλησία κτίστηκε το 1989-90, και εγκαινιάστηκε ένα χρόνο αργότερα. Χτίστηκε επίσης ένα μουσείο με τα λείψανα των θυμάτων της γενοκτονίας.



Η 24η Απριλίου θεωρείται ημέρα μνήμης της σφαγής, καθώς θεωρείται ότι τα γεγονότα εξόντωσης ξεκίνησαν στις 24 Απριλίου του 1915, όταν η ηγεσία της αρμενικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης φυλακίστηκε.



Οι Δυτικές και Αρμενικές πηγές ανεβάζουν τον αριθμό των σφαγιασθέντων στο 1.500.000.



Η πορεία μνήμης των Αρμενίων στην Αθήνα κατέληξε έξω από την τουρκική πρεσβεία, όπου ορισμένοι διαδηλωτές έκαψαν μια τουρκική σημαία.



ΚΟ

Κυριακή, 24 Απριλίου 2016


ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Σχέδιο για Ηνωμένες Πολιτείες Ευρώπης, από 4 κράτη μέλη της ΕΕ

Την ώρα που ο φιλοευρωπαϊστής Βρετανός πρωθυπουργόςΝτέιβιντ Κάμερον προσπαθεί να καθησυχάσει τους ψηφοφόρους του ότι η Βρετανία δεν θα γίνει μέρος ενός ευρωπαϊκού υπερκράτους, μία είδηση που δημοσιεύει η Express, φέρνει στο φως σχέδιο δημιουργίας των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, ως μια προσπάθεια των γραφειοκρατών των Βρυξελλών να κυβερνήσουν με σιδερένια πυγμή την ήπειρο.

Η δήλωση έχει ως στόχο να φέρει τα κράτη μέλη της ΕΕ στο πλαίσιο ενός ενιαίου διοικητικού οργάνου.

Η είδηση που ήρθε πρόσφατα στο φως, αναφέρει ότι η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία και το Λουξεμβούργο (τα 4 από τα 6 ιδρυτικά μέλη της σημερινής ΕΕ, τα άλλα είναι Βέλγιο και Ολλανδία), υπέγραψαν ένα έγγραφο τον περασμένο Σεπτέμβριο στη Ρώμη, στο οποίο ζητούσαν την δημιουργία μιας «γενικής ένωσης κρατών» (“general union of states”).

Η περαιτέρω ολοκληρωμένη Ένωση όχι μόνο θα έχει τον πρώτο λόγο πάνω σε οικονομικά και φορολογικά θέματα, καθώς και εσωτερικές αγορές, αλλά θα περιλαμβάνει επίσης κοινωνικές, πολιτιστικές και εξωτερικές υποθέσεις, υποθέσεις ασφάλειας και αμυντικής πολιτικής των κρατών-μελών.

Η κοινή δήλωση λέει: «Είμαστε πεπεισμένοι ότι θα πρέπει να δοθεί νέα ώθηση στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

«Πιστεύουμε ότι περισσότερη και όχι λιγότερη Ευρώπη χρειάζεται να ανταποκριθεί στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε».

Λέει ότι η βαθύτερη ολοκλήρωση «δεν πρέπει να περιορίζεται στον τομέα των οικονομικών και δημοσιονομικών θεμάτων ή στην εσωτερική αγορά και στην αγροτική πολιτική».

Και προσθέτει: «Θα πρέπει να περιλαμβάνει όλα τα θέματα που αφορούν το ευρωπαϊκό ιδεώδες - κοινωνικές και πολιτιστικές υποθέσεις, καθώς και εξωτερικές, ασφαλείας και αμυντικής πολιτικής.

«Η τρέχουσα στιγμή προσφέρει μια ευκαιρία να προχωρήσουμε στην ευρωπαϊκή πολιτική ολοκλήρωση, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια ομοσπονδιακή ένωση των μελών».

Ο Chris Grayling, ηγέτης της Βουλής των Κοινοτήτων, στον οποίον εστάλη το έγγραφο, είπε στους Sunday Times: «Αυτό δείχνει ότι υπάρχουν πλέον σοβαρά σχέδια για μια πολιτική ένωση, όπου εκείνες οι χώρες της ευρωζώνης κινούνται προς την κατεύθυνση μιας ενιαίας κυβέρνησης».

Ο ίδιος δήλωσε ότι η Βρετανία και η Δανία θα παραμείνουν εκτός, αλλά προειδοποίησε: «Αυτή η νέα οντότητα θα εξακολουθεί να κάνει τους δικούς μας νόμους για εμάς.

«Θα έχουμε πολύ λίγο λόγο σε ό, τι θα συμβαίνει.

«Πρέπει να αποφασίσουμε αν θέλουμε να είμαστε μια ανεξάρτητη χώρα ή αν θέλουμε να εμπλακούμε σε αυτό που οδεύει ταχέως προς την επίτευξη των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης».

Η αναπάντεχη αποκάλυψη έρχεται την ώρα που ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, για άλλη μια φορά σχολίασε το θέμα του διαλόγου για το δημοψήφισμα (της 23ης Ιουνίου για να αποφασιστεί η έξοδος ή όχι της Βρετανίας από την ΕΕ), λέγοντας σε νέους ψηφοφόρους στο Westminster, ότι θα πρέπει να αποφύγουν τον «απομονωτισμό και την ξενοφοβία», σε μια έμμεση μομφή προς την εκστρατεία υπέρ του Brexit.

Όσον αφορά τα σχέδια της ΕΕ, εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δήλωσε: «Δεν γνωρίζω καμία τέτοια πρωτοβουλία.

«Αυτό δεν είναι κάτι που σχετίζεται με την επιτροπή».

Διάβασε: 

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή
Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...