Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016

ΕΡΕΥΝΑ: ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟ ΠΕΡΟΥ ΠΡΙΝ ΤΟ 1600 ΠΧ!!!

Οι  Περουβιανές Άνδεις
Αυτή η περιγραφή του Ησιόδου φαίνεται να ταιριάζει με τα μυστηριώδη ερείπια του λαβυρίνθου στο Chavin de Huantar στις Περουβιανές Άνδεις, σύμφωνα με τον Δρ Enrico Mattievich, έναν συνταξιούχο καθηγητή φυσικής από το Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο του Ρίο ντε Τζανέιρο (UFRJ) στη Βραζιλία.


Ο Δρ Mattievich έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο «Ταξίδι στη Μυθολογική Κόλαση», το 2011, στο οποίο περιγράφει το επικό ταξίδι του Οδυσσέως στον Κάτω Κόσμο που κατά τον καθηγητή βρίσκεται στη Νότια Αμερική.


Άγαλμα του Βασιλιά Οδυσσέα στην Ιθάκη


Σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδος theepochtimes.com, μέρος αυτού του βιβλίου εξετάζει τις ομοιότητες μεταξύ του Chavin de Huantar με τις περιγραφές του Ησιόδου.

Δεν είναι μόνο οι γεωγραφικές ενδείξεις που ταιριάζουν με τον χώρο, αλλά και οι τοπικοί θρύλοι επίσης με τον Ελληνικό μύθο, όπως και αντικείμενα του ναού, αναφέρει η ιστοσελίδα.

Γεωγραφικές Ομοιότητες

Ο Ησίοδος γράφει στη «Θεογονία» του για τον τόπο κατοικίας των Γοργόνων: «… Σκοτεινός και υγρός που μισούταν  ακόμη και από τους θεούς-αυτό το χάσμα είναι τόσο μεγάλο όπου χανόταν ένα σκοτεινό ποτάμι και που κανείς δεν φθάνει μέχρι τον πυθμένα του ακόμη και αν κάνει πορεία ενός ολόκληρου έτους… »

Ο Mattievich αναρωτιέται αν αυτό περιγράφει τις εκβολές του ποταμού Αμαζονίου.

Ή μήπως περιγράφει το κατά μήκος επικίνδυνο ταξίδι πέρα ​​από τον ωκεανό στη Νότια Αμερική, ακολουθούμενο από το ταξίδι μέχρι τον Αμαζόνιο για να φτάσει τελικώς στις πύλες της Pongo de Manseriche-ένα βαθύ και στενό φαράγγι που στραγγίζει τον ποταμό Marañón;

Επικίνδυνες δίνες συχνά σχηματίζονται στο άνω ρου του Marañón.

Ο αρχαιολογικός χώρος του Chavin de Huantar Ο Ησίοδος γράφει επίσης: «Εκεί ξεχωρίζει το Σπίτι της ζοφερής νύχτας, με μαύρα σύννεφα και σάβανο το σκοτάδι. Πριν από [το Σπίτι της νύχτας] … ο [Atlas] στέκει όρθιος.»
Ο Τιτάνας Άτλαντας 


Το Chavin de Huantar είναι ένα παλάτι μπροστά στις παν υψηλές Άνδεις.

Είναι το «σπίτι της Νυκτός» η κατοικία της Γοργόνας; Είναι ο «Άτλας», ένα από τα βουνά των Άνδεων;

Τα αρχαία αντικείμενα

Η «Γοργόνα» απεικονίζεται στη μέση του υπογείου λαβυρίνθου, πάνω σε ένα πυλώνα περίπου 4,5 μέτρα ψηλό. Γύρω από το ανάκτορο υπάρχουν σκόρπια πέτρινα κεφάλια που ίσως απεικονίζουν τους απολιθωμένους μάρτυρες της δύναμης της Γοργόνας.

Η «Γοργόνα» γλυπτό στον Chavin de Huantar, όπως απεικονίζεται στη σελίδα 67 του βιβλίου του Δρ Enrico Mattievich, το «Ταξίδι στην Μυθολογική Κόλαση,

Ανακάλυψη της Αμερικής από τους αρχαίους Έλληνες.» Πάνω από την «Γοργόνα» είναι ένα μικρό δωμάτιο θυσιών από την οποία το αίμα των θυμάτων χύνεται μέσα στο στόμα της θεότητας.

Ο Mattievich έγραψε για την εμπειρία του όταν επισκέφθηκε την περιοχή: «Αντιμετώπισα το επιβλητικό πέτρινο πυλώνα … Προσπάθησα να φανταστώ πόσο φρικτό θα πρέπει να ήταν καλυμμένος με αίμα. Αν η αγωνία και ο τρόμος μπορούσαν να αφήσουν τα σημάδια τους πάνω στην ύλη, τότε ο πυλώνας θα περιέχει σίγουρα όλα τα μοιρολόγια της κόλασης.»

Ένα γλυπτό τρομακτικής θεότητας στα ερείπια του λαβυρίνθου του Chavin de Huantar είναι η Γοργώ των Ελλήνων, σύμφωνα με τον Mattievich.

Το γλυπτό μοιάζει με απεικονίσεις της Γοργόνας που βρέθηκαν στην Ευρώπη, λέει ο καθηγητής Mattievich επικαλούμενος και άλλους ερευνητές που έχουν μιλήσει γι αυτές τις ομοιότητες.

Για παράδειγμα, το 1926, ο ανθρωπολόγος José Imbelloni συνέκρινε την γλυπτική του Chavin de Huantar με το κεφάλι της Γοργούς του 6ου αιώνος ιερό των Συρακουσών στη Σικελία.

Ο Imbelloni είχε πει τότε ότι το περουβιανό γλυπτό ήταν ελληνικής καταγωγής και ότι ο λαός του Περού δεν θα μπορούσαν να έχουν δημιουργήσει ένα τέτοιο παρόμοιο άγαλμα κατά τύχη.

Γοργόνεια από την Αμερική και τη Μεσόγειο

(1. Αθήνα, 2. Κολομβία, 3. Σικελία (Ιταλία) και 4. Περού), όπως απεικονίζεται στη σελίδα 69 του βιβλίου του Δρ Enrico Mattievich, το «Ταξίδι στην Μυθολογική Κόλαση, Ανακάλυψη της Αμερικής από αρχαίους Έλληνες.»

Η ηλικία του Chavin de Huantar δεν είναι επακριβώς γνωστή. Ο Mattievich εξήγησε ότι θα μπορούσε να εντοπίσει τα αρχαιότερα ευρήματα πίσω στο 1300 π.Χ.

Η ίδια η θρησκεία Chavin χρονολογείται από το 1600 π.Χ.

Τοπικοί μύθοι και Ελληνικοί μύθοι Ένας μεταγενέστερος μύθος του Chavin είναι για τον θεό Huari ο οποίος είναι μια εκδοχή του ελληνικού μύθου του Περσέως, λέει ο Mattievich.

Οι ντόπιοι μύθοι αναφέρουν ότι ο Huari είχε προσκληθεί σε μια γιορτή σχεδιάζοντας να τον παγιδεύσουν και να τον σκοτώσουν εκεί. Ο Huari κατάλαβε όμως το τέχνασμα και μετάτρεψε τους ενόχους σε πέτρα.

Η γιορτή και η επακόλουθη απολίθωσης λέγεται ότι συνέβησαν στο Chavin de Huantar.

Στον αντίστοιχο ελληνικό μύθο, ο Πολυδέκτης οργάνωσε ένα συμπόσιο στο οποίο όλοι οι φιλοξενούμενοι έπρεπε να δώσουν ως δώρα άλογα.

Ο Περσέας επειδή δεν είχε άλογο, ζήτησε από τον Πολυδέκτη να του φέρει ό, τι άλλο επιθυμεί. Ο Πολυδέκτης θέλοντας να θέσει τον Περσέα σε μεγάλο κίνδυνο του ζήτησε το κεφάλι της Γοργόνας Μέδουσας.


Μέσα από μια μακρά πορεία των γεγονότων, ο Περσέας κατάφερε να αποκεφαλίσει την Μέδουσα, να πάρει το κεφάλι και έτσι να έχει τη δύναμη να μετατρέψει τους εχθρούς του σε πέτρα.


(Διός+κούροι=γιοι του Δία): έτσι ονομάζονταν οι δίδυμοι γιοι του Δία και της Λήδας, ο Κάστορας κι ο Πολυδεύκης. Ήταν αδελφοί της ωραίας Ελένης.


Ο Περσέας αποκεφαλίζει τη Μέδουσα


























(1. Αθήνα, 2. Κολομβία, 3. Ελληνικής περιόδου  Σικελία (Ιταλία) και 4. Περού), όπως απεικονίζεται στη σελίδα 69 του βιβλίου του Δρ Enrico Mattievich, το «Ταξίδι στην Μυθολογική Κόλαση, Ανακάλυψη της Αμερικής από αρχαίους Έλληνες.»ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ :Ηλίας Σιατούνης

Γοργόνειο, πήλινο ακροκέραμο από τον Παρθενώνα



Το Γοργόνειο του Παρθενώνα


Το πήλινο ακροκέραμο με μορφή Γοργόνειου είναι αρχαιολογικό εύρημα από τον Παρθενώνα.


Ιστορία του ευρήματος

Βρέθηκε το 1836 σε αρχαιολογικές ανασκαφές του Λουδοβίκου Ρος στην Ακρόπολη. Ήταν θαμμένο βαθιά κάπου μεταξύ της νοτιοδυτικής γωνίας του στερεοβάτη και των τειχών του Κίμωνα μέσα σε μπάζα που προέρχονται από κτίρια αρχαιότερα του Παρθενώνα.

Περιγραφή

Είναι κεραμικό ακρωτήριο στέγης. Βρέθηκε σπασμένο στα δύο και ανασυγκολλήθηκε. Ομοιάζει με την μέδουσα της μετόπης του ναού του Σελινούντα. Η μελανόμορφη κόμη αποτελείται από πυκνούς βοστρύχους. Η μύτη είναι φαρδιά και πλατιά. Το στόμα φαρδύ και ανοικτό με κτηνώδη οδοντοστοιχία και χαυλιόδοντες. Η κόκκινη γλώσσα είναι φαρδιά και προτεταμένη. Δεξιά και αριστερά του πηγουνιού ελίσσονται δύο μαύρα πωγωνοφόρα φίδια με μακρύ και λεπτό σώμα. Τα χρώματα του γοργόνειου έχουν ξεθωριάσει.


Γοργόνειο Αμερικης Περου

Ερμηνεία

Ήταν αρχιτεκτονικό διακοσμητικό στοιχείο της οροφής κάποιου κτιρίου. Από τις στάχτες που βρέθηκαν μέσα στα μπάζα συμπεραίνουμε ότι η οροφή του κτιρίου αποτεφρώθηκε. Ίσως το υπόλοιπο κτίριο να έμεινε ανέπαφο, ή τα υπόλοιπα υλικά του να χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή νέου οικοδομήματος.



Σπαρτιάτης και δεξιά πολεμιστής  τής περιοχής  Τσαβίν.   -ΦΩΤ:ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝ

Ο Άτλας 


Άτλας. Άγαλμα από την Συλλογή Φαρνέζε, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Νάπολης
Στην ελληνική μυθολογία και κατά τον Ησίοδο, ο Άτλας ήταν γιος του Ιαπετού και της Ωκεανίδας Κλυμένης, και αδέλφια του ήταν οΠρομηθέας, ο Επιμηθέας και ο Μενοίτιος, οι γνωστοί «Ιαπετίδες».

Στην Τιτανομαχία ήταν αρχηγός των Τιτανιδών (γιων των Τιτάνων) και μάλιστα ο δυνατότερος και ο επιδεξιότερος. Όμως, μετά τη νίκη του, ο Δίας τον τιμώρησε για πάντα υποχρεώνοντας τον να φέρει στους ώμους του τον Ουράνιο θόλο (Ουρανό, βλέπε και Ουράνια σφαίρα).


Επειδή τη "θεία τιμωρία" αυτή την υπέμενε με θαυμαστή και παραδειγματική εγκαρτέρηση, έλαβε το όνομα Άτλας (εκ του α και τουτλάν = τα πάντα υπομένοντας). Για τον λόγο αυτόν στεκόταν ο Άτλας επί της κορυφής μεγάλου όρους της Αφρικής, το οποίο πήρε το όνομά του.


Εκεί τον βρήκε και ο Ηρακλής όταν τον «διέταξε» ο Ευρυσθέας να φέρει τα μήλα των Εσπερίδων και που επειδή, κατά συμβουλή του Προμηθέα, δεν ήθελε να πάει ο ίδιος στο κήπο των Εσπερίδων, αντικατέστησε τον Άτλαντα στα βαριά καθήκοντά του για όσο χρόνο εκείνος θα έλειπε. Όταν όμως ο Άτλας επέστρεψε με τα πολύτιμα φρούτα δεν ήθελε να κρατήσει τον ουρανό. Τότε ο Ηρακλής, προσποιούμενος ότι θέλει λίγο βοήθεια για να κρατήσει τον θόλο καλύτερα, κατάφερε να αφήσει στον Άτλαντα όλο το βάρος και έτσι να συνεχίσει τη τιμωρία του.


Κατά τον Οβίδιο (Μεταμορφ. Δ 626) ο Άτλας ήταν ένας πάμπλουτος βοσκός της Μαυριτανίας όπου και βασίλευε έχοντας όλων των ειδών τις αγέλες και απέραντους κήπους με τα περίφημα μήλα. Περνώντας, όμως, από εκεί ο Περσέας του ζήτησε να τον φιλοξενήσει. Αλλά ο Άτλας δεν τον δέχθηκε όταν έμαθε πως ήταν γιος του Δία, φοβούμενος κάποιο χρησμό που του είχε δώσει η Θέτις ότι γιος του Δία θα του έκλεβε τα μήλα. Όταν πλέον τόσο οι πειστικοί λόγοι του Περσέα, όσο και οι παρακλήσεις του απέβησαν άκαρποι αναγκάσθηκε ο μυθικός αυτός ήρωας να παρουσιάσει στον Άτλαντα τη κεφαλή της Μέδουσας με αποτέλεσμα να τον απολιθώσει. 


Έτσι ο τιτάνας αυτός μεταβλήθηκε σε όρος τεράστιο, ο Άτλας, του οποίου η μεσαία κορυφή ήταν το κεφάλι και οι ακραίες κορυφές οι ώμοι του, με πλούσια δάση από τη κόμη του και δρυμούς από τη γενειάδα του.

Κατά τον Πλάτωνα ο Άτλας ήταν ένας από τους δέκα βασιλείς της Ατλαντίδας, ήταν γιος του Ποσειδώνα και της Κλειτούς, θυγατέρας του Ευήνορα. Παιδιά του ήταν οι Εσπερίδες, οΈσπερος, ο Αύσων, η Καλυψώ, η Διώνη και οι Υάδες.


Ανεξάρτητα των παραπάνω μύθων ο Διόδωρος τον θεωρεί ως τον πρώτο αστρονόμο που από το πανύψηλο αυτό βουνό της Αφρικής γλίστρησε και έπεσε στη παρακείμενη θάλασσα δίνοντας τόσο στο βουνό όσο και στη θάλασσα το όνομά του Άτλας και Ατλαντικός αντίστοιχα.


Τέλος ο Άτλας είχε πολλές κόρες που όσες απέκτησε από την Πληϊόνη ονομάσθηκαν Πλειάδες, οι δε άλλες εκ του ονόματός του Ατλαντίδες.

Πηγές

  1. Λούντβιγκ Ρος (1855). Archäologische Aufsätze (Band 1): Griechische Gräber. Ausgrabungsberichte aus Athen. Zur Kunstgeschichte und Topographie von Athen und Attika. Leipzig: B. G. Teubner, σελ. 109-110 και πίνακας VIII. Ανακτήθηκε στις 25-05-2016.
  2. Άντολφ Μιχαέλις (1835-1910) (1871). Der Parthenon. Leipzig: Breitkopf und Härtel, σελ. 113. Ανακτήθηκε στις 25-05-2016.
  3. Άουγκουστ Μπάουμαϊστερ (1830-1922) (1887). Denkmäler des klassischen Altertums, zur Erläuterung des Lebens der Griechen und Römer in Religion, Kunst und Sitte, Τόμος Β'. München: R. Oldenbkourg, σελ. 908-909. Ανακτήθηκε στις 25-05-2016.
  4. google+
  5. theepochtimes.com
  6. η Βικιπαίδεια, η ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
  7. Ringleben, Joachim, "An Interpretation of the 10th Nemean Ode", Ars Disputandi. Translated by Douglas Hedley and Russell Manning. Pindar's themes of the unequal brothers and faithfulness and salvation, with the Christian parallels in the dual nature of Christ.
  8. Burkert, Walter, 1985. Greek Religion (Cambridge: Harvard University Press), pp. 212-13.
  9. Kerenyi, Karl, 1959. The Heroes of the Greeks (Thames and Hundson), pp 105-112 et passim.
  10. PindarTenth Nemean Ode.
  11. Theoi Project: Dioskouroi Excerpts in English of classical sources.















Γεώργιος Παπασημάκης
Όπως είδατε αγαπητοί φίλοι, είναι ΑΔΙΑΣΕΙΣΤΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ  που αποδεικνύουν την ανακάλυψη της Αμερικής από τους προγόνους μας, την παρουσία και κυριαρχία τους εκεί καθώς και τη δημιουργία των πολιτισμών της Νοτίου Αμερικής όπως των Ινκας που είδαμε παραπάνω.

Βοούν τα αρχαιολογικά ευρήματα, γοργονεια, αγαλματίδια, εγχάρακτα, κλπ, πλήθος είναι οι Ελληνικές λέξεις στα λεξιλόγια των εντοπίων, όπως και οι αναφορές των αρχαίων ιστορικών.


Είδαμε ακόμα βίντεο με σύγχρονους διαπρεπείς επιστήμονες από διάφορους χώρους ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ.


Γ.ΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ: ΘΑ ΥΙΟΘΕΤΗΣΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΥΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ;


ΘΑ ΤΟ ΠΡΟΒΑΛΕΙ ΔΙΕΘΝΩΣ;


ΘΑ ΕΝΤΑΧΘΕΙ ΣΤΗ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΥΛΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ;


ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ...


Γεώργιος Παπασημάκης

ereunitiko.blogspot.com


Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...