Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΠΟΦΡΑΔΑ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΠΟΙΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ; ΤΟΥΣ ΜΟΝΙΜΟΣ ΔΗΜΙΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ΜΑΣ ΜΟΓΓΟΛΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ!

Η Μεγάλη Εκκλησία της του Θεού Σοφίας
Κωνσταντινούπολη 6 Σεπτεμβρίου 1955. Η ωραιότερη εποχή για να βρίσκεται κανείς στην πάλαι ποτέ Βασιλεύουσα της Ελληνικής Αυτοκρατορίας, την Πόλη των Κομνηνών των Παλαιολόγων και των ένδοξων Μακεδόνων Αυτοκρατόρων. Το αεράκι έρχεται γλυκό εκείνη την εποχή, δροσίζοντας την Πόλη, το όμορφο Πέραν και τα Πριγκιπόννησα. Μια τέτοια όμορφη μέρα διάλεξαν οι απόγονοι του Αττίλα, τα ανθρωπόμορφα κτήνη που ξέρασε η ασιατική στέπα για να ολοκληρώσουν τον αφανισμό του Ελληνισμού της Κωνσταντινουπόλεως και γενικά της Ανατολικής Ελλάδος.





Λεπτομέρεια από τη μάχη του Ματζικέρτ
Ιστορική αναδρομή
Ο αφανισμός είχε αρχίσει σχεδόν 1000 χρόνια πριν, όταν οι πρώτοι τουρκομογγόλοι του Αρπ Ασλάν πέτυχαν σημαντική νίκη εναντίων των Αυτοκρατορικών μας Στρατευμάτων υπό τον Αυτοκράτορα Ρωμανό Δ' Διογένη (1071 μ.χ), μετά από προδοσία του νέου Εφιάλτη Ανδρόνικου Δούκα. Από τότε προέλασαν βαθιά μέσα στην Ελληνική Μικρά Ασία επιδιδόμενοι σε ένα όργιο ληστείας, φόνων και ειδεχθών βιασμών εξισλαμίζοντας και εκτουρκίζοντας δια της βίας τους επιζώντες Έλληνες μέχρι την στιγμή που τους ανέκοψε για 150 χρόνια περίπου η ένδοξη Δυναστεία των Κομνηνών (1057-1185).  

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΡΩΜΑΙΩΝ ΑΛΕΞΙΟΣ Α' Ο ΚΟΜΝΗΝΟΣ


ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ
ΡΩΜΑΙΩΝ ΜΙΧΑΗΛ Η'
ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ
Μετά την ολέθρια Βασιλεία της Δυναστείας των Αγγέλωνη οποία οδήγησε στην πρώτη Άλωση της Βασιλεύουσας και την επάρατο Φραγκοκρατία (1204 μχ) ο μαχόμενος Ελληνισμός της Μικράς Ασίας πέτυχε την σταθεροποίηση της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας (Ιωάννης Δούκας Βατάτζης) και της Τραπεζούντας (Μεγάλοι Κομνηνοί), αγωνιζόμενος τόσο εναντίων των Τούρκων, όσο και εναντίων των Φράγκων. Ο αγώνας ήταν νικηφόρος και ο Μεγάλος Μιχαήλ Η' Παλαιολόγος πέτυχε δια του Καίσαρος Αλεξίου Στρατηγοπούλου την ανακατάληψη της Βασιλεύουσας και την ανασύσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.






Τουρκομογγόλοι μέλη ορδής
Δυστυχώς οι Φράγκοι και οι λοιπές δυτικές δυνάμεις με προεξάρχουσα τη Βενετία δεν έπαψαν να επιτίθενται και να δολοπλοκούν ενάντια στην αναγεννημένη Αυτοκρατορία
 με σκοπό την εκ νέου κατάλυση της την ώρα που ένα νέο τουρκικό φύλο οι Οθωμανοί ίδρυσαν με την ευλογία του Σελζτούκου Σουλτάνου του Ικονίου ένα μικρό κρατίδιο στην Βιθυνία στα τότε Ελληνοτουρκικά σύνορα (1281 μχ).





Το κρατίδιο αυτό, πέτυχε να ολοκληρώσει το έργο των Σελτζούκων, δηλαδή την εξαφάνιση του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού από την προαιώνια Ελληνική Γη της Μικράς Ασίας, της Ίμβρου, της Τενέδου και της Ανατολικής Θράκης έως και αυτής της Πρωτεύουσας της Ελλάδος Κωνσταντινουπόλεως. Αυτοί οι εγκληματίαι πέτυχαν από τους 30.000.000 Έλληνες που κατοικούσαν στην Μικρά Ασία (Ιστορία Καρολίδη) να επιστρέψουν γυμνοί και κυνηγημένοι μόνο 1.500.000 με την ανταλλαγή των πληθυσμών που ακολούθησε την Μικρασιατική Εκστρατεία και καταστροφή. 

Από την μεγάλη αυτή καταστροφή διατηρήθηκε μόνον ο Ελληνισμός της Πόλης της Ίμβρου και της Τενέδου αφού εξαιρέθηκαν της ανταλλαγής, σε βάση αμοιβαιότητας με τους μουσουλμάνους της Δυτικής Θράκης που παρέμειναν στην Ελλάδα. Έκτοτε οι Τούρκοι πιστοί στην προγονική τους κληρονομιά, έθεσαν σε εφαρμογή το σατανικό σχέδιο της καταστροφής του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου παίρνοντας μια σειρά από πιεστικά και απάνθρωπα μέτρα εναντίων των Ελλήνων. Σημειωτέον ότι ο Ελληνισμός της Πόλης αριθμούσε τότε πληθυσμό άνω των 350.000 κατοίκων.


Από το 1923 έως το 1927, από τις 350.000 Ελλήνων είχαν μείνει μόνον 100.000 συν 26.000 Ελλήνων πολιτών!!! Η Τούρκοι δηλαδή απηλλάγησαν από τα 2/3 της Ελληνικής μειονότητας μέσα σε 3 χρόνια!!!  


Τα επαχθή μέτρα που εφήρμοσαν οι τουρκικές κατοχικές αρχές κατά  του Ελληνικού πληθυσμού της Πόλης (από το 1923) είναι τα ακόλουθα:

Αον:   Η Τουρκία άρχισε να περιορίζει τα δικαιώματα που παρείχε στους Έλληνες η συνθήκη της Λωζάνης, την οποία συστηματικά έκτοτε καταπατεί, καθιστώντας την ουσιαστικά άκυρη και ασκώντας πιέσεις στους Έλληνες  και το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

 Βον: Αυθαίρετες απελάσεις σημαινόντων προσώπων της ομογένειας,  απαγόρευση εξασκήσεως πολλών επαγγελμάτων σε Έλληνες, κατασχέσεις περιουσιών, επεμβάσεις στις εκλογές των ομογενειακών ιδρυμάτων, παρεμβολή διαφόρων προσκομμάτων στην ομαλή οργάνωση και λειτουργία των εκπαιδευτηρίων κλπ.

Γον: στρατολόγηση είκοσι κλάσεων ομογενών, ηλικίας 25 – 45 ετών, το 1941 και η αποστολή τους σε νέα «τάγματα εργασίας» (amele taburlarι) προς πραγματοποίηση εκχιονισμών, εκβραχισμών και έργων οδοποιίας στα βάθη της Τουρκίας, υπό άθλιες καιρικές συνθήκες. Όλα αυτά μετά την πλήρη επιβολή της τριπλής γερμανο-ιταλο-βουλγαρικής κατοχής στην Ελλάδα.

Δον: Η περιβόητη «φορολογία περιουσίας» (varlιk vergisi) – ‘βαρλίκι’ για τους ντόπιους Κωνσταντινουπολίτες. Σύμφωνα μ’ αυτόν το νόμο, οι τουρκικές αρχές, με αυθαίρετο τρόπο, όρισαν για τους μειονοτικούς φόρο που έφθανε να είναι διπλάσιος ή και τριπλάσιος της συνολικής αξίας της περιουσίας τους. Σε περίπτωση που ο φορολογούμενος δεν κατέβαλλε τον φόρο εντός δεκαπέντε ημερών, οι έφοροι είχαν δικαίωμα να κατάσχουν κάθε κινητή και ακίνητη περιουσία του. Αργοπορία τριάντα ημερών εσήμαινε τον εκτοπισμό των ‘οφειλετών’ σε ειδικά στρατόπεδα και εκτέλεση καταναγκαστικών έργων. Αποτέλεσμα αυτού του νόμου υπήρξε η δήμευση πολλών περιουσιών (αφού οι ομογενείς εκλήθησαν να πληρώσουν μέχρι και δεκαπλάσια από τα νομίμως αναλογούντα σ’ αυτούς – σε αντίθεση με τους Τούρκους, που πλήρωναν συμβολικά ποσά) ή η πώλησή τους σε Τούρκους έναντι ποσών ευτελεστάτων. Επίσης, πάρα πολλοί Έλληνες οδηγήθηκαν στην Ανατολία για καταναγκαστικά έργα. Πολλοί εξ αυτών πέθαναν από τις κακουχίες, ενώ όσοι σώθηκαν επέστρεψαν σε άθλια κατάσταση στις αρχές του 1944, και όταν πλέον άρχισε να διαφαίνεται στον ορίζοντα η ήττα της ναζιστικής Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Βάσει αυτού του νόμου η ελληνική ομογένεια, αν και αποτελούσε λιγότερο από το 0,5% του συνολικού πληθυσμού της Τουρκίας, εκλήθη να πληρώσει το 20% του συνολικού ποσού του φόρου.

Εον: Με πρόφαση το Κυπριακό η ανθελληνική κυβέρνηση Μεντερές ίδρυσε και ενίσχυσε οικονομικά διάφορες ‘εθνικές’ οργανώσεις, που   είχαν ενεργό συμμετοχή σε ‘λαϊκές’ και ‘αυθόρμητες’ διαδηλώσεις υπέρ των Τουρκοκυπρίων και εναντίον των Ρωμιών της Κωνσταντινουπόλεως. 

ΣΤον: Δημοσίευση ανθελληνικών άρθρων από τον τουρκικό τύπο εναντίων της μειονότητας και του Οικουμενικού Πατριαρχείου με πρόσχημα το Κυπριακό. 

Η πρώτη επίθεση

Η πρώτη επίθεση έγινε στις 28 Αυγούστου του 1955 όταν οι βάρβαροι όρμησαν και λεηλάτησαν τις εκκλησίες Παναγίας Νεοχωρίου και Αγίων Ταξιαρχών Στένης την ώρα της Θείας Λειτουργίας υπό την διακριτική προστασία της τουρκικής αστυνομίας. Ακολούθησε η προβοκατόρικη ενέργεια του τουρκικού προξενείου Θεσσαλονίκης με τη συνέργεια τούρκου πράκτορα με Ελληνική υπηκοότητα (κάτοικος Κομοτηνής) οι οποίοι κατ΄εντολή της τουρκικής κυβέρνησης κατασκεύασαν παραποιημένες φωτογραφίες που παρουσίαζαν την δήθεν οικία του Κεμάλ στην Θεσσαλονίκη να έχει καταστραφεί από βόμβα που τοποθέτησαν οι Έλληνες. Αυτό για να βρεθεί αφορμή για να εξαπολύσουν τα ασιατικά στίφη ενάντια στους γηγενείς Έλληνες κατοίκους.


Ταταρομογγόλοι την ώρα που καταστρέφουν τις περιουσίες
των ομοεθνών μας!
6 Σεπτεμβρίου. Ο Ελληνισμός ξανασταυρώνεται!
Οι δήθεν εξευρωπαισμένοι  τούρκοι, είχαν από καιρό αρχίσει να ψιθυρίζουν μεταξύ τους παλιές γνώριμες κουβέντες: <<Πρέπει να ξεκάνουμε τους γκιαούρηδες...>>, << Οι γκιαούρηδες είναι στη δούλεψη μας από τον Αλλάχ...>>, εκφράσεις που έχουν εδώ και αιώνες πολλάκις ακουστεί όταν οι τούρκοι σχεδιάζουν άλλη μια σφαγή, άλλη μια γενοκτονία κατά των Ελλήνων. Ούτε οι τούρκοι γείτονες, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν ειδοποίησαν τους Έλληνες της διπλανής πόρτας, τους ανθρώπους που έβλεπαν κάθε μέρα για την επερχόμενη καταστροφή!  

Οι φονιάδες που είχαν επιστρατευθεί από τα βάθη της Ασίας αλλά και από την Ανατολική Θράκη μέρες πριν, είχαν καταλύσει σε καίρια σημεία και εκεί περίμεναν εξοπλισμένοι και κατευθυνόμενοι από τις τουρκικές αρχές να εξαπολύσουν την τελευταία επίθεση που θα κατέστρεφε τον Ελληνισμό της Πόλης.


Τούρκοι επί τω έργω
Το σύνθημα έδωσαν τούρκοι αξιωματικοί με πολιτικά που κατηύθυναν το πλήθος προς τους στόχους.
 Φωτιά καταστροφή και λεηλασία, το σύνηθες μογγολικό όργιο άρχισε για άλλη μια φορά. Ένα κτήνος βίαζε εξάχρονο κοριτσάκι την ώρα που οι εκατοντάδες μογγόλοι που τον περιτριγύριζαν αλλόφρονες ούρλιαζαν με φωνές που θύμιζαν κόλαση του Δάντη: <<Σκότωσέ την, σκότωσέ την, την σκύλα την Ελληνίδα...>>


 Παραθέτω την κατάθεση του αυτόπτη μάρτυρα  δημοσιογράφου Γ. Καράγιωργα:  "Στο Γενή Σεχίρ, ώρα 7 το απόγευμα μέσα στη μέση του δρόμου, ο όχλος περικύκλωσε ένα κοριτσάκι 6 ετών, το παρέδωσε σ΄ έναν ημιπαράφρονα χαμάλη γνωστό ως «γορίλα» και εκείνος παρουσία δύο χιλιάδων ατόμων το εβίασε επανειλημμένως, ενώ το πλήθος ούρλιαζε, «αυτά παθαίνουν οι Έλληνες. Σκότωσέ την, σκότωσέ την την σκύλα την Ελληνίδα»."
          
Τα ασιατική κτήνη που ξέρασε η στέπα του χορασάν δεν έδειξαν ψήγμα έστω ανθρωπιάς μπροστά στον Επίσκοπο Παμφίλου Γεράσιμο. Εις εξ αυτών γρονθοκόπησε τον Άγιο γέροντα ο οποίος λύγισε, αμέσως οι άλλοι έπεσαν επάνω του σαν τις ύαινες που τεμαχίζουν το θύμα τους! Τον κλωτσούσαν, του ξερίζωναν τα γένια. Έτερος του βγάζει το ένα μάτι και όλοι μαζί τον πετούν σε τάφο ζώντα έτι και τον καίνε ζωντανό!   Την ίδια τύχη είχε και ο ηλικιωμένος μοναχός Χρύσανθος Μαντάς ο οποίος ξυλοκοπήθηκαν μέχρι θανάτου, όπως και ο Μητροπολίτης Ηλιουπόλεως Γεννάδιος που παρεφρόνησε από τους ξυλοδαρμούς και ύστερα από λίγο χρόνο απεβίωσε. Έκαναν δια της βίας περιτομή σε αρχιδιάκονο κάτω από το καμπαναριό. 

Tην σχεδίαση και εφαρμογή του σχεδίου είχε αναλάβει το Γραφείο Ειδικού Πολέμου (Özel Harp Dairesi), το οποίο αποτελούσε τον μηχανισμό, που είχε στηθεί από το ΝΑΤΟ για την αποτροπή του κομμουνιστικού κινδύνου και περιελάμβανε επίθεση με πλωτά μέσα και στις νήσους Χάλκη και Πρίγκηπο, ειδεχθές έγκλημα που επίσης τελέστηκε από τους βαρβάρους.

O κατάλογος των θυμάτων είναι μακρύς: 

30 Έλληνες νεκροί.
Εκατοντάδες τραυματίες.
2000 βιασμοί Ελληνίδων από τα κτήνη.
1004 οικίες καταστράφηκαν ολοσχερώς. 
2500 οικίες υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές. 
Καταστράφηκαν:
4348 καταστήματα.
27 φαρμακεία.
26 σχολεία.
5 πολιτιστικοί σύλλογοι.
3 εφημερίδες.
12 ξενοδοχεία.
11 κλινικές.
21 εργοστάσια.
110 ζαχαροπλαστεία και εστιατόρια.
73 εκκλησίες
Συλήθηκαν πάρα πολλοί τάφοι σε 2 κοιμητήρια, καθώς και οι τάφοι των πατριαρχών στην Μονή Βαλουκλή.

Αντιγράφω από τη wikipedia στοιχεία για το μέγεθος της οικονομικής καταστροφης:
<< Η οικονομική πτυχή των ταραχών: Μέσα σε λίγες ώρες η ελληνική οικονομική δραστηριότητα καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς, αφού τα σπίτια και οι περιουσίες των περισσότερων Ελλήνων και τα ιδρύματα της ομογένειας λεηλατήθηκαν. Χιλιάδες Έλληνες έμειναν κυριολεκτικώς μόνο με τα ρούχα που φορούσαν, αφού στα σπίτια τους καταστράφηκαν με πρωτοφανή μανία ή εκλάπησαν τα πάντα• από οικιακά σκεύη και τρόφιμα μέχρι κρεβάτια, καναπέδες και ακριβά κοσμήματα. 8.700 περίπου άτομα έμειναν άνεργα, αφού οι επιχειρήσεις στις οποίες εργάζονταν είχαν καταστραφεί.
Αν και οι πρώτες εκτιμήσεις τουρκικών και ξένων τραπεζών μιλούσαν για ζημιές της τάξης του ενός ή δύο δισεκατομμυρίων τουρκικών λιρών, τον Φεβρουάριο του 1956 η τουρκική κυβέρνηση μείωσε κατά πολύ το ποσό, υπολογίζοντας τις συνολικές ζημιές σε 69.578.744 λίρες Τουρκίας, δηλ. περίπου 25 εκατομμύρια δολάρια.
Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών υπολόγισε ότι μόνο οι ζημιές που υπέστησαν οι εκκλησίες ξεπερνούσαν τα 150 εκατομμύρια δολάρια της εποχής. Βρετανοί διπλωμάτες υπολόγισαν τις ζημιές σε περίπου 200 εκατομμύρια δολλάρια, ενώ σύμφωνα με εκτίμηση της ελληνικής κυβερνήσεως οι ζημιές ανήρχοντο σε 500 εκατομμύρια δολλάρια. Ο Γάλλος συγγραφέας και καθηγητής στην Σορβόννη Francois Crouzet στο βιβλίο του Le Conflit de Chypre (Η διένεξη της Κύπρου) υπολογίζει τις ζημιές σε 300 εκατομμύρια δολάρια της εποχής, δηλαδή πολύ περισσότερα του ενός δισεκατομμυρίου σημερινών (2008) δολαρίων.
Από το ποσό που υπολόγισε και ενέκρινε η τουρκική κυβέρνηση κατέβαλε τελικώς ποσό μικρότερο των 10 εκατομμυρίων Λ.Τ., και μάλιστα ύστερα από πολλούς μήνες, όταν η αξία της τουρκικής λίρας είχε υποτιμηθεί δραματικά. Δηλαδή, δόθηκαν αποζημιώσεις μικρότερες του 1% της αξίας των καταστροφών. Πάρα πολλοί δικαιούχοι δεν εισέπραξαν καμμία απολύτως αποζημίωση, ενώ υπήρξαν και περιπτώσεις επιχειρηματιών που, ενώ έχασαν τα πάντα – και άρα είχαν ζημιά την χρονιά εκείνη – υποχρεώθηκαν να πληρώσουν και φόρο κερδών.>>

Η στάση της "Ελληνικής" Κυβέρνησης; Ο Παπάγος βαριά άρρωστος δεν ήταν σε θέση να αντιδράσει και σχεδόν ένα μήνα μετά ανέλαβε ο Καραμανλής του << Η Κύπρος κείται μακράν>>...









Γεώργιος Παπασημάκης
ereunitiko.blogspot.com
papasimakis@yahoo.gr

Πηγές:
Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...