Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

Γεώργιος Παπασημάκης: Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία


Επιστημονική έρευνα για την Ελληνική Αυτοκρατορία του Βυζαντίου που τρέμουν οι ανθέλληνες και πολεμούν οι γραικύλοι. Ιστορική έρευνα του Γεωργίου Παπασημάκη papasimakis@yahoo.gr

ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ



ΑΘΗΝΑ 23-6-2016.

Κράτος είναι ο κοινός οίκος και το στρατηγείο συνάμα τού σφριγηλού Έθνους που διασφαλίζει με δυναμισμό την κυριαρχία του και χτίζει με αυτάρκεια το μέλλον του. Κατά συνέπεια το Έθνος, οι ενδογενείς δηλαδή δυνάμεις τής Φυλής, είναι ο παράγοντας που καθορίζει την αξία τής υπάρξεως ή όχι τού κράτους που χαρακτηρίζει τούς φιλόδοξους και δυνατούς λαούς. Οι δε αδύνατοι και ηττοπαθείς λαοί, όντες γεννημένοι σκλάβοι, δεν βρίσκουν ποτέ το δίκιο τους και αντί για κράτος έχουν προτεκτοράτο στην δούλεψη εκάστου ισχυρού.

Όταν αναγάγεις την οικονομία και μάλιστα την εικονική και αντιπαραγωγική οικονομία σε εξουσία τής Πατρίδος σου και ρυθμιστή τής κοινωνίας σου, όταν το χρήμα υποθηκεύει την παραγωγή αγαθών, τότε ο θάνατος τής εθνικής κοινότητας είναι βέβαιος. Όταν οι αποφάσεις που αφορούν τον λαό λαμβάνονται από ξένα συμφέροντα που χαρακτηρίζονται από ασέβεια και άκρατη λατρεία στην λεηλασία τής ύλης, τότε αυτός ο λαός είναι ράθυμος και ασεβής ως προς τον βασικό κανόνα τής ζωής. Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος, πολέμα για να μείνουν ασύλητα τα Προσκυνήματα και ελεύθερος ο Οίκος τής Φυλής.

Μα δεν είναι η αιχμαλωσία σε τράπεζες και τόκους των σιωνιστών η μόνη δουλεία. Μέγιστη ύβρη αποτελεί και η εκχώρηση τής εθνικής κυριαρχίας που συντελείται εις χείρας των βαρβάρων που εξεδίωξαν οι πατέρες τού ελληνισμού με το τίμιο αίμα τους και επιστρέφουν στην υπηρεσία των Σταυρωτήδων. Η συγκατοίκηση στα αιματοβαμμένα χώματά μας με τούς άπιστους Τούρκους που μάς έχουν κυκλώσει με τα κρατικά μορφώματα τής παλιάς οθωμανικής αυτοκρατορίας και μολύνουν τα νερά τού Αιγαίου μας, τρομοκρατώντας τούς ηρωικούς ακρίτες μας. Και φυσικά ύβρη μέγιστη συνιστά η παράδοση τής εξουσίας σε άθεους ψευτορωμιούς που διαλύουν ιστορία, Παραδόσεις και κοινωνικό ιστό.

Το Ελληνικό Έθνος έχει διαχρονικό χρέος να επιβάλει τα δίκια του και να δημιουργεί νέους πολιτισμούς. Επομένως οφείλει να αποκαταστήσει σε ηγεσία, εργασία και κοινωνία το Ήθος και τον Πατριωτισμό. Το Ελληνικό Έθνος να λάβει τις αποφάσεις του. Να καταστρώσει σχέδιο και να ανοίξει τον δρόμο για την προκοπή τού κράτους και την γεωπολιτική του επιρροή. Να γενούμε ισχυρή εθνική προσωπικότητα διαλύοντας ανήθικους, κηφήνες και προδότες. Να θωρακίσουμε έτσι γερά την αληθινή και φυσική, την ορθόδοξη και εθνικοκοινωνική Ελλάδα, ώστε να μην αφεθεί χώρος ανάκαμψης στο ψευτορωμέϊκο.

Ίχνος να μην μείνει από τούς λάτρεις τού νεοταξίτη σατανά. Ξένα σώματα και Σταυρωτήδες δεν χωράνε στην ιερή γη μας. Με τον ιδρώτα καρπίζει η γη. Με το αίμα και την πολεμική αρετή αναχαιτίζονται οι ορδές των βαρβάρων που κλέβουν ιστορία και εδάφη. Με την σύμπνοια και την ενότητα, με την κοινή εργασία των ελληνικών κοινοτήτων ελέγχονται τα κέντρα λήψεως αποφάσεων τής οικουμένης. Και με την επέλαση των Δυνάμεων τής Φυλής μας επί των κατακτητών των σκλαβωμένων πατρίδων μας χτίζεται ασφαλής, δηλαδή Μεγάλη Ελλάδα.

Το ελληνικό εθνικοκοινωνικό κίνημα είναι η φωνή, η συνείδηση και το δόρυ όλων των Ελλήνων. Να ζήσουμε με τα αγαθά που παράγουμε. Να φροντίσουμε παράλληλα την αυτοσυντηρησία και την διαιώνιση τής Φυλής μας. Να γεμίσουμε με ελληνική ζωή κάθε γωνιά τής Ιερής μας Πατρίδος, εκεί που έως χθες υπήρχε θάνατος και πληθυσμιακή ερήμωση.

Σε κάθε πόλη, σε κάθε χωριό, σε κάθε νησί, έως το πιο απομακρυσμένο σημείο τής εθνικής μας επικράτειας, να υπάρχει νεολαία, σχολείο, νοσοκομείο, εκκλησιά, οικογένειες, παιδικά χαμόγελα, εργατικά χέρια. Όλα τους καθάρια ελληνικά. Αυτά συντηρούν το Έθνος, αυτά το ταΐζουν, αυτά το θωρακίζουν.

Δεν ταιριάζει στους Έλληνες να κάθονται επάνω σε δάφνες έτοιμες από παλιά. Δεν μάς πρέπει να δεσμεύουμε το μέλλον των παιδιών μας στις αμαρτίες τις δικές μας και τις υποθήκες που γεννάει η κηδεμονία σε ξένες πλάτες.

Οι Έλληνες προσκυνούν μονάχα τον Θεό. Φροντίζουν να εγγράψουν το δικό τους όνομα στις χρυσές σελίδες τής ιστορίας με τα δικά τους έργα λειτουργικότητας, ωραιότητας και καλαισθησίας. Έχουν ως κύριο σύμμαχο την ίδια τους την Φυλή και επενδύουν πρώτα από όλα στην ενότητα τής Εθνικής τους Κοινότητας. Φτιάχνουν αποκλειστικά ελληνοκεντρικές συμμαχίες με γνώμονα την Ορθόδοξη Πίστη και την Ελληνική Υπεροχή.

Το δίκαιο δομείται και στερεώνεται κατ’ αρχήν μέσα στα σωθικά τού Έθνους. Η ηθική, η αρετή και ο ηρωικός τρόπος ζωής αποτελούν τις θεμελιώδεις αξίες οικοδομήσεως τής Πολιτείας. Η τιμιότητα γεννάει την άμιλλα εκεί που η ανηθικότητα εξαχρείωνε την κοινωνία. Να φτιάξουμε καλύτερους και όχι άρπαγες Έλληνες.

Η αγάπη προς τον Θεό και τούς Οικείους μας, η ιεροπρέπεια και ο οικογενειακός δεσμός βαστούν ακατάλυτο τον Ναό και αθάνατο το Ελληνικό Αίμα στους αιώνες. Η δε προσήλωση στην αγιότητα τής Πατρίδος μας ανυψώνει τον Έλληνα σε διαστάσεις υπερφυσικές και υπεράνθρωπες, καθιστώντας τον το πλέον αδιαπέραστο τείχος, την πλέον αποτελεσματική ακρόπολη τού Ελληνισμού.

Φτιάχνοντας υγιή την κοινωνία και καθαρές από Εφιάλτες τις πλάτες τού Έθνους, φροντίζουμε πλέον την εθνική ασφάλεια και την ελευθερία όλων των Ελλήνων. Το επόμενο χρέος μας είναι να φέρουμε κάτω από τα εθνικά λάβαρα περισσότερες ελληνικές ψυχές.

Να φέρουμε το Ελληνικό Έθνος στις σωστές του διαστάσεις, να φέρουμε το κράτος και τα όριά του όχι εκεί που τα χάραξαν μισέλληνες και ψευτοσύμμαχοι, αλλά εκείθε όπου τα μνημεία και οι πληθυσμοί καλούν την επιστροφή τής Φυλής μας από τα βάθη των αιώνων. Χτίζουμε ζώνες γεωπολιτικής επιρροής, τσακίζοντας τούς εισβολείς. Από τον Αίμο έως την Εγγύς Ανατολή. Με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

Η Μάχη του Κιλκίς 19-21 Ιουνίου, 1913


ΜΑΧΗ ΚΙΛΚΙΣ
Τοῦ Δημητρίου Νατσιοῦ, Δασκάλου – Θεολόγου
«Ὅλα τά εἶχα προβλέψει, τά εἶχα σκεφθεῖ, ὅλα ἐκτός ἀπό τήν τρέλλα τῶν Ἑλλήνων». Εἶναι λόγια τοῦ Νικολάου Ἰβανώφ, ἀντιστρατήγου, διοικητῆ τῆς 2ης Βουλγαρικῆς Στρατιᾶς, μετά τήν ἥττα του στό Κιλκίς. Χωρίς νά τό γνωρίζει ὁ Βούλγαρος στρατηγός ἐπαναλαμβάνει τά λόγια τοῦ θρυλικοῦ Γέρου τοῦ Μοριά, τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, πού ἔλεγε λίγα χρόνια μετά τήν ἁγιασμένη Ἐπανάσταση τοῦ ’21: «Ὁ κόσμος μᾶς ἔλεγε τρελλούς. Ἠμεῖς, ἄν δέν ἤμεθα τρελλοί, δέν ἐκάναμεν τήν ἐπανάστασιν, διατί ἠθέλαμεν συλλογισθῆ πρῶτον διά πολεμοφόδιαν, καβαλλαρία μας, πυροβολικό μας, πυροτοθῆκες μας, τά μαγαζιά μας, ἠθέλαμεν λογαριάσει τήν δύναμιν τῆν ἐδικήν μας, τήν τούρκικη δύναμη.

Απόλυτο μυστήριο με τον Πάνο Μιχαλόπουλο! Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που έχει σταματήσει να εμφανίζεται στην τηλεόραση!

mysthrio-me-ton-pano-mixalopoylo
Συνέντευξη σε γνωστή εφημερίδα παραχώρησε ο Πάνος Μιχαλόπουλος και αποκάλυψε τον λόγο για τον οποίο έχει σταματήσει να ασχολείται εμπαγγελματικά με την τηλεόραση! Ο γνωστός ηθοποιός, ο οποίος μένει σε ένα υπέροχο κτήμα στην Παλλήνη, μίλησε για το γεγονός ότι δεν θέλει να δουλεύει πλέον και εξήγησε τους λόγους.

Πολιτική Εθνικής Ασφάλειας, πριν να είναι αργά

Toυ Δημήτρη Τσαϊλά* - Καθ’ όλη  την ιστορία του πολέμου, οιαντίπαλοι προσπάθησαν να δυσκολέψουν και να περιορίσουν την ελευθερία κινήσεων και δράσεως του δυνητικού αντιπάλου στο πεδίο της μάχης. Ενώ οι παλαιότερες μορφές της προσπάθειας αυτής περιλάμβαναν εμπόδια, όπως το Σινικό Τείχος της Κίνας ή η γραμμή Μεταξά στα καθ’ ημάς, από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι αμυντικοί ερευνητές προσδιόρισαν τον συνδυασμό προσέγγισης, πληροφοριών - τεχνολογίας, χερσαίου, θαλασσίου και εναέριου χώρου ως την αναδυόμενη απειλή για την προβολή στρατιωτικής ισχύος.Ακριβώς όπως το Blitzkrieg άλλαξε τους κανόνες της μάχης το 1940, σήμερα η πρόσβαση στις τεχνολογίες και στρατηγικές σε περιοχές άρνησης (Anti-Access Area Denial) έχουν επαναπροσδιορίσει τον χαρακτήρα του σύγχρονου πολέμου. Αυτό συμβαίνει διότι με αυτόν τον τρόπο υπονομεύονται οι σύγχρονες δυνάμεις προβολής ισχύος των κρατών, δηλαδή με την άρνηση της ελεύθερης δράσης γύρω από τις περιοχές ενδιαφέροντος.

TO MEΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ! Το έκανε σαν σήμερα! Η αρχή του τέλους …(ΒΙΝΤΕΟ)

hitler-310x165
“Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα”! Σαν σήμερα το 1941 ο Χίτλερ “μεθυσμένος” από τις νίκες και τον υπερσύγχρονο στρατό που είχε “χτίσει” κάνει την κίνηση που θα αποδειχτεί η αρχή του τέλους του.Εισβολή στη Σοβιετική Ένωση.
“Ο Μπολσεβικισμός θα τελειώσει από εμάς μια και καλή. Η χώρα των υπανθρώπων κομμουνιστών Σλάβων και Εβραίων θα ισοπεδωθεί”,έλεγε ο Χίτλερ και ο Γκέμπελς μετέφερε το μήνυμά του. Οι Μπολσεβίκοι ευτυχώς τους συνέτριψαν,τους κυνήγησαν μέχρι το Βερολίνο και γκρέμισαν το τέρας του ναζισμού. Μεσολάβησαν μερικά χρόνια και εκατομμύρια θυμάτων. Η Γερμανία για δεύτερη φορά έπνιγε όλη την Ευρώπη στο αίμα.

Στη Θεσσαλονίκη ο Κασπάροφ


Στη Θεσσαλονίκη ο Κασπάροφ



Με καθυστέρηση δυόμιση ωρών έφθασε σήμερα το βράδυ στο Δημαρχιακό Μέγαρο Θεσσαλονίκης ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής στο σκάκι Γκάρι Κασπάροβ για έναν μοναδικό αγώνα χάντικαπ απέναντι σε τέσσερις σκακίστριες.
Ο θρύλος του σκακιού αντιμετώπισε τις Σταυρούλα Τσολακίδου, παγκόσμια πρωταθλήτρια κορασίδων, Αναστασία Αβραμίδου, πρωταθλήτρια Ευρώπης παγκορασίδων, την Κατερίνα Πάσογλου, πρωταθλήτρια Θεσσαλονίκης και την Ευαγγελία Μαστρακούλη, 2η πρωταθλήτρια Θεσσαλονίκης κορασίδων.

Πυρκαγία Ευρύχου 19.06.2016

Ατρέας

Ο Ατρέας (Ἀτρεύς (ἀτρεῆς), ἀ- (μη) + τρέω (τρέμω), "ο ατρόμητος, γιος του Πέλοπα και της Ιπποδαμείας, ήταν βασιλιάς των Μυκηνών που ανήκε στο καταραμένο γένος των Τανταλιδών. Παντρεύτηκε την Αερόπη με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον Αγαμέμνονα και τον Μενέλαο.

Ο Ατρέας ήταν απόγονος καταραμένου γένους, του οποίου η ιστορία αρχίζει με το έγκλημα του Ταντάλου και συνεχίστηκαν και μετά. Ο Πέλοπας θα σκοτώσει τον Μυρτίλο, έναν από τους γιους του Ερμή, ο οποίος στην συνέχεια ορκίστηκε να εκδικηθεί τους απόγονους του Πέλοπα, τους Πελοπίδες.

Ο Πέλοπας είχε κάνει έναν γιο με την Νύμφη Αξιόχη, τον Χρύσιππο, ένα πολύ όμορφο παιδί. Η γυναίκα του η Ιπποδάμεια φοβήθηκε όμως ότι θα τον έκανε κληρονόμο και διάδοχο του βασιλείου του, και γι' αυτό τον σκότωσε.

Ο Ατρέας κατέφυγε στις Μυκήνες και ανέλαβε καθήκοντα αντικαταστάτη στην αυλή του ανηψιού του του Ευρυσθέα που ήταν βασιλιάς και πολεμούσε τους Ηρακλείδες. Όταν ο Ευρυσθέας σκοτώθηκε στην μάχη, ο Ατρέας τον διαδέχτηκε και έγινε βασιλιάς. Κατά άλλους, μετά τον θάνατο του Ευρυσθέα ανέλαβε βασιλιάς ο πατέρας του ο Σθένελος και επέτρεψε στον Ατρέα αλλά και στον αδερφό του τον Θυέστη να παραμείνουν στην Μιδέα της Αργολίδας ως φιλοξενούμενοί του. Μετά από έναν χρησμό του μαντείου που είπε ότι ένας Πελοπίδας πρέπει να κυβερνήσει το βασίλειο, και μετά τον θάνατο του Σθένελου και του Θυέστη έγινε ο Ατρέας βασιλιάς.

Ο Ατρέας είχε υποσχεθεί να θυσιάσει το καλύτερό του αμνό στην θεά Άρτεμη. Έψαξε στα κοπάδια του, αλλά όταν ανακάλυψε ένα χρυσόμαλλο κριάρι, το έδωσε στην γυναίκα του την Αερόπη για να το κρύψει. Η γυναίκα του με την σειρά της το έδωσε στον αδερφό του Ατρέα, τον Θυέστη, με τον οποίο είχε σχέση. Ο Θυέστης την συμβούλεψε ότι όποιος κατέχει το κριάρι με το χρυσόμαλλο δέρας αξίζει να είναι και βασιλιάς. Ο Ατρέας, όταν το έμαθε, ζήτησε την βοήθεια του Ερμή, και με την βοήθεια του Δία κατάφερε να ξαναπάρει τον θρόνο και το χρυσόμαλλο κριάρι και να εξορίσει τον Θυέστη.

Όταν ο Ατρέας έμαθε ότι η γυναίκα του τον είχε απατήσει με τον αδελφό του σκότωσε τους γιους του Θυέστη, έβρασε τη σάρκα τους και κάλεσε τον αδελφό του για να δειπνήσει μαζί του. Αφού ο Θυέστης ανύποπτος έφαγε το μακάβριο γεύμα του, ο Ατρέας του εκμυστηρεύτηκε την αλήθεια δείχνοντάς του τα χέρια και τα πόδια των νεκρών.

Ο Θυέστης για να εκδικηθεί τον αδελφό του έκανε έναν γιο με την ίδια του την κόρη την Πελοπία, τον Αίγισθο, ο οποίος σύμφωνα με έναν χρησμό θα σκότωνε τον Ατρέα. Η Πελοπία από ντροπή για την αιμομιξία έδωσε τον Αίγισθο σε έναν βοσκό που λυπήθηκε το μωρό και το πήγε στον Ατρέα. Ο Ατρέας ανύποπτος μεγάλωσε τον Αίγισθο και τον αγαπούσε σαν δικό του παιδί. Όταν ο Αίγισθος ενηλικιώθηκε έμαθε την αλήθεια για την καταγωγή του και σκότωσε τον Θείο και πατριό του.

Ο αστεροειδής 14791 Ατρεύς (14791 Atreus), που ανακαλύφθηκε το 1973, πήρε το όνομά του από το μυθικό αυτό πρόσωπο.

Βιβλιογραφία

Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη, 2, 56; 3, 131; 5, 10 - 14; 6, 12; 6, 21.
Epitome II, 10-16
Ευριπίδης, Ηλέκτρα
Ησίοδος, Ηοίαι, 195a.
Όμηρος, Ιλιάδα, 2, 106.
Παυσανίας, περιηγήσεις , 2, 16, 6; 2, 18, 1; 9, 40, 11.
Στράβων, Geographica, 372.
Θουκυδίδης, Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου, 1, 9.
Lorenzo Rocci (1956). Vocabolario Greco-Italiano. Società Ed. Dante Alighieri srl, σελ. 297. (Ιταλικά)

Βικιπεδια

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...