Κυριακή, 10 Ιουλίου 2016

Τηλέμαχος

Ο Τηλέμαχος, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία και την Οδύσσεια του Ομήρου, ήταν μυθικός ήρωας της Ιθάκης, γιος του Οδυσσέα και της Πηνελόπης. Μέρη της ζωής του περιγράφονται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια. Οι πρώτες τέσσερις ραψωδίες (α - δ) της Οδύσσειας συχνά ονομάζονται Τηλεμάχεια, επειδή σε αυτές γίνεται αναφορά της αναζήτησης του Οδυσσέα από τον Τηλέμαχο.

Όπως εμφανίζεται στην Οδύσσεια, ο Τηλέμαχος γεννήθηκε, όταν ο Οδυσσέας εγκατέλειψε την Ιθάκη για τον Τρωικό πόλεμο. Σε ηλικία είκοσι ετών, με την παρακίνηση της θεάς Αθηνάς, που εμφανίστηκε μπροστά του μεταμφιεσμένη ως ο πιστός φίλος του Οδυσσέα Μέντορας, αποφάσισε να ταξιδέψει προς αναζήτηση πληροφοριών περί της τύχης του πατέρα του.

Έτσι επισκέφθηκε την Πύλο, όπου τον φιλοξένησε ο Νέστορας και συνοδευόμενος από το γιο του Νέστορα, Πεισίστρατο, επισκέφθηκε στη συνέχεια τις Φερές και την Σπάρτη, όπου εκεί τον φιλοξένησε ο Μενέλαος. Από εκεί επανήλθε στην Ιθάκη διαφεύγοντας από πολλές ενέδρες των μνηστήρων της μητέρας του.

Όταν έφθασε στην Ιθάκη, ανακάλυψε πως ο Οδυσσέας βρισκόταν στην καλύβα του Εύμαιου και στη συνέχεια τον συνόδευσε στο παλάτι, όπου την επόμενη ημέρα αλληλοαναγνωριζόμενοι εξολόθρευσαν τους μνηστήρες της Πηνελόπης.

Μετά την αποκατάσταση του πατέρα του στο θρόνο, ο Τηλέμαχος έφυγε σε μακρινά μέρη, προκειμένου να μην επαληθευτεί κάποιος χρησμός που προέβλεπε το θάνατο του Οδυσσέα από το γιο του. Επέστρεψε στην Ιθάκη, όταν έμαθε πως ο πατέρας του τελικά φονεύθηκε από τον εκ της Κίρκης γιο του, τον Τηλέγονο, που εν αγνοία του είχε γίνει πατροκτόνος. Αφού συμφιλιώθηκε μαζί του κατά ένα μύθο παντρεύτηκε την Κίρκη (και ο Τηλέγονος τη μητέρα του Πηνελόπη) με την οποία και απέκτησε γιο, τον Ρώμο (τον ιδρυτή της Ρώμης) ή κόρη, τη Ρώμη.

Κατ' άλλο μύθο ο Τηλέμαχος παντρεύτηκε τη Ναυσικά, κόρη του Βασιλιά των Φαιάκων Αλκινόου, με την οποία και απέκτησε τον Περσέπολι.Κατά την "μαρτυρία" του Ησίοδου,ΗΟΙΑΙ 10(17),ο Τηλέμαχος με την Πολυκάστη, την μικρότερη κόρη του Νέστορα του γυιού του Νηλέα, απέκτησε τον Περσέπολι.

Βικιπαίδεια®

Τελαμώνας

Ο Τελαμώνας (αρχ. ελλ: Τελαμών) ήταν ήρωας της ελληνικής μυθολογίας από την Αίγινα. Ήταν γιος του Ακταίου ή του Αιακού και της Γλαύκης ή της Ενδηίδας αντίστοιχα, αδελφός του Πηλέα, της Αλκιμάχης και του Φώκου.

Ο Τελαμών διώχθηκε από το πατρώο νησί του μαζί με τον αδελφό του Πηλέα, όταν ο πρώτος κατά την εξάσκησή του στη δισκοβολία, σκότωσε κατά λάθος τον μικρότερο αδελφό του Φώκο. Εκδιωγμένα έτσι τα δύο αδέλφια κατέφυγαν ο μεν Πηλέας στη Θεσσαλία, ο δε Τελαμών στη Σαλαμίνα, όπου νυμφεύθηκε τη Γλαύκη, την κόρη του βασιλέα της περιοχής Κυχρέα, με την οποία όμως δεν απέκτησε παιδιά. Όταν πέθανε ο Κυχρέας, ο Τελαμών ανέλαβε βασιλιάς της Σαλαμίνας. Μετά τον θάνατο της Γλαύκης, έλαβε ως σύζυγο την Περίβοια, την κόρη του Αλκάθου, με την οποία και απέκτησε τον Αίαντα και τον Τράμβηλον.[1]

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Τελαμώνας έλαβε μέρος στην Αργοναυτική εκστρατεία, αλλά και βοήθησε τον ήρωα Ηρακλή στην εκστρατεία κατά του Λαοδάμαντος, του οποίου την κόρη Ησιόνη έλαβε ως αριστείο της βοήθειας που παρέσχε. Με την Ησιόνη ο Τελαμών απέκτησε ένα ακόμη γιο, τον Τεύκρο (τον νόθο). Κατά μία άλλη εκδοχή ο Τελαμών έλαβε και άλλη μία αιχμάλωτη, την Θεάνειρα (μερικοί την ταυτίζουν με την Ησιόνη), με την οποία και απέκτησε τον Τράμβηλο ή Στράμβηλο, που αργότερα πολέμησε στο πλευρό των Τρώων, κατά των Ελλήνων, τον οποίο τελικά σκότωσε ο Αχιλλέας.[2]

Επίσης έλαβε μέρος και σε διάφορες άλλες μάχες του Ηρακλή, όπως κατά των Αμαζόνων, κατά των Μερόπων στη Κω, καθώς και σ΄ εκείνη κατά του γίγαντα Αλκυονέως στην Κόρινθο.

Παραπομπές

↑ Απολλοδ. ΙΙΙ, 12, 6.
↑ Εγκυκλ. Πάπυρος Larousse Britannica τ.57ος, σελ.50.

Πηγές

Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τόμος ΚΒ΄ σελ.853
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica, τόμος 57ος, σελ.50

Βικιπεδια

ΕΘΝΙΚΗ ΦΙΛΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΖΩΤΙΚΟΤΗΤΑ



ΑΘΗΝΑ 11-7-2016.

Η ζωή είναι καμωμένη για τούς σφριγηλούς ανθρώπους που διαθέτουν πίστη, όραμα και ορμητική διάθεση. Είναι ένας στίβος και μια ακατάπαυστη μάχη για εκείνους τούς λαούς που βάζουν ως στρατηγικό τους στόχο την εδραίωση των αξιών τους και τής ηγετικής τους φυσιογνωμίας με το δίκαιο και το ατσάλι.

Οι άξιοι λαοί ζουν αγέρωχοι, λεύτεροι, αυτεξούσιοι. Δεν ζουν κάτω από την σκιά κανενός. Διαθέτουν εθνική φιλοδοξία και ζωτικότητα. Άγουν την ύπαρξή τους και την οικουμένη. Σηκώνουν πολιτισμούς κι ύστερα πυργώνουν τα έργα τής ειρήνης. Όταν έχεις την Τιμή να ανήκεις στο Έθνος Θεού και Ηρώων, στο Έθνος των Εθνών, όταν είσαι Έλληνας, τότε πολεμάς διαρκώς, σε καιρούς ειρηνικούς και σε καιρούς πολεμικούς, για να συντρίψεις τούς άρπαγες ψυχών και εδαφών.

Αλίμονο αν κάμεις το λάθος να αναθέσεις τις τύχες σου σε κενόδοξους ανθρώπους και σε ξένους τυχοδιώκτες. Οι κενόδοξοι μετρούν τις επιδόσεις τους σε δοτές εξουσίες και χρυσωμένες απολαύσεις ξένων συμφερόντων, μετατρέποντας τον λαό σε πεισιθάνατο σκλάβο. Σ’ έναν σκλάβο που πουλάει τις αξίες του για να ψοφήσει ξεσπιτωμένος και ανέστιος. Και οι τυχοδιώκτες, έχοντας μάθει να γκρεμίζουν αφού ποτέ τους δεν χτίσανε τίποτα υγιές και όμορφο, θα σε αλώσουν πνευματικά και θα σε θάψουν βιολογικά για να γίνουν αφέντες τού δικού σου κόσμου.

Η εθνική φιλοδοξία κατοικεί στις καρδιές εκείνων των λαών που έχουν φλογισμένη ολάκερη την ύπαρξή τους με την γνώση και την πίστη τής Φυλής τους. Είναι οι Πολεμιστές τού Έθνους που δεν έχουν απλώς και μόνον συνείδηση τού υπαρξιακού τους εγώ, αλλά είναι πάνω απ’ όλα ερωτευμένοι με την εθνική και θρησκευτική τους οντολογία. Ταγμένοι να υψώνουν με τις πράξεις τους και τον βίο τους τον λαό στην ευγενέστερη δημιουργικότητα και στον ηρωικό τρόπο ζωής.

Οι γραικύλοι πολιτικάντηδες φρόντισαν να αφαιρέσουν το όραμα από τον Έλληνα. Σπεύσανε να τού καλλιεργήσουν μια κρίση ταυτότητας και να τον γεμίσουν με την συλλογική ευθύνη των δεινών του. Οι ψευτορωμιοί κάμανε τον ελληνικό λαό ψοφοδεή, επαίτη και πεισιθάνατη μάζα. Τον απέκοψαν ουσιαστικά και πνευματικά από τα περασμένα και εν τέλει από την ίδια του την φάρα. Από την πρώτη στιγμή που παρεισέφρησαν στην κοινωνία, βάλανε το χρήμα πάνω από το αίμα και διέγραψαν τις ιστορικές και θρησκευτικές γραφές τής Φυλής μας, ώστε να δεχτούμε εύκολα τις ήττες στο στρατιωτικό και το πολιτικό πεδίο.

Είναι η μόνη λογική εξήγηση και η καταγραφή τής απτής πραγματικότητας που ζούμε στον καιρό τού απόλυτου ξεπουλήματος. Ο λαός φυσικά έχει ξεκάθαρες ευθύνες για την ναρκοθέτηση τού μέλλοντος των παιδιών του. Διότι όταν θεσπίζεις ως εξουσία τον διαχρονικό Εφιάλτη, τότε η ζωή σου μολύνει την γη που πατάς. Κι έτσι φτάσαμε στο σημείο να μετράμε τις απώλειες τής εθνικής μας κυριαρχίας.

Ξεκινήσαμε από τα ευτελή με το πετσόκομμα των μισθών και των συντάξεων και συνεχίσαμε με την εκχώρηση στρατοπέδων, με την λαθροεισβολή, με την αναρχία, με την αθεΐα. Είδαμε την διάλυση των παραγωγικών δομών τής χώρας άνευ αντιστάσεων. Και στο τέλος απωλέσαμε το κοινωνικό κράτος, τις κρατικές παροχές, τις εθνικές υποδομές, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τις νησίδες.

Όλα τούτα τα καταστρεπτικά ήρθαν διότι έπαψε ο Έλληνας να διαθέτει ζωτικότητα και ορμές μέσα του. Έπαψε να θέτει στόχους. Απέβαλε από τα φυλλοκάρδια του την τόλμη και έβαλε στην θέση της τον φόβο. Ο φόβος μαζί με την αμνησία σε κάνουνε τεμπέλη, όργανο τού κάθε διεθνιστή και τού κάθε κατακτητή.

Τότε δεν έχεις παρά μονάχα δύο δρόμους να διαβείς. Είτε τσακίζεις τούς ριψάσπιδες και κτίζεις νέα πολιτεία, καθάρια ελληνική, απαιτητική και κατακτήτρια, στήνοντας ανελέητο πόλεμο για να δώσεις στο Έθνος σου τούς καλύτερους Έλληνες όλων των εποχών ή σαπίζεις μες την βρωμιά τής αιχμαλωσίας σου ως ο χειρότερος όλων των ελληνικών χρόνων.

Όμως ο Έλληνας κουβαλάει μέσα του το ανέσπερο φως τής πλάσης. Φέρει την Αλήθεια και την Ζωή. Την Αλήθεια με την οποία τον προικοδότησε ο Βασιλεύς Θεός. Και την διαιώνιση τής Ζωής, την συνέχεια τής ένσαρκης ιστορίας που αντικατοπτρίζεται στα παιδιά μας, τούς νεαρούς βλαστούς τού Ελληνισμού. Και φυσικά η Φυλή μας έχει εμάς τούς Έλληνες Εθνικοκοινωνιστές που διψάμε να ανοίξουμε δρόμο μέσα από τις στάχτες των εχθρών μας με το σπαθί, με το ατσάλι τής δικαιοσύνης.

Να φτιάξουμε το λοιπόν την Μεγάλη Ελλάδα με τα χέρια μας, γράφοντας με χρυσά γράμματα στο βιβλίο τού Ελληνισμού το αίτιο τού θαυμασμού των επερχομένων γενεών στο δικό μας πρόσωπο. Ο Εθνικισμός, ο γενετικός κώδικας, η Φυλετική Τιμή και η νοοτροπία τού Νικητή συνάμα, θεριεύει στην ευρωπαϊκή ήπειρο που μπόλιασε η Ιερή Ελλάς με τις πνευματικές αξίες και την βιολογική οντολογία. Στην προσωρινά σκλαβωμένη Ελληνική Κύπρο. Στην Αυστρία. Παντού. Πίστη, Αίμα και Γη. Χριστιανισμός, Έθνος – Φυλή και Πατρίδα.

Όσες φορές η ανθρωπότητα έκανε πραγματικά βήματα προόδου, αυτό συνέβη με την πρωτοπορία και την ηγεμονία τής Ελλάδος. Με την Αληθινή Ελλάδα στο τιμόνι τής Οικουμένης. Ελλάδα Μεγάλη, Δυνατή, Εργατική, Αξιοκρατική, Πολεμική. Μια ισχυρή προσωπικότητα που εξασφαλίζει πέρα από κάθε εμπόδιο την υπέρβαση τού εφήμερου εγώ με τον ανυπέρβλητο χαρακτήρα τού μαχητή που γνωρίζει μονάχα μια λέξη. Την λέξη Νίκη. Νίκη τής Ορθοδοξίας. Νίκη τού Δίκαιου Έλληνα. Νίκη τής Ελληνικής Φυλής. Νίκη του Πολιτισμού. Νίκη τής Ελλάδος των Αρίστων, τού Αίματος και τού Εθνικοκοινωνισμού.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

Απίστευτες φωτογραφίες από τη Βάρκιζα!!! Unbelievable pictures from Varkiza!!!

http://newsvaris.blogspot.gr Η Βάρκιζα ή επίσημα Αλίανθος είναι συνοικία της Βάρης της περιφέρειας Αττικής. Ανήκει διοικητικά στον δήμο Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης.Είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Αττικής και βρίσκεται 25 χιλιόμετρα νότια του κέντρου της Αθήνας. Είναι χτισμένη στα παράλια του Σαρωνικού. Αποτελεί μία από τις ακριβότερες περιοχές στην Ελλάδα.

δείτε το υπέροχο βίντεο εδώ>>https://www.youtube.com/watch?v=23Ej0qRiSjg

Απέχει περίπου δύο χιλιόμετρα νότια της Βάρης και 22 χλμ νότια της Αθήνας. Συνδέεται με το διεθνές αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος και της Αττικής Οδού μέσω της λεωφόρου Βάρης - Κορωπίου και συνδέεται το κέντρο της Αθήνας με τη λεωφόρο Ποσειδώνος (ΕΟ 91). Παλαιότερα η περιοχή καλύπτονταν από δασώδεις εκτάσεις από πεύκα και ελαιώνες, ενώ η Βάρκιζα ήταν αλιευτικός οικισμός. Μετά την δεκαετία του 1960, η περιοχή αναπτύχθηκε οικιστικά και ενσωματώθηκε αργότερα στην σημερινή πόλη της Βάρης. Η περιοχή έγινε ευρύτερα γνωστή το 1945 ως η τοποθεσία στην οποία συνάφθηκε μεταπολεμικά η Συμφωνία της Βάρκιζας.

Οι πιο γνωστές και οργανωμένες παραλίες της Βάρκιζας θεωρούνται το Yabanaki και το Do It στα οποία υπάρχουν μεταξύ άλλων, γήπεδα μπάσκετ και τένις, χώροι στάθμευσης, χώροι εστίασης, υγειονομικές εγκαταστάσεις και δοκιμαστήρια, καζίνο, ενώ υπάρχουν οργανωμένες ναυταθλητικές εγκαταστάσεις.

βικι

Ο διάλογος Ομπάμα - Τσίπρα

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...