Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ : ΟΙ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΣΣΕΣ ΠΟΥ ΕΠΕΣΑΝ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΜΟ ΤΩΝ ΠΕΤΡΩΤΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΤΙΜΩΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΣΕΤΕΣ ΤΟ 1922 (Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΖΑΛΟΓΓΟΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΣ)

ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ : ΟΙ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΣΣΕΣ ΠΟΥ ΕΠΕΣΑΝ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΜΟ ΤΩΝ ΠΕΤΡΩΤΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΤΙΜΩΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΣΕΤΕΣ ΤΟ 1922 (Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΖΑΛΟΓΓΟΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΣ)


Η αληθινή μαρτυρία του Αλέξη Αλεξίου που έφτασε πρόσφυγας στην Ελλάδα το ‘22:

ΠΗΓΗ:
Η Έξοδος, Τόμος Α’, Μαρτυρίες από τις επαρχίες των Δυτικών παραλίων της Μικρασίας, Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, Αθήνα 1980.
Η μαρτυρία δημοσιεύτηκε με τον τίτλο: “Το κεφάλι λίγο πιό πέρα το τσιμπολογούσαν οι αδέσποτες κότες”, σελ. 5-11.

Γεννήθηκα στη Σμύρνη το 1910, στη συνοικία Αγίας Αικατερίνης, κόντά στον κινηματογράφο «Φοίνικα» απέναντι στο μπακάλικο του Πανανού του Μπιτσακτσή. Ο πατέρας μου ήταν μανιφατουριέρης, που λένε εδώ, είχε εμπορικό, κοντά στον Άη Γιώργη, ο δε παππούλης μου ήταν ο περίφημος παιχνιδάτορας, που έπαιζε βιολί, ο Γιάγκος ο Βλάχος. Για να μάθω γράμματα στην αρχή με στείλαν οι γονείς μου στο σχολείο του Νεστορίδη και συνέχεια στου Πασχάλη. Θυμούμαι που μας μαθαίνανε και τραγουδούσαμε τον εθνικό μας ύμνο μ’ ελληνικά λόγια, αλλά στη μελωδία του αγγλικού ύμνου: «ο Θεός σώζει τον βασιλέα». Κάναμε γιορτές κάθε 25 Μαρτίου∙ ντυνόμασταν τσολιάδες και με άλλες εθνικές ενδυμασίες τα κορίτσια. Αφού βέβαια ο διευθυντής της Σχολής Νεστορίδη έβαζε φύλακες όξω από το σχολείο. Δύο Μαίου του 1919 έγινε η ελληνική Κατοχή. Πήγα στο «Quai» με τους γονείς μου. Όλη η Σμύρνη γιόρταζε, ήταν σαν Πάσχα, ακούγονταν κανονιές από τα καράβια, παντού κυμάτιζε η γαλανόλευκη. Όλοι φορούσαμε στο στήθος μας εθνικές κονκάρδες. Όλοι τρέχαν στην προκυμαία κοπάδια, κοπάδια∙ ξεφώνιζαν και τραγουδούσαν. Όλοι βιάζονταν να δούνε τα ευζωνάκια, τον ελληνικό στρατό, τα ελληνικά καράβια: τον «Αβέρωφ», τον «Ατρόμητο», το «Λέοντα».

Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...