Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2018

Η Ελλάδα παίζει το δικό της “στοίχημα” στην περιοχή μα υπάρχει και κακό σενάριο



Από το περασμένο φθινόπωρο ο Κοτζιάς εντατικοποίησε τις προσπάθειες να κλείσει χρόνια ανοικτά μέτωπα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής ειδικά στα Βαλκάνια. Το δόγμα του είναι ότι τα προβλήματα και στις σχέσεις Αθήνας-Τιράνων και στις σχέσεις Αθήνας-Σκοπίων έχουν μεν τη σημασία τους, αλλά δεν απειλούν την εθνική ασφάλεια. Αντιθέτως, η ελληνοτουρκική διένεξη έχει γεωστρατηγικό χαρακτήρα και την απειλεί.
Γράφει ο Σταύρος Λυγερός
ΠΗΓΗ: SLpress
Με βάση αυτή την παραδοχή δικαιολογεί και τη Συμφωνία των Πρεσπών και την επιδίωξή του να υπογράψει μία συμφωνία-πακέτο για τη ρύθμιση όλου του φάσματος των ελληνοαλβανικών ζητημάτων.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι διαπραγματεύσεις Αθήνας-Τιράνων βρίσκονται σε τελική φάση, αν και ελληνικές διπλωματικές πηγές κρατάνε μικρό καλάθι, επειδή υπάρχει αρνητική προϊστορία και ο πρωθυπουργός Ράμα, που κινεί τα νήματα, δεν κρίνεται αξιόπιστος.

Όλη αυτή η διπλωματική κινητικότητα, λοιπόν, δεν είναι συμπτωματική. Σύμφωνα με το δόγμα Κοτζιά στόχος είναι το “καθάρισμα του διπλωματικού εδάφους”, ώστε η Ελλάδα να αντιμετωπίσει από πλεονεκτική θέση τις προκλήσεις που ενδεχομένως να προκύψουν από κυοφορούμενες γεωπολιτικές αλλαγές, κυρίως ως αποτέλεσμα της κρίσης στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις.
Είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού ότι το ρήγμα μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας ενδέχεται να οδηγήσει σε μία αναθεώρηση, ή τουλάχιστον σε μία προσαρμογή της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Αν και οι Αμερικανοί συνεχίζουν να καταβάλλουν προσπάθειες για να γεφυρώσουν το χάσμα, οι πιθανότητες να συμβεί αυτό είναι περιορισμένες. Ο βασικός λόγος είναι το γεγονός ότι ο Ερντογάν δεν εμπιστεύεται τους Αμερικανούς.
Σημάδια στρατηγικής υποχώρησης
Στην Ουάσιγκτον υπάρχει ανησυχία, επειδή διαπιστώνουν σημάδια στρατηγικής υποχώρησης και ψάχνουν τρόπους για να ανασυγκροτήσουν την αμερικανική ηγεμονία. Μπορεί ο Τραμπ να έχει μία άλλη στρατηγική θεώρηση για τις διεθνείς ισορροπίες από το κατεστημένο που εξέφρασαν οι Ομπάμα-Κλίντον, αλλά η ανωτέρω ανησυχία είναι κοινός παρονομαστής. Γι’ αυτό, όπως και επί Ομπάμα έτσι και επί Τραμπ, κάνουν ό,τι μπορούν για να μη χάσουν την Τουρκία.
Από την άλλη πλευρά, όμως, οι ΗΠΑ δεν μπορούν να κάνουν πως δεν συμβαίνει τίποτα. Γι’ αυτό, αν και δεν έχουν κόψει τις γέφυρες, προσανατολίζονται σε εναλλακτικές λύσεις, Ο προσανατολισμός είχε αρχίσει επί προεδρίας Ομπάμα και συνεχίζεται επί προεδρίας Τραμπ. Εναλλακτική λύση μπορεί να είναι μόνο η Ελλάδα. Η απομάκρυνση της Τουρκίας από τη Δύση σπάει την παραδοσιακή αντίληψη που βλέπει την Ελλάδα και την Τουρκία σαν γεωπολιτικό πακέτο.
Δημιουργεί ένα κενό, το οποίο πρέπει να καλυφθεί. Όσο οι Αμερικανοί οδηγούνται στην εκτίμηση ότι το χάσμα με την Τουρκία του Ερντογάν είναι αγεφύρωτο τόσο θα επαναξιολογούν τον ρόλο της Ελλάδας. Από γεωπολιτικής απόψεως, η Ελλάδα τείνει να μετατραπεί από χώρα δεύτερης γραμμής σε χώρα πρώτης γραμμής. Δεν είμαστε ακόμα εκεί, αλλά προς τα εκεί βαδίζουν τα πράγματα. Στην περίπτωση πάντα που συμβεί αυτό, τα προβλήματα της Ελλάδας… ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ

Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...