Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018

Ο Σταυρός

Ο Σταυρός Στα ρωµαϊκά χρόνια ο σταυρός εθεωρείτο σύµβολο τιµωρίας, ντροπής και κατάρας. Εκεί επάνω σταύρωναν τους εγκληµατίες για να πεθάνουν µέσα σε φρικτούς πόνους. Πάνω στο σταυρό κάρφωσαν και τον Ιησού Χριστό, το ∆ιδάσκαλο της Αγάπης, σαν να ήταν κακούργος. Από τότε ο σταυρός, από σύµβολο ντροπής, έγινε καύχηµα και καµάρι για τους χριστιανούς. Υπάρχει σαν σύµβολο στις σηµαίες πολλών κρατών και στην ελληνική. Βρίσκεται ψηλά στα καµπαναριά και στους θόλους των εκκλησιών µας. Στολίζει τα στήθη πολλών χριστιανών κι είναι το φυλαχτό τους. Για τους χριστιανούς ο σταυρός είναι και σύµβολο αγάπης και θυσίας.
Το κατακόρυφο ξύλο συµβολίζει την αγάπη που πρέπει να έχουµε προς το Θεό. Κι η αγάπη του Θεού είναι τόσο µεγάλη, που έστειλε τον Υιό του κι έγινε θυσία για µας. Το οριζόντιο ξύλο του Σταυρού συµβολίζει την αγάπη που πρέπει να έχουµε προς τους συνανθρώπους µας. Εκείνος που αγαπά πραγµατικά το Θεό, αγαπά και τον πλησίον του.

 Τη µεγάλη Παρασκευή όταν ο Νικόδηµος και ο Ιωσήφ κατέβασαν το σώµα του Χριστού για να το θάψουν, οι σταυρωτές πέταξαν το σταυρό του Χριστού µαζί µε τους άλλους δύο των ληστών, µέσα σε µια χαράδρα , όπου πετούσαν τα σκουπίδια και τις ακαθαρσίες τους. 

Πέρασαν χρόνια πολλά. Η ιερή στιγµή που ο Τίµιος Σταυρός θα ερχόταν στο φως έφτασε. Η µητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, η αγία Ελένη, έφτασε στους Αγίους Τόπους αναζητώντας τα θεία ίχνη του Χριστού. Πού να βρισκόταν όµως ο σταυρός; Είχαν περάσει τριακόσια χρόνια από τη Σταύρωση και κανείς δεν ήξερε γι’ αυτό. Με τη βοήθεια του Θεού όµως βρέθηκε ο τόπος. 

Μέσα σε κείνο το σκουπιδότοπο, ανεξήγητα, φύτρωνε ένας σπάνιος θάµνος, που έβγαζε µια ωραιότατη µυρωδιά. Ήταν ο βασιλικός, το όµορφο µυρωδικό λουλούδι. Μόλις τον άγγιζε κάποιος µοσκοβολούσε ο τόπος. Η αγία Ελένη το θεώρησε θείο σηµάδι. Και πραγµατικά! Εργάτες ανέσυραν µέσα από τα χώµατα τρεις σταυρούς… 

 Ποιος όµως από τους τρεις ήταν ο σταυρός του Κυρίου; Το ερώτηµα λύθηκε µε τη βοήθεια του Θεού. Εκείνη τη στιγµή περνούσε µια νεκρική ακολουθία. Μόλις το ευλογηµένο ξύλο άγγιξε τη νεκρή, αναστήθηκε! Στο µέρος εκείνο η αγία Ελένη έκτισε ένα µεγάλο ναό. 

Πέρασαν πολλά χρόνια. Τα Ιεροσόλυµα περνούσαν σκληρές δοκιµασίες. Οι Πέρσες κυρίευσαν τους Αγίους Τόπους, άρπαξαν τον Τίµιο Σταυρό και τον πήραν µακριά στην πατρίδα τους. Τι προσβολή για την χριστιανοσύνη! Όµως ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου, ο Ηράκλειος, δεν µπορούσε να δεχτεί αυτή την προσβολή. Έτσι έκαµε µια εκστρατεία εναντίον των Περσών, νίκησε και τους υποχρέωσε να του δώσουν πίσω τον Τίµιο Σταυρό. 

Νικητής πια ξεκίνησε από την Περσία και τον έφερε µε µεγάλη ποµπή πίσω στα Ιεροσόλυµα. Στις 14 Σεπτεµβρίου του 629 µ.Χ τον ύψωσε πάλι στο σηµείο που τον είχε βάλει η αγία Ελένη.
 Όλοι έψαλλαν µε συγκίνηση: 
«Σώσον Κύριε τον λαό σου, και ευλόγησον την κληρονοµία σου. Νίκας τοις βασιλεύσι, κατά βαρβάρων δωρούµενος. Και το σον φυλάττον δια του σταυρού σου πολίτευµα».
 ∆ηλαδή: «Σώσε, Κύριε, το λαό σου και ευλόγησε τους πιστούς οπαδούς. Χάριζε στους ευσεβείς βασιλιάδες σου νίκες εναντίον των βαρβάρων. Και µε τη δύναµη του σταυρού σου φύλαγε όλους τους χριστιανούς». 

Η Εκκλησία µας γιορτάζει την ύψωση του Τιµίου Σταυρού στις 14 Σεπτεµβρίου. Στην Κύπρο γίνεται µεγάλο πανηγύρι στο µοναστήρι του Σταυροβουνιού και στο Όµοδος. 
Δείτε περισσότερα στην πηγή:
 http://www.schools.ac.cy/klimakio/themata/thriskeftika/eortologio/Stavros.pdf

Δεν υπάρχουν σχόλια: